آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال وحید زمانی | دیوار
S3 : 01:08:27 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
وحید زمانی
درباره نمایش مانستر i
70 دقیقه لذت از دیدن نمایشی حرفه ای
تسلط بازیگران عالی بود...


مانستر را باید از "نزدیک" دید...
عزیز
به حرفتان گوش کردم ردیف اول نشستم...
۲۱ دی ۱۳۹۸
امیدوارم حس خوبی داشته بوده باشین...
۲۱ دی ۱۳۹۸
خوب بود
البته نظرم را نوشتم..
قاب عکس ها را دیدم..
مثل ژانر وحشت بود... قیافه عروسک ها
اسباب بازی بچه روی زمین را دیدم...
شاید دور بودم نمی دیدم...
جایی که مادری برای حمایت بچه اش دست بکار
می شود!!!!
۲۱ دی ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
وحید زمانی
درباره نمایش ملکوت i
دور باطل توهم انسان از آزادی...
اتکای کورکورانه عوام به آنها که خود بیمارند و بازیچه ی شیطان...

ملکوت، پنداری از سلسله افکار متوهمان است، که با سودای آزادی به سلاخی روح و جسم جامعه می پردازند...

ملکوت، ارزش دیدن دارد...
بسیار زیبا و حرفه ای بود
این نمایش بیشتر یک نوع داستان Thriller بود.
اینکه تماشاگر تا آخر داستان بی اختیار منتظر دونستن بیشتر و بیشتر میمونه و لحظه لحظه انتظار میکشه برای فهمیدن بعدهای پنهان نمایش، هنر نویسنده و کارگردان اثر رو بخوبی به رخ میکشه.
بازی بی بدیل آقای امیر جنانی هم تاییدی مضاعف بود بر هنر عزیزان...

یاد جمله معروف چارلز دیکنز افتادم که در وصف یک اثر کامل گفت:
Make them laugh, make them cry, make them wait

صمیمانه خسته نباشید
ممنون از شما
مونا احمدیان و رضا مظفری این را خواندند
سپیده خرمی این را دوست دارد
ممنون از لطف و محبتت،خداروشکر که دوست داشتی
۰۶ دی ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
وحید زمانی
درباره نمایش لرز i
برای مدت ها ذهنم درگیر این نمایش زیبا خواهد ماند.

انتخاب نقش دختر پسر خیلی خوب و بجا بود
مشخص بود تمرین زیادی برای اجرای این نمایش انجام شده بود
ممنونم از شما بخاطر ساختن چنین فراموش نشدنی...

زنی که از "سمت چپ" زن دیگر متولد شد و بنای صداقت داشت...
بخوانیم و بمیریم از این درد...

مقاله روزنامه ایران - تاریخ 9 آذر 98

لوریس چکناواریان:
کار من با این ارکستر تمام است

محسن بوالحسنی
خبرنگار
ارکستر سمفونیک تهران به رهبری لوریس چکناواریان دو قطعه از آثار این آهنگساز برجسته را که شامل بخش‌های مختلف می‌شود، طی سه شب اجرا ... دیدن ادامه ›› کرد و شامگاه دیروز نیز آخرین شب از این اجراها در تالار رودکی برگزار شد. ارکستر سمفونیک تهران در جدیدترین اجرای خود، با چکناواریان به‌عنوان رهبر میهمان و همراهی گروه کر بنیاد رودکی به رهبری رازمیک اوحانیان، در دو بخش اجرای برنامه داشت که بخش اول با اجرای سوییت سمفونیک «دفاع مقدس» همراه و شامل شش بخش «تشویش»، «حمله»، «فریادها»، «شب شهدا»، «تشییع پیکر شهدا» و «آزادی خرمشهر» بود. فضای قطعه «دفاع مقدس»به‌گونه‌ای بود که حال و هوای بخش‌های مختلف هشت سال دفاع مقدس برای مخاطب ترسیم‌ شد. بعد از آنتراکتی کوتاه‌، بخش دوم اجرای ارکستر سمفونیک تهران با اجرای قطعه «صلح و دوستی» آغاز شد که شامل 9 بخش‌ «درود»، «بنی‌آدم»، «سماع»، «دادوبیداد»، «نیایش»، «آشنایی»، «شادی»، «عشق» و «دوستی ملل» بود. قطعه «صلح و دوستی» با بخش «دوستی ملل» که بر اساس سرودهای ملی بیش از 80 کشورتنظیم شده است، به پایان رسید. شعرهای این اجرا از فردوسی، سعدی و حافظ بود و انتخاب و تنظیم شعرها را یارتا یاران انجام داده بود. محمدباقر نوبخت معاون رئیس جمهوری و رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور، محمود واعظی رئیس دفتر رئیس جمهور، سید مجتبی حسینی معاون امور هنری وزارت ارشاد، حمید شاه‌آبادی معاون صدای رسانه ملی، محسن مؤمنی‌شریف رئیس حوزه هنری و... از جمله میهمانان‌ این اجراها بودند. لوریس چکناواریان رهبر این ارکستر در گفت‌وگو با «ایران» از این اجراها و وضعیت ارکستر سمفونیک تهران در مقایسه با ارکسترهای دیگر کشورهای جهان می‌گوید.

سه شب اجرای ارکستر سمفونیک تهران به رهبری شما دیشب به کار خود پایان داد. از این اجراها راضی بودید؟
بله، به‌لحاظ کیفی واقعاً همه دوستان و همکاران من در این ارکستر سنگ تمام گذاشتند و در واقع از جان و دل برای هر چه با کیفیت‌تر برگزار شدن و بی‌نقص بودن اجراها زحمت کشیدند. همین جا از همه آنها تشکر می‌کنم و امیدوارم همچنان در همه عرصه‌های موسیقی موفق باشند.
شما تجربه رهبری بسیاری از ارکسترهای مهم جهان از جمله ارکستر فیلارمونیک ارمنستان، فیلارمونیک سلطنتی انگلستان، فیلارمونیک سلطنتی لیورپول، ارکستر مجلسی انگلیس و ارکستر سمفونیک لندن را در پرونده کاری خود دارید. فکر می‌کنید تفاوت این ارکسترها با ارکستر ملی ما چیست؟
در سطح جهانی ارکسترها درجه‌های مختلفی ازاستاندارد دارند و می‌توان آنها را به سه بخش درجه یک، درجه دو و درجه سه تقسیم‌بندی کرد. در واقع تفاوت‌ها به زبان خودمانی از ژیان است تا بنز. در کشورهایی که از استانداردهای ویژه و درجه یکی برخوردار هستند تمرینات گروه به‌صورت روزانه است و برنامه‌ها کاملاً مدون و مشخص است و ضبط قطعات موسیقی‌شان هم به‌همین شکل با نظم خاصی پیش می‌رود. از طرف دیگر این ارکسترهای درجه یک از سازهای درجه‌یک و گرانقیمت و کاملاً استانداردی استفاده می‌کنند و مثلاً فلوتی که در ارکستر انگلیس استفاده می‌شود فلوت طلایی است یا ویلونسل کمتر از صدهزار دلاری در این ارکسترها پیدا نمی‌کنید.
اما متأسفانه در ارکسترهای ما نه تمرین‌های منظمی وجود دارد و نه ساز استانداردی. در واقع سازهایی که ما از آنها استفاده می‌کنیم حتی سازهای درجه سه هم نیستند و مخصوصاً در سازهای بادی این مشکل به‌صورت ویژه‌تری وجود دارد. نکته‌ دیگر آن است که ارکستر ملی جای جوانگرایی نیست و باید از نیروها و نوازنده‌های بسیار زبده و باتجربه استفاده شود و ما به دلایل مختلف این چهره‌های باتجربه را کنار گذاشته‌ایم و بیچاره جوان‌هایی که باید در آب‌های کوچک‌تر شنا کنند امروز یک‌دفعه سر از ارکستر سمفونیک درآورده‌اند و بی‌شک این اشتباه و گناه آنها نیست.
مشکل کجاست؟ شما چند سال است به این وضعیت انتقاد دارید. آیا هیچ حرکت مثبتی در این زمینه اتفاق افتاده است؟
مشکل نگاه ما به مقوله ارکستر ملی است. متأسفانه ما هنوز فکر می‌کنیم سیاست در جهان حرف اول را می‌زند اما این اشتباه بسیار فاحشی است.
این فرهنگ است که حرف اول را در دنیا برای معرفی هر کشوری می‌زند و نه سیاست. فرهنگ هم چیزی نیست که ما بخواهیم از آن انتظار درآمدزایی داشته باشیم بلکه باید روی آن سرمایه‌گذاری کنیم. مدیران فرهنگی ما باید به این نکته برسند که همه جای دنیا هر کشوری را با ارکستر ملی‌اش می‌شناسند و ما هم می‌توانیم با سرمایه‌گذاری درست روی ارکستر ملی و اجراهای موفق به آنها بگوییم اگر آنها موزارت و بتهوون دارند ما نیز چنین ارکستری داریم.
از برنامه‌های بعدی این ارکستر هم اطلاع دارید؟
نه این را باید از بنیاد رودکی و دوستان دیگر بپرسید چون من دیشب آخرین اجرا را با این ارکستر داشتم و از آن خداحافظی کردم. امیدوارم با فراهم کردن شرایط و بسترهای مناسب مدیران حوزه فرهنگی در وزارت ارشاد و بنیاد رودکی زمینه را برای رشد و استانداردسازی این ارکستر فراهم کنند و بتوانیم در آینده شاهد درخشش‌ این ارکستر باشیم و باز هم بتوانیم از نوازندگان باتجربه در این ارکستر استفاده کنیم.
آذرنوش و امیرمسعود فدائی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
من نمایش 12 آذر رو دیدم، بعنوان یک بیننده معمولی نکاتی در سالن دیدم که گفتنش رو برای برگزار کننده و سایر علاقمندان خالی از لطف ندیدم:
- بازی ها خیلی روان نبودن، بارها دیالوگ ها با اشتباه های کوچیک بیان میشدن.
- جا نمایی بازیگران حداقل در دو مورد هماهنگ نبود - مثلن در صحنه سیلی زدن مادر به دختر فاصله بین دو طرف زیاد بود.
- بهتر بود برای جابجایی دکور در هر سکانس، از یک فرد غیر بازیگر استفاده میشد، چون یکی از هنرپیشه ها مدام برای اینکار میومد وسط صحنه و در آخر کار یک سکانس هم بازی کرد که خب حس خوبی منتقل نمیکرد.
- انتخاب نقش ها برای هر فرد میتونست بهتر انجام بشه، به این دلیل که تا آخر نمایش حواس آدم از نمایش پرت میشد، و خب اگر نمایش عمقی اجرا بشه - از نظر من - بیننده حواسش از نمایش پرت نمیشه.***

*** در این مورد هم با مسئله عجیبی در سالن برخورد کردم، اولین بار بود که در سالن نمایش تعداد زیادی بیننده تئاتر حضور داشتن که غالب شون (با وجود ظاهر آراسته ... دیدن ادامه ›› یا هنری)، آداب حداقلی دیدن نمایش رو رعایت نمیکردن... صحبت وسط نمایش، زنگ خوردن گوشی موبایل و جواب دادن به اون، عکس برداری با فلاش یا فیلمبرداری از نمایش. اونقدر این مسائل زیاد بود که دوبار مجبور شدم تذکر بدم... البته گوشزد کردن این مسائل ابتدای نمایش هم انجام نشد که شاید همین به انجام شدنش دامن زد.

جمع بندی: در کل منکر زحمت محرز دست اندرکاران این اثر نمیشم و بهشون خسته نباشید می گم، اما امیدوارم کارهای بهتری از بزرگواران رو در آینده شاهد باشم.
متاسفانه کار کارگردانى نداشت، و دکور هیچ فکرى براش نشده بود و در سطحى ترین حالت ممکنه از متن درک و اجرا شده بود،
بازى ها یک دست نبود، و مادر و پدر خییییلى زیاد در صحنه زور
مى زدن، و بیشتر احساس مى شد تلاش براى روایت نیست تلاش براى ابراز خود مى باشد.
ولى باقى بازیگران دوست داشتنى و باورپذیرتر بودند با وجود عدم کارگردانى، دختر و معشوقه اش، پسر خانواده، مرگ، پسر
مو بلند و مرد مست، به اندازه و با جزئیات ایفاى نقش داشتند.
مرسى از شماهایى که به اندازه بودین.
۲۲ آذر ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
تقریبن در تمام مدت اجرای سمفونی دوم بی اختیار اشک از چشمانم جاری بود... لمس خدا کامل حس کردم... فضای این برنامه رو با هیچ برنامه دیگه ای نمیتونم مقایسه کنم... عالی و بی نظیر
celine و امیرمسعود فدائی این را خواندند
نیلوفر پیری این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
در یک کلام، شاهکار...
نمایشی کم نظیر!
کمتر نمایشی رو در حوزه طنز دیدم که بتونه معانی ایدئولوژیک رو بصورت زیربنایی به چالش بکشه و در عین حال در یک فراز و نشیب یک داستان جذاب، سقوط و صعود تفکرات انسانی رو نشون بده...
ابتدای نمایش حسی از یک کار طنز فرمالیته (که جز این هم از دنیای طنز امروز کشورمون یافت نمیشه) در ذهن تماشاچی تداعی میشه، ولی ذره ذره عمق پیام داستان به روح تماشاچی میشینه...
قدرت بیان پیچیده ترین و تلخ ترین حقایق به ساده ترین شکل ممکن هنر طنز این نمایش بود...
دو بار برای دیدنش رفتم، با دو دوست متفاوت در هر نوبت، که هر دوی اونها دوباره به دیدن نمایش با دوستان دیگه شون رفتن...
هنوز هم از فکر کردن بهش لذت می برم و لبخند روی لبام میاد...
اگر باز هم برای دیدن نمایش های طنز برم، با امید دیدن کاری در حد نینوچکا به سالن نمایش میرم، هر چند که واقعن بعید میدونم برای مدت ها اثری با این حد جذابیت ببینم...
من تو هفده سالگیم هفت سالگیم رو کشتم...
زمانیکه وارد ارتش شدم.
خاطرات جزئی از زندگی ما هستن، ما هم جزئی از خاطرات آدمهای دیگه هستیم... نه همه ی زندگی شون...

نقل به مضمون
جالب و تاثیرگذار بود، صدا پردازی خیلی خوبی شده بود و جو محیط واقعن قابل لمس بود...
ممنون از همتون
شاهین، محمد جواد و لیلا مظاهری این را خواندند
رضا صادقیه این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
Vahid Zamani
درباره نمایش دشمن مردم i
خوب بود، توصیه میکنم حتمن این نمایش جذاب رو ببینید...
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید