تیوال سجادح | دیوار
S3 : 02:00:32
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
سجادح
درباره نمایش واگیر ندارد i
بعنوان یکی از مبتلایان ایکتیوز این شانس را داشتم که در یکی از گروههای مجازی بیماران تبلیغ این نمایش را دیدم و با توجه به علاقه ای که شخصا به تئاتر دارم، به تماشای این نمایش رفتم. ابتدای ورودم به سالن نمایش از تعداد کم تماشاگران تعجب کردم. در پایان نمایش هم ازینکه از چنین نمایش خوبی اینقدر کم استقبال شده بود خیلی متعجب شدم. این نمایش اجرای آبرومندی است و با توجه به داستان که به مشکلات بیماران نادر بطور عام و بیماران ایکتیوزی به طور خاص می پردازد، ارزش دیدن را دارد. بنظرم اگر قبل از تماشای این نمایش جستجوی کوتاهی در اینترنت راجع به بیماری ایکتیوز داشته باشید، بیشتر با موضوع نمایش ارتباط برقرار می کنید.شاید با بازی های قدرتمندتر بهتر بتوان فضای احساسی داستان را منتقل کرد. اما تیم کنونی هم بازی قابل قبولی را ارائه داده است و به همگی خسته نباشید و ... دیدن ادامه » خداقوت می گم.
سجادح
درباره نمایش مشق شب i
بازی بازیگر خردسال این تئاتر -دختر کوچک خانواده- یکی از نکات مثبت آن بود و اجرای قدرتمندی داشتند. همچنین اجرای جلوه های ویژه نمایش که یکی از عوامل صحنه سپرده شده بود ساده، فان و آبرومند بود.
من بعنوان یک تماشاگر نظر شخصی خودم را عرض می کنم و نظرم را نظر جمع نمی دانم؛ اما فضای نمایش به نظرم کسالت بار بود و ایستایی صحنه -ولو با توجه به اقتضای مضمون نمایش- خسته کننده بود شاید افزودن کمی پویایی به کار کیفیت آن را بهتر کند. همچنین با توجه تم اصلی نمایش -دیکتاتور مأبی پدر خانواده- من کار طنازانه تری را انتظار داشتم -بجای طنز تلخ و سیاهی که در این نمایش رخ می دهد-؛ اصولا چنین شخصیت هایی توأمان با استبدادشان موجودات خنده دار خالی از خردی هستند.
نقدهای روانشناسانه ای که بر این نمایش ، در این صفحه، نگاشته شده است نکات با ارزشی را راجع به محتوی آن توضیح می دهد ... دیدن ادامه » و لیکن یک کار هنری برای آنکه بتواند حرفش را بزند ابتدا باید سرگرم کننده باشد و ولا می شود نصیحتی خشک که مخاطبی نمی یابد.
آنچه درباره این نمایش گفته شده نظر من بعنوان یک تماشاچی معمولی تئاتر است و نه ادعایی دارم و نه می توانم و نه می خواهم که بصورت کارشناسانه اثر را نقد کنم. نهایتاً بنظرم حتی اگر امروزه دیگر مثل سابق هر کاری ارزش یکبار دیدن را نداشته باشد اما این کار ارزش یکبار دیدن را دارد:: شنیدن کی بود مانند دیدن.

ضمناً خنده های -با عرض معذرت- هیستریک بعضی از دوستان تماشاچی که نزدیک به صحنه اصلی اجرا بودند نه با طنز تلخ نمایش همخوانی داشت و نه می توانست مؤید کار باشد. انسان «نصیحت نگیرد مگر در خموش». شاید کنش و واکنش های ظریف و غیر مستقیم بازیگران و تماشاگران بر لطافت کار بیفزاید اما مطمئناً واکنش غلوآمیز این دوستان از این دست نبود و فقط زایل کننده تمرکز باقی حضار بود. به امید تغییراتی مثبت
با آرزوی کارهای بهتر برای عوامل «مشق شب»
محمد جواد، سپهر، صبا صالحیان، امیر مسعود، celine و فرشته این را خواندند
میترا، mahaya و امیر عسگرزاده این را دوست دارند
فقط بازی اون پسر بچه فسقلی براتون جالب بود؟ بازی بقیه هم خب بودا
۰۹ مهر
خنده های این چنینی برای من هم جالب بود، مسلما روانشناسان تحلیلهای بهتری دارند. اما آنچه در حوزه نمایش و تئاتر با توجه به کثرت آنها در سالنهای نمایش به نظر من رسید وجود اختلال "شخصیت نمایشی" در این افراد است . کسانی که می خواهند کانون توجه و روی صحنه ... دیدن ادامه » بوده و دیده شوند و چون دیده نمی شوند با خنده های بلند و کشدار سعی در شنیده شدن میکنند. عرصه تئاتر بهترین مجال برای نمایش حضور این افراد است اینها از روشهای مختلفی برای جلب توجه استفاده می کنند پوشیدن لباسهای پر زرق و برق و یا نامتعارف ، ایجاد ارتباط با افراد مشهور و عوامل صحنه و مهم جلوه دادن خود ، زود خودمانی و صمیمی شدن و ....
بپذیریم افراد زیادی با انواع اختلالها کنار ما زندگی می کنند و درک کنیم که اینها خود قربانی شیوه های غلط تربیتی و بی مهری های خانواده، مدرسه و جامعه اند.
۱۰ مهر
+ با یه عبارت توضیحی کامنت بصورت صریح تر مشخص شد. ارزیابی خوبی/بدی هر پدیده یا شخصی امری نسبی است.

+ واقعا حواس منکه بین صحنه نمایش و واکنش پرشور دوستان پرت شده بود و بعضا این واکنش ها از خود نمایش پر رنگ تر بود. امیدوارم عزیزان کمی بیشتر رعایت کنند.
۱۰ مهر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش قابل احترامی است و ارزش دیدن را دارد.بخصوص اجرای هنرپیشه نقش اناستازیا بدلیل بدوش کشیدن قسمت زیادی از بار نمایش تحسین برانگیز است. بنظرم اگر مقداری محتوای دیالوگها غنی تر می شد کار بهتر می شد.
پ.ن: آقایی بغل دست ما نشسته بود که در زمان نمایش تمام تنقلات موجود در بازار را خوردند و تک تک جملات فیلم را برای همسر گرامی شان تفسیر کردند که واقعا تمرکز آدم را بهم می زد. نمی دانم چرا بعضی از دوستان حتی یک ساعت سکوت و گوش سپردن را برنمی تابند:
فروان سخن باشد آگنده گوش

نصیحت نگیرد مگر در خموش
امیر و مریم شریعتی این را خواندند
آذرمهر این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سجادح
درباره نمایش مرگ و پنگوین i
بنظرم پنگوئن و بازرس فیشر نقشهای کوتاه و تاثیرگذاری داشتند. در ضمن مدیر مسئول روزنامه هم بخوبی نقشش را ایفا کرد بطوریکه حس رعب و ترس را که لازمه نقش است منتقل کنند.
نکات جالب: کاغذهای در حال سوختن بازرس آدم را یاد کارگاه گجت می انداخت. در پایان داستان که معلوم شد یه دختر کوچولو نقش پنگوئن را بازی کردن یه جورایی انگار کنایه به فضای رمانس رابطه نویسنده و پنگوئنش داشت.
بنظر داستان نمایش مقداری کلیشه ای است و به نسبت داستان نمایش مقداری کش داده شده بود. بعضا لحن و صدای شخصیت‌ها بسیار عامیانه و تصنعی بود.
جهان، امیر، زهره مقدم و آوا فیاض این را خواندند
رضا غیوری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سجادح
درباره نمایش اگه بمیری i
دکور خوب بود موسیقی بجا و خوب بود. خانمی که سفید پوشیده بودن هم از لحاظ بیان و هم اجرا خوب بودن. بقیه موارد نیاز به توجه بیشتر داره. بدلیل صدای بسیار پایین بازیگر بعضی مواقع نگران بودم حتی خودشون هم صدای همو نفهمن. صدای پایین کار آدمو یاد پانتومیم مینداخت. حداقل در ردیف دوم دیگه باید کار شنیده بشه
درسته ؛ گاهی خیلی یواش حرف میزدن
۱۹ اسفند ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سجادح
درباره نمایش ماکوندو i
نمایش خوبی بود و ارزش دیدن را دارد. حس خوبی از مارکز و دنیایش به بیننده می داد و همه دست اندرکاران این نمایش جای قدردانی دارد. بخصوص نوازنده ویولون که با آهنگ و آواهای قشنگشون طراوت خاصی به فضای خیال انگیز نمایش بخشیدن
سجادح
درباره نمایش ماراساد i
نمایش خوبی بود فقط برخورد عوامل اجرایی یه مقدار بد بود. بعد از پایان نمایش که خواستیم خارج شیم در مجموعه بسته بود و باید منتظر می موندیم تا باز بشه بریم پی کارمون. یه آدم مو قشنگ هم اونجا دم در چپق می کشید و دودشو تو این هوای آلوده تهرون حواله صورت تماشاچیا می کرد! از اینا گذشته کار بازیگرا و نمایش خوب بود
سلام
در خصوص برخورد بد عوامل اجرایى سالن حافظ از شما پوزش می طلبیم ، سعی می کنیم این موارد را پیگیری کنیم
در خصوص دوستی که داشتند چپق می کشیدند هم واقعا کارى از دست گروه جز عذرخواهی از شما ساخته نیست
ممنون که همراهی مون کردید ؛)
۱۹ بهمن ۱۳۹۶
ممنون باز هم از تاکید شما
حتمن پیگیری مى شه
۲۰ بهمن ۱۳۹۶
سپاس
۲۱ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سجادح
درباره نمایش زندگی در تیاتر i
این نمایش ارزش دیدن را دارد. و به نوعی تماشاچیان هم جزئی از نمایش هستند چون بهرحال تماشاچیان هم طرفداران تئاترند. از طرفی دکوراسیون جالبی که چیده شده بود و از آینه ها استفاده فراونی داشت هم باعث میشد حضور و انعکاس تماشاچیان را در صحنه ببینیم.
متأسفانه بعضی از تماشاچیان کم سن و سال که در ردیف اول حضور داشتند صداها و حرکاتی داشتند که باعث مختل شدن تمرکز میشد.یا پچ پچ ها و چک کردن تلفن همراه هایی که آدم را از همراه شدن و لذت بردن از نمایش محروم می کرد. ما در زندگی روزمره این همه حرف می زنیم و با تلفن همراهمان مؤنوسیم ولی نمی دانم چرا بعضی از دوستان حتی به اندازه یه تماشای نمایش سعی نمی کنند که از این موضوعات برکنار باشند.تماشای تئاتر جای نقد کردن و تفسیر نمایش نیست. بعد از نمایش می شود هر چقد که بخواهیم راجع به آن نقد و تفسیر بکنیم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سجادح
درباره نمایش گلن گری گلن راس i
--ویدیوی دوم که یک دفتر مملو از تلفن و رایانه های مختلف در یک فیلم خارجی را نمایش می دهد--
من نمی دانم پخش چند تصویر از یک فیلم خارجی (احتمالاً) چه کمکی به من تماشاچی می کند تا بفهمم قرار است در این تئاتر چه می گذرد؟! بهتر است بجای همچین تصاویری چند صحنه جذاب از خود نمایش پخش شود؛ البته قطعاً بصورتی که داستان لو نرود: چیزی شبیه تیزر فیلم های سینمایی که هر روزه از صدا و سیما پخش می شود. والا پخش کردن چنین صحنه هایی از فیلم های خارجی فقط این اثر را دارد که من تماشاچی به خوب بودن و کیفیت نمایش شک کنم! چون اگر کار قابل ارائه ای باشد، می توان از خود اثر مایه گذاشت
مریم زارعی و امیرمسعود فدائی این را خواندند
زهره مقدم و محمدرضا دانش این را دوست دارند
دقیقا حق باشماست...اما اکثر کارگردانان تاتر اصرار عجیبی بر شواف دارن و میخوان خلاقی بدونن که چقدر خفن و هنری هستن و کل تاریخ هنر در برابر حضرتشون عددی نیست....لذا از فرصتی که شبکه های اجتماعی برای ساخت و انتشار تیزر فراهم کرده استفاده درست نمیکنن...از نظرشون ... دیدن ادامه » تیزر یه ظرفیت جدید هست که باید خلاقیت‌های هنریشون رو بوسیله اون تو چشم ملت فرو کنن....البته که تک و نوک استثناهایی هم داریم
۱۸ آبان ۱۳۹۶
دقیقا جناب دانش. کاش بقول الیور استون کارگردانان ما در درجه اول بفکر سرگرم کردن مردم باشند و بعد انتقال مفاهیم فلسفی و هنری
۱۸ آبان ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سجادح
درباره نمایش گالیله i
کار بیشتر بر پایه دیالوگ استوار است و به ریشه های رنسانس و تقابل عقیده و عقل می پردازد. در کل بیشتر یک کار مستند است تا سرگرم کننده. بازیگران نسبتا کار قابل قبولی را ارائه دادند؛ بنظرم در کل تماشای کار برای کسانی که به اندیشیدن راجع به علم و عقل و فلسفه علاقه دارند، جالب توجه خواهد بود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سجادح
درباره نمایش پسران تاریخ i
با توجه به تیزرهایی که معمولاً جذاب نیست و چنگی به دل نمی زنه، کاش حداقل خلاصه ای از نمایش ها زیرنویس بشه تا مقداری فضای داستانی نمایش مشخص بشه/ با تشکر
الهه الف، رضا بولو و مسعود فکور این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید