آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال سروناز یکتا | دیوار
S3 : 12:54:35 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
14


به مناسبت هفته‌ی یازده سپتامبر،یکی از عکسهای مورد علاقه‌ام که مربوط به این حادثه است رو نشونتون میدم.

http://uupload.ir/files/tg4s_the-falling-man_richard-drew.jpg

https://phototrend.fr/2019/08/le-dessous-des-images-falling-man-richard-drew/

من تا همین دوسال پیش برام سوال بود که چرا برای منفجر شدن دوتا برج انقدر ... دیدن ادامه ›› عزا می‌گیرند.در واقع انقدر روی این"برج‌های دوقلو" تاکید می‌کردن که ذهنم طرف این موضوع نمی‌رفت که برج‌ها پر از آدم و خدمه بودند.مثلا همین کسی که داره سقوط می‌کنه یک پیشخدمت رستورانه.در واقع اونها برای برج‌ها عزا نمی‌گیرند و برای آدم‌هایی مثل این "مردِ در حال افتادن" که از ترس خودشون رو به بیرون پرت کردند عزا می‌گیرند.کسانی که شاهد حادثه بودند یک اصطلاح درباره‌ی این لحظات دارند،اونها میگن "مثلِ یک خودکشی دسته جمعی".
همین مسئله است بنظرم که حادثه‌ی یازده سپتامبر رو از لحاظ بصری از بقیه‌ی حوادث جدا می‌کنه.از آسمون بارون کاغذ و شیشه میباره و البته آدم.
Falling Man.Richard Drew
میم این را خواند
امپرسیونیست، پوریا صادقی، Ali، رومینا خلج هدایتى و علی ملکی این را دوست دارند
هیچ امریکایی یی نیست ( با هر تفکری ) که از این حادثه با احترام ، فروتنی ، بخشش و البته قدرت یاد نکنه . یه بار از رفیقم پرسیدم چرا بزرگداشتِ این فاجعه انقدر براتون مهمه ( که باعث شده تو توی خونه ت که کسی نمیبینه هم پرچم داشته باشی ، شمع روشن کنی و ساعتی رو در حال دعا کردن باشی ) . گفت دلیل بزرگش اینه که فراموش نکنم باید آدمها رو ببخشم و براشون دعا کنم . و دوم اینکه برای تفکرِ بیمار و شیطانی یی که همچنان وجود داره و باز هم تصمیم داره همچون کاری رو یه جای دیگه ی دنیا بکنه ، دعا کنم که خداوند مسحشون و بیدارشون کنه . و اینکه فراموش نکنم امریکای زیبا و قدرتمند منو حمایت میکنه و من هم باید با وفاداری ازش سپاسگزاری کنم .
جالبه که وقتی توو امریکا طوفانهای مهیب میاد و خونه ها رو از بین میبره ( مثل تگزاس و ... ) اولین کاری که مردم میکنن ( همون صبحِ بعد از طوفان ) پرچم امریکا رو سر در خونه ها ، یا جلوی جایی که قبلن خونه شون بوده و حالا ویرون شده میزنن . و با اینکار نشون میدن امریکا هنوز قدرتمند و پابرجاست .
و بعد میرن سرِ جمع کردنِ خرابیها و کمک به همدیگه . با یه اقتدارِ عجیب .
مردمش حقیقتن بی نظیرن . بینظیر .

این عکس فکر کنم روی جلدِ کتابِ شعرِ شیمبورسکا هم چاپ شده بود . عکس دردناک و بینهایت غم انگیزیه .
۶ روز پیش، یکشنبه
امپرسیونیست
علی جان میدونی که سلیقه و احساست همیشه برام عزیز و خواستنی بوده . حتمن میبینمش . همین امشب :) ممنون برای معرفیش
قربان شما . من اهل تعارف نیستم واقعا از فیلم و سینما سر در نمیارم یه جستجویی کن اگر به نظرت اومد ارزش داره ، ببین ولی نوشتت کامل منو یاد سکانس اخر فیلم انداخت .
۶ روز پیش، یکشنبه
میم
عجب عکس تلخ و شوکه‌کننده‌ای. چند تا نکته‌ که توی لینکی که پست کردین خوندم و برام جالب بود: - ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اون عکاس به Bryant پارک رفته بوده تا از مراسمی مربوط به مدِ بارداری عکس بگیره...این‌که ...
خیلی ممنونم از اطلاعات ^__^

و متاسفم اگر عکس اذیتتون کرد:(
من خودم وقتی داشتم دنبال عکس میگشتم نگران بودم از فرود این افراد هم عکسی باشه اما چون بلافاصله بعد از سقوط اونها انفجار دوم اتفاق افتاده،از اجساد به اون صورت عکسی نیست چون زیر آوار دفن شدن.
۶ روز پیش، یکشنبه
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
13

اون سالی که آلبوم "شهر من بخند" از گروه پالت منتشر شد یک عکس توی آلبوم چاپ شده بود که من خیلی دوستش داشتم.یه عده جوون خوشحال در حال آواز خوندن و نواختنِ عود وسطِ یک شهر مخروبه بودند.عکس رو برای قطعه‌ی "اینجا شهر من نیست" انتخاب کرده بودند و روی عکس متنِ شعر نوشته شده بود.
مدتی پیش دوباره اون عکس رو توی یک کتاب دیدم.عکس رو "دان مک‌کالین" سال 1976 گرفت.در بیروت.
امروز خیلی ناگهانی یاد اون عکس افتادم و با خودم گفتم:عجب عکس بدی!چقدر بد!یه عکس چطور میتونه انقدر بد باشه! من چطور تونستم اون عکس رو انقدر راحت ببینم؟چطور اون عکس توی آلبوم چاپ شد؟اون عکس اصلا ربطی به شعرِ" اینجا شهر من نیست" نداره...اون عکس خوشحالی و آواز خوندن فالانژها بالای سرِ جسدِ دخترِ نوجوون مسلمان فلسطینیه.

پ.ن:فالانژ حزبِ مسیحیانِ دستِ راستیِ تندرویِ لبنانی است.

دان مک‌کالین این صحنه رو می‌بینه اما اوضاع جنگ‌های داخلی انقدر ناجور بوده که مک‌کالین تصمیم ... دیدن ادامه ›› می‌گیره بدون جلب توجه از سوژه بگذره که یکی از آوازخوان‌ها به اون میگه:هی آقا بیا و از ما عکس بگیر.
مک‌کالین هم دوتا شات می‌گیره و میره.
مک‌کالین عکاس خیلی خوبیه،از لنز واید استفاده میکنه و محدوده‌ی خرابی رو بهتر به آدم نشون می‌ده.مثلا تو همین عکس یه‌جسد و شش‌تا جوون و یک شهر خراب رو خوب نشونمون داده.
.
.
.
دارم با خودم فکر می‌کنم باید از اون جوون‌ها متنفر باشم؟همه‌ی ترسم از اینِ که روزی منم به همون نقطه برسم...انقدر از مرگ یک آدم خوش‌حال باشم که بالای جسدش ساز بزنم...وحشتناکه...عکس برای من مثلِ ریختن خون توی بطریِ شیره...مثلِ کندنِ دست یک عروسکه...مثلِ دیدنِ یک بچه‌ گربه‌ی نابیناست...خشونت‌ش با خشونت جبهه فرق داره.اون فالانژها دختر فلسطینی رو نکشتن اما"دارن بالای سرجسدش شادی می‌کنن"...من گیجم،درک نمی‌کنم بالاخره اونها به مهربونیِ یک هنرمند هستن یا به وحشی‌گریِ یک قبیله‌ی آدمخوار؟

http://uupload.ir/files/gp0o_ac07-palestinian-girl-web.jpg

https://www.tate.org.uk/art/artworks/mccullin-young-christian-youth-celebrating-the-death-of-a-young-palestinian-girl-beirut-ar01209


سروِ نازِ عزیز، چقدر عالی نوشتی... متشکرم
۱۹ شهریور
سروناز یکتا
خواهش می‌کنم ^__^
امروز فیلم Good will haunting رو دیدم و تو اون حال و هوا بودم. بعد پست شما. قشنگ چفت شد باهام.
۱۹ شهریور
پوریا صادقی
امروز فیلم Good will haunting رو دیدم و تو اون حال و هوا بودم. بعد پست شما. قشنگ چفت شد باهام.
چقدر خوب،خداروشکر که به‌هم میومدن :)
۱۹ شهریور
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
آیا من شیر آب را باز گذاشتم؟

یا این‌ها اشکهای خونه‎ ست؟

فکر می‌کردم از پسش بر میاد.

انتظار نداشتم که این‌همه گریه کنه.

وقتی آدم‌ها گریه می‌کنند،بهشون فقط یه دستمال می‌دید.

ولی وقتی یه آپارتمان گریه می‌کنه،

نمیشه به همین راحتی جمعش کرد.

Chungking Express / Wong ... دیدن ادامه ›› Kar Wai


پ.ن:سه تا فیلم خوب من تا حالا از سینمای جدید شرق دور دیدم،یکی OLDBOY از کُره،یکی in the mood for love از هنگ کنگ و یکی هم همین chungking express.برنامه دارم چندتا فیلم دیگه هم از "وونگ کار وای" ببینم.
موسیقی خوبی هم دارند.
یک عالم حرف دارم راجع به این فیلم‌ها ولی فکر کنم تحت تاثیر همین فیلم آخری که دیدم (chungking express)قدرت جمع‌بندی‌ام رو از دست دادم.
خیلی هم دوستدارم بدونم این‌ فیلم‌ها در چه سبکی دسته‌بندی می‌شوند.پاپ‌آرت،هنگ‌کنگی،...


http://uupload.ir/files/9t6r_v19h2jvw1zlnc2e1ylu5zqkupabdq4_original.jpg
پویا فلاح این را خواند
neda moridi و امپرسیونیست این را دوست دارند
و البته از موسیقی های فوق العاده ی هر سه فیلم هم نباید غافل شد....واقعا به نظرم بخش عمده ی تاثیرگذاری فیلم ها مرهون موسیقی های بی نظیرشون ه....خصوصا in the mood for love....شیگرو اومبایاشی دوست داشتنی..
۱۱ شهریور
سروناز یکتا
این پیرزنهاشون که سرخابی میپوشن :) همیشه بیشترین چیزی که من مقایسه میکنم پیرزن پیرمردهای خودمون با پیرزن پیرمردهای اوناس :)
خییییییلی خوبن واقعن .. خییییلی ..
احتمالن من چون خودم دارم پیر میشم دلم هوای زندگی و زنبیلشونو کرده :))
۱۶ شهریور
امپرسیونیست
خییییییلی خوبن واقعن .. خییییلی .. احتمالن من چون خودم دارم پیر میشم دلم هوای زندگی و زنبیلشونو کرده :))
:)))
۱۶ شهریور
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
12

در ژانویه سال 1968 کشتی جاسوسی آمریکایی "پوئبلو" چون وارد آب‌های کره شمالی شده بوده،توسط نیروهای کره شمالی بازداشت میشه و افسران و ملوانان کشتی هم همین‌طور.مدتی بعد عکسی از افسران کشتی منتشر میشه.عکسی که افسران خیلی خونسرد نشسته‌اند و به دوربین نگاه می‌کنند.فقط یِکم بی ادب بنظر می‌رسند،اگر به دست‌ها و انگشتهایشان نگاه کنید.

http://uupload.ir/files/oego_pueblonews.jpg

https://www.atlasobscura.com/articles/north-korean-officials-had-no-idea-what-their-hostages-were-signaling-in-this-photo
باید بگم که اینطور نیست،اونها ... دیدن ادامه ›› درسته که در وضعیت بدی گیر افتادند و اگر با انگشتهایشان سعی در بی‌احترامی داشته باشند،دلایل خودشان را دارند.اما برخلاف ظاهر آرام و خونسردشان،محتاج کمک هستند و به زبان اشاره دارند با انگشتهایشان درخواست کمک می‌کنند.
(البته یا نفر اول از سمت راست زبان اشاره‌اش خوب نیست یا واقعا داره فحش میده چون اون سه‌تای اول از چپ به ترتیب H/E/L هستند اما آخری شبیه به P نیست شبیه به یه چیزی که با F شروع میشه .شاید هم زاویه دوربین خوب نیست)
Ali، امپرسیونیست، آدنا، علی ملکی و محمد مجللی این را دوست دارند
چقدر این مجموعه پستهات رو دوست دارم . تعلیقشون ضمن اینکه نکات و موضوعاتی رو مطرح میکنی که بکره ، و برای من یکی کاملن تازه ست . امیدوارم ادامه بدی همچنان و ما هم کیف کنیم :)
۰۲ شهریور
امپرسیونیست
چقدر این مجموعه پستهات رو دوست دارم . تعلیقشون ضمن اینکه نکات و موضوعاتی رو مطرح میکنی که بکره ، و برای من یکی کاملن تازه ست . امیدوارم ادامه بدی همچنان و ما هم کیف کنیم :)
خیلی ممنونم،خیلی خوشحالم که انقدر دوستشون داری *_*
۰۳ شهریور
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
یادم نمیاد آخرین باری که فیلم جدید دیدم کِی بود و چه فیلمی بود.جدید از نظر سال ساخت.از وقتی هم شروع کردم به دیدن فیلم‌های کلاسیک و موزیکال و وودی آلن،دیگه دلم نمی‌خواد فیلم جدید ببینم.چون‌که فیلم‌های جدید زور میگن به آدم...بیا این صحنه رو ببین،ببین چه طبیعی دست این آقا قطع میشه...اینجارو نگا سرش له میشه...این دختر و پسر رو نگاه کن چقدر همدیگه رو دوست دارند!خیلی همدیگه رو دوست دارند الان بهت ثابت می‌کنم.
دیگه از یه جایی به بعد دلم نخواست فیلم جدید و با کیفیت ببینم.یعنی آخرین فیلمی که دلم خواست ببینم "خانه ای که جک ساخت" بود.بعد یه جایی راجع بهش یه مطلب خوندم و کلا منصرف شدم.میگفتن صحنه‌ی آزار و اذیت حیوون‌ها انقدر طبیعی ساخته شده که مردم فکر کردن واقعیه و از فون‌تریه شکایت کردن.

خلاصه من رو آوردم به موزیکال.اونم موزیکال قدیمی.نه جدید. چون مثلا من با سکانس ابتدایی لالالند خیلی گریه کردم.

خیلی خوبن.وِست ساید اِستوری.فانی‌فِیس.دِرتی دَنسینگ.گیریس.آواز در باران.آوای موسیقی.توی شهر.گایز ... دیدن ادامه ›› اند دالز...
و فوت‌لوس که بین همه این فیلم‌ها ضعیف محسوب می‌شد.بخاطر فیلم نامه‌اش .امااااااا یک نکته‌ی خوب داشت اون هم یک ترک از بانی تایلر بود به اسم Holding out for a hero که می‌ارزید بخاطرش کل فیلم رو ببینم.یک سکانس هم داشت از اینا که شبیه به کلیپ هست.نقشِ یک فیلم توی یک انبار بزرگ قدیمی واسه خودش آهنگ میذاشت و می‌رقصید که اون رو هم خیلی دوست داشتم.چندبار اون قسمت رو دیدم.
حالا پیشنهاد من اینه که اگر اهل موزیکال نیستید،همین یک ترک و یک سکانس رو ببینید.اگر هم هستید.وقتتون رو تلف فوت‌لوس نکنید :)
همین یک ترک و یک سکانس از فوت‌لوس کافیه؛

https://www.tarafdari.com/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86/%D8%B5%D9%88%D8%AA/904453/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88%D8%AF-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C-bonnie-tyler-holding-out-hero


https://www.youtube.com/watch?v=j8XGmZ8HDIU

اگر این لینک یوتوب کار نکرد،

Footloose Dancing Warehouse Scene 1984

همین جمله‌ی بالا رو می‌تونید توی سرچ کپی کنید.

این موزیک جزو موزیکهای بسیار لذت بخش دهه نود بود. اون موقع که روی فیلمای vhs می نوشتیم “شو خارجی ۲” یا ۳ یا ۴...

چند روز پیش این فیلم رو به یکی از دوستان عزیز پیشنهاد دادم و گویا لذت برده:
معحزه سیب
Pocketful of Miracles
سروناز یکتا
وودی آلن سریال داره⁦ o_0 خداااای من باورم نمیشه،چرا من نمی‌دونستم🥺 خیلی ممنون که گفتی،امید به زندگیم چندبرابر شد ⁦*__* از دیروز تا حالا قشنگ برای سه‌ماه آینده برنامه ریختم :)
:))) آره خیلی ام ماااهه Crisis in Six Scenes

سروناز یکتا
من آخه بیشتر رقص برام مهمه😁قصه و آواز رو همیشه از بچگی شنیدم،چقدر هم انگیز بودن نوارقصه‌های قدیمی،بُزَک زنگوله پا و روباه و خروس و...خیلی موسیقیشون غم‌انگیز و تاریک بود.و کلا انگار موزیکال ایرانی ...
اگر رقص دوست دارید، سری فیلم های step up جذابه
پیشنهاد خودم step up revolution
۱۰ شهریور
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بیروت عزیز و زیبا دوست داشتم تو رو ببینم،قبل از اینکه منفجر بشی:(
من همیشه توی خیالم از تو خاطره داشتم.من از کافه‌ها و خیابان‌ها و باغ‌های پرتقالت رد شده بودم...تو خیالم.از زمانی‌که این اتفاق افتاده دارم بهت فکر میکنم و حالا نمیتونم تو رو همونطور که بودی تصور کنم.
امیدوارم دوباره بشی مثل روز اول،عروس شهرهای خاورمیانه
توی پلی‌لیستم سرچ کردم بیروت،یک قطعه از ابراهیم معلوف و یک قطعه از فیروز و دو قطعه از بیروت‌بند پیدا ... دیدن ادامه ›› شد
.
.
.
https://www.tarafdari.com/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86/%D8%B5%D9%88%D8%AA/967758/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88%D8%AF-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%84%D8%A8%D9%8A%D8%B1%D9%88%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D9%8A%D8%B1%D9%88%D8%B2
.
.
.
https://www.aparat.com/v/HUYM4/%D8%A8%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%AA_%7C_%D8%AA%D8%B1%D9%85%D9%BE%D8%AA_%7C_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%81
یادش بخیر باشه، یه زمانی به آبادان می گفتن عروس خاورمیانه. امروز ۳۱ سال از جنگ میگذره ولی هنوز روی دیوارها و تیرهای برق آبادان، جای گلوله و ترکش مونده.
گویا ویرانی، کابین عروس های خاورمیانه س... 💔
سروناز یکتا
حیف من هیچ‌وقت نتونستم آبادان سی و دو سال پیش رو ببینم.اما آبادان برای من خیلی عزیزِ،خودش می‌دونه. الآن بیشتر به موزه عبرت شبیهه تا نوعروس.
من هم اولین بار آبادان رو درست بعد از جنگ دیدم، ۶۹. کلی گلوله و ترکش و پوکه پیدا کردیم.
ولی اهالیش و البته عکس ها جوری جزئیات رو بازگو کردن که انگار اون زمان رو زندگی کردم. هرگز ندیدم مردمی اینجور با حسرت از شهرشون یاد کنن. البته باید آبادان ۴۲ سال پیش و قبل رو میدیدم.
پوریا صادقی
متن و ترجمه آهنگ لبیروت: لبیروت به بیروت من قلبی سلام لبیروت سلامی از قلب من به بیروت و قبل للبحر والبیوت و بوسه هایی برای دریا و خانه هایش لصخره کأنها وجه بحار قدیم سلامی به صخره ...
خیلی ممنونم
خوب شد این فرصت پیش اومد تا من از فیروز بگم.که البته اسم کاملشNouhad Wadie' Haddadهست و یک خواننده بسیار مشهور لبنانی و یکی از مشهورترین قطعه‌اش،اهواک هست که به احتمال زیاد به گوشتون خورده،همونی که میگه أهواک...أهواک...أهواک بلا أمل...
ولی برای من رویایی‌ترین و دلنشین‌ترین قطعه‌ای که از فیروز شنیدم،"قدیش کان فی ... دیدن ادامه ›› ناس"

https://www.youtube.com/watch?v=ASoNr0NBFBE

https://www.sm3na.com/audio/406be5ce596a

http://ghanny.free.fr/index.php/ar/karaoke/sing/362/lyric/adesh-kan-fi-nass-fairuz
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
11

یک عکس میتونه بهت ضربه بزنه،طوری که پرت بشی رو آسفالت.میتونه کاری کنه که اول سعی کنی فراموش کنی،بعد بخاطر خودآزار بودنت بری سراغش و دوباره حال خودت رو بد کنی و بعد که قول میدی دیگه هیچ‌وقت اون عکس رو نبینی ذهنت رو درگیر کنه.
کتاب"تماشای رنج دیگران"رو می‌خوندم و سانتاگ گفت عکس سه لته‌ی‌ تایلر هیکس از سرباز طالبانی که در روزنامه‌ی نیویورک تایمز چاپ شد...بعد من مراجعه کردم به انتهای کتاب و سه تا عکس کوچولوی سیاه سفید دیدم از مردِ وحشت‌زده ای که چند نفر دوره‌اش کردن...از همون مرد که دارن روی زمین میکشن و می‌برنش...از جنازه‌ی همون مرد...
و ناخودآگاه و ناخواسته چنان شیفته‌ی وحشتِ درون چهره‌ی مرد شدم که فرداش رفتم دنبال عکس.عکس در ابعاد بزرگتر،رنگی و ترسناک بود.حالم رو بد کرد.دوست نداشتم به جزییات عکس نگاه کنم.به دوستم پیام دادم که حالم بده و حالت تهوع دارم یه عکسی دیدم که نمی‌تونم برات تعریف کنم.به دوستم گفتم چون باید به کسی می‌گفتم.
چندساعت بعد که داشتم عکس رو توی ذهنم تجسم می‌کردم ناگهان متوجه نکته‌ای شدم که بهش دقت نکرده بودم.مگه سانتاگ نگفت سرباز طالبان؟... و به طور کاملاً غیر ارادی عکس دیگه اون‌قدرها هم ظالمانه نبود. عکسی از جنازه‌ی یک طالب،کسی که ممکنه تو کشتارهای جمعی در استادیوم‌های ورزشی شرکت داشته باشه...کسی‌که معتقده دختربچه‌ها حق تحصیل ... دیدن ادامه ›› ندارند...کسی که میگه زن‌ها بدون مرد محرمشون حق ندارند از خونه بیان بیرون...ریش مرد باید به اندازه‌ی معیین باشه اگر نه شلاق می‌خوره.
اولِ اولش گفتم سروناز چقدر بی‌رحمی اون هم یک آدم مثل بقیه...بعد گفتم بی‌خیال طالبان بود ها!بعد دوباره گفتم شاید مجبور بوده طالب باشه...بعدش رسیدم به نتیجه‌گیری های بالا.
به خودم شک کرده بودم،تایلر هیکس لعنتی با اون عکسش باعث شد به خودم شک کنم.
چند روز پیش جنبه‌ی دیگه‌ای از عکس به فکرم رسید،این جنبه:چرا نیویورک‌تایمز این عکس رو منتشر کرد؟
اگر نیویورک‌تایمز مخالفِ طالبان بود پس چرا به جای انتشار خشونت طالبان علیه افغان‌ها،خشونت افغان‌ها علیه طالبان رو منتشر کرد؟یک عکس هرچه قدر هم خوب باشه،میتونه ذهنیت جامعه رو به هم بریزه.
اگر در طول جنگ به جای عکس شهیدامون،عکس سربازامون درحال کشتن ظالمانه‌ی عراقی‌ها را می‌دیدیم چه عکس‌العملی نشون می‌دادیم؟...انگار که عکس داره می‌گه نگران نباشید این جنگ اون‌قدرها هم ناعادلانه نیست!ما هم پاش برسه می‌زنیم میکشیم...خب درستِ که دیدن دشمن شکست‌خورده لذت بخشِ ولی بخوایم نخوایم دیدنِ خودیِ آدم‌کش هم اثر سو داره.
پس...چرا نیویورک‌تایمز اون عکس سه لته رو منتشر کرد؟در حالیکه قبل‌تر تایم در موقعیتی مشابه قرار گرفته و نتیجه‌اش رو دیده بود.
بعد از انتشار عکسِ"اعدام درمحل سرباز ویت‌کنگ" مردم متوجه شدن که آمریکا داره چه‌ اشتباهی می‌کنه و با چه‌کسانی هم‌دست شده و داره چه‌کسانی رو می‌کشه و با این‌که ادی آدامز خوشحال بود که ممکنِ بعد از انتشار عکسش مردم آمریکا به هیجان بیان و به جنگ علیهِ ویتنام بپیوندند،اما عکس کاملاً اثری مخالفِ توقع آدامز روی مردم گذاشت و نفرت مردم رو به جنگ علیه ویتنام بیشتر کرد.
عکس هیکس،در قسمتِ جنگ با افغانستان منتشر شد.نظر به این‌که آمریکا هم اون موقع توی جنگ علیه طالبان بود.پس کشته شدن یک طالب توسط نیروهای افغان تقریباً مثلِ کشته شدنش توسط نیروهای آمریکایی می‌ماند.
در جنگِ آمریکا و عراق،لینزی آداریو حضور داشت.مجموعه عکسی رو منتشر کرد از تخریب روستایی در عراق،بین عکس‌هایش،عکسی بود از پسربچه‌ای عراقی،پرتره‌ای که با جزییات نشون می‌داد موشک‌های آمریکایی چه بلایی سرِیک پسربچه‌ی بی‌گناه آوردند.عکس با کیفیت و تاثیرگذاری بود که هیچ وقت نتوانست روی جلد مقاله‌ی آداریو برود.با این توجیه که یک:از کجا معلوم این بچه توی موشک‌باران این بلا سرش آمده باشد؟! دو:نه...می‌خواهید به مردم آمریکا بگویید موشک‌هایشان این بلا را سر این بچه آورده‌اند؟!

https://www.kalw.org/post/your-call-war-photographer-lynsey-addario-documenting-human-cost-warstream/0

پیدا کردنِ جواب سوالم آسان نیست.باید تک‌تکِ عکس‌هایی که نیویورک‌تایمز از جنگ با طالبان را منتشر کرده ببینم تا بفهمم آیا از جنازه‌ی سربازهای افغان،از کشته شدنشان،از جنایات طالبان هم عکسی با کیفیتِ برابر با عکسِ تایلر منتشر کرده؟
کار خیلی سختی است و نتیجه‌اش هم سودی به حال من ندارد...فقط دوست داشتم راجع به عکسی که دیدم بنویسم و بگم یک عکس می‌تونه دوهفته ذهنتون رو درگیر کنه.طوری که خسته بشید و بگید مهم نیست...اون فقط یک عکسِ.
پ ن:تایلر هیکس از عکاس‌های خوبِ کره‌ی زمینِ.توی انقلاب لیبی عضو گروهی از خبرنگارها‌‌ وعکاس‌هایی بود که توسط سربازهای قذافی ربوده شد و شکنجه و تهدید به مرگ شد.
اسمش رو سرچ کنید و از من به شما نصیحت از باقی عکس‌هاش لذت ببرید و دنبالِ اون عکسِ سه لته نرید.
Tyler Hicks
نفیسه نوری و امیر مسعود این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
10


چند هفته پیش عکس ساده ای دیدم.مردهایی که از گردنشان پلاک آویزان بود و روی هر پلاک شماره‌ای نوشته شده بود؛شبیه به مردهای به خط شده‌ی فیلم مضنونین همیشگی،از چهره‌شان نمیشد فهمید دزداند،مضنون‌اند یا زندانی. وقتی شرح عکس را خواندم خنده‌ام گرفت.مثل معما عکس رو به بقیه نشون می‌دادم و می‌پرسیدم:میتونی حدس بزنی اینا چه‌کاره‌اند؟

هر چه قدر هم حدس بزنید باز هم نمیتونید به شرح عکس ... دیدن ادامه ›› نزدیک بشید.

http://s10.picofile.com/file/8395217668/_893102.jpg

https://collections.artsmia.org/search/marc%20riboud

.
.
.


شرح عکس:روز رای گیری برای استقلال الجزایر؛
نامزدان انتخابی الجزایر،به‌دلیل بی‌سوادی برخی از رأی‌دهندگان بر گردن خود شماره انداختند تا افراد بتوانند از طریق شماره به آنان رأی بدهند.
.
.

مدتی بعد از این عکس،مجموعه عکسی دیدم،شبیه به همان عکس قبلی اما شبیه فقط از لحاظ پلاک و شماره‌ای که از گردن سوژه‌ها آویزان بود.بر خلاف عکس قبلی سوژه های این عکس اصلا خونسرد و بی‌خیال بنظر نمی‌رسیدند.تنها مردان نبودند.مجموعه‌ای بودند از مردان و زنان و کودکان.رنج در چهره‌شان دیده می‌شد.اونها آدم‌هایی بودند که قبل از اعدام ازشان عکس گرفته شده بود.
مجموعه عکس از زندانی‌های تول‌اِسلِنگ در کامبوج؛تول‌اِسلِنگ ابتدا یک دبیرستان بود و بعد از اینکه"خِمرهای سرخ"حکومت را به دست گرفتند تبدیل به یک زندان شد به نام اِس-21.خمرهای سرخ حذب کمونیست افراطی بود با سرکرده‌های تحصیل کرده.
الان اس-21 تبدیل به موزه‌ی نسل‌کشی شده و مردم میتوانند نحوه‌ی اعدام و شکنجه‌ی زندانی ها را ببینند.
زندانی هایی که ابتدا فقط مخالفان روشنفکر و تحصیل کرده بودند مثل پزشکان،معلمان و هنرمندان و بعدها به خاطر اعمال شکنجه‌های بیرحمانه زندانی ها نام افرادی را به زبان می‌آوردند تا فقط آزاد شوند و به همین دلیل پای افراد کاملا بی‌گناه هم به زندان اس-21 باز شد.در رابطه با عکس بچه‌ها و حضور بچه‌ها و سرگذشتشان من بی‌اطلااع‌ام.یا شاید هم سرگذشتشان توی همین اطلاعاتی که دارم گنجونده شده باشه.خمرهای سرخ فقط چهارسال از سال 1975 تا 1979 حکومت کردند اما در همین مقدار کم تخمین زده شده بیست‌ویک درصد از جمعیت آن زمان کامبوج را قتل عام کردند.
عکاس مجموعه،"نم اِن"کاری به جز عکس گرفتن نداشته.زندانی ها وارد اتاقی میشدند که فقط او حضور داشته،نم اِن چشم‌بند زندانی ها را برمیداشته و از آنها عکس می‌گرفته.مستند کوتاهی درباره‌ نم ان ساخته شده به نام :
The Conscience of Nhem En (2008)
کاندید اسکار هم شده اما اون سال اسکار مستند کوتاه رسید به"لبخند بزن پینکی".
نظر شخصی من اینِ که نسل‌کشی کامبوج و قتل یک میلیون و هفتصدهزار نفر بخاطر مخالفت با حکومت موضوع خیلی مهمی‌ست.مهم تر از نقص عضو در صورت یک دختربچه‌ی هندی...
http://s10.picofile.com/file/8395217784/27cambo_600.jpg
http://s10.picofile.com/file/8395218634/782d800b2080a8671c8f7e1bdd5d9afe.jpg
http://s10.picofile.com/file/8395218734/KhmerRouge_GenocideVics.jpg
http://s11.picofile.com/file/8395218776/terrified_prison_tuol_sleng.jpg
http://s10.picofile.com/file/8395218884/Binh_Danh_Ghost_of_Tuol_Sleng_Genocide_Museum_2_2008_daguerreotype_30_x_24_cm.jpeg
http://s10.picofile.com/file/8395218918/mh_2012_5_1_v1_cdm.jpg
https://www.nytimes.com/2007/10/26/world/asia/27cambo.html
https://www.moma.org/artists/33069

میم سردلی، امیر مسعود و علی ملکی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
9

مقاومتِ امون گوت در لحظه‌ی اعدامش در فیلم فهرست شیندلر رو یادتونه؟

http://uupload.ir/view/vp1k_yawningincompatiblehoiho-mobile.mp4/


رودلف هِس، فرمانده‌ی اردوگاه آشوویتس،تا لحظه‌ی مرگ لبخند می‌زد و از طناب دار جاخالی می‌داد.
http://uupload.ir/files/oqex_rudolf_hoess_the_commandant_of_the_auschwitz_concentration_camp,_is_hanged_next_to_the_crematorium_at_the_camp,_1947_(1).jpg


دوقلوهای ... دیدن ادامه ›› عجیب‌غریب درخشش رو هم که همه دیدن؟
http://uupload.ir/files/g0lf_placeholder-title.jpg


سیزده سال قبل از درخشش،دایان آربس عکاس خیابانی که به عکس گرفتن از عجیب‌الخلقه‌ها معروف بود عکسی از دوقلوهای یکسانِ ساکن نیوجرسی با نام‌های کاتلین و کالین گرفت.
http://uupload.ir/files/4nrz_43434bcf5d1498ffeff3fcb7c295188f.jpg


کشیشی که در نبرد کرنتن فصل سوم بند آو برادرز بین کشته ها ‌می‌گشت و دعای آخرشون رو می‌خوند؛
http://uupload.ir/files/ivd3_from_band_of_brothers,_part_3_(“carentan”).jpg

شبیه به کشیشی که خودش را به دیکی شاپل کشته شده رساند تا دعای آخرش را بخواند.دیکی عکاسی بود که در جبهه کشته شد و نکته‌ای که همیشه همراه عکسش یادآوری می‌شود گوشواره‌های مرواریدی ‌اش است.
http://uupload.ir/files/6ba2_5430003197_76ae77fb98_b.jpg
و عکس آخر
بدون شرح
بدون نیاز به شرح
http://uupload.ir/files/7sz6_a_mother_shows_a_picture_of_her_son_to_a_returning_prisoner_of_war,_1947_(1).jpg
neda moridi، امیرمسعود فدائی و مریم عباسی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
8

جنگ‌های داخلی،خشن‌تر از جنگ‌های خارجی هستند.
خیلی از فتوژورنالیست‌ها و خبرنگارهایی که شاهد جنگ‌های داخلی و خارجی بودند به این جمله‌ معتقدند.
لینزی آداریو(فتوژورنالیست)در کتابش از جنگ سیرالئون می‌گوید؛زن‌ها ربوده می‌شدند،به آنها تجاوز می‌شد و وقتی به روستا برمی‌گشتند از طرف همسر و خانواده طرد میشدند.خیلی از اونها به ایدز مبتلا شده بودند و هزاربیماری دیگه.در حالی‌که آداریو جنگ عراق و آمریکا را هم پوشش داد و از این اتفاق خبری نبود.
Lynsey Addario-sierra ... دیدن ادامه ›› leone

سربازی که باتومش را بالا آورده تا بچه‌ای که دارد از انبار غذا،غذا می‌دزدد را بزند و گرچه در عکس معروفِ"شورش برای غذا در کاپ‌هایتین"ما فقط لحظه‌ای قبل از فرود باتوم را می‌بینیم،اما مگی استبر(عکاس)می‌گوید آن بچه هم مثل همه کسانی که برای غذا به سمت انبار هجوم بردند کتک خورده.
Maggie Steber-Cap Haitien

مثال برای جنگ‌های داخلی و خشونتشون زیاد هست و واقعاً خوندن و دیدنش آزار دهنده‌است.

عکس‌های جنگ داخلی چند مشخصه دارند که شناختشون رو راحت می‌کنه.مثل فضایِ شهری عکس.مثل لباس قربانیان که لباس رزم نیست و مثل حضور زنان و کودکان.
اما در عکس"کشیش و سرباز" که مربوط به جنگ داخلی ونزوئلا‌ ست،زن و کودکی نیست و این‌بار کسی که زخمی شده یک سرباز است و از جانب شورشیان مورد هدف قرار گرفته و به کشیش پناه آورده.
از قبل از تیراندازی عکسی نیست که من بدانم کشیش و سرباز کنار هم بودند یا سرباز خودش را به کشیش رسانده و یا برعکس.گفته می‌شود هدف فقط سرباز بوده و شورشیان به دلیل عقاید کاتولیکی به کشیش شلیک نمی‌کردند.عکاس(هکتور روندن لُوِرا)به محض شروع تیراندازی روی زمین دراز می‌کشد و شروع به عکاسی از کشیش و سرباز می‌کند. در آخر سرباز از کشته می‌شود و پدر دعای آخرش را می‌خواند.
نکته ی جالب این عکس نوشته ی سردر مغازه است:فروشگاه قصابی

http://uupload.ir/files/8is0_aid_from_padre_1.jpg

https://rarehistoricalphotos.com/priest-dying-soldier-1962/
آخرین باری که عاشقِ یک کارکتر شدم دوسال پیش خرداد ماه بعد از دیدن اتوبوسی به نام هوس بود.تا دوماه فکر و ذکر من استنلی بود.یعنی روزی هفت هشت بار بلند بلند می‌گفتم:استنلی وات ساین وِر یو بورن آندِر...
خلاصه بخاطر استنلی یه مدت آدم شلخته و بی اعصابی شده بودم.از دوسال پیش تا حالا بودن کسایی که فکرمو درگیر کردن٬در حد ده دقیقه.
تا امروز که فیلمِ«بیلیاردباز»رو دیدم و ادی فِلسِن(پل نیومن)
داستان ادی بیلیارد‌باز تند و تیز جوان و جاهلِ متکبر با اخلاق‌های خاصِ خودش که یک روز با سارا٬دختر دائم‌الخمر‌ِ جذاب آشنا میشه؛ اما ماجرای رابطه‌ی ادی و سارا فقط بخشی از زندگیِ ادی فلسن هست و بخش دیگه‌اش درگیری‌های اون با قماربازها و مدیربرنامه‌های مفت‌خور و اشتباهاتشِ.
پل نیومن قوی است.ماهرانه و با اعتماد‌به‌نفس بیلیارد بازی می‌کند و من حق دارم عاشقش بشم.
بیلیارد‌باز از اون فیلم‌هاییِ که حالا حالاها من اون قسمت‌های جذابش رو هی نگاه می‌کنم و نگاه می‌کنم.مخصوصاً اون قسمتی که اگه بگم اسپویل میشه.

The hustler. 1996

شما عاشق کدوم کارکتر از کدوم فیلم هستید؟
برای شرکت در قرعه کشی نام کارکتر مورد نظر را...
با درود
منم بیلیارد بازو خیلی خیلی دوست دارم البته ۱۰ سالی میشه دیگه ندیدمش کم کم داشت یادم می رفت ...
۰۹ فروردین
:))))))))))
۱۰ فروردین
یک مورد خوب یادم آمد که مدتها ذهنمو درگیر کرده بود:
شان پن فیلم خط باریک قرمز با اون نگاهها و سکوت دیوانه کنندش
۱۱ فروردین
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
اگر در این جهان یک آهنگساز باشد که "فقط"برای من آهنگ بسازد،او *عمر خیرَت*است.

سروناز


من عمر خیرت عزیزم را از چهار سال پیش می‌شناسم.یادم نیست چی شد که با سایت سمعنا آشنا شدم و رسیدم به خیرت. ولی یادم هست که با شنیدن اولین قطعه صحنه هایی برای من تداعی شد که هیچ وقت در واقعیت تجربه نکردم. (این اتفاق گاهی برای من پیش میاد،تداعی حسی که تا به حال تجربه نکرده‌ام)البته هرسال عید اهواز رفتنم بی تاثیر نیست در عشق و علاقه ای که به عمر خیرت و آهنگسازها و خواننده‌ها و شعرای عرب دارم.برای من که مسیر اهواز - آبادان رو همیشه تو ضلِ آفتاب شاد و خرم رفتم و دم دمای غروب با حالی غریب برگشتم.برای من که با قطار و اتوبوس و ماشین خودمون،۱۳-۱۲ساعت تو راه بودم تا برسم اهواز و همه ی این مسیر رو فکر کردم و خیال بافتم،بی دلیل نیست که خیرت شادم می‌کنه،حالم رو عوض می‌کنه،اشکم رو در میاره.
به تناسخ اعتقاد ندارم اما وقتی از خیرت قطعه ای رو گوش می‌دهم،حس می‌کنم روحم قبل از من متعلق به زنی عرب و ثروتمند بوده که شبهایش ... دیدن ادامه ›› را در کافه های عربی به صدای پیانوی خیرت و یا آواز کوکب شرق(ام کلثوم)گذرانده.زنی تاجر که از بیروت به قاهره پرواز می‌کرده،گاهی به مغرب می‌رفته و گاهی شب را دمشق می‌مانده.زنی که قبل از ۱۹۷۵ از دنیا رفته و هیچ وقت جنگ‌های داخلی رو ندیده.
احتمالا دختر یا پسری که سال۱۴۷۴عاشق عمر خیرت می‌شه هم به تناسخ اعتقاد نداره اما وقتی قطعه‌ی "کل ده کان لیه"رو می‌شنوه احساس می‌کنه قبلا دختری بوده عاشق سرزمینی به نام اهواز که هرسال عید رو به آن جا سفر می‌کرده تا قبل از سال۹۹...
اسم قطعه به فارسی*همه این‌ها برای او بود*است و از قطعات غمگین عمر خیرت است. در حالی‌که قطعاتی شاد و کلاسیک عربی هم ساخته،اما من الان همین قطعه هستم.
من الان"کل ده کان لیه"هستم.


https://www.esm3.com/song-71778.html



https://www.sm3na.com/audios/11a242b976
اره حقیقتا اهواز با همه ی کم و کاستی که از لحاظ امکانات داره اما آدم دلش نمیاد ازش دل بکنه،مخصوصا بهار که میشه،سیل بیاد،مسیر رو آب بگیره،گرم بشه،شرجی بشه،خاک بیاد،باد شدید بیاد سنگ نما سر ظهر بندازه رو سمند نوی همسایه،بری آتیشا بوی گاز حالتو بگیره،بری لشگر ساعت سه صبح گیر کنی تو ترافیک،نصفه شب بپیچی بری بستنی مرو،مامانت اینا فکر کنن خونه اون یکی خالتی،اون یکی خالت فکر کنه خونه مادربزرگتی،ایستگاه پمپ بنزین از زن عرب کُنار بخری،کنار ساحلی بدمینتون بازی کنی.من می‌رم اهواز اصلا یه ادم دیگه میشم،فیلم چیه،تئاتر چیه،موزیک کلاسیک و کتاب و نمایشنامه...اینا مال تهرانِ.
۲۹ اسفند ۱۳۹۸
من هر هزار سال یکبار سر میزنم به دیوار موسیقی..
اما چه خوشحالم اتفاقی پستت رو دیدم..
بسیار دلنشین حالت رو توصیف کردی..
فکر کنم یه هفت هشت ده باری خوندم:)
دمت گرم ❤❤
۰۱ فروردین
مرسی نیلوفر *__*
(قلب فراوان)
۰۱ فروردین
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
7

اخطار*متن زیر دل‌به‌هم‌زن است.اگر با صحنه های فیلم"اینک آخرالزمان"مشکلی نداشتید با این متن هم مشکلی نخواهید داشت.(ربطشون رو به‌زودی می‌فهمید.)


http://uupload.ir/files/odac_pjg6.jpg

این سربازان آمریکایی پس از دستگیری یک سرباز ویت‌کنگی متوجه شدن شکمش از هم پاشیده است.او محتویات شکمش را داخل یک کاسه کوچک مخصوص شست و شوی ظروف ریخته ... دیدن ادامه ›› بود.کاسه‌ای که احتمالا از زن یکی از کشاورز ها گرفته بود.بعد آن را روی زخمش گذاشته و برای اینکه جابه‌جا نشود،با پارچه‌ای بسته بود.دو سه روزی با این شرایط جنگیده بود.وقتی دستگیرش کردند خیلی تشنه بود که این اتفاق اغلب برای کسانی که از قسمت شکم زخمی می‌شوند،می‌افتد.مترجم ویتنامی گفت"او ویت‌کنگه.بذارید کمی از آب این شالیزار بخوره".و سرباز سمت چپی گفت"کسی که این طوری می‌جنگه،می‌تونه هروقت بخواد از قمقمه‌ی من آب بخوره".
سال ها بعد فرانسیس فورد کاپولا همین صحنه را در فیلمی بازسازی کرد.فیلمی که هنوز هم بهترین فیلم ساخته‌شده درباره‌ی جنگ ویتنام است.او تعداد زیادی از عکس های من را هم در فیلمش استفاده کرد.مگنوم از او خواست پول عکس ها را بدهد اما او همان کلمه‌ای را که همیشه در هالیوود کاربرد دارد گفت"برید شکایت کنید"و ماجرا همان جا تمام شد.اما آن صحنه‌ی فیلم اینک آخرالزمان برای همیشه ماندگار شد.(غرب سایگون،۱۹۶۸)

تمام متن از خاطرات« فیلیپ جونز گریفیث» و کتاب« عکاسی زیر‌آتش» نوشته شده چون که من علاقه ای نداشتم راجع به این عکس تحقیقات اینترنتی انجام بدم و از این بیشتر بدونم.
عکاس این عکس،گریفیث،مجموعه ای از عکسهای بی نظیر از جنگ ویتنام داره که برای دیدنشون اسمش رو به انگلیسی میتونید سرچ کنید و با عکس هایش آشنا بشید اما بگم که یکی از مشهورترین عکسهای جنگ ویتنام برای ادی آدامز به اسم« اعدام خیابانی ویت کنگ»است(ادامز میگفت واقعا فکر نمیکردم که میخواد شلیک کنه)این عکسها میتونند به جای فیلم های عظیم طولانی مثل شکارچی گوزن،اینک آخرالزمان،غلاف تمام فلزی و فارست گامپ(ها ها ها)زشتی جنگ ناعادلانه ی آمریکا و ویتنام رو نشون بدن.
Philip Jones Griffiths
Eddie Adams
میخواستم پست رو مثل همیشه در قسمت هنرهای تجسمی بذارم ولی بخاطر حضور کاپولا آوردمش قسمت سینما.
وقتی اینک آخرالزمان رو میدیدم گفتم این کاپولا باز داره اغراق میکنه و مدتی بعد که کتاب رو خوندم متوجه شدم که متاسفانه اغراق نبود.
پ ن:ده دقیقه ی آخر اینک آخرالزمان رو زدم رفت جلو،با توجه به توجیه درخشان کاپولا راجع به کله ی اسب،احتمالا اون گاو بدبخت هم جنون داشت.
ای وای من
اون پس واقعی بوده؟؟؟؟؟؟
۲۲ اسفند ۱۳۹۸
بله خیلی واقعی بوده :(
۲۲ اسفند ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
6

"عوارض جانبی"
چندروز پیش داشتم دنبال منبع معتبر میگشتم که یک سایت خوب پیدا کردم و تو اون سایت با یکی از عوارض جانبی جنگ مواجه شدم.
داستان از این قراره که قبل از جنگ جهانی دوم توی ایالات متحده یه مدل جوراب نایلونی مد میشه که ما ایرانی ها بهش میگیم جوراب شیشه ای.این جوراب ها که از جنس نایلون و ابریشم بودن خیلی طرفدار داشتند تا اینکه جنگ جهانی دوم شروع شد و آمریکا مجبور شد ذخایر نایلون و ابریشم اش رو صرف ساخت چتر نجات کند.
در نتیجه زنهای آمریکایی بدون جوراب موندن...
اما صنعت مد یک فکری به سرش زد و اومد جوراب مایع ساخت؛جوراب مایع یه شیشه رنگ بود که خانم ها میرفتن میخریدن و باهاش پاهاشونو رنگ میکردن و با مداد ابرو هم یک خط باریک پشت پاشون می کشیدن که یعنی من الان جوراب شیشه ای پوشیدم:/

https://rarehistoricalphotos.com/nylon-stockings-shortage-1940s/
چه اصراری بود حالا جوراب بپوشن :)))
۱۹ اسفند ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
5

در آگِست سال 1961 آلمان شرقی و غربی با سیم‌خاردار از هم جدا شدند تا بعدا سرفرصت دیوار بکشند.
East German soldier helps a little boy sneak across the Berlin Wall, 1961

http://uupload.ir/files/cilo_east_german_soldier_helps_a_little_boy_1961.jpg

وقتی من عکسِ "سرباز آلمان شرقی در حال کمک..." رو دیدم با خودم فکر کردم که این بچه چطور جامونده؟
جواب در توضیحات عکس نوشته شده بود:جداسازی ... دیدن ادامه ›› آلمان شرقی و غربی یک شبه اتفاق افتاد.پسربچه و پدرش برای دیدن اقوامشون به آلمان غربی رفته بودند و خبرنداشتند که دیگه امکان برگشت به شرق را ندارند.روزی که آلمان غربی و شرقی از هم جدا شدند پدر برای اینکه بچه را به مادرش برگرداند مجبور شد دست به دامن سرباز جوان آلمان شرقی بشود.پدر بچه معتقد بود که بچه بهترِ پیش مادرش باشد و برای همین از سرباز خواست تا پسرش را از روی سیم خاردار ها و آلمان غربی بردارد بگذارد آلمان شرقی.
گفتن و خواستنش آسونِ اما اگر می خواهید بدانید چقدر انجامش سخت وهراس آوره به چشمهای سرباز نگاه کنید.
درباره سرباز در سایت های خارجی نوشته شده که گرفتار افسر مافوقش شده وکسی از سرنوشتش خبر نداره.
“no one knows what became of him”

اما در سایتهای ایرانی که من نمیدونم منابعشون چیه و کجاست گفتن که سرباز به دلیل خیانت اعدام شد و حتی یک یادداشت خداحافظی هم ازسرباز منتشر کردند!

جایی راجع به عکاسِ عکس"سرباز آلمان شرقی در حال کمک کردن به پسربچه..."چیزی نوشته نشده و کسی نمیدونه عکاس این عکس کیه(من که نمیدونم)
برام مهم نیست،این که اون بچه اون طرف دیواربرلین چکار می کنه هم مهم نیست،حتی سرگذشت سرباز هم مهم نیست.
مهم برای من دستهای پسربچه و نگاه سربازِ.
.
.
.

“The Leap into Freedom”
Conrad Schumann defects to West Berlin, 1961
http://uupload.ir/files/vjns_bwaqnhr.jpg
کُنراد شومان سوژه ی عکسِ "پرش به آزادی" یکی دیگه از سربازهای آلمانی است که برخلاف دستورات مافوقش عمل کرد.
کنراد اواسط جنگ جهانی دوم به دنیا اومد و 18 سالگی به استخدام پلیس ایالتی آلمان شرقی دراومد.
دو روز بعد از اینکه پسربچه از روی سیم خاردارها رد شد،در 15 آگست 1961،کنراد 19ساله برای محافظت از دیوار برلین به مرز برلین غربی و شرقی فرستاده شد.در مقابل نقطه ای که کنراد پست می داد(در آلمان شرقی)پیتر لیبینگ،عکاس 19 ساله ایستاده بود.برای بیشتر از یک ساعت پیترِ عکاس ایستاده بود و به کنرادِ سرباز که عصبی و بی تاب بود نگاه می کرد.کنراد با امکانات کامل از جمله کوله ی سربازی و اسلحه اش قدم می‌زد و سیگار رو با سیگار روشن می‌کرد.
بالاخره شانس با لیپینگ یار بود و شومان سیگارش رو انداخت زمین و پرید و چیلیک!لیپینگ عکسی رو گرفت که با دیدنش همه هوس میکردن از روی دیوار برلین بپرن و آزاد بشن.
از این صحنه حتی فیلم هم گرفته شده و توی عکس میتونید فیلمبردار رو هم ببینید.شومان بلافاصله سوار ماشین پلیس برلین غربی میشه از محل دور میشه .این اقدام شومان با اینکه اقدامی شجاعانه بود اما او لحظه ای که این تصمیم را گرفت به خیلی چیز ها فکر نکرد از جمله پدر و مادرو اقوام و دوستهایش.با رد شدن از دیوار برلین شومان همه چیزش را پشت دیوار جاگذاشت و متهم به خیانت شد.
این بار به جای عکاس،سوژه دچار افسردگی شد.
در20 جونِ سالِ 1998 کُنراد شومان در حیاط خانه اش در باواریا خودش را حلق آویز کرد.
نکته* عکسی که توی این صفحه است به کاملی عکسی که من توی کتاب "عکس و دیدن عکس"دیدم نیست اما متاسفانه نمیتونم عکس کامل رو پیدا کنم البته عکس فقط کمی از گوشه ها بریده شده و چیز خاصی حذف نشده.
امیرمسعود فدائی و علی ملکی این را دوست دارند
داشتم دنبال سرگذشت این سرباز شجاع ها میگشتم که یه شهروند شجاع هم پیدا کردمPeterFechter،هیجده ساله پسری بود که سعی کرد با دوستش از دیوار برلین رد بشه،دوستش هلموت رد شد اما سرباز ها به فشتر تیراندازی کردند و اتفاق بدی افتاد که تعریف کردنش ممکنه ناراحتتون کنه برای همین اگه خواستین خودتون دنبالش برید.
ولی این عکس رو خیلی دوست دارم و دلم میخواد شما هم ببینینش
http://uupload.ir/files/bkcc_gp0pisqhrkcbcxe0hkdxogwhyvqfcgugz-jt87kly-y.jpg
۱۷ اسفند ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
4

http://100photos.time.com/photos/kevin-carter-starving-child-vulture

بله همه با دیدن دختربچه در عکس"کودک و لاشخور"دوست داشتیم به جای کوین کارتر باشیم و جان بچه را نجات دهیم اما به جای ما،کارتر آنجا بود و به حرفه اش عمل کرد و عکسش را گرفت.
کارتر بیست دقیقه منتظر نشست تا کرکس در نقطه ی مورد نظر او قرار بگیرد،به دختربچه نزدیک تر شود و حتی بالهایش را باز کند تا عکس تاثیرگذار‌تر شود.کرکس بالهایش را باز نکرد اما بالاخره همانجایی ایستاد که کارتر می خواست.عکسی که کارتر گرفت شوک بزرگی را به جهان وارد کرد و جهان متوجه فاجعه سودان شد. اما جهان همان طور که داشت به سودان کمک می کرد نتوانست جلوی نیش و کنایه زدنش را بگیرد و کارتر را کرکس دوم این ... دیدن ادامه ›› عکس خواند.
The St. Petersburg Times in Florida wrote: “The man adjusting his lens to take just the right frame of her suffering, might just as well be a predator, another vulture on the scene”
روزنامه سن پترزبورگ تایمز نوشت: او مردی است که لنز دوربین خود را به دقّت تنظیم کرد تا یک تصویر واقعی از درد و رنج کودک را ثبت کند، و از این روی او، به خوبی یک شکارچی یا صیاد لحظه‌ها عمل کرد، امّا حقیقت این است که او لاشخور دیگری است که در صحنه حضور دارد!

کارتر عکس را گرفت بلند شد و کرکس را فراری داد و دختربچه هم از استراحت دست کشید و به راه خودش ادامه داد،می دونید وقتی که هلی کوپترهای امداد و تامین خوراک فرود می آمدند پدر و مادرها برای اینکه بتوانند خودشان را به غذا برسانند مجبور می شدند بچه هایشان را رها کنند تا سرعتشان بالا برود،دختر بچه ی در عکس هم تازه رها شده بوده و داشته سعی می کرده خودش را به غذا برساند که وسط راه خسته میشود و می نشیند.
نمی دانم جایی خواندم و یا تصور من است که کارتر بعد از گرفتن این عکس رفت و به یه درخت تکیه داد و یه سیگار روشن کرد و زد زیر گریه.جایزه ی پولیتزر را هم برد اما بالاخره افسردگی اومد سراغش 16 ماه بعد، یک شب وانتشو برداشت و رفت کنار رودخانه خاطراتش و با یه شلنگ دود اگزوز رو رسوند تو ماشین و خودش رو کشت.
کارتر،33 سالِ متولد ژوهانسبورگِ آفریقای جنوبی؛اوضاع مالی خوبی نداشت و یه دختر داشت هم سن همان دختربچه ی سودانی.
عضو بنگ بنگ کلاب بود،خودش و چندتا از دوستهای عکاسش این باشگاه رو درست کرده بودند و سال 1993با هم به سودان رفتند برای پوشش عکاسی.(اگر خواستید فیلم سینمایی Bang Bang Club رو ببینید،راجع به همین گروه عکاسی است.)
KevinKarter
http://uupload.ir/files/kc6q_kevin-karter.jpg

خب این کارتر بود در لحظه تصمیم گرفت فقط کارش را انجام دهد و عکسش را بگیرد و نه چیزی بیشتر از آن،قضاوتش نکنیم و بهش حق بدیم که فاصله اش را با سوژه حفظ کرد.

اما یه عکاسی هم بود که بعد از گرفتن عکس سوژه رو به بیمارستان رساند و جان سوژه و خانوده اش را نجات داد درواقع هم به حرفه اش عمل کرد و هم به وظیفه ی انسانی اش.
http://uupload.ir/files/ozd3_af9e84e1a7b82989c70f2bf0cb7c9e46.jpg

نیک آت با اسم کامل(هوین کونگ آت)،خبرنگار آسوشیتدپرس،در جنگ ویتنام حضور داشت و عکس معروف "دختر ناپالمی"را گرفت.در ژوئن سال 1972،یک دهکده در ویتنام جنوبی مورد حمله بمب ناپالم قرار گرفت.نیک آت که برای عکاسی داشت به سمت دهکده می رفت بچه هایی رو دید که وسط جاده می دویدند یکی از بچه ها دختر بچه ی نه ساله ای بود به اسمِ فان تی کیم فوک،کیم فوک دچار سوختگی شده بود،لباسش آتش گرفته بود و مجبور شده بود لباسهایش را دربیاورد و باز با این حال بدنش سوخته بود،و می دوید و گریه کنان فریاد می زد: خیلی داغه، دارم می‌میرم، آب می‌خوام، به من آب بدید.
https://www.manningrivertimes.com.au/story/5899344/napalm-girl-kim-phuc-honoured-for-activism/
نیک آت عکس را گرفت و سپس دختربچه و اعضای خانواده اش را سوار ماشین آسوشیتدپرس کرد و رساند به بیمارستان وچون بیمارستان برای کیم فوک مناسب نبود با کمک چندخبرنگار او را به یک بیمارستان مجهز در سایگون منتقل کردند.
.
کیم فوک(سوژه) زنده ماند به کانادا مهاجرت کرد و بنیادِ کیم فوک را تاسیس کرد که هدفش کمک های پزشکی و غیر پزشکی به قربانبان جنگ است.
.
نیک آت هم زنده ماند.
عالى بود، مرسى.
۱۲ اسفند ۱۳۹۸
خواهش میکنم ^__^
۱۲ اسفند ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
3
رابرت کاپا عکاسیِ که زندگیش به اندازه ی عکساش جذاب و هیجان انگیزِ.
کاپا با نام حقیقی آندره فریدمن متولد 1913 در بوداپست.بخاطر فعالیت های چپ گرایش علیه فاشیسم از کشور اخراج شد و به برلین رفت و از آنجا به پاریس و بعد با گروهی عکاس و خبرنگار آشنا شد که یکی از اون ها گردا تارو بود.کاپا و تارو برای اینکه کاپا راحت تر شناخته شود و عکسهایش راحت تر پذیرفته شوند اسم و فامیل رابرت کاپا را انتخاب کردن(رابرت برای رابرت تیلور بازیگر و کاپا به خاطر فرانک کاپرا ی کارگردان)کاپا در طول زندگی اش از پنج جنگ عکاسی کرد و اولین بار با عکس "سرباز در حال افتادن" به شهرت رسید،بعضی از روزنامه نگارها گفتن عکس ساختگی است و سرباز تیرنخورده بلکه سُرخورده!اما شواهد نشون داد که این سرباز همون روز و در همون منطقه شهید شده.
https://phototrend.fr/2016/11/dessous-images-mort-dun-soldat-republicain/
گردا معشوقه ی رابرت که قرار بود با هم ازدواج کنند در جنگ اسپانیا توسط یک تانک کشته شد.بعد ها در سال1945 کاپا برای مدتی به هالیوود رفت و آنجا با اینگرید برگمن آشنا شد.برگمن و کاپا رابطه ی عاشقانه ای را آغاز کردند تا آنجا که برگمن از کاپا خواستگاری کرد اما کاپا که آن زمان دلش پیش جنگ بود مجبور شد به پیشنهاد برگمن جواب رد بده و برگرده به جنگ .برگمن هم که در حال همکاری با هیچکاک بود برای فیلم"بدنام"؛این موضوع را با هیچکاک در میون گذاشت و می دونید چه اتفاقی افتاد؟ایده ی فیلم"پنجره عقبی"به ذهن هیچکاک رسید:)
کاپا شجاع بود و از جنگ عقب نمی کشید،تنها باری که ترسید و مجبور به عقب نشینی شد نبردِ نُرماندی بود.او تا جایی که تونست از ... دیدن ادامه ›› توی قایق و حتی زمانی که برای چند لحظه به ساحل رسید عکس گرفت تا دوربینش پرشد و بعد با تنها قایقی که داشت اجساد رو برمیگردوند به عقب برگشت.عکسهایی که گرفته بود رو سریعاَ برای دفتر روزنامه پست کرد و مسئول چاپ و ظهور از شدت هیجان زیادی به عکسها گرما داد و درنتیجه از 106 عکس همه میسوزند به جز 8 تا که اون هشت ها هم تارمیشن و ضمیمه ی عکسها می نویسند:"دست کاپا خیلی می لرزیده است."
کاپا یکی دیگر از بنیان گذاران آژانس عکس مگنوم بود و از دوستهای همینگوی،او از همینگوی برای نوشتن کتابش کمک گرفت و داستان زندگی خودش رو با کمی تغییر نوشت چون قرار بود فیلمی از روی اون ساخته بشه.
رابرت کاپا رفت به جنگ جهانی دوم و بعد ها رفت به جنگ اعراب و اسرائیل و در آخر در جنگ هند و چین یک روز که داشت از اتوبوس پیاده می شد پاش رفت روی مین و کشته شد.
Robert Capa
اسم کاپا رو جست و جو کنید و با چهره و عکسهای کاپا آشنا بشید اما قبلش من این دوتا عکس رو انتخاب کردم که به این راحتی ها گوگل نشونتون نمیده چون چندان مشهور نیستند.داستان هردو عکس معلوم است و نیازی به توضیح و تعریف نیست.

http://8upload.ir/uploads/f5745307.jpeg
پس از آزادسازی فرانسه به دست متفقین،بسیاری از زنان و مردانی که در دوره ی اشغال با آلمان ها همکاری کرده بودند مجازات شدند.اغلب مردها اعدام شدند و زنان خیانت کار موهایشان از ته زده شد و دورِ‌ خیابان‌ها به رسوایی چرخانده شدند.

http://8upload.ir/uploads/f93897321.jpg
ایتالیا،کاسینو،1943
2
"تفهیم اتهام زنی که از جاسوسان گشتاپوی دوران هیتلر بوده است"
https://www.icp.org/browse/archive/objects/gestapo-informer-recognized-by-a-women-she-had-denounced-deportation-camp

این اسم یکی از عکسایی است که من دوستش دارم.بار اول که این عکس رو توی کتاب" در جهت عکس"دیدم از زنی که سمت راست ایستاده و این طور با حرص داره به زن متهمِ سمت چپ نگاه می کنه بدم اومد اما وقتی داستانش رو خوندم دیدم که اون زن سمت راست، لو رفته و کمپ رفته توسط همین جاسوس گشتاپوی سمت چپ هستش.به دست مشت کرده ی زنِ گشتاپوِ جاسوسِ متهم نگاه کنید.فکر می کنید اگر ورق برگرده و هیتلر زنده بشه و نازی باز قدرتش رو بدست بیاره،این زن جاسوس اون زنِ زندانی رو زنده میذاره؟
از داستان این عکس همین قدر رو به خاطر دارم،یادمِ که کریم مسیحی(نویسنده)می گفت زن سمت راست دوان دوان خودش رو به مجلس تفهیم اتهام رسانده تا حرصش را خالی کند و نگذارد گشتاپو به این راحتی از این مجلس خلاص شود.
و اما راجع به عکاس"انری کارتیه برسون"ِ فرانسوی،که آرشیو عکاسی ش یکی از مهمترین و با ارزش ترین و دوست ... دیدن ادامه ›› داشتنی ترین آرشیو ها است و خودش هم یکی از بنیان گزاران آژانس عکس مگنوم و پدر فتوژورنالیسم .یک دوربین لایکای 35 میلی متری داشت که با همون دوربین دوردنیا رو گشت و عکسهایی گرفت که توی لینک پایین فقط چندتا از اون ها رو میبینید و برای دیدن بقیه ی آثارش بهترین کار این هست که اسمش رو به انگلیسی سرچ کنید و البته حواستون باشه که زیر عکس حتما به اسم برسون باشه،گاهی پیش میاد که یک عکس رو اشتباهی به عکاس دیگه ای نسبت می دن.از سایت های معتبر دیدن کنید:)
Henri Cartier-Bresson

https://www.akkasee.com/news/1393/25233/%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%86%D8%9B-%DA%86%D8%B4%D9%85-%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D9%82%D8%B1%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%DA%98%D8%B1%DA%98-%D9%BE%D9%85%D9%BE%DB%8C%D8%AF%D9%88/


https://huxleyparlour.com/artists/henri-cartier-bresson/
امیر مسعود و امیرمسعود فدائی این را خواندند
کاوه علیزاده، میم سردلی و علی ملکی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
1
بازتاب های یک عکس خوب میتونه روند پیروزی و شکست در یک جنگ رو تغییر بده عکس"صبر کن بابا!" یکی از اون عکس هاست.



 Wait for Me, Daddy



 https://www.google.com/search?q=daddy+wait+for+me&client=tablet-android-samsung&prmd=vin&sxsrf=ALeKk01z86OcdsA3KzbefnSNoQHrPPxs_w:1582210790577&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwid-4bBsuDnAhVbThUIHZQxBUsQ_AUoAnoECA0QAg&cshid=1582211191894&biw=768&bih=1024#imgrc=ya9Q-evevkTNzM%3A



در ... دیدن ادامه ›› یکم اکتبر سال ۱۹۴۰، کلود دتلوف عکسی گرفت که بعدها به‌نام «صبر کن بابا!» معروف شد. این عکس هنگ بریتیش کلمبیا را به‌تصویر می‌کشد که در حال عبور از خیابان هشتم از تقاطع خیابان کلمبیا واقع در نیو وست‌‌مینستر هستند. هنگامی که کلود دتلوف مشغول عکس‌برداری بود، پسر کوچکی از مادرش جدا شد و به‌سمت پدرش دوید که سرباز هنگ بود. ثبت این لحظه مورد استقبال فراوانی قرار گرفت و در فروش اوراق قرضه برای تأمین هزینه‌های جنگ نیز استفاده شد.

روز شنبه ۲۶ اوت ۱۹۳۹، هیتلر با اعلام مطالبهٔ شهر دانتسیگ لهستان، این کشور را تهدید کرد. این حرکت سرآغاز جنگ بود. در ساعت ۴ و ۱۵ دقیقهٔ صبح آن روز، آجودان هنگ بریتیش کلمبیا تماسی را از پایتخت کانادا دریافت کرد که دستور احضار هنگ را صادر می‌کرد. سربازان در شهر حضور یافتند تا در نقاط آسیب‌پذیر شهر مستقر شوند. روز ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۹، پارلمان کانادا علیه آلمان نازی اعلام جنگ کرد، چرا که آلمان‌ها در ۱ سپتامبر به لهستان حمله کرده بودند. درحالی‌که سایر واحدهای نظامی به بریتانیا فرستاده می‌شدند، هنگ بریتیش کلمبیا در ساحل غربی کانادا مانده بود. پس از ماه‌ها تمرین نظامی و حفاظت، دستوری صادر شد تا هنگ بریتیش کلمبیا در ۱ اکتبر سال ۱۹۴۰، سوار بر کشتی «پرنس جوآن» شوند و به مقصدی عزیمت کنند که به‌دلایل نظامی فاش نمی‌شد. همانطور که گفته شد، زمانی که هنگ به خیابان هشتم در نیو وست‌مینستر رسید، عکاس کانادایی بنام «کلود دتلوف» که برای روزنامهٔ «دِ پراوینس» کار می‌کرد خود را به جلوی ردیف سربازان در حال عبور رساند که از تپه پایین می‌رفتند. وقتی کلود برای ثبت لحظهٔ دلخواه خود را آماده می‌کرد، پسرکی را دید که به‌سمت خیابان می‌دوید. او از آن لحظه عکسی گرفت که به‌نام «صبر کن بابا!»معروف شد. کودک ۵ ساله، وارن «وایتی» برنارد نام داشت، وایتی خودش را از دستان مادرش رها ساخت تا به‌سمت پدرش، جک برنارد، بشتابد. این عکس در سراسر جهان مورد استقبال زیادی قرار گرفت و در مجلهٔ «لایف» نیز چاپ شد. در دوران جنگ، این عکس در تمامی مدارس بریتیش کلمبیا روی دیوار نصب شده بود.
 http://media.hamyaari.ca/2019/10/01/صبر-کن-بابا-داستان-واقعی-عکسی-که-در-ت/
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
در جدیدترین اخبار سینما و تلویزیون، فیلم بعدی کارگردان فیلم Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری) مشخص شده است. طبق خبرهای منتشر شده، مارتین مک دونا در حال همکاری دوباره با شرکت سرچلایت پیکچرز برای ساخت فیلم جدیدش است. مک‌دونا وظیفه کارگردانی و نوشتن فیلمنامه این اثر را بر عهده دارد که اتفاقات فیلم در یک جزیره دور افتاده در جمهوری ایرلند جریان دارد و داستان دو دوست چندین و چند ساله را دنبال می‌کند. در ادامه یکی از این دو دوست به‌طور ناگهانی به دوستی‌شان خاتمه می‌دهد که عواقب نگران کننده‌ای برای هر دو به همراه خواهد داشت. همچنین ددلاین در بروزرسانی خبر خود اعلام کرد که نام فیلم قرار است The Banshees of Inisheer (بنشی‌های اینیشیر) باشد.

https://www.zoomg.ir/2020/2/18/313392/martin-mcdonagh-sets-up-next-film-searchlight/

امید در قلبِ سروناز هیپ هاپ می رقصد:)
مارتین جاااااااااااااان :)))
۰۱ اسفند ۱۳۹۸
آخ آخ آتیشه:)))))
دلم براش تنگ شد برم ببینمش دوباره:l
۰۲ اسفند ۱۳۹۸
دقیقا منمممم :)))))
به عنوان اخرین فیلمم میخوام همین رو دوباره ببینم
۰۲ اسفند ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید