کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال مهرنوش م | دیوار
S3 : 13:08:05 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
مهرنوش م
درباره نمایش پارتی i
نمایش پارتی شبیه ِ یک ماشین ِ مکنده برای من عمل کرد
به طوری که عمیقا" درفضای نقش ها فرو رفتم
ملموس و واقعی و قابل ِ باور بود. من فکر می کنم باورپذیری ِ این نمایش جدا از موضوع ؛ قطعا به دیالوگ ها و ادبیات ِ محاوره ی بازیگران هم ارتباط پیدا می کند
کارهای آقای آرش عباسی را به خاطر ِ انتخابِ موضوعات ِ اجتماعی- فلسفی که فرافرهنگی نیز هستند؛ می پسندم
زندگی اجتماعی و تعهداتی که باید پایشان ایستاد و نقشهایی که بسیاری اوقات جای خود را به نقاب و فریب می دهند تا روکش ِ اجتماعی ِ انسان و حاشیه ی امنیتی اش با سودآورترین صورت ِ ممکن حفظ شود
اگر روزی انسان به غارنشینی بازگردد ؛ شاید که آرام آرام هر کسی به خودِ بکر و خالص اش دست یابد
و احتمال ِ وقوع ِ این امکان ؛ تقریبا صفر ... دیدن ادامه ›› و رویاآمیز است
نه تنها در جامعه ی من ؛ که در تمام ِ  حالت های نقش پذیری و مرزبندی و بایدسازی ؛ چاره ای جز نقاب گذاشتن نداریم
پس شاید بهتر -و نه زیباتر- این باشد که خود را در موقعیت ِ بی خود شدن از خویش و  پاره کردن ِ روکش ها و نقاب های روابط ِ اجتماعی قرار ندهیم. و اگر این اتفاق خواسته یا ناخواسته رخ داد باید دانست که بهای صراحت و شفافیت؛ سخت و سنگین است. اگر چه پس از آن سبک و آسوده خواهیم شد
سپاس ِ همیشگی از آقای آرش عباسی
امیرمسعود فدائی و مونا هاشمی این را خواندند
گروه نمایش موج و داوود رحمتی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
مهرنوش م
درباره نمایش هفت دقیقه i
در میانه ی روزمره گی های ناچار ؛ مبادا که خود را بی چاره فرض کنیم
من و تو  ؛ به نَفَس ها و خواستن ها زنده ایم
و بیش از خواستن ها ؛ به نخواستن ها زنده ایم
فریاد ِ من و تو این روزها ؛ از خواسته ها و آمال و آرزوها گذشته
 من و تو نفی ِ حال ایم ..‌ غریوی برای ردّ آنچه به زندگی و امروزمان تزریق می شود
من و تو ؛ "نخواستن" هایمان را سرخ گونه نشان می دهیم
و "خواستن" هایمان را ؛ سبز گونه زندگی می کنیم
من و تو.... باید که تصویر ِ پُر جانی از زیستن باشیم....زیرا هنوز هم امید با ماست
زیرا که زندگی از هر نیرویی قوی تر ست
و من هنوز هم نمی دانم که این از خوشبختی یا بد اقبالی ِ آدمی ست؟
azi rezaei این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
مهرنوش م
درباره نمایش هفت دقیقه i
در میانه ی روزمره گی های ناچار ؛ مبادا که خود را بی چاره فرض کنیم
من و تو  ؛ به نَفَس ها و خواستن ها زنده ایم
و بیش از خواستن ها ؛ به نخواستن ها زنده ایم
فریاد ِ من و تو این روزها ؛ از خواسته ها و آمال و آرزوها گذشته
 من و تو نفی ِ حال ایم ..‌ غریوی برای ردّ آنچه به زندگی و امروزمان تزریق می شود.
من و تو ؛ "نخواستن" هایمان را سرخ گونه نشان می دهیم
و "خواستن" هایمان را ؛ سبز گونه زندگی می کنیم
من و تو.... باید که تصویر ِ پُر جانی از زیستن باشیم....زیرا هنوز هم امید با ماست
زیرا که زندگی از هر نیرویی قوی تر ست
و من هنوز هم نمی دانم که این از خوشبختی یا بد اقبالی ِ آدمی ست؟
ممنون از قلم زیباتون
۳۰ فروردین ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید