تیوال Poorya Abdi | دیوار
S2 : 15:22:18
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
Poorya Abdi
درباره نمایش اپیدمی i
بخشهایی از فیلم کار به علاوه عکسهاش رو دیدم در اینستاگرام. به نظرم کار خوبی اومد. اگر تهران اجرا میشد حتما برای تماشا میرفتم
رضا غیوری و لیلى شجاعى این را خواندند
زهره مقدم و آرش فولادیان این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پوریا عبدی: چالش اصلی بازیگر در « سنگر دوست‌داشتنی » ، ایفای صحیح کنش‌های پیاپی است.


نمایش « سنگر دوست داشتنی » نوشتۀ جی.آر ویلار به کارگردانی مسلم آئینی از دوازدهم آذر ماه در تالار ناصرخسرو روی صحنه می رود . پوریا عبدی ، یکی از بازیگران این نمایش است .
به گزارش تئاتر فستیوال به نقل از روابط عمومی این گروه نمایشی ، پوریا عبدی دلیل انتخاب این نقش را چنین بیان کرد : من و مسلم آئینی سالها در دانشگاه همکلاسی بودیم و پس از آن به عنوان همکار و دوست در کنار هم فعالیت کردیم. من بدون این که متن را خوانده باشم پیشنهاد مسلم را پذیرفتم چرا که میدانستم او با شناخت از من این نقش را پیشنهاد کرده. اما پس از مطالعه متن بسیار از این انتخاب خرسند شدم . زیرا نقشی بسیار پر چالش و فراز و نشیب است.

این مدرس هنرهای نمایشی در ادامه گفت: نقش من در « سنگر دوست داشتنی » هم سو با فعالیتهای سابق من خواهد بود. همواره علاقه مند بودم تا در نقشهایی بازی کنم که بتوانم بیشترین ابعاد زندگی انسان را به نمایش بگذارم و این نقش نیز از بعدهای گوناگون به زندگی یک انسان می نگرد.

وی عنوان نمود : یکی از بزرگترین فواید همکاری ام در « سنگر دوست داشتنی » برای من، بکر بودن این متن است. چراکه اولین کسی که این نقش را در ایران بازی کرده من هستم. به عبارتی متر و معیار کسانی که در آینده می‌خواهند این متن را کار کنند ما خواهیم بود. این مساله خود چالش بزرگی است.

پوریا عبدی گفت : چالشهای بسیاری بر سر راه ایفای این نقش وجود دارد. از جمله همکاری با یک پارتنر با استعداد اما بی تجربه که گاهی همه چیز را سخت می‌کند، یا فرایندهای فرسایشی معمول تئاتر کشور که انگیزه ی گروه را تحت الشعاع قرار می‌دهد. اما اصلی ترین چالش من در این نقش به طوری که حتی اگر هیچ مشکلی نبود نیز این مساله چالش اصلی به حساب می‌آمد؛ مواجهه با کنشهای پر اکت در نمایش، یکی پس از دیگری بود. در این نمایشنامه بازیگر و تماشاگر هردو بی وقفه با اتفاقات پیاپی مواجه میشوند که فکر میکنم از سوی تماشاگر بسیار جذاب خواهد بود و برای بازیگر از دو جهت چالش برانگیز است؛ یکی ذخیره ی انرژی به اندازۀ تمام نمایش و دیگری ایفای صحیح و انتقال مناسب عواطف یک کنش به عواطف کنش بعدی.

او پیرامون چگونگی ایفای نقش خود در سنگر دوست داشتنی بیان داشت : من در بازیگری شیوۀ خودم را دارم. شیوه ای که در آن برای فرار از تکرارهای مکانیک وار به بداهه پردازی‌های خلاقانه و لحظه‌ای اما در راستای کنش صحنه روی می‌آورم. چیزی که به جزئیات یک نقش اضافه می‌کند اما از ابعاد آن نمی‌کاهد. در این شیوه باید متن را به شدت شناخت و تحلیل کرد تا حتی ذره‌ای از درون‌مایۀ آن در بداهه حذف نشود.

بازیگر نقش اصلی مرد نمایش سنگر دوست داشتنی شیوه کارگردانی مسلم آئینی و ارتباطی که بین اون و کارگردان وجود داشت را این طور تعریف کرد : مسلم به شیوه ای هوشمندانه در جلسات متمادی تمرین بازیگرها را رها میگذارد تا بازیگران خود را در نقش پیدا کنند و ایده های اصلی کارگردانی اش را به زمانی موکول میکند که بازیگرها به تکاملی نسبی رسیده اند. به نظرم این مساله منجر به شناخت درست متن و ایجاد خلاقیت در بازیگر میشود.

نمایش ... دیدن ادامه » « سنگر دوست داشتنی » نوشته جی.آر ویلار به کارگردانی مسلم آئینی از ۱۲ام آذر ماه تا پایان آذر ۹۷ هرشب ساعت ۱۸ در تالار ناصرخسرو واقع در؛ تهران، خیابان انقلاب، خیابان ۱۶ آذر، جنب تالار مولوی، طبقه سوم، روی صحنه است.

http://theaterfestival.ir
سما قوام‌زاده، امیرمسعود فدائی و رضا بولو این را خواندند
بهرام لطفی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برای اطلاع از اخبار و اطلاعات نمایش سنگر دوست داشتنی میتوانید از طریق ID مشترک زیر در اینستاگرام و تلگرام، ما را دنبال کنید:
@theatre_sangare_doostdashtani
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
«سنگر دوست داشتنی» به ناصرخسرو می‌آید/ معرفی یک نمایشنامه نویس

نمایشنامه «سنگر دوست داشتنی» اثر نویسنده معاصر پرتغالی با کارگردانی و دراماتورژی مسلم آئینی روی صحنه می‌رود.
به گزارش خبرگزاری مهر، مسلم آئینی کارگردان تئاتر به دنبال مطالعات و پژوهش‌های اخیر خود روی ادبیات نمایشی جهان «جی. آر ویلار» نویسنده پرتغالی را برای اولین بار در ایران، با اجرای نمایشنامه ای از او به مخاطبان تئاتر کشور معرفی خواهد کرد. ویلار از نمایشنامه نویسان معاصر کشور پرتغال است که تا کنون هیچ اثری از وی در ایران ترجمه یا کارگردانی نشده است.

مسلم آئینی درباره معرفی این نویسنده اظهار کرد: این نمایشنامه نویس طی پژوهش‌هایم از طرف دکتر فاطمه بردبارجاویدی متخصص زبان‌شناسی به من معرفی و زمینه‌های آشنایی بیشتر با او فراهم شد. به دنبال مطالعه تعدادی از آثار این نویسنده، ... دیدن ادامه » نمایشنامه «سنگر دوست داشتنی» که در نوبت انتشار قرار دارد، آماده اجرا شد. از سال ٩٣ تا کنون زمینه برای اجرای این اثر فراهم نشده بود که بعد از مشاوره و همکاری با خانم بردبارجاویدی که اکنون در دانشگاه آیوا درایالات متحده آمریکا مشغول پژوهش، تحصیل و تدریس است این امکان فراهم شد.

این کارگردان تئاتر یادآور شد: درونمایه نمایشنامه «سنگر دوست داشتنی»، جنگ و عوارض ناشی از آن روی نوجوانان و جوانان است. این نمایشنامه‌ مینیمالیستی پایانی کاملا تراژیک دارد و شیوه اجرایی آن پست مدرنیستی است. جی.آر ویلار joão rei villar که در پرتغال متولد شده، هم اکنون در انگلستان زندگی می‌کند و به زبان انگلیسی نمایشنامه و فیلمنامه می‌نویسد. از دیگر آثار این نویسنده می‌توان به «پیوند خونی» اشاره کرد که درسال ٢٠١١ جایزه امی را دریافت کرده است. از دیگر آثار این نویسنده نیز می‌توان فیلمنامه «مکپی»، همچنین نمایشنامه رادیویی «آقای پرینکل» و کمدی تلویزیونی «روس‌ها می‌آیند» را نام برد.

نمایش «سنگر دوست داشتنی» از آثار این نویسنده با کارگردانی و دراماتورژی مسلم آئینی از ۱۲ آذرماه در تالار ناصر خسرو دانشگاه تهران روی صحنه می‌رود.

mehrnews.com/news/4472936
امیرمسعود فدائی، امیر و میترا این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
افتتاح نمایش« سنگر دوست داشتنی» با حضور خبرنگاران و عکاسان

نمایش « سنگر دوست داشتنی» به کارگردانی، دراماتورژی و تهیه‌کنندگی مسلم آئینی در اولین شب اجرا دوشنبه ۱۲ آذرماه ساعت ۱۸ میزبان خبرنگاران و عکاسان می‌شود.
نمایش «سنگر دوست داشتنی» نوشتۀ « جی. آر ویلار» نویسنده معاصر پرتغالی با کارگردانی و دراماتورژی مسلم آئینی در حالی از ۱۲ آذرماه در تالار ناصرخسرو دانشگاه تهران روی صحنه می‌رود که در اجرای افتتاحیه میزبان خبرنگاران و عکاسان خواهد بود.

درونمایه «سنگر دوست داشتنی»، جنگ و عوارض ناشی از آن بر روی نوجوانان و جوانان است. این نمایشنامه‌ مینیمالیستى، پایانى کاملاً تراژیک دارد و شیوه اجرایی آن پست مدرنیستی است.«سنگر دوست داشتنی» اولین نمایشنامه ای است که از ویلار در ایران اجرا می‌شود. متن این نمایشنامه توسط فاطمه بردبارجاویدی و مسلم ... دیدن ادامه » آئینی به فارسی برگردان شده است.

پوریا عبدی، پریسا کمالی‌نژاد و پیام زمانی گروه بازیگران این نمایش هستند.
از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به دستیاران کارگردان: پیام زمانی و محمد کمالی نژاد، ساخت تیزر: احسان عطار، عکاس: سحر پرتوی کیان، عکاس پشت صحنه: سامان فرهنگ، طراح صحنه: سحر سجاد صادقی، دستیاران صحنه: سامان فرهنگ و نیکا ابراهیمی، طراح لباس: هاله گل نبی، موسیقی و افکت‌های صوتی: اشکان نجاتی، گرافیست: پوریا عبدی اشاره کرد.


http://khabargozarisaba.ir/fa/news/61399

http://irantheater.ir/fa/114416
امیرمسعود فدائی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سنگر دوست داشتنی را پرفسور ناظرزاده افتتاح میکند
فردا دوشنبه ۱۲آذر۹۷ اجرای خبرنگاران و عکاسان نمایش سنگر دوست داشتنی خواهد بود که افتتاح این نمایش نیز به دست پرفسور ناظر زاده انجام خواهد شد
NetHunter و میترا این را خواندند
امیرمسعود فدائی و R 0 y a این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کیا دوست دارن این نمایشو ببینن؟
NetHunter این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش خرس i
این متن را برای آن دسته از دوستان مینویسم که به دنبال نمایشی پر مغز در اجرای خرس هستند.

قبل از هرچیز بد نیست بدانیم خرس؛ یکی از وودویل های آنتون چخوف است.

اما وودویل چیست؟
وودویل گونه‌ای برنامه نمایشی سرگرم‌کننده و تفریحی بود که از دهه ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۰ در امریکا و کانادا رواج داشت. که کم کم در سرتاسر جهان راه پیدا کرد و جای خود را در روسیه نیز باز کرد. این نوع از نمایش اساساً دارای سرشتی هجایی و طنزآمیز و گهگاهی با آواز همراه است.
جالب است بدانیم وودویل تنها برای سرگرمی نوشته و اجرا میشود از این رو به صورت تعمدی شدیدا از رویدادهای پر مغز دوری میجوید.

آنتون پاولویچ چخوف به قوانین وودویل نویسی احاطه کامل داشت و آنها را به راحتی مراعات می کرد: 1) درهم برهمی محض. 2) هر قیافه ای باید خصوصیات خود و زبان مخصوص خودرا داشته باشد. 3) اجتناب از هرگونه پرگویی ... دیدن ادامه » و روده درازی. 4) حرکت مداوم

به دوستانی که بدون شناخت از ماهیت وودویل، برای یک اجرای پر مغز و آموزنده، میخواهند به تماشای خرس بنشینند، پیشنهاد میکنم منصرف شوند. چون رسالت خرس چیزی غیر از این است.
آقا زنده باشید.. کلی کیف میکنم باهاتون..
۰۴ آذر ۱۳۹۷
منم همین که آقای فدایی گفت
۰۴ آذر ۱۳۹۷
:))
۰۴ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش خرس i
مصاحبه مشترک پوریا عبدی و احسان ناجی با باشگاه خبرنگاران جوان

در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح شد؛
احسان ناجی: مطالعه کم سطح کیفی نمایشنامه‌ها را پایین آورده است
یک کارگردان تئاتر از نتایج مطالعه کم جوانان در عرصه نمایش و تئاتر گفت.
احسان ناجی کارگردان نمایش کمدی «خرس»، در گفتگو با خبرنگار حوزه تئاتر گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ درباره اجرای این اثر اظهار داشت: این نمایش این بار با نگاه متفاوت سعی کرده داستان خرس آنتوان چخوف را با بازنویسی ۴۰ درصد نمایشنامه اصلی اجرا کند؛ یعنی شخصیت‌هایی را در این کار پررنگ کردیم که در متن اصلی کمرنگ بودند. درواقع این نوع کمدی به گونه‌ای است که در موقعیت شکل می‌گیرد.

وی ادامه داد: با وجود اینکه نمایشنامه خارجی است، اما ما به گونه‌ای ایرانی اش کردیم که برای مخاطب قابل درک باشد و با کاراکتر‌ها همذات پنداری کنند. نکته دیگر این است که روی شوخی و کمدی‌های نمایش حساس بودیم اینکه به هر قیمتی مخاطب را نخنداندیم؛ یعنی با توجه به موقعیت، کمدی ایجاد شده است.

ناجی درباره استقبال مردم بیان کرد: تا کنون استقبال خوبی از نمایش صورت گرفته است و مردم با این نوع کمدی ارتباط زیادی برقرار کردند و برای کار ما به صورت دهان به دهان تبلیغ کردند. هرچند که در بحث تبلیغات شهری کمک چندانی نشد و البته این موضوع تنها مربوط به نمایش ما نیست.

این کارگردان جوان در پاسخ به این سوال که شرایط جوانان در حوزه تئاتر چگونه است، عنوان کرد: این موضوع دو سویه است؛ اول اینکه خود جوانان سطح مطالعه شان کم شده و همین امر سطح نمایشنامه‌ها را هم پایین آورده است. وقتی استاد از دانشجو می‌خواهد که به عنوان مثال نمایشنامه شکسپیر را چندین بار بخواند، اما دانشجو همان یک بار هم بی رغبت می‌خواند؛ این یعنی ضعفی که در پس اجرا‌های امروز بوجود می‌آید.

وی تصریح کرد: از آن طرف هم سالن‌ها به اعتبار چهره سالن خود را اجاره می‌دهند. متاسفانه نه سالن‌های دولتی و نه خصوصی در انتخاب آثار وسواس به خرج نمی‌دهند و فقط جنبه مالی را نگاه می‌کنند. اینکه آیا کاری چهره دارد یا بفروش است مهم و باعث شده کار گروه‌های جوانی، چون ما حمایت نشود.

لوکا ... دیدن ادامه » در نمایش خرس یک کاتالیزور دراماتیک است

در ادامه پوریا عبدی بازیگر نمایش خرس درباره این اثر گفت: من تا به حال به طرف کمدی نرفته بودم؛ چه به عنوان کارگردان چه به عنوان بازیگر و این اولین تجربه نمایش کمدی من است. از این جهت چالش بزرگی برای من بود. شاید جالب باشد که بگویم حتی در تمرین دوم از کارگردان خواستم کسی را به جای من بیاورد، چون حس می‌کردم از پس این چالش برنمی‌آیم. ولی ناجی و پرتوی، کارگردانان نمایش خرس از من خواستند تا تلاشم را بیشتر کنم و خودم را به آن‌ها بسپارم. اکنون بسیار خوشحالم که این فرصت در اختیار من گذاشته شده تا خودم را در ژانر کمدی محک بزنم و امیدوارم مخاطبان نمایش از نتیجۀ تلاش‌های من راضی باشند.

وی افزود: سخت‌ترین کار در فعالیت حرفه‌ای، همکاری با آدم‌های کارنابلد است. اما خوشبختانه بازیگران و عوامل نمایش خرس اکثرا حرفه‌ای و تحصیل کرده در رشته نمایش هستند. وقتی همه کار خود را بلد باشند، روال کار با سرعت و کیفیت بیشتری پیش می‌رود و همین اتفاق فرایند تمرین و اجرا را لذت بخش می‌کند. در واقع می‌توان به همه عوامل اجرا اطمینان و با اعتماد به نفس بیشتری بازی کرد.

این مدرس هنر‌های نمایشی ادامه داد: سه سال است که هیچ نمایشی روی صحنه ندارم و پس از سه سال با نمایش خرس به صحنه تئاتر بازگشته‌ام. در این سه سال نمایش‌هایی را در سمت کارگردان تمرین، ساخته و پرداخته کردم، ولی هرکدام به دلایلی غیر فنی از اجرا باز ماند. اما امسال دست پر به تئاتر بازمی‌گردم و چند نمایش روی صحنه خواهم داشت.

عبدی، توضیح پیرامون نمایش‌های دیگر را به زمان اجرای خود موکول کرد و اظهار داشت: نقش من در نمایش خرس کاراکتر لوکاست. کسانی که این نمایشنامه را خوانده باشند می‌دانند که لوکا در خرس چخوف بسیار کمرنگ است، اما احسان ناجی در دراماتورژی خود این نقش را بسیار کلیدی و تاثیرگذار طراحی نموده است. در این نمایش لوکا نقش یک کاتالیزور دراماتیک را ایفا می‌کند و کنش‌های دراماتیک را از پس یکدیگر به واکنش و کنش دراماتیک جدیدی تبدیل می‌کند.

گفتنی است؛ نمایش «خرس» از آثار مشهور آنتون چخوف به کارگردانی احسان ناجی و سحر پرتوی کیان از ۲۱ مهرماه لغایت دوم آذرماه در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه است.

منبع:
https://www.yjc.ir/00SC7u
امیرمسعود فدائی، محمد لهاک و امیر این را خواندند
بهرام لطفی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش خرس i
پوریا عبدی : لوکا در نمایش خرس یک کاتالیزور دراماتیک است .

نمایش خرس از آثار مشهور آنتون چخوف به کارگردانی احسان ناجی و سحر پرتوی کیان از ۲۱ ام مهرماه لغایت دوم آذرماه در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه است. به همین جهت گفتگویی با پوریا عبدی؛ بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر که یکی از بازیگران این کمدی خرس است، ترتیب دادیم.

به گزارش تئاتر فستیوال به نقل از روابط عمومی گروه ، بازیگر نمایش خرس گفتگوی خود را اینگونه آغاز کرد که؛ من تا به حال به طرف کمدی نرفته بودم، چه به عنوان کارگردان چه به عنوان بازیگر و این اولین تجربه نمایش کمدی من است. از این جهت چالش بزرگی برای من بود. شاید جالب باشد بگویم؛ حتی در تمرین دوم از کارگردان خواستم کسی را به جای من بیاورد، چون حس می‌کردم از پس این چالش برنمی‌آیم. ولی ناجی و پرتوی، کارگردانان نمایش خرس از من خواستند ... دیدن ادامه » تا تلاشم را بیشتر کنم و خودم را به آنها بسپارم. اکنون بسیار خوشحالم که این فرصت در اختیار من گذاشته شده تا خودم را در ژانر کمدی محک بزنم و امیدوارم مخاطبان نمایش از نتیجۀ تلاشهای من راضی باشند.

پوریا عبدی در ادامه افزود؛ سخت ترین کار در فعالیت حرفه‌ای، همکاری با آدمهای کارنابلد است. اما خوشبختانه بازیگران و عوامل نمایش خرس اکثرا حرفه‌ای و تحصیل کرده در رشته نمایش هستند. وقتی همه کار خود را بلد باشند، روال کار با سرعت و کیفیت بیشتری پیش می‌رود و همین اتفاق فرایند تمرین و اجرا را لذت بخش می‌کند. در واقع می‌توان به همه عوامل اجرا اطمینان کرد و با اعتماد به نفس بیشتری بازی کرد.

این مدرس هنرهای نمایشی ادامه داد؛ سه سال است که هیچ نمایشی روی صحنه ندارم و پس از سه سال با نمایش خرس به صحنه تئاتر بازگشته‌ام. در این سه سال نمایش‌هایی را در سمت کارگردان تمرین، ساخته و پرداخته کردم ولی هرکدام به دلایلی غیر فنی از اجرا باز ماند. اما امسال دست پر به تئاتر بازمی‌گردم و چند نمایش روی صحنه خواهم داشت.

عبدی، توضیح پیرامون نمایش‌های دیگر را به زمان اجرای خودشان موکول کرد و ابراز داشت؛ نقش من در نمایش خرس کاراکتر لوکا هست. کسانی که این نمایشنامه را خوانده باشند می‌دانند که لوکا در خرس چوف بسیار کمرنگ است اما احسان ناجی در دراماتورژی خود این نقش را بسیار کلیدی و تاثیرگذار طراحی نموده است. در این نمایش لوکا نقش یک کاتالیزور دراماتیک را ایفا می‌کند و کنشهای دراماتیک را از پس یکدیگر تبدیل به واکنش و کنش دراماتیک جدیدی می‌کند.

نمایش خرس از ۲۱ام مهرماه اجراهای خود را آغاز نموده و تا ۲ام آذرماه ۱۳۹۷ در فرهنگسرای نیاوران واقع در خیابان پاسداران، بعد از سه راه اقدسیه، روبروی پارک نیاوران، روی صحنه خواهد بود.

http://theaterfestival.ir/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%DB%8C-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AE%D8%B1%D8%B3-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86/
محمد لهاک، فرزاد جعفریان، امیر و محمد رضایی مقدم این را خواندند
بامداد و بهرام لطفی این را دوست دارند
۲۱ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش خرس i
«خرس» میزبان اهالی رسانه
نمایش خرس به کارگردانی احسان ناجی و سحر پرتوی کیان، شنبه پنجم آبان میزبان اهالی رسانه، خبرنگاران و عکاسان خواهد بود.

به گزارش رسیده، نمایش خرس به نویسندگی آنتون چخوف از ۲۱ مهر ماه اجراهای خود را در فرهنگسرای نیاوران آغاز نموده و تا ۲ آذر ماه روی صحنه خواهد بود.
بازیگران این نمایش؛ حامد شریفی، مریم جعفری و پوریا عبدی هستند.
این نمایش نگاهی نو به نمایشنامه خرس دارد که بازنویسی متن را احسان ناجی انجام داده است. سایر عوامل: طراح صحنه و لباس: احسا ناجی دستیار کارگردان: عاطفه رحمان پور مجری طرح: موسسه هنرهای نمایشی رویداد.
این نمایش از ٢١ مهرماه لغایت ٢ آذر ماه در فرهنگسرای نیاوران- سالن گوشه هر شب در ساعت ٢٠ اجرا می شود.

منبع:
https://banifilm.ir/خرس-میزبان-اهالی-رسانه
امیر، محمد لهاک، میترا، شادی اسدپور و محمد رضایی مقدم این را خواندند
بهرام لطفی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش خرس i
پوریا عبدی: "خرس" اولین فعالیت کمدی من است
پوریا عبدی، بازیگر نمایش خرس درباره حضور متفاوتش در این نمایش حرف های جالبی زد
به گزارش جی پلاس ، از 21 ام مهرماه لغایت 2ام آذرماه نمایش خرس از آثار مشهور آنتون چخوف به کارگردانی احسان ناجی و سحر پرتوی کیان در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه می رود.

از این رو گفتگویی با پوریا عبدی؛ بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر که یکی از بازیگران این نمایش است، ترتیب داده ایم.

این هنرپیشه درباره این نمایش گفت: پس از سه سال با نمایش خرس به روی صحنه می‌آیم. در این سه سال نمایش‌هایی را در سمت کارگردان تمرین، ساخته و پرداخته کردم اما هرکدام به دلایلی غیر فنی از اجرا باز ماند. اما امسال دست پر به تئاتر بازمی‌گردم و سه نمایش روی صحنه خواهم داشت.

وی در ادامه گفت: نقش من در نمایش خرس کاراکتر لوکا هست. کسانی که این نمایشنامه ... دیدن ادامه » را خوانده باشند می‌دانند که لوکا در خرس چوف بسیار کمرنگ است اما احسان ناجی در دراماتورژی خود این نقش را بسیار کلیدی و تاثیرگذار طراحی نموده است.

عبدی در ادامه افزود: من تا به حال به سمت کمدی نرفته بودم و این اولین نمایش کمدی من است. از این جهت چالش بزرگی برای من بود. حتی در تمرین دوم از کارگردان خواستم کسی را به جای من بیاورد، چراکه حس می‌کردم از پس این چالش برنمی‌آیم. ولی ناجی و پرتوی، کارگردانان نمایش خرس از من خواستند تا تلاش بیشتری کنم و خودم را به آنها بسپارم. امروز بسیار خرسند هستم که این فرصت در اختیار من گذاشته شده تا خودم را در ژانر کمدی محک بزنم و امیدوارم مخاطبان نمایش از این اجرا راضی باشند.

پوریا عبدی گفت: بازیگران و عوامل نمایش خرس اکثرا حرفه‌ای و تحصیل کرده در رشته نمایش هستند. این مساله باعث میشود تا روال کار با سرعت بیشتری پیش برود و همین اتفاق فرایند تمرین و اجرا را لذت بخش می‌کند.

منبع:
https://www.jamaran.ir/fa/tiny/news-1037942
مهدی (آرش) رزمجو، شادی اسدپور، امیر و محمد رضایی مقدم این را خواندند
بهرام لطفی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش خرس i
«پوریا عبدی» پس از ۳ سال با نمایش «خرس»
از ۲۱ ام مهرماه لغایت ۲ام آذرماه نمایش خرس از آثار مشهور آنتون چخوف به کارگردانی احسان ناجی و سحر پرتوی کیان در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه رفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، بازیگر این نمایش پوریا عبدی گفت: در این سه سال نمایش‌هایی را در سمت کارگردان تمرین، ساخته و پرداخته کردم اما هرکدام به دلایلی غیر فنی از اجرا باز ماند. اما امسال دست پر به تئاتر بازمی‌گردم و سه نمایش روی صحنه خواهم داشت.

وی افزود: نقش من در نمایش خرس کاراکتر لوکا هست. کسانی که این نمایشنامه را خوانده باشند می‌دانند که لوکا در خرس چوف بسیار کمرنگ است اما احسان ناجی در دراماتورژی خود این نقش را بسیار کلیدی و تاثیرگذار طراحی نموده است.

عبدی در ادامه اشاره کرد؛ من تا به حال به سمت کمدی نرفته بودم و این اولین نمایش کمدی من است. از این جهت چالش ... دیدن ادامه » بزرگی برای من بود. حتی در تمرین دوم از کارگردان خواستم کسی را به جای من بیاورد، چراکه حس می‌کردم از پس این چالش برنمی‌آیم. ولی ناجی و پرتوی، کارگردانان نمایش خرس از من خواستند تا تلاش بیشتری کنم و خودم را به آنها بسپارم. امروز بسیار خرسند هستم که این فرصت در اختیار من گذاشته شده تا خودم را در ژانر کمدی محک بزنم و امیدوارم مخاطبان نمایش از این اجرا راضی باشند.

پوریا عبدی گفت؛ بازیگران و عوامل نمایش خرس اکثرا حرفه‌ای و تحصیل کرده در رشته نمایش هستند. این مساله باعث میشود تا روال کار با سرعت بیشتری پیش برود و همین اتفاق فرایند تمرین و اجرا را لذت بخش می‌کند.

نمایش خرس به کارگردانی احسان ناجی و سحر پرتوی کیان از ۲۱ام مهرماه لغایت ۲ام آذرماه ۱۳۹۷ در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد بود.

منبع:
http://theateronline.ir/?p=31678
علی عبداللهی، مهدی (آرش) رزمجو و شادی اسدپور این را خواندند
بهرام لطفی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش خرس i
کیا دوس دارن این نمایشو ببینن؟
رضا غیوری و لیلى شجاعى این را خواندند
بهرام لطفی این را دوست دارد
چطور ؟
۲۰ مهر ۱۳۹۷
سالن اجرا کمی دور از هیاهوی تئاتر مرکز شهره .. بعد از ظهر ها هم ترافیک بالایی داره و جای پارک هم سخت گیر میاد
با این حال اگه کار ارزش دیدن داشته باشه به مشکلات غلبه میکنیم
۲۱ مهر ۱۳۹۷
ببینید حتما
۱۶ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi  
درباره نمایش قتل عام i
کارگردان نمایش «قتل عام»:
ما برای اجرا نکردن شوخی‌های نخ نما حمایت میلیونی نشدیم

ما حمایت چند صد میلیونی نشده‌ایم تا شوخی‌های نخ نما شده را روی صحنه ببریم بلکه درحد توانمان از جیب خود خرج کرده‌ایم.
وحید نعمتی کارگردان نمایش «قتل عام» در گفتگو با خبرنگار حوزه تئاتر گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در خصوص نمایش خود گفت: داستان نوکر خانه‌ای است که یک شب با دسیسه اطرافیان وسوسه می‌شود تا ارباب و همسرش را به قتل برساند ولی اتفاقات عجیبی رخ می‌دهد و روند اثر را به طرز دیگری پیش می‌برد.

وی در رابطه با انگیزه خود از انتخاب این اثر عنوان کرد: مدت‌ها قبل نمایشنامه «اسب قاتلین» زخما گرشاسب را خوانده بودم و میدانستم که قرار است آن را روی صحنه ببرم. از طرفی ژانر وحشت سلیقه شخصی من بوده و ژانر جذاب و آزمون پس داده صنعت دراماتیک است که ما شاهد خروجی‌های موفق این سبک در حوزه سینما، تئاتر و کتاب بوده‌ایم.

نعمتی افزود: قصد ندارم به تشریح زیر شاخه‌های ژانر وحشت بپردازم اما «قتل عام» به راحتی با تماشاگرش ارتباط می‌گیرد و فضای خودش که از دلهره جاری در تک تک صحنه‌ها گرفته تا روابط و قتل‌های معما گونه و در نهایت فرجام تلخ شخصیت‌ها را به ذهن مخاطبش غالب می‌کند.

کارگردان نمایش «قتل عام» درباره ساختار اثر بیان کرد: قصد من و گروهم بیشتر ساختن فضای روایی درست برای مخاطب بی‌حوصله و با هوش امروزی است که از طرفی کم حوصله هم شده است از همین رو به این موضوع اهمیت زیادی داده شده تا جذابیت و درگیر کردن مخاطب را تا آخرین ثانیه اما نه به هر قیمتی برای آنها داشته باشیم.

وی در خصوص شیوه اجرایی اثر خود اذعان داشت: از اول این ایده در ذهنم بود که چقدر خوب می‌شود فیلم سینمایی را بسازم و در دل آن بعضی از صحنه‌هایش بازیگر‌ها از دل قاب بیرون بزنند و جلوی چشمانم صحنه‌ای را اجرا کنند و بعد به صحنه جادویی بازگردند که پرورش آن منجر به انتخاب این نمایش با اجرای خاص خودش شد.

نعمتی با بیان اینکه ما از جیب هزینه کرده‌ایم تا کم فروشی نکرده باشیم، بیان کرد: ما حمایت چند صد میلیونی نشده‌ایم تا شوخی‌های نخ نما شده را روی صحنه ببریم بلکه در حد توانمان از جیب خود خرج کرده‌ایم تا تماشاگری که دقت می‌گذارد و تردید وقت خود را تلف نکرده باشد.
... دیدن ادامه »
گفتنی است؛ نمایش «قتل عام» به کارگردانی وحید نعمتی از 13دی الی 30 دی خانه نمایش دا روی صحنه می‌رود.

از عوامل این اثر می‌توان به بازیگرانی چون پویا بیگی، محمد فراهانی، زهرا آقاپور، کاوه نور محمدی، سهیل بابایی، فائزه امیدی، پوریا عبدی، علی شانه ساز،‌هدیه خانیان اشاره کرد.
منبع:
http://www.yjc.ir/fa/news/5461152/%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%B4%D9%88%D8%AE%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%AE-%D9%86%D9%85%D8%A7-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C-%D9%86%D8%B4%D8%AF%DB%8C%D9%85
وحید هوبخت و سعید زادمهر این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi  
درباره نمایش قتل عام i
در تماشاخانه "دا"؛ نمایش قتل عام به نویسندگی و کارگردانی وحید نعمتی

آرتنا: از جیب هزینه کردیم تا کم فروشی نکرده باشیم نسبت به تماشاگری که وقت میگزارد تا نمایشی خوب را تماشا کند

به گزارش «آرتنا»،نمایش قتل عام به نویسندگی و کارگردانی وحید نعمتی وتهیه کنندگی محمدفراهانی در تماشاخانه "دا" روی صحنه است. از این رو با وحید نعمتی کارگردان نمایش مصاحبه ای ترتیب دادیم.
نعمتی داستان نمایش و دلایل دراماتورژی متن را اینگونه شرح داد ؛ داستان نمایش از این قرار است که یک شب نوکر خانه‌ای با دسیسه اطرافیان وسوسه می‌شود ارباب و همسرش را به قتل برساند ولی اتفاقات عجیبی در ادامه رخ میدهد. اما مدتها قبل نمایشنامه اسب قاتلین رضا گشتاسب رو خونده بودم و میدونستم که قراره ببرمش روی صحنه. بعد از چند ماه متن رو برای دوست عزیزم محمد فراهانی فرستادم و اون ... دیدن ادامه » بلافاصله بعد از خوندش شرایط رو فراهم کرد تا انتخاب عوامل کار و تمرینات شروع بشه. بعد از خوانش متن توسط بازیگرای کار، متوجه شدم این فضا میتونه دستمایه قصه دیگری هم بشه. قصه ای که مسیرش از نماینامه اسب قاتلین کلا جدا بود و البته نگاه و سلیقه شخصی من رو داشت. چند روزی کار بازنویسی طول کشید و نمایشنامه قتل عام متولد شد.
وی ادامه داد ژانر وحشت، سلیقه شخصی من و خب ژانر جذاب و آزمون پس داده صنعت دراماتیکه. ما شاهد خروجی های موفق این ژانر در حوزه سینما، تیاتر و کتاب بودیم. قصد ندارم به تشریح زیر شاخه های ژانر وحشت بپردازم اما قتل عام به راحتی با تماشاگرش ارتباط میگیره و فضای خودش رو به ذهن مخاطبش قالب میکنه. از دلهره جاری توی تک به تک صحنه ها گرفته تا روابط و قتل های معما گونه و در نهایت فرجام تلخ شخصیتها.
کارگردان نمایش قتل عام در خصوص اگیزه اش برای ساخت این نمایش ابراز داشت قصد من و گروهم بیشتر ساختن فضای روایی درست برای مخاطب بی حوصله و باهوش امروزه، روانشناسی مخاطب بی نهایت سخت شده، شخصا تماشاگر کم حوصله ای هستم. از همین رو واسه کاری که آماده کردیم بی نهایت به این موضوع توجه شده" جذابیت و درگیر کردن مخاطب تا آخرین ثانیه"، اما نه به هر قیمتی.بر اساس جغرافیای سالن، هندسه ذهن مخاطب، نیرو و لوازمی که در اختیار داشتیم و حتی توجه به ساعت اجرای نمایش، سعی کردیم کار درخور و با آبرویی ارائه بدیم.
او شیوه اجرایی اش را اینگونه مطرح کرد از اول این ایده تو ذهنم بود که چقدر خوب میشه اگر یه فیلم سینمایی بسازم که توی بعضی از صحنه هاش بازیگرا از دل قاب بیرون بزنن و جلوی چشمم صحنه ای رو اجرا کنن و بعد برگردن تو صفحه جادویی. بعد که پرورشش دادم، شد ایده مرکزی قتل عام. نور و موسیقی عملا خودش اومد. عمق و زهر اتفاقات موجود توی کار ، نور و حجم زیادی از موسیقی رو می طلبید .
همچنین پیرامون انتخاب بازیگرانش گفت تو حوزه بازیگری عملا با یه ترمینال مواجه شدم. رفت و آمدهای مدوام بازیگرانی که میخواستم باهاشون کار کنم و به هر دلیلی نشد. در نهایت تیم بازیگری ۹ نفره رو انتخاب و تمرینات رو هر روز، سخت و منسجم انجام دادیم. اینکه امروز نمایشی روی صحنه رفته که آبروی نسل جوان و جویای نام حوزه تیاتر رو حفظ کرده، نتیجه زحمات چند ماهست.
وحید نعمتی در پایان ابراز داشت صمیمانه از محمد فراهانی عزیز سپاسگزارم که تو این شرایط نابسامان اقتصادی ، با هزینه شخصی کاری رو تهیه میکنه بدون حتی ۱ ریال حمایت از هیچ نهاد و مرکزی که حمایت از جوانان علاقه مند و مستعد، تو سرفصلهای کاری هرسالشون در حد یه جمله قشنگ باقی مونده. ما از جیب هزینه کردیم تا کم فروشی نکرده باشیم نسبت به تماشاگری که وقت میزاره تا یه کار خوب رو تماشا کنه. ما حمایت چند صد میلیونی نشدیم تا شوخی های نخ نما شده رو روی صحنه ببریم با پز روشنفکری و حمایت همه جانبه هنرمندان متاسفانه مشهور.
منبع:
http://artna.org/fa/news/view/29356/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%B9%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88%D8%AD%DB%8C%D8%AF-%D9%86%D8%B9%D9%85%D8%AA%DB%8C
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش دکه بین راه i
این نمایش را با عنوان توقف کوتاه روی صحنه بردیم
http://www.tiwall.com/theater/tavaqofekoutah
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi
درباره نمایش توقف کوتاه i
گفت وگوی جی پلاس با خالق یک تئاتر متفاوت/ زندگی آدم ها در یک “توقف کوتاه”

قشرهایی از جوانان وجود دارند که همیشه به دنبال ایده های جدید و خلاقیت در کارهایش هستند اما آیا از این خلاقیت ها حمایت می شود؟!

به گزارش خبرنگار فرهنگی هنری جی پلاس، “توقف کوتاه” نوشته “سم شپارد” به کارگردانی “پوریا عبدی” روی صحنه رفت. این نمایش، برش هایی از آغاز و پایان زندگی آدم ها در چند دقیقه است که با طراحی خاص در شیوه اجرا به یک ایده پژوهشی تبدیل شد. عبدی در نمایش ” قتل عام” به نویسندگی و کارگردانی ” وحید نعمتی” و تهیه کنندگی ” محمد فراهانی” بازی می کند. این نمایش هر شب راس ساعت ۲۰٫۴۵ در تماشاخانه ” دا” تا پایان دی ماه به روی صحنه می رود. گپ و گفتی با این کارگردان و بازیگر داشته ایم:

** ایده اجراهای ” توقف کوتاه ” که یک ایده پژوهشی هم بود چطور به ذهن شما خطور کرد؟

” توقف کوتاه ” نمایش خاصی بود که از سال دوم دانشگاه با آن مواجه شدم و نیازمند یک شیوه اجرایی خاص هم بود. متاسفانه در آن زمان میسر نشد بتوانیم در این زمینه کاری انجام دهیم تا اینکه بیشتر با پست مدرنیسم آشنا شدم و مطالعاتی هم در این زمینه داشتم.

به همین دلیل این تفکر که می شود این نمایش را به اجرا درآورد، همیشه ذهن من را قلقلک می داد تا اینکه یک سری طرح به ذهنم خطور کرد. طرح اولیه به این صورت نبود و با پژوهش و تمرین های هفت، هشت ماهه به شکل نهایی فعلی رسیدیم.

این هفت هشت ماه که به صورت کارگاهی برگزار شد، روی شیوه اجرای نمایش، تمرین و تغییر انجام گرفت تا به شکل نهایی مطلوب رسیدیم.

** از روز اول تغییر نقش ها برای بازیگرها را داشتید؟

در ... دیدن ادامه » کارگاه های تئاتر به این صورت است که همه باید به همه نقش ها مسلط باشند و در درجه اول، کلید این شیوه اجرا در اینجا خورد. اما بعداً به این موضوع فکر کردم که اگر همه بتوانند همه نقش ها را خوب بازی کنند، چه اتفاقی می افتد؟

این مساله را به عدم قطعیت در پست مدرنیسم بسط دادم و با توجه به این موضوع می خواستم به نتیجه برسم که چقدر خوب می شود اگر هر شب یک اجرای متفاوت از شب قبل داشته باشیم چرا که هر شب مخاطبان ثابتی برای تماشای نمایش نمی آیند و در هر اجرا بازیگران می توانستند دو یا سه نقش را اجرا کنند.

** با توجه به این موضوع که هر شب مخاطبان متفاوتی برای دیدن نمایش می آمدند و از ماجرای چرخشی بودن بازیگران خبر نداشتند، پس چطور از چنین ایده ای استقبال شد؟

پیش از اجرا این مساله به ذهنم آمد و به همین خاطر در همان تک اجرایی که مخاطب می آمد و بلیت تهیه می کرد بازیگرها این تغییر شخصیت ها را داشتند و در یک اجرا ممکن بود هشت بازیگر و در اجرایی دیگر دو بازیگر داشته باشیم اما در همان اجرایی که مخاطب می بیند تمام بازیگرها چند نقش را اجرا می کردند و این عدم قطعیت وجود داشت اما درام ثابت بود یعنی یک درام ثابت داشتیم که بازیگرهایش عوض می شدند.

** آیا از این شیوه اجرا در کارهای بعدی هم استفاده خواهید کرد؟

ممکن است این اتفاق بیفتد. متاسفانه اگر درگیر یک سبک و شیوه اجرایی خاص شوم، خودم را از لذت چشیدن سبک ها و شیوه های جدید و حتی ابداع سبک ها و شیوه های جدید مثل همین سبکی که در ” توقف کوتاه ” ابداعش کردیم، محروم نمی کنم.

تفکر غالب ذهن من ابداع شیوه های جدید است. در یکی از نمایش های قبلی به اسم ” برزیلی ها ” نیز رگه هایی از پست مدرن داشتیم و بعد نمایشی به نام ” انسانم آرزوست” را کار کردم که کاملاً رئال بود.

در ” توقف کوتاه”، ذهنیتم از ” برزیلی ها” را با بسط و گسترش و همچنین مطالعات و تمرین های بیشتر به ایده ای این چنینی تبدیل کردم و با بررسی هایی که در این زمینه داشتم، متوجه شدم این شیوه تا به حال در هیچ جای دنیا اتفاق نیفتاده است.

** استقبال از این شیوه چطور بود؟

چند نفر از بازیگران و کارگردان های چهره برای دیدن ” توقف کوتاه” آمدند و فکر می کنم از کار هم راضی بودند. ما در پست مدرن می خواهیم مخاطب را راضی نگه داریم و خوشبختانه در این اجرا نظر منفی دریافت نکردم. هر شب در بین تماشاچیان علاوه بر بروشور یک کاغذ نظرسنجی هم می دادیم و من تمام نظرسنجی ها را به صورت مکتوب دارم و با خواندن آنها متوجه شدم مخاطبان نظر منفی نداشتند.

نقدهایی جزیی به این کار وارد شده بود؛ از جمله اینکه در یک شب، یک بازیگر صحنه را به خوبی اجرا نکرده بود یا نور در سالن به خوبی اجرا نشده بود ولی نظریات کلی نسبت به متن و شیوه اجرا مثبت بود.

دست کم از این لحاظ که پست مدرنیسم مخاطبش را راضی می کند، این شیوه اجرا برای من خوب بود و خوشحالم که به این وجه رسیدم.

** در ” توقف کوتاه “ از بازیگران تازه کار استفاده کردید. آیا از پس اجراها به خوبی برآمدند؟

بازیگران اکثرا از شاگردانم بودند. این شیوه اجرا علاوه بر اینکه برای گروه اجرایی یعنی گروه کارگردانی، صحنه و لباس و غیره، پروسه سختی بود بیش از همه برای بازیگران سخت بود چرا که بر مبنای بازیگر و خلاقیت و توانایی او پایه گذاری شد؛ بازیگری که در یک اجرا می تواند سه یا حتی چهار نقش را اجرا کند.

این کار در بین بازیگران حرفه ای هم ممکن است به سختی اتفاق بیفتد، چرا که شاید یک رگه ای از نقش اول، در نقش دوم و سوم وارد شود و من در زمان تمرین ها تلاش کردم این اتفاق نیافتد و نقش ها از هم تمایز داشته باشند.

درست است که یک بازیگر دو یا سه نقش را اجرا می کند اما قرار نیست این نقش ها نزدیک به هم باشند. تمایز نقش ها از هم توسط یک بازیگر، مهم ترین اتفاق این شیوه اجرایی بود و البته به دلیل مهم بودن این بخش از ماجرا، حتی دو نقش نزدیک به هم را هم به یک بازیگر ندادیم و بازیگرها نقش های متفاوتی را در هر شب اجرا می کردند.

** به عنوان جوانی که خلاقیت را به خوبی و با هدفی علمی و پژوهشی وارد کار و اثر هنری خودش کرده، فکر می کنید جوان ها چطور باید خلاقیت را وارد اثرها و کارهایشان کنند؟

به اعتقاد من قشر جوان همیشه به دنبال موضوعات جدید است. من در دوران دانشجویی کتابی به نام ” کارگردان ها از تئاتر می گویند” را خواندم که گفته های تمام کارگردان های جهان را شامل می شد به جز کارگردان های ایرانی.

با اینکه در عرصه تئاتر کارگردانان بزرگی مثل بهرام بیضایی و یا خیلی های دیگر را داشتیم و داریم اما هیچ نامی از ایران و کارگردان های ایرانی در آن کتاب برده نشده بود و این موضوع کوچک ممکن است باعث کمرنگ شدن انگیزه یک جوان شود.

من فکر می کنم در ذهن خیلی از جوان های ما این موضوع وجود دارد که به دنبال مطالب جدید بروند، اما هیچ حمایتی نمی شوند.

اگر من ” توقف کوتاه” را در یک فضای دیگری مثلا در یکی از کشورهای همسایه انجام می دادم، وزارت علوم آن کشور من را حمایت می کرد، به این دلیل اینکه یک کار علمی انجام می دادم اما در اینجا هیچ حمایتی نبود.

من در سالن های بهتری نمایش را برای بازبینی اجرا کردم اما گفتند کار تو، یک کار خاص است و هیچ حمایتی نمی کنیم که هیچ، سالن هم نمی دهیم چون این اثر نمی تواند مخاطبی جذب کند.

** حمایت از کار شما به چه صورت انجام شد؟

در این کار تهیه کننده خصوصی داشتیم که پیشینه تئاتری هم داشت و با وجود اینکه در حال حاضربه تجارت مشغول است، از اجرای ما که یک اجرای پژوهشی بود حمایت کرد و توانستیم نمایش را روی صحنه ببریم.

** متن و درام ” توقف کوتاه” به شیوه اجراها کمکی کرد؟

وقتی نمایشنامه ” توقف کوتاه ” را می خوانید متوجه می شوید هیچ یک از شخصیت ها هیچ اسمی ندارند و هیچ لوکیشنی در متن نیست؛ یعنی شما می توانید متن را در کافه، مکانیکی و هر جایی که دوست دارید اجرا کنید که البته طراحی من در کافه بود ولی می شد هر جای دیگری باشد.

شخصیت ها نه تنها اسمی نداشتند بلکه جنسیت مشخصی هم نداشتند؛ حتی پایان بندی هم مشخص نبود و هیچ مشکلی هم در متن به وجود نمی آمد. نویسنده فضا را برای ما باز گذاشته بود تا بتوانیم این طراح را اجرا کنیم و ما هم در بخش کارگردانی از آن استفاده کرده و هیچ چیز قطعی در آن وارد نکردیم.

خوشبختانه در نتیجه گیری ها از تماشاچیان، برداشت های متفاوتی میان آنها دیدم و تقریبا هیچ برداشت شبیه به هم را در نظر سنجی نداشتیم و این برای من خیلی جالب بود که از یک نمایش دریافت ها و برداشت های متفاوتی حتی در یک شب داشتیم.

** نمایش ” قتل عام” که این شب ها در تماشاخانه ” دا” بر روی صحنه می رود، دارای چه شیوه اجرایی است؟

قتل عام یک نمایش در ژانر وحشت است که کارگردان به فراخور آن از مالتی مدیا و شیوه اجرایی خاص و خلاقانه ای بهره جسته است. فیلم و موسیقی و نور تاثیر بسیاری در فضاسازی نمایش دارد و البته در هدایت بازیگران نیز تاکید بر هماهنگی دقیق بازیگران و نور و موسیقی شده است.

انتخاب سالن اجرا نیز بسیار با برنامه صورت گرفته تا فضای حاکم بر نمایش دقیق تر به تماشاچی منتقل شود. از این رو طراحی صحنه صرفا به انتخاب آکسسوار معطوف شده چراکه سالن به خودی خود دکور مورد نیاز اجرا را در مهندسی اش دارد.

گروه اجرایی نیز متشکل از عوامل تئاتری هستند که یا سابقه حضور در چندین نمایش را دارند و یا دانشجوی این رشته هستند که از این جهت با توجه به نظرهای متحد موجود، بهتر و روان تر به نتیجه می رسد.

همچنین داستان نمایش از این قرار است که یک شب نوکر خانه‌ای با دسیسه اطرافیان وسوسه می‌شود ارباب و همسرش را به قتل برساند ولی اتفاقات عجیبی در ادامه رخ می دهد.

** از نقش خودتان در ” قتل عام” بگویید؟

نقش من در این نمایش مباشر ارباب است که در وسوسه کردن نوکر خانه دست دارد اما دنیا به او نیز وفادار نمی ماند . این نقش را به صورت شخصیت اجرا نموده ام و تلاشم بر این بوده تا از تیپ سازی های مرسوم در این گونه کارها فاصله بگیرم .

** چه ویژگی در جذب مخاطب این نمایش موثر است؟

معتقدم بخاطر فضای اسرار آمیز و دهشتناک و همچنین تفاوت در شیوه اجرای این نمایش، مخاطب از دیدن آن لذت ببرد و آدرنالین خونش بالا رود . از این جهت دیدن چنین نمایش هایی که شاید هرچند سال یک بار روی صحنه رود، خالی از لطف نیست.
منبع:
http://jplus.jamaran.ir/culture/?p=29019
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi  
درباره نمایش قتل عام i
گفت وگوی جی پلاس با خالق یک تئاتر متفاوت/ زندگی آدم ها در یک “توقف کوتاه”

قشرهایی از جوانان وجود دارند که همیشه به دنبال ایده های جدید و خلاقیت در کارهایش هستند اما آیا از این خلاقیت ها حمایت می شود؟!

به گزارش خبرنگار فرهنگی هنری جی پلاس، “توقف کوتاه” نوشته “سم شپارد” به کارگردانی “پوریا عبدی” روی صحنه رفت. این نمایش، برش هایی از آغاز و پایان زندگی آدم ها در چند دقیقه است که با طراحی خاص در شیوه اجرا به یک ایده پژوهشی تبدیل شد. عبدی در نمایش ” قتل عام” به نویسندگی و کارگردانی ” وحید نعمتی” و تهیه کنندگی ” محمد فراهانی” بازی می کند. این نمایش هر شب راس ساعت ۲۰٫۴۵ در تماشاخانه ” دا” تا پایان دی ماه به روی صحنه می رود. گپ و گفتی با این کارگردان و بازیگر داشته ایم:

** ایده اجراهای ” توقف کوتاه ” که یک ایده پژوهشی هم بود چطور به ذهن شما خطور کرد؟

” توقف کوتاه ” نمایش خاصی بود که از سال دوم دانشگاه با آن مواجه شدم و نیازمند یک شیوه اجرایی خاص هم بود. متاسفانه در آن زمان میسر نشد بتوانیم در این زمینه کاری انجام دهیم تا اینکه بیشتر با پست مدرنیسم آشنا شدم و مطالعاتی هم در این زمینه داشتم.

به همین دلیل این تفکر که می شود این نمایش را به اجرا درآورد، همیشه ذهن من را قلقلک می داد تا اینکه یک سری طرح به ذهنم خطور کرد. طرح اولیه به این صورت نبود و با پژوهش و تمرین های هفت، هشت ماهه به شکل نهایی فعلی رسیدیم.

این هفت هشت ماه که به صورت کارگاهی برگزار شد، روی شیوه اجرای نمایش، تمرین و تغییر انجام گرفت تا به شکل نهایی مطلوب رسیدیم.

** از روز اول تغییر نقش ها برای بازیگرها را داشتید؟

در ... دیدن ادامه » کارگاه های تئاتر به این صورت است که همه باید به همه نقش ها مسلط باشند و در درجه اول، کلید این شیوه اجرا در اینجا خورد. اما بعداً به این موضوع فکر کردم که اگر همه بتوانند همه نقش ها را خوب بازی کنند، چه اتفاقی می افتد؟

این مساله را به عدم قطعیت در پست مدرنیسم بسط دادم و با توجه به این موضوع می خواستم به نتیجه برسم که چقدر خوب می شود اگر هر شب یک اجرای متفاوت از شب قبل داشته باشیم چرا که هر شب مخاطبان ثابتی برای تماشای نمایش نمی آیند و در هر اجرا بازیگران می توانستند دو یا سه نقش را اجرا کنند.

** با توجه به این موضوع که هر شب مخاطبان متفاوتی برای دیدن نمایش می آمدند و از ماجرای چرخشی بودن بازیگران خبر نداشتند، پس چطور از چنین ایده ای استقبال شد؟

پیش از اجرا این مساله به ذهنم آمد و به همین خاطر در همان تک اجرایی که مخاطب می آمد و بلیت تهیه می کرد بازیگرها این تغییر شخصیت ها را داشتند و در یک اجرا ممکن بود هشت بازیگر و در اجرایی دیگر دو بازیگر داشته باشیم اما در همان اجرایی که مخاطب می بیند تمام بازیگرها چند نقش را اجرا می کردند و این عدم قطعیت وجود داشت اما درام ثابت بود یعنی یک درام ثابت داشتیم که بازیگرهایش عوض می شدند.

** آیا از این شیوه اجرا در کارهای بعدی هم استفاده خواهید کرد؟

ممکن است این اتفاق بیفتد. متاسفانه اگر درگیر یک سبک و شیوه اجرایی خاص شوم، خودم را از لذت چشیدن سبک ها و شیوه های جدید و حتی ابداع سبک ها و شیوه های جدید مثل همین سبکی که در ” توقف کوتاه ” ابداعش کردیم، محروم نمی کنم.

تفکر غالب ذهن من ابداع شیوه های جدید است. در یکی از نمایش های قبلی به اسم ” برزیلی ها ” نیز رگه هایی از پست مدرن داشتیم و بعد نمایشی به نام ” انسانم آرزوست” را کار کردم که کاملاً رئال بود.

در ” توقف کوتاه”، ذهنیتم از ” برزیلی ها” را با بسط و گسترش و همچنین مطالعات و تمرین های بیشتر به ایده ای این چنینی تبدیل کردم و با بررسی هایی که در این زمینه داشتم، متوجه شدم این شیوه تا به حال در هیچ جای دنیا اتفاق نیفتاده است.

** استقبال از این شیوه چطور بود؟

چند نفر از بازیگران و کارگردان های چهره برای دیدن ” توقف کوتاه” آمدند و فکر می کنم از کار هم راضی بودند. ما در پست مدرن می خواهیم مخاطب را راضی نگه داریم و خوشبختانه در این اجرا نظر منفی دریافت نکردم. هر شب در بین تماشاچیان علاوه بر بروشور یک کاغذ نظرسنجی هم می دادیم و من تمام نظرسنجی ها را به صورت مکتوب دارم و با خواندن آنها متوجه شدم مخاطبان نظر منفی نداشتند.

نقدهایی جزیی به این کار وارد شده بود؛ از جمله اینکه در یک شب، یک بازیگر صحنه را به خوبی اجرا نکرده بود یا نور در سالن به خوبی اجرا نشده بود ولی نظریات کلی نسبت به متن و شیوه اجرا مثبت بود.

دست کم از این لحاظ که پست مدرنیسم مخاطبش را راضی می کند، این شیوه اجرا برای من خوب بود و خوشحالم که به این وجه رسیدم.

** در ” توقف کوتاه “ از بازیگران تازه کار استفاده کردید. آیا از پس اجراها به خوبی برآمدند؟

بازیگران اکثرا از شاگردانم بودند. این شیوه اجرا علاوه بر اینکه برای گروه اجرایی یعنی گروه کارگردانی، صحنه و لباس و غیره، پروسه سختی بود بیش از همه برای بازیگران سخت بود چرا که بر مبنای بازیگر و خلاقیت و توانایی او پایه گذاری شد؛ بازیگری که در یک اجرا می تواند سه یا حتی چهار نقش را اجرا کند.

این کار در بین بازیگران حرفه ای هم ممکن است به سختی اتفاق بیفتد، چرا که شاید یک رگه ای از نقش اول، در نقش دوم و سوم وارد شود و من در زمان تمرین ها تلاش کردم این اتفاق نیافتد و نقش ها از هم تمایز داشته باشند.

درست است که یک بازیگر دو یا سه نقش را اجرا می کند اما قرار نیست این نقش ها نزدیک به هم باشند. تمایز نقش ها از هم توسط یک بازیگر، مهم ترین اتفاق این شیوه اجرایی بود و البته به دلیل مهم بودن این بخش از ماجرا، حتی دو نقش نزدیک به هم را هم به یک بازیگر ندادیم و بازیگرها نقش های متفاوتی را در هر شب اجرا می کردند.

** به عنوان جوانی که خلاقیت را به خوبی و با هدفی علمی و پژوهشی وارد کار و اثر هنری خودش کرده، فکر می کنید جوان ها چطور باید خلاقیت را وارد اثرها و کارهایشان کنند؟

به اعتقاد من قشر جوان همیشه به دنبال موضوعات جدید است. من در دوران دانشجویی کتابی به نام ” کارگردان ها از تئاتر می گویند” را خواندم که گفته های تمام کارگردان های جهان را شامل می شد به جز کارگردان های ایرانی.

با اینکه در عرصه تئاتر کارگردانان بزرگی مثل بهرام بیضایی و یا خیلی های دیگر را داشتیم و داریم اما هیچ نامی از ایران و کارگردان های ایرانی در آن کتاب برده نشده بود و این موضوع کوچک ممکن است باعث کمرنگ شدن انگیزه یک جوان شود.

من فکر می کنم در ذهن خیلی از جوان های ما این موضوع وجود دارد که به دنبال مطالب جدید بروند، اما هیچ حمایتی نمی شوند.

اگر من ” توقف کوتاه” را در یک فضای دیگری مثلا در یکی از کشورهای همسایه انجام می دادم، وزارت علوم آن کشور من را حمایت می کرد، به این دلیل اینکه یک کار علمی انجام می دادم اما در اینجا هیچ حمایتی نبود.

من در سالن های بهتری نمایش را برای بازبینی اجرا کردم اما گفتند کار تو، یک کار خاص است و هیچ حمایتی نمی کنیم که هیچ، سالن هم نمی دهیم چون این اثر نمی تواند مخاطبی جذب کند.

** حمایت از کار شما به چه صورت انجام شد؟

در این کار تهیه کننده خصوصی داشتیم که پیشینه تئاتری هم داشت و با وجود اینکه در حال حاضربه تجارت مشغول است، از اجرای ما که یک اجرای پژوهشی بود حمایت کرد و توانستیم نمایش را روی صحنه ببریم.

** متن و درام ” توقف کوتاه” به شیوه اجراها کمکی کرد؟

وقتی نمایشنامه ” توقف کوتاه ” را می خوانید متوجه می شوید هیچ یک از شخصیت ها هیچ اسمی ندارند و هیچ لوکیشنی در متن نیست؛ یعنی شما می توانید متن را در کافه، مکانیکی و هر جایی که دوست دارید اجرا کنید که البته طراحی من در کافه بود ولی می شد هر جای دیگری باشد.

شخصیت ها نه تنها اسمی نداشتند بلکه جنسیت مشخصی هم نداشتند؛ حتی پایان بندی هم مشخص نبود و هیچ مشکلی هم در متن به وجود نمی آمد. نویسنده فضا را برای ما باز گذاشته بود تا بتوانیم این طراح را اجرا کنیم و ما هم در بخش کارگردانی از آن استفاده کرده و هیچ چیز قطعی در آن وارد نکردیم.

خوشبختانه در نتیجه گیری ها از تماشاچیان، برداشت های متفاوتی میان آنها دیدم و تقریبا هیچ برداشت شبیه به هم را در نظر سنجی نداشتیم و این برای من خیلی جالب بود که از یک نمایش دریافت ها و برداشت های متفاوتی حتی در یک شب داشتیم.

** نمایش ” قتل عام” که این شب ها در تماشاخانه ” دا” بر روی صحنه می رود، دارای چه شیوه اجرایی است؟

قتل عام یک نمایش در ژانر وحشت است که کارگردان به فراخور آن از مالتی مدیا و شیوه اجرایی خاص و خلاقانه ای بهره جسته است. فیلم و موسیقی و نور تاثیر بسیاری در فضاسازی نمایش دارد و البته در هدایت بازیگران نیز تاکید بر هماهنگی دقیق بازیگران و نور و موسیقی شده است.

انتخاب سالن اجرا نیز بسیار با برنامه صورت گرفته تا فضای حاکم بر نمایش دقیق تر به تماشاچی منتقل شود. از این رو طراحی صحنه صرفا به انتخاب آکسسوار معطوف شده چراکه سالن به خودی خود دکور مورد نیاز اجرا را در مهندسی اش دارد.

گروه اجرایی نیز متشکل از عوامل تئاتری هستند که یا سابقه حضور در چندین نمایش را دارند و یا دانشجوی این رشته هستند که از این جهت با توجه به نظرهای متحد موجود، بهتر و روان تر به نتیجه می رسد.

همچنین داستان نمایش از این قرار است که یک شب نوکر خانه‌ای با دسیسه اطرافیان وسوسه می‌شود ارباب و همسرش را به قتل برساند ولی اتفاقات عجیبی در ادامه رخ می دهد.

** از نقش خودتان در ” قتل عام” بگویید؟

نقش من در این نمایش مباشر ارباب است که در وسوسه کردن نوکر خانه دست دارد اما دنیا به او نیز وفادار نمی ماند . این نقش را به صورت شخصیت اجرا نموده ام و تلاشم بر این بوده تا از تیپ سازی های مرسوم در این گونه کارها فاصله بگیرم .

** چه ویژگی در جذب مخاطب این نمایش موثر است؟

معتقدم بخاطر فضای اسرار آمیز و دهشتناک و همچنین تفاوت در شیوه اجرای این نمایش، مخاطب از دیدن آن لذت ببرد و آدرنالین خونش بالا رود . از این جهت دیدن چنین نمایش هایی که شاید هرچند سال یک بار روی صحنه رود، خالی از لطف نیست.
منبع:
http://jplus.jamaran.ir/culture/?p=29019
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
Poorya Abdi  
درباره نمایش قتل عام i
«قتل عام» با آدرنالین مخاطب سروکار دارد

گروه فرهنگ و هنر روزنامه نوآوران:نمایش «قتل‌عام» به نویسندگی و کارگردانی وحید نعمتی همچنین تهیه‌کنندگی محمد فراهانی در تماشاخانه «دا» روی صحنه است از این رو با پوریا عبدی یکی از بازیگران این نمایش گفتگویی انجام دادیم.

پوریا عبدی، بازیگر تئاتر در خصوص این نمایش به نواوران گفت: «قتل‌عام» یک نمایش در ژانر وحشت است و به فراخور آن از مالتی مدیا و شیوه اجرایی خاص و خلاقانه‌ای بهره جسته است. همچنین داستان نمایش از این قرار است که یک شب نوکر خانه‌ای با دسیسه اطرافیان وسوسه می‌شود ارباب و همسرش را به قتل برساند ولی اتفاقات عجیبی در ادامه رخ می‌دهد.عبدی پیرامون نقشی که ایفاگر آن است گفت: نقش من در این نمایش مباشر ارباب است که در وسوسه کردن نوکر خانه دست دارد اما دنیا به وی نیز وفادار نمی‌ماند. این نقش را ... دیدن ادامه » من به صورت شخصیت اجرا کرده‌ام و تلاشم بر این بوده تا از تیپ‌سازی‌های مرسوم در این گونه کارها فاصله بگیرم. مباشر نقشی است خنثی و محافظه‌کار، که گرچه معمولا در سایه است و شخصیت برجسته‌ای ندارد اما عدم حضور وی نیز ممکن نیست. از این رو تلاشم بر درست به نمایش گذاشتن این نقش بوده تا نه زیاد باشم و نه کم.این بازیگر و کارگردان تئاتر در مورد شیوه اجرای نمایش «قتل‌عام» گفت: شیوه اجرایی که وحید نعمتی لحاظ کرده است، شیوه‌ای متکی بر مالتی مدیا است. فیلم و موسیقی و نور تاثیر بسیاری در فضاسازی نمایش دارد و نعمتی در هدایت بازیگران نیز تاکید بر هماهنگی دقیق بازیگران و نور و موسیقی داشته است. انتخاب سالن اجرا نیز بسیار با برنامه صورت گرفته تا فضای حاکم بر نمایش دقیق‌تر به مخاطب منتقل شود. از این رو طراحی صحنه صرفا به انتخاب آکسسوار معطوف شده چراکه سالن به خودی خود دکور مورد نیاز اجرا را در مهندسی‌اش داراست.این بازیگر همچنین گروه اجرایی را گروهی متشکل از عوامل تئاتری خواند که یا سابقه حضور در چندین نمایش را دارند یا دانشجوی این رشته هستند و گفت: انجام امور با توجه به بینش متحد موجود در گروه روان‌تر به نتیجه می‌رسد.

پوریا عبدی در پاسخ به این سوال که چرا مخاطب باید نمایش «قتل‌عام» را برای تماشا انتخاب کند گفت: به نظرم مخاطب با توجه به خاص بودن و شیوه اجرایی متفاوت، همچنین فضای اسرار آمیز و دهشت‌ناک نمایش از دیدن این نمایش لذت می‌برد و آدرنالین خونش بالا می‌رود. شاید هر چند سال یک‌بار چنین نمایشی روی صحنه می‌رود. از این جهت دیدن این نمایش خالی از لطف نیست.
منبع:
http://noavarannews.com/Template1/News.aspx?NID=12687
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید