آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال سارای | دیوار
S3 : 22:17:05 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید

بهار آمد و نیامدی،
اما پرستوها
بذر تو را آوردند.
زمین جای مناسبی نبود،
در دلم کاشتمت!

"رضا کاظمی"


* با تأخیر بسیار، حلول بهار 94 را به تمامِ دوستان تیوالی، تبریک عرض می کنم.
باد تا در سالِ جاری، احوالمون احسن الحال شود.
درود‌بر شما بانو سارای نازنین
همچنین‌برای شما سالی پر از لحاظات خوش آرزومندم
۱۶ فروردین ۱۳۹۴
سال نوی شماهم مبارک سارای عزیز
۱۸ فروردین ۱۳۹۴
- جناب تاج میری بزرگ مهر ..
سپاس از روانه کردن، بهترین و خواستنی ترین آرزوهایِ ممکن!
امیدوارم بهار، ارمغان بهارِ دل برای شما داشته باشد و نیک رقم بخورد.

- بانو ثانی ادیب و نازنین ..
سپاس؛ ماهِ تو خوش، سالِ تو خوش.
۲۱ فروردین ۱۳۹۴
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
♪ بهارِ دلنشین

شاعر: بیژن ترقی
آهنگساز: استاد روح الله خالقی
خواننده: استاد غلامحسین بنان
دستگاه: همایون (بیات اصفهان)

http://s4.picofile.com/file/8177952818/Bahare_Delneshin.mp3.html


"تا بهار دلنشین آمــده سـوی چمــن
ای بهــار آرزو بر ســرم ســـایه فکــن
چون ... دیدن ادامه ›› نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلبــاران شــود کلبــه ویران من

تـــا بـهــــار زندگــــی آمــــد بیـــــا آرام جـــــان
تـا نسیــم از ســوی گل آمـد بیــا دامن کشـان
چــون سپندم بر سـر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان

تا بهــار دلنشین آمــده سـوی چمــن
ای بهــار آرزو بر ســرم ســـایه فکــن
چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلبــاران شــود کلبــه ویران من

بـازآ ببین در حیــرتـم بشکـن سکـوت خلوتــم
چـون لاله تنهـا ببیـن بر چهـــره داغ حسرتــم
ای روی تـو آیینـه ام عشقت غـم دیـرینــه ام
باز آ چو گل در این بهار سر را بنه بر سینه ام"
ممنون از پیشنهاد دلنشین شما
۰۶ فروردین ۱۳۹۴
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
تنها بنایی که اگر بلرزد محکم تر می شود، دل است ...

از: مَنِ او | رضا امیرخانی
تضاد سنگین و سبک، اسرارآمیزترین و مبهم ترین تضادهاست.
بار هرچه سنگین تر باشد، زندگی ما به زمین نزدیک تر، واقعی تر و حقیقی تر است. در عوض، فقدان کامل بار موجب می شود که انسان از هوا هم سبک تر شود، به پرواز درآید، از زمین و انسان زمینی دور گردد و به صورت یک موجود نیمه واقعی درآید و حرکاتش، هم آزاد و بی معنا شود.


از: بار هستی | میلان کوندرا