تیوال نیما صادقی نیا | دیوار
S3 : 21:17:26
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نیما صادقی نیا
درباره نمایش اکلیل i
با سلام. کار متفاوت و جالبی بود. به نظرم یه مقدار متریالش کم بود و با یه کم شاخ و برگ و پربارتر کردنش خیلی بهتر میتونست از کار دربیاد. یعنی من مخاطب رو تا مرز فکر کردن عمیق راجع به نمایش برد ولی از اونجا به بعد رد نشد. بازی مهدی کوشکی اونقدری خوب بود که اون حس اولیه تو مخ بودن برای نحوه صحبت کردنش که اول نمایش بهت القا میکرد را به یه نقطه قوت تبدیل کرد.
درود بر شما
ممنون بابت وقتى که گذاشتید و به تماشاى نمایش اکلیل نشستیز
و سپاس از نقدتون
۱۳ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیما صادقی نیا
درباره نمایش ملاقات i
یه کاره خوش ریتم و ساده و بدون باگ یه طراحی صحنه و لباس و شخصیت پردازی باورپذیر. و یه رضا بهبودی منحصر به فرد. انقدر اتمسفر خوب ایجاد شده بود که تو اون دو ساعت حس میکردی تو همون زمان و همون شهری نه تئاتر شهر. پارسا پیروزفر هم همچنان داره ثابت میکنه فقط دنبال کار تمیز و خوب کردنه.
سلام و درود. چیزی که برای خودم آزاردهندس اینه که سلیقه من یه مقدار با تعصب گره میخوره. ولی امیدوارم یه روز یه کار بد از مهدی کوشکی ببینم که خوشحال شم که نه، من تعصبرو گذاشتم کنار. تو این چهارتا کار پشت سر هم مهدی کوشکی (مستمر باد!) هر بار احساس کردم یه چیز جدیدو تجربه کردم احساس کردم رفتم سفر احساسی متفاوت با احساسای خوب بعد دیدن بقیه تئاترا. تو نمایش صدهزاربار بهت میگه بابا جان این تئاتره ولی بازم وقتی میبینی درو مثل وحشیا میبنده و بهنام شرفی گریه میکنه در حالی که دو دیقه پیش داشت میگفت بیا سمت گوها منو پیدا میکنی مو به تنت سیخ میشه. مفاهیمی که توسط سنسور های زیباشناسیم شناسایی نمیشن ازارم میدن. مهدی کوشکی ۴ امین باره اذیت میکنی مارو
بازی ها عالی کار خلاق
۳۰ بهمن ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیما صادقی نیا
درباره نمایش خرده نان i
دیگه بهتر از این چقد میشه کیفیت داشت؟! چقد تلنگر میزد این کار به زندگی شخصیمون. همه چی آروم و روون می رفت مینشست پشت ذهنمون. علاوه بر رضا بهبودی عزیز که همیشه مارو انقدر به وجد میاره بازی قابل قبول خانم اقبال نژاد هم شایسته تقدیر بود. تنها مشکل نمایش صداهای جسته گریخته ای بود که در طول زمان نمایش از اطراف سالن میومد. آقای سلیمانی از این به بعد اسم شما روی هر نمایشی باشه من بعنوان مخاطب اونجا حضور دارم.
نیما صادقی نیای عزیز سلام
از شما بابت این همه لطف سپاسگزارم ... پاینده باشید ...
۱۰ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیما صادقی نیا
درباره نمایش هار i
شاید اگر از قبل در تبلیغات قید میشد که کار پرفورمنسه منِ تماشاگر تکلیف خودمو بهتر میدونستم. از طرفی به نظرم پست مدرن بودن، ابزورد بودن، سورئال بودن، فرم داشتن، دو سویه بودن و ... و ... همه ش به شرطی خوبه که ارائه و اجراش هم خوب باشه نه صرفا ایدش. یا به بیانی دیگه شاهد کنش باشیم اینو بگیریم که هر چیزی که میبینیم پشتش باید بریم فکر کنیم. به هرحال من لذت نبردم از این نمایش (پرفورمنس) البته مطمئنا اطلاع نداشتن از جزئیات کار هم بی تاثیر نبوده.
نیما صادقی نیا
درباره نمایش سیزده i
سلام. من با انتظار شیطونی و بد وارد شدم و یه مقدار تو ذوقم خورد که بازی ها در اون حد نبود. ولی این خیلی طبیعی و خوبه که از بازیگرای جوون استفاده کرده آقای کوشکی. و این نکته که با وجود ۲ ساعت و ۲۰ دیقه بودنش اصلا متوجه گذر زمان نشدم. بعضی جاها چه تو متن چه تو بازی کند پیش می رفت که میشد سریعترش کرد. بهتر میشد اگه یه مقدار تنوع در موضوع به خرج داد و غیرقابل پیش بینی ترش کرد. احساس میکنم بخش عمدش اون برخورد فیزیکیا باشه که باعث تهییج تماشاگرا شد در حالی که تو دوتا کار قبلی با وجود این که بود ولی انقد ملموس و المان اصلی نبود و حتی احساس میکنم شاید استفاده از این شگرد تکراری شده، شاید اشتباه میکنم. اول کار که آقای کوشکی اومدن صحبت کنن من واقعا یه لحظه ازشون ترسیدم با سابقه ای که تو بد و شیطونی نشون دادن
۱۱ نفر این را خواندند
امیر این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متاسفانه بنا بر عادت که بلیطها تا روز آخر تموم شده بود انتظار زیادی از کار داشتم و احساس میکنم اونطور که باید نشد لذت ببرم از نمایش.. از لحاظ فنی یه مقدار از اواسط صحبت های شادی و بهرام ریتم یکنواخت و حوصله سر بر شد ولی در کل به نسبت کار دانشجویی بودن و هزینه بلیت قابل قبول بود و تجربه خوبی..
من به همراه سه تا از دوستام اومده بودن که بهشون قول داده بودن یه نمایش خوب ببینن رو حساب تعریفای که از اجرای قبلی خیلی شنیده بودم و آهواره ای که اخیرا دیده بودم و خیلی لذت برده بودم.. و از اول نمایش با یه نگرانی ای دنبال المان های یک نمایش خوب میگشتم که به خودم اومدم دیدم و ۴۵ دیقه رو در حد ۱۵ دیقه احساس کردم.. و از این به بعد علاوه بر خودم احتمالا دوستام هم هر نمایش یا هر اثری از احسان گودرزی باشه انتخاب میکنن. درود
سلام. نمایش حرفه ای ای بود. تقریبا همه پارامترها در حد قابل قبول و استاندارد. طراحی صحنه و لباس خوب بود. فقط خلاقیت در نمایش وجود نداشت. میشد خیلی ایده اجرایی به کار گرفت که واقعا بشه اقتباسی. که متاسفانه فقط به همون عوض شدن جای بازیگرا بسنده شد. اگه مخاطب این کار سنین پایین باشن کار براشون غیرقابل فهم بود نسبتا و اگه برای بزرگسالان بود خیلی ساده بود. البته قبول دارم که نمایشنامه خیلی سادست و نمیشه زیاد زد بیرون ولی بازم بهتر از این میشد کار کرد. من برای کسایی که بیشتر بچه کوچیک دارن اینکارو توصیه میکنم و کسایی که خیلی قصه شازده کوچولو براشون نوستالژیکه.. در کل به مذاق تماشاچی تئاتر زیاد جذاب نمیاد.. بازی ها هم خانم جعفری بازی نسبتا خوبی داشتن.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیما صادقی نیا
درباره نمایش آهواره i
بچه که بودم مامانم داشت یه قالیچه می بافت که از ته دل باور داشتم وقتی تموم شه باهاش پرواز میکنم (ولی فقط تو خونه). همه چی خیلی به هم ریخته و غیرقابل باور بود مثل همون بچگی. ولی نفهمیدم کی غرق شدم و باور کردم داستان چهارتا آدم مرده رو که اعتقاد داشتن «تئاتر آخرین فرصتیه که میتونیم زندگی کنیم».
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام. خنده. اینکه یه کار ببینی که هر نوع خنده ای بهت بده میشه رئال. میشه زندگی. میشه تئاتر. هم از صمیم قلب خندیدم، هم از طنز تلخ خندیدم، هم بخاطر مضحک بودن وشوخی های کلامی، هم از رضایت شریک شدن تو مشاهده اون تجربه. در آخر نظرم کامل نمیشود اگر نگویم و این رضا بهبودیه لعنتی!!
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام. من یک روز کانده به پایان این مارو دیدم و در حالی که روز آخر حتی خارج از ظرفیت هم تموم شده بود بلیتاش توصیه ای که به دوستای تئاتربینم داشتم این بود که برین اونجا هرچور شده برین تو. مولوی جای همچین کارائیه. اگه میخوایم ذائقه مردم ما خوب بشه و نرن جُنگ و مبتذل ببینن صرفا همچین کارایی باید بکنیم. اگه هم یخوایم از تئاتر دانشجویی و غیرچهره هم حمایت کنیم باید همچین کارایی بفرستیم رو صحنه.بازی با مکان و زمان و حرکات فرم کاملا نشون میداد چقدر برای این کار تمرین شده (بصورت فیزیکی) و دراماتورژی و کارگردانی و عوض شدن جای کاراکترها نشون دهنده این بود چقدر ایده پردازی شده و فکر قوی ای پشت این کار بوده (شاید بصورت روانی!!). من این اجرا تموم شده که دارم مینویسم. ولی خواهش من اینه بیاین اینجا نظر واقعی خودمونو بنویسیم. حق الناس اگه دین هم کسی نداشته باشه برای ... دیدن ادامه » آزاده ها هم صدق میکنه. به امید اتفاق های بهتر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نیما صادقی نیا
درباره نمایش بوتولیسم i
سلام. با کمال احترامی که برای خانم تیرانداز قائلم، به هیچ وجه نمیشد اسمشو گذاشت تئاتر شاید بتونیم بهش بگیم جُنگ. دیالوگها و نمایشنامه به شدت کلیشه ای و غیرقابل باور بود(منو یاد سریال پدر انداخت که انقدر مخاطب داره ولی داره یه چیز غیرواقعی رو روایت میکنه و بینندش که اون شرایط تجربه نکرده و زیاد اطلاعات اجتماعی بالایی نداره تو این حوزه احتمال میده که این طوری باشه و از این یادگیری بطور ناخوداگاه خوشحال میشه). بازیها بغیر از چند نفر (مارال و بهزاد رو یادمه) ضعیف تر از سطحی بود که دو دوره مقدماتی و حرفه ای رو گذرانده باشن (ایده تا اجرای خانم تیرانداز، تا جایی که من میدونم). انتخاب بازیگر حتی برای همین تیپ ها هم اصلا درست نبود به نظر من. شاید بعد از دیدن این نمایش نظرم عوض شه که کاش دیگه هیچ دوره ایده تا اجرایی (شامل هزینه) برگزار نشه تا شاهد همچین اتفاقایی ... دیدن ادامه » نباشیم که به زعم من آسیب جدی وارد میکنه به هنرمون و هنردوستان و سطح هنر نمایشی. به امید اتفاق های بهتر
با کمال احترام میتونم از شما بپرسم که کجای این نمایش و این داستان به نظر شما غیرواقعی است و تو دنیای واقعی همچین اتفاقی نمیوفتد؟؟! این داستان که دیگه واضح ترین داستانی بود که میشه گفت از قدیم تا کنون در همه جوامع اتفاق افتاده...شما یک حرفی بزنید که از گفتنش ... دیدن ادامه » مطمئن باشید...شاید شما تا کنون به چنین کسانی برنخوردید یا چیزی درباره شان نشنیده اید، ولی اینکه بدون سند و همینجوری قضاوت میکنید و میگویید که غیر واقعیه واقعا جای تاسف دارد...لطفا حتی اگر نظر شخصی خودتون رو اینجا مینویسید با دلیل معقول بگید نه اینکه یک مثالی بزنید که حتی اون مثال شما هم اصلا درست نیست و سریال پدر اگر در واقعیت زیاد اتفاق نیوفتاده باشه حداقل در یک خانواده همچین چیزی بوده...در کل منظور من اینه که بدون دلیل انتقاد های الکی نکنید...
۲۶ مرداد ۱۳۹۷
سلام خدمت شما اقای صادقی نیا. بنده نیز سال ها دانشجو بودم و این تجارب را در خانه دانشجویی خودم تجربه نکردم. اما به تعداد زیاد در خانه های دیگه مشاهده کردم. امروز که سال ها از اون دوران میگذره، دوستان دانشجو زیادی دارم که به عین شاهدم بعضا از این هم بدتره ... دیدن ادامه » شرایطشون. لذا به شما اطمینان خاطر میدم که مسائل عنوان شده متاسفانه به هیچ وجه خارج از واقعیت نیست
۲۷ مرداد ۱۳۹۷
سلام اشکان عزیز. من عرض کردم که بحث من واقع گرایی و کلیشه ای بودن ماجراس. بر فرض اگر همه این مسائل با این شدت اغراق آمیز هم وجود داشته باشد (نه از نظر اینکه اتفاق می افتد از نظر اینکه چطور اتفاق می افتد). اجرا به شدت ضعیف بود طوری که اصلا و ابدا هیچ خاطره ای ... دیدن ادامه » رو به ذهن متبادر نمیکرد و هیچ خنده ای رو به دلیل عدم واقع گرایی به لب نمی نشوند.
۲۷ مرداد ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
روزی که من برای دیدن اجرا رفتم.. از شماری از سالمندان هم دعوت شده بود که تماشا کنن نمایشو و این خیلی حرکت پسندیده و زیبائیه که انجام دادین. دمتون گرم که دلشونو شاد کردین
سلام. توصیه میکنم اگه میخواین هم از یه سری جوون که رو پای خودشون دارن کمک میکنن که تئاتر ما سرحال باشه حمایت کنین هم اینکه یه کار خوب و جذاب و خوش ریتم ببینین این روزا اجرای چشم اندازی از پل را تو سالن شهرزاد به هیچ وجه از دست ندین.. عزتتان زیاد
من مدت ها انتظار اینو میکشیدم که باز اجرا بره و بقول گفتنی تو دلم مونده بود که نتونستم برم.. حالا شاید به دلیل تعریفای زیاد یا شایدم دلایل دیگه از اجرا راضی نبودم در حالی که دوست نداشتم راضی نباشم. به نظرم بیشتر از اینکه به بازی ها و روان بودن نمایش پرداخته بشه به مونولوگ گفتن های غیر ضروری که چیزی نبود تکمیلش کنه و نمایشو جذاب کنه. به شخصه این نمایش را فقط برای دوست داران سجاد افشاریان عزیز پیشنهاد میکنم
من قبلا کار شلتر را از بعضی از بچه های همین گروه دیده بودم و همیشه شاید یکی از بهترین نمایش هایی بود که تو ذهنم بود ولی این اجرا بازیو عوض کرد قشنگ!! بعد اجرا عین کتلت بودن ملت.. رسمونو کشیدن واقعا!! حتی خود بازیگرا بعد حدود یه ماه اجرا رفتن موقع رورانس اونقدی منقلب بودن که مطمئنم اگه میخواستن حرف بزنن گریه میکردن. دمتون گرم. ما دلمون به شما کاردرستا خوشه. کاردرست بمونید✋️✋️