آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال رضا اسکندری | دیوار
S3 : 13:18:32 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
جالبه قیمت رو نوشتید بعدش زدید +بلیط هواپیما...
بعد بلیط هواپیما رو جزو خدمات آوردید . این یعنی چی دقیقاً.
امیرمسعود فدائی و امین مهدوی این را خواندند
امیر مسعود و الناز امیربیگلو این را دوست دارند
درود بر شما
به این معنی هست که خرید بلیت هواپیما توسط برگزارکننده انجام می‌شود ولی به دلیل نبود ثبات در قیمت، عدد دقیق آن در روز ثبت نام مشخص شده و توسط گردشگر پرداخت می‌شود.
۰۱ اسفند ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
رضا اسکندری
درباره اپرای عروسکی خیام i
همه چیز عالی بود. دست همه عزیزان مخوصاً بچه های بازیگردان درد نکنه واقعاً زحمت کشیدن.. مرسی از آقای غریب پور. فقط یه نقد کوچولو داشتم در مورد سالن، سیستم سرمایشی که استفاده شده خیلی مناسب نبود. باد به صورت مستقیم میخورد به وسطای ردیف 8 .. یخ زدم. :D :) :D :D
هانی حسینی این را خواند
شکیبا و نگار این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
رضا اسکندری
درباره اپرای عروسکی خیام i
بلیط های روزهای بعدُ تیریخدا از شنبه باز کنید من 5شنبه و جمعه دسترسی به اینترنت ندارم D:
شکیبا این را خواند
فروش ۴روز پایانی اپرای عروسکی خیام، ۳۱ تیرماه، ساعت ۱۴ بر روی سایت تیوال قرار خواهد گرفت.
۳۱ تیر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
رضا اسکندری
درباره اپرای عروسکی خیام i
سلام. برداشتی که میشه از تاریخ اجرا داشت، اینکه از 25 تیر الی 15 مرداد همه روزه اجرا هست. ولی الان که میبینم توی 10 روز اول فقط واسه 7 روز بلیط ها فروخته شده و ما برنامه ریزیمون واسه 12 مردادِ ، میخواستم بدونم واسه این روز آیا اجرا هست؟
شکیبا و هانی حسینی این را خواندند
رضا جان هیچ تئاتری مگر در موارد استثنا شنبه‌ها اجرا نداره و چهارشنبه و پنج‌شنبه‌ی این هفته هم به دلیل شهادت امام صادق اجرا نمیرن،دوازده مرداد مشکلی نخواهد داشت.
۲۴ تیر ۱۳۹۶
آخ آخ .. اصلاً حواسم به تعطیلی نبود.. ممنون امیر جان
۲۴ تیر ۱۳۹۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
شباهت های سینما و شهر بازی

امیر وفایی/ طنزانه

از سالن سینما که بیرون می آیم برای چند ثانیه به اتوبوس‌هایی که با سرعت از خط ویژه می گذرند نگاه می کنم. دو به شک هستم که سوارشان شوم و به خانه بروم یا اینکه خودم را بیندازم زیر یکی از آنها و خلاص. ششمین فیلمی بود که در جشنواره امسال دیدم. این هم مثل آن پنج تای دیگر تلخ بود، حتی خیلی تلخ تر از آنها. افسرده شده ام. هر شب وقتی پس از تماشای فیلم به خانه می رسم بدون آنکه چراغ ها را روشن کنم دَمَر می افتم کف اتاق، با صدای بلند زار می زنم، به زمین مشت می کوبم و پاهایم را در هوا تکان می دهم. واقعا چرا با مخاطب این کار را می کنید؟ طرف شوهرش از پشت بام افتاده و رفته توی کما، خودش در خانه دیگران خدمتکار است، خانه‌شان کنار ریل راه آهن است و بعد می فهمد که حامله هم هست. او آخر فیلم می نشیند وسط اتاق و از فرط بدبختی نعره می کشد.
کارگردان ها و نویسنده ها در مفلوک تر نشان دادن شخصیت ها با هم کورس گذاشته اند. مثلا قهرمان داستان که در عرض 10 دقیقه خبر مرگ زن و بچه و پدر و مادرش را ... دیدن ادامه ›› شنیده و شوکه شده؛ بعد از چند روز می خواهد یک لقمه غذا بگذارد دهانش اما کفتری از بالای تیر چراغ برق درست وسط لقمه را هدف می گیرد.
حیرت انگیز این است که تماشاگران سینمای ایران می توانند وسط تلخ ترین فیلم ها قهقهه بزنند. در حین پخش غمبارترین صحنه ها ناگهان سالن سینما از خنده منفجر می شود. مثلا زن در حالی که دارد در بین شعله های آتش می سوزد و به این طرف و آن طرف می دود کمی پایش لیز می خورد. همین کافی است تا همه دست ها را روی شکم بگذارند و روده بر شوند. خون دارد با فشار از گلوی بچه می زند بیرون و مادرش بالای سر او شیون می کند، اما بغل دستی ما همچنان به
"یو ها ها ها ها" مشغول است. طاقت نیاوردم و پرسیدم:« به چی می‌خندی؟» جواب داد:« مادره دستش خونی بود مالید به پیشونیش.» بعضی ها که کلا با همان ژستی وارد سینما می شوند که در شهر بازی وارد محوطه بازی سفینه فضایی می شوند. با چهره ای هیجان زده و لبخندی دائمی به دنبال یک صندلی خوب می گردند. لبخندی که با کوچکترین جرقه ای به قهقهه ای سهمگین بدل خواهد شد. عده ای حتی از شمارش معکوس اعداد روی پرده سینما قبل از آغاز فیلم هم خنده شان می گیرد. لابد به خاطر اینکه همیشه رسم است از یک تا 10 بشمرند اما در سینما از 10 تا یک شمرده می شود و خب این واقعا خنده دار است.
هموطن محترمی که در سینما جلوی ما نشسته بود آن قدر در طول فیلم خندید و دست و پا زد که آخر سر چیپسی که در دست داشت حناق شد و در گلویش گیر کرد. دو، سه تا دست تا آرنج رفت داخل گلویش تا موفق شدند راه نفسش را باز کنند اما 20 ثانیه بعد دوباره داشت به صحنه ای که بازیگر فیلم در سالن انتظار مطب دکتر نشسته بود و هیچ دیالوگی هم رد و بدل نمی شد، آرام می‌خندید. همین ایشان وقتی از سالن بیرون آمد ناگهان میکروفون یکی از برنامه های تلویزیونی را مقابل صورتش دید. به علامت افسوس سر تکان می داد و می گفت:« همون قصه های تکراری همیشگی. فیلمنامه خیلی ضعیف بود، حرکت های دوربین رو دوست نداشتم، دکوپاژ افتضاح. برای خودم متاسفم که وقتمو تلف کردم.» سینماگران ایران بی جهت زور می زنند. درآوردن گریه این تماشاگران کار آسانی نیست. کازابلانکا هم اگر اکران شود در صحنه جدایی بوگارت از برگمن همه از اینکه بوگارت ضد حال خورده و به عشقش نرسیده غش و ریسه می روند.
واقعا باهاتون موافقم و انقدر ازاین صحنه های تاسف آور دیدم که دیگه دارم از خیر سینما رفتن میگذرم و ترجیح میدم چند ماه بعد تو خونه ببینمش...یادمه واسه فیلم جدایی 2تا خانم با 7-8 تا بچه دست هرکدوم هم یه پکیج کامل ساندویچ و چیچس و اینا بود اومده بودن..دلم سوخت واسه فرهادی ..نمیدنم فک کنم به نیت چارچنگولی بلیط خریده بودن از شانسشون فیلم آقای فرهادی بیچاره بود ..
۲۲ خرداد ۱۳۹۳
چرا خنده؟ چرا تلخ؟
۲۴ خرداد ۱۳۹۳
اینکه یکی وسط معرکه سر بخوره و یکی بهش بخنده ...و اون قسمت حناق شدن چیپس ...دستای تا ارنج فرو رفته:)...تلخ چون یه عده سینما رو یه جور دیگه میبینن و این باعث ازار کسایی هست که عاشقانه سینمارو دوس دارن و نگاهشون به این موضوع خیلی عمیقه مثل اعضای تیوال...
۲۶ خرداد ۱۳۹۳
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
رضا اسکندری
درباره اپرای عروسکی مولوی i
منو بگو منتظر بودم 11 خرداد برم حافظ ببینم بعدش بیام برنامه ریزی کنم واسه مولوی....
:(((


دیگه تازه واردمو سه ساعتیم فاصله دارم :) ....
فرناز نوروزی این را خواند
هدیه کاظمی، hengameh sazesh و هانی حسینی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید