تیوال پویان نجفی | دیوار
S3 : 08:54:42
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
پویان نجفی
درباره نمایش پدر i
دیشب به دیدن این نمایش رفتم. ایده اپیزودیک کردن برای خود من خیلی جذاب اومد. تجربه جدیدی هست.
همچنین اولین بار بود اجرای آقای کرامتی رو روی صحنه می دیدم و از تجربه و تلاششون لذت بردم. طوری که اجرای بقیه بازیگران جز اجرای خانم نصرتی رو تحت تاثیر قرار داده بودند.
اما وجه تمایز این نمایش با دیگر نمایش ها، برای خود من، عامل طراحی نور بود! تاریک کردن بخشی از صحنه و روشن شدن صحنه بدنبال حرکت آقای کرامتی واقعا دلنشین بود. اجرا این بخش با زمانسنجی دقیق تر قطعا باعث می شه تماشاچی تجربه ای کم نظیر رو کسب می کنه.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پویان نجفی
درباره نمایش کمیته نان i
امروز در ساعات پایانی عصر آدینه سوم خرداد از دیدن نمایش بسی لذت بردم. از دید من تماشاچی، بنظر میومد بازیگران تلاشی بیشتر از اجرای یک متن رو برعهده گرفته بودند. چیزی شبیه ادای مسئولیت اجتماعی خودشون. بنظرم چیزی که تو نمایش های رئال میشه دید. خسته نباشید می گم. هر چند از نظر من تماشاچی، بازی ها و متن یکدست خوب نبودند. کیفیت گاهی اوج می گیرفت و گاهی فرود می اومد. بنظرم اومد متن رو "روزگاری" برای اجرا آماده کرده که گاهی از ترس می چسبه زمین.
با این حال متن ساده ولی در عین حال گیرای داستان داشت خوب پیش می رفت تا پرده آخر.... داستان و اجراها به اندازه کافی شریف و متواضع بودند که تماشاچی اعتماد کنه تا بزاره احساساتش به غلیان بیاد و ذهن خودش رو برای برداشت شخصی باز کنه که وقتی پا از سالن بیرون گذاشت با یک ساعت گذشته اش تفاوت داشته باشه؛ ولی روایت تصادف و ... دیدن ادامه » کشته شدن روزگار و زخمی شدن "آزاد" از جنس مصائب خاص عزیزان کولبر نبود. جاش تو اون سالن و متن نبود. جای دیگری کاربرد داشت :)))
ولی بازهم از همه تشکر می کنم تا ذهن من رو به مشکلات عزیزان سخت کوشی که در همین نزدیکی بدبختی هاشون رو بغل می کنند؛ باز کردند و نذاشتند تو روزمرگی هامون فراموش بشند.
پویان نجفی
درباره نمایش ملاقات i
دیشب در آخرین اجرای این نمایش و سخنرانی جناب مدیر مدرسه در باب عدالت و بعد رای شورای شهر برای دریافت جایزه یک میلیاردی نه به خاطر پول، بلکه به خاطر عدالت چنان حس بدی داشتم که بعد از پایان نمایش و موخره اجرا چنان از تشویق مردم گولن که حالا رو صحنه آمده بودند خود داری کردم :) در همین حین، تماشاچی روی صحنه آمد و دسته گلی تقدیم آقای بهبودی کردند. اونجا یاد تاج گلی که برای تابوت آلفرد تدارک دیده شده بود افتادم و نمایش تازه برام اونجا تموم شد.
میثم هنزکی، پارسا یزدی، حسین پوریعقوب و علی این را خواندند
حمیدرضا مرادی و س.م.ر.صمدی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام دوستان محترم و عزیز.
دو نفر از دوستان من مشغول انجام دوره آموزشی خدمت سربازیشون هستند. از اونجاییکه این دو نفر در دوره تحصیل در کانون تئاتر دانشگاه فعال بودند؛ بهشون وعده دادند در صورت اجرای نمایشنامه ای مناسبتی برای ایام دهه فجر چند روز تشویقی دریافت می کنند و زودتر این دوره رو به اتمام می رسونند.
کسی پیشنهاد نمایشنامه ای کوتاه و مناسب برای این هدف میشناسه که معرفی کنه تا دوستانم به همراه چند سزباز دیگه تمرین کنند و از این تشویقی استفاده کنند؟
کمال شهبازیان این را خواند
ده نمایشنامه تک پرده ای ابراهیم مکی مثل صبح طلوع می کند، رضا بیک و...
یا نمایش شادتر کمدی عشق من حامد بهدادنوشته افشین هاشمی انتشارات مروارید
۲۶ دی ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پویان نجفی
درباره نمایش سیزده i
وقتی وارد سالن شدم و تمام بازیگرها رو زیر نور دیدم که روی زمین نشستن. جا خوردم و وقتی هم که روی صندلی نشستم متوجه شدم فعلا این بازیگرها هستن که دارن نمایشی که ما تماشگرها، برای پیدا کردن صندل های خودمون در حال اجرا هستیم رو نگاه می کنند.
من امتیاز آیکنیک ترین مرگ رو دوست دارم اعطا کنم به مرگ سایمون (شوه رغیرتی) و زنش که همراه آهنگ I can't get you out of my head صحنه بدیعی رو برای من خلق کردن.
آهنگ هایی که در متن اجرا شد چهار تا بودند ، یکی از پینک فلوید یکی از لئوکوهن ، یکی از آببا و چهارمی (واژه کیس د گرل داشت ) را می دانید مربوط به کدام گروه و آهنگ بود؟؟
۲۵ آذر ۱۳۹۷
Katyperry
۲۶ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پویان نجفی
درباره نمایش تروما i
این نمایش رو به دو دلیل از لیست نمایش هایی که در نظر دارم ببینم، حذف کردم. یکی به خاطر اینکه گویا صرفا با حفظ فرم نمایش هم‌هوای، قرار نیست تجربه برتری از اون بهم منتقل بشه. (من هم هوایی رو اگر اشتباه نکنم تو سالن شمس تو منطقه اقدسیه دیدم و الان دلم برای اون سالن عجیب، تنگ شد).
نکته دوم بلیط فروشی عجیب این نمایش هست. از نظر من فروش بلیط خارج از ظرفیت سالن توهین مستقیم به مخاطب با به خطر انداختن سلامت تماشاگر در هنگام حوادث اونم تنها به نفع مجموعه هستش. از طرفی سالن استاد ناظر زاده سالن معروفی هست. سه نرخی کردن صندلی های این سالن مثل قیمت گذاری متفاوت بر روی بیسکوئیت های یکسان یک بستنه بندی مشخص هست و از قرار معلوم عده ای احساس موفقیت هاشون رو با خودشون تو سالن نمایش بیارن و روی این صندلی ها بچسبونن، این اتفاق اصلا قابل قبول نیست.
ضمن احترام به تیم ... دیدن ادامه » دست اندرکار، براشون آرزوی موفقیت در روزهای پایانی این نمایش می کنم.
امشب به دیدن این نمایش نشستم. اسم آقای شجاعی و خلوتی سالن برام اصلا عجیب نبود. از اون نظر که نوید دیدن یک نمایش بی حاشیه و استخون دار رو می داد که چنین نیز بود. یک نمایش غیر گیشه ای زیبا.
فقط به علت ضعف در حافظه دیالوگی که آقای فتحی از سخنرانی های ژنرال درباره واژه تسلیم نقل قول می کنند، بصورت کامل بیادم نمونده. کسی از دوستان این بخش از دیالوگ ها رو به خاطر دارن؟
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام دوستان تیوالی.
مطلبی که قریب به یکسال هست ذهن من رو درگیر کرده، رسم فروش بلیط خارج از ظرفیته. در ابتدا اینکار بنظر احترام به تماشاچی عزیزی میاد که قرار نیست اون ها نا امید از دیدن نمایش به خونه هاشون برگردن. ولی با دقت بیشتری که بهش نگاه میکنم این یک نوع بی احترامی به تماشاچی ها هم هست. راستش، از وضعیت ایمنی سالن های نمایش خصوصی و دولتی جدید و قدیم اطلاعی ندارم. ولی چیزی که همیشه با دیدن دوستانی که در راهروهای بین صندلی ها روی زمین می نشینند، ذهنم رو مشغول میکنه این مطلب هست که اگر در حین اجرای نمایش، با وقوع هر اتفاق بزرگ و یا کوچکی که نیاز به تخلیه سریع سالن باشد چه فاجعه ای منتظر ما خواهد بود؟ سالن تاریک، فاصله کم بین ردیف صندلی ها و این رسم بلیط فروشی خارج از ظرفیت که باعث میشه راهروهای بین صندلی ها هم پر شده باشه.
جناب نجفی عزیز ؛ به اطرافمان که خوب بنگریم پر است از رعایت نکردن استانداردهای جهانی در بیشتر زمینه ها ؛ همین امر است که هر واقعه ای را در جغرافیای ما بدل به فاجعه ای می نماید ... دیدن ادامه » ؛ باید منتظر فاجعه ای که در اثر واقعه ای در حوزه ای که شما نقد کردید بمانیم تا موجی درست شود و مدتی پیرامون آن در رسانه های گوناگون بحث شود و پس از گذشت زمان به بوته فراموشی سپرده شود و روز از نو و روزی از نو . اما نوشته هایی از نوع نوشته شما که بنده نمونه های بسیاری از آن را در همین دیوار نوشته های تیوال خوانده ام و متاسفانه اثر آن را در سالنهای نمایش به ویژه از نوع خصوصی آن به طور مطلق ندیده ام برای ثبت در تاریخ مفید فایده اند .
۲۳ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید