تیوال یاسر امیری | دیوار
S3 : 01:38:51
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال

اجرای گروه رشت

این اجرا رو بسیار بیشتر از اجرای چندسال پیش دوست داشتم،حس و حالش قویتر بود.احساس کردم رو متن کمی بازی شده و کیفیت بالاتری پیدا کرده.
انرژی بازیگرا از اون اجرا هم خیلی بالاتر بود حتی. در حالیکه همون اجرا هم انرژی بالایی داشت.
کارگردانی هم باکیفیت تر شده بود.
در کل کار بسیار با ارزشیه و دیدنش قابل توصیه به همه.
انتخاب موسیقی خیلی خوبه.

۳۶ بازیگر چنان صحنه رو تو دستشون گرفتن که فقط باید نگاه کنید و لذت ببرید.

این یه اثر با امضا کارگردانه.
نمره ۴.۵ از ۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک نقد:
دوستی می‌گفت:
در لانچر زنی وجود نداشت ولی کل اثر یک نمایش ضد زن بود.
زن به عنوان یک عنصر لطیف،آرامش دهنده، ابزار کنترل توحش مردانه تصویر سازی میشه.
که اگر بدنشون به بدن مردها نخوره دنیا داغون میشه توسط مردها.

متاسفانه به صورت ناخودآگاه این اتفاق افتاده انگار.
شاید واقعیت موجود دنیا هم باشه و خودم شخصن در فضاهای کاری مردانه این رو به وضوح دیدم،و این قسمتش قابل قبوله،اما چون دیالوگ یا اکت متضاد یا تکمیل کننده این رو نداریم در نمایش که حرف دیگه هم زده بشه،متاسفانه به صورت ناخواسته این موضوع در ناخودآگاه ذهن مخاطب تایید و تثبیت میشه.


نمونه مشابه، در فیلم ابد و یکروز داستان یه چیز دیگه است اما به صورت ناخودآگاه ضدافغان،نژادپرستانه جلوه میکنه،مخاطب در انتهای کار به صورت ناخودآگاه در ذهنش رفتار نژادپرستانه تقویت میشه.

همین کار به صورت خودخواسته و با قصد و هدف قبلی در فیلم لاتاری میوفته ،اونجا به وضوح ضدعرب و نژادپرستانه تصویرسازی میشه.

می‌خوام بگم بعضی وقتها با قصد قبلیه ،ولی بعضی جاها ناخواسته.
در ... دیدن ادامه » لانچر این ضدزن بودن به نظر بدون قصد و هدف اتفاق افتاده،ولی افتاده.


تماشای دوباره
لذت دوباره
انرژی فوق العاده این گروه ستودنی ست
امیرمسعود فدائی و سپهر این را خواندند
زهره مقدم، لیلا مظاهری، Samira و شاهین این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یاسر امیری
درباره نمایش من i
ولی نبود اونجوری که باید می‌بود.
با آرزوی موفقیت در کارهای آینده برای اعضای گروه.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متوسط رو به بالا.
گروهشون جوون بودن واقعن. چیزهای خوب داشت. به نظرم نقطه ضعف کار نمایشنامه بود،که از نظر من پیشگام و پیشرو نبود و حرف تازه ای زیاد نداشت.بازیها خوب بود،طراحی خوب بود،موسیقی خوب بود ولی یه کم صداش بالا بود و با گفتگوها نمیخوند بعضی جاها.

حرف اصلی نمایشنامه رو من در نمایشنامه های دیگه و فیلمهای دیگه با جذابیت بیشتری شنیدم.


در کل از نظر من با توجه به همه چی.
۶.۵ از ۱۰
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازی ها خوب بود
موسیقی خیلی مناسب انتخاب شده بود.
طراحی صحنه دلنشین بود.
متن هم خوب رو به بالا بود البته پیچیدگی کم داشت و نقطه ضعف مهم نمایش همین بود به نظرم.
در مجموع حال من خوب شد باهاش.
ایراداتی داشت تو موارد مختلف مخصوصن عدم عمق مناسب دراماتیک متن. یعنی خیلی همه چی رو گفت.خیلی.بعضی نمایشها هست آنقدر مینی‌مال هستند که نمی‌فهمی چرا یکی ناراحت شد یا خوشحال ،اینجا برعکس بود.
مثلن نیازی نبود درباره تالاب هم چیزی بگه،مخاطب بعد نمایش میتونست کنجکاویش رو با سرچ در نت رفع کنه و جذابتر میشد این موضوع.
ولی در کل شخصن این مدل تئاترها رو دوست دارم.
نمایش اند، داستان گو. با همه ضعف هاشون میشینی یک ساعت قصه یه سری آدم رو میبینی بدون اینکه بهت زل بزنن مونولوگ بگن و بدون ادا و اطوار و نمادگرایی و استعاره و... و به همین سادگی.تمام
یاسر امیری
درباره نمایش مشق شب i
چگونه اثر هنری آرتیستی از دوران رنسانس ساخته شد.
اینجور
سپهر و میترا این را خواندند
لیلا مظاهری و Captain این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یاسر امیری
درباره نمایش عمل i
من خیلی راضی بودم.بازیها خیلی خوب،مخصوصن نقش اول زن.
متن خیلی خوب و چفت و بست دار
پر از ریتم و دیالوگ
طراحی فضا و به هم ریختگی و روی هم افتادگی اتفاقات و در واقع تداخل زمانی جذاب و فکر شده ای داشت.
پر از تناقض احساسی با هدف و کارشده.
بعد از لانچر بهترین نمایش این چند وقت بود برای من

هیچ ربطی هم به ابد نداشت و به نوید محمدزاده و....
شاهین، سپهر، امیر مسعود، میترا و محمد حسن موسوی کیانی این را خواندند
نوید آغاز و ش.طاهری این را دوست دارند
عزیزم
کاملا بازی نوید محمد زاده مشهود بود..
۱۵ آبان
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یاسر امیری
درباره نمایش تراس i
اجرا چیزی بیش از متن نداشت،یعنی حرفی که متن میزنه رو با خوندن کتاب هم میشه فهمید و البته حرف تازه ای نداره.
بازی میرعلمی و ساعتچیان خوبه.
لحظات طنز داره ولی کلن توقع بیشتری داشتم.

اگر با کارهای بی شیله پیله و‌کم ادعا که یه گروه جوون ساختن حال میکنید.
اگر با متنهای اسطوره ای بیضایی حال میکنید.
اگر با شاهنامه حال میکنید.

یا نه، اگر حداقلش با هیچکدوم از این موارد مشکل کلی ای ندارید، از دیدن این نمایش لذت خواهید برد.

یه سری لحظات ناب داشت که هرگونه صحبتی درباره اش اسپویله.

تئاتر واقعی از نظر من یعنی همین.
امیدوارم همین کار رو همین گروه بتونند با ابزارها و تجهیزات حرفه ای تری ،که دست یه سری بی هنر افتاده، در سالنی با کیفیت تر اجرا بروند.
با همین اجرا هم میشه فهمید کارگردان از نور،تصویر،موسیقی،صدا،عمق و... درک خوبی داره و اگر در سالن بلک باکس با کیفیت تری اثر رو اجرا بروند مطمئنن کار ماندگارتری خواهد شد.
حتما توصیه میکنم به دیدن این نمایش.
رفع ایرادات هم ایشالا بماند برای اجراهای بعدتر.
یاسر امیری
درباره نمایش ریچارد i
(دوک)- ما چنان در گه فرو رفتیم که یک گناه ،گناه بعدی رو رقم‌ میزنه.
(ریچارد)-ترسه که به آزادی مشروعیت میده،مدام باید کاری کنی که مردم از اتفاقی که ممکنه بیوفته ولی نمیوفته بترسن.ترس از آلوده شدن آب شرب توسط دشمن،باید از راه رفتن در خیابون تاریک وحشت کنن.این فکر که هر لحظه خطری در کمینشونه اونها رو فلج میکنه.
(ریچارد)- دوک به من بگو امنترین کشور دنیا کجاست؟ سوئد،سوییس،امریکا،فرانسه؟ کجا؟
(دوک)-ایران.

(پیک)- فقط یه اتفاق کوچیک باعث شده تو بشی شاه،من بشم پیک.اگر پدرتو ،مادرمنو ... اونوقت الان من شده بودم شاه،تو بودی که باید برام خبر میاوردی.

-تا وقتی رویا رو از مردم نگرفتی هنوز امید به تغییر وجود داره.
-به وقتش.رویا رو هم ازشون میگیریم.

«سلطنتم در ازای یک اسب..... همممممه ی سلطنتم در ازای یک اسب»

کلاسیک دیدن خوبه و خیلی بدرد میخوره ،ولی سخته.
سالهاست #حمیدرضانعیمی و #آرش_دادگر در اجراهای مختلف مشترک و جداگانشون تلاش میکنند قرائت متفاوت و بروز شده ای از کلاسیکها بخصوص کارهای شکسپیر ارائه کنند.قبلترها با #لیرشاه و #هملت و ...در حد بالایی این کار رو کردند.حالا در #ریچارد نعیمی شبیه سازی کاملا مشخصی کرده بین انگلستان اثر #شکسپیر و وضع معاصر کشور.
انگلستان میشه ایران ،ریچارد میشه ... و دوک باکینگهام میشه ... و ده ها نمونه دیگه.صحنه ها مو نمیزنه.
با ... دیدن ادامه » نعیمی کلاسیک دیدن کار راحتی شده،و اینکار خوبیهایی داره و بدیهایی.
بجز این ،اجرا واقعا کیفیت خوبی داره،طراحی صحنه و لباس و نور و رنگ ها عالی هستند.واقعا چشم نوازه همه چیز.
بازی ها خوبه.البته در #تالاروحدت بازی ها خیلی درشت دیده نمیشه.بیشتر شما انگاری لانگ شات می‌بینید تا کلوزآپ.به هر حال سالن ساخته شده برای اپرا و این چیز عجیبی نیست.
اگر وقت کردید حتما ببینید،بعیده پشیمون بشید و لذت نبرید.
سپاس از اینکه با ما همراه شدید
و همچنین نظرتان را نوشتید
ما را در تبلیغات یاری کنید
۰۶ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش #افرایاروزمیگذرد نوشته سال هشتادویک #بهرام_بیضایی که سال هشتادوشش در #تالار_وحدت توسط خودش رو صحنه رفت.اون سالها من هنوز به درک تئاتر دیدن نرسیده بودم.و چه حیف که تماشای آثار بیضایی رو از دست دادم.بیضایی از معدود آدمهای با ارزش ادبیات معاصر ایرانه که هنوز زنده است.و چه خوب که در آمریکای شمالی داره سرحال کار می‌کنه و چه زشت که وطنش آنقدر آزارش داد تا جلای وطن کنه.

#سهیل_ساعی با گروه نمایش جوونش در تالار #سنگلج پس از سالها افرا رو روی صحنه بردند.نمایشی درجه یک در همه چیز.بازیها یکی از یکی بهتر.انرژی بی حدی که روی صحنه می‌بینید آدم رو به وجد میاره.#نسرین_درخشان_زاده در نقش افرا درجه یک ظاهر میشه.
طراحی صحنه و نور و لباس انقدر خوب و دلنشین است که به ارزشهای متن اضافه کنه و این تو نمایشنامه های بیضایی واقعا کار سختیه.

داستان نمایش واقعی است ... دیدن ادامه » که از زبان شخصیت های نمایش به شکل تک گویی روایت می شود. روشی که بهرام بیضایی برای پیشبرد داستان در آن شناخته شده است.این روایت ها بسیار کم به حالت گفت وگوی دو نفره تبدیل می شود و قسمت اعظم نمایش با تک گویی بازیگران که در عین حال در نقش خود هستند، بازگو می شود. از این نظر که تک گویی و روایت انجام می شود می توان نام بیگانه سازی برآن گذاشت، ولی از آنجا که بازیگران لحظه ای از شخصیتی که بازی می کنند، جدا نمی شوند، فاصله ای با نوع مشابه این نوع نمایش ها داراست.
نوشته های بیضایی اکثرن در دسترس است.خوندنشون به دلیل حجم کم زیاد وقت نمیگیره.توصیه میکنم فیلمنامه #مقصد رو بخونید که هیچوقت اجازه ساختنش رو بهش ندادند.
یاسر امیری
درباره نمایش ریچارد i
یه سوال داشتم.
نمایش با تأخیر شروع میشه؟ چقدر؟ کلا چه ساعتی تموم میشه؟
سپهر، میترا و عاطفه گندم آبادی این را خواندند
شاید در حد چند دقیقه با تاخیر شروع شه ولی همون حول و حوش ساعت ۸ تموم میشه
۰۱ شهریور ۱۳۹۷
گروه نمایشی در تلاش است این نمایش با تاخیر شروع نشود .
ماکسیمم با ٥ دقیقه تاخیر
٨:١٠ در دیرترین حالت ممکن تمام می شه اجرا
۰۶ شهریور ۱۳۹۷
ممنون خانم حدادی.من اومدم و کار رو دیدم ،بله.کمتر از ده دقیقه تاخیر داشت و هشت و پنج دقیقه تمام شد.سپاس
۰۷ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

حلول شخصیت ها در هم.
روایت داستان بسیار منطبق و براساس فیلم شکار ،the hunt توماس وینتربرگ سال ۲۰۱۲ است.
و البته هر دو آثار با کیفیتی هستند.
هر دو ارزش دیدن دارند.
طراحی صحنه عالی
استفاده از تکنولوژی عالی
بازیها عالی
متن خوب
دیالوگها عالی
یاسر جان، مجید اسلامی و سایت چهار یه پادکست تئاتری راه انداختن. تو برنامه اول با کوهستانی صحبت می‌کنه و از تداعی‌های مختلف از جمله همین شکار وینتربرگ یا تولد جاناتان گلیزر حرف می‌زنن. دوست داشتی گوش کن:
http://chahaar.com/?p=3248
http://chahaar.com/?p=3270

اواخر پارت دوم ... دیدن ادامه » هم راجع به شرایط امروز اجراها صحبت می‌کنن که خالی از لطف نیست شنیدنش.
۲۷ مرداد ۱۳۹۷
جناب بولو
سپاس
۲۸ مرداد ۱۳۹۷
سلامت باشی عباس جان.
۲۹ مرداد ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خلاصه :
مضمون و محتوی ۱۰ از ۱۰
فرم و ساختار اجرا ۰ از ۱۰
- مخالف شدید خوراندن مونولوگ به جای نمایش ام.
هر چیزی جای خودش درسته.
و هزار درد نگفته...
لذت بخش بود.
بازی
بازی
بازی
متن
متن
متن
اعتراض ،فریاد ،بغض
هشتگ: من هم، #MeToo
۸ یا ۹ از ۱۰
دست مریزاد
ممنون از شما
۲۶ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جذاب
بازیها خوبتر
متن خوب
طراحی و کارگردانی خوب
ارزش دیدن داره ،صددرصد ارزش دیدن داره.
حیف تو این وضعیت در تلخترین نقطه تهران داره اجرا می‌ره و پر نمیشه سالن.حیف که یه متن انقلابی جذاب تماشاگر کمی داره.
نمره: ۹ از ۱۰

- ولی قرمز خیلی بهت میاد
- باورم نمیشه کوررنگی داری رییس.
میشه لطفا کمی راجع به ژانر و خلاصه کار توضیح بدین...خود گروه که قابل ندونستن...
۱۴ دی ۱۳۹۶
با اجازه من جواب سوال جناب دانش رو پاسخگو باشم
نمایش درباره ی دو زندانی هست که در سلول هاشون زندانی هستن و مشغول به گفتگو با یکدیگرند..گفتگویی درباره ی طرز فکرهاشون و تجربیاتشون و عشقشون و هر دو مشکوک به یکدیگر که کدام بازجو هستن...همونجور که جناب امیری ... دیدن ادامه » گفتن متن انقلابی و تا حدودی سیاسی هست
۱۴ دی ۱۳۹۶
آقای دانش فکر کنم علی آقا پاسخ کاملی دادند.به نظر من و دوستانم که دیدیم ارزش دیدن داشت.
۱۴ دی ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خلاصه:
کار خوبی بود،در مقیاس مونولوگ ،بازی خیلی خوب،فضاسازی از طریق بازی عالی،متن خیلی خوب،خط داستانی ساده ای داره ولی به علت ویژگی های فرهنگ کوچه جذابه.و در آخر:
Newest generation of iranian street language
۸ از ۱۰

Royah، امیرمسعود فدائی، مریم زارعی، رضا تهوری، سپهر، نیلوفر و رضا بولو این را خواندند
اعظم م این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یاسر امیری
درباره نمایش ۱۹۷۸ i
وقتی که چیزی مدام تکرار بشه،دلزدگی میاره.
تعریف فاجعه به روش مونولوگ با تمهیداتی که در هر نمایش متفاوته ولی از مونولوگ بودن چیزی کم یا زیاد نمیکنه در سالنهای ایران چیز جدیدی نیست.فقط داستان فاجعه تغییر میکنه .اینکه بازیگرها تو چشم تماشاگر نگاه کنن و باهم حرف بزنن و فضا رو با کلمات تعریف کنن و... یه جورایی حتی شاید بعضی وقتا مونولوگ هم نیست،نمایشنامه خوانیه بیشتر.
غرض البته این نمایش نیست،کلیت نمایشهایی از این دست رو میگم.
چندتایی که من یادمه:
هم هوایی
قاتلانه عامدانه عاشقانه
شلتر
نامه های عاشقانه از خاورمیانه
مانوس
و...
اینها آثاری بودن که کیفیت بالایی داشتند وگرنه که ده ها مورد دیگر هم هست.
به هرحال ۱۹۷۸ هم جزو همین آثار با کیفیت قرار میگیره ،اما فرم برای من نوعی آنقدر تکراری و خسته کننده است که از لذت نهایی کم می‌کنه.

باز هم دست گروه نمایشی مخصوصا نویسنده و محقق این اثر درد نکنه.

پی ... دیدن ادامه » نوشت:
در اواسط کار به شدت ذهنم به دلایلی داشت بین اون فضای شهر جونز تاون و کشورهایی مثل کره شمالی و خودمون شبیه سازی میکرد ،یعنی موضوع قابلیت بسط و شبیه سازی داشته و داره.شاید جایی دیگر.
یک ربع آخر فضاسازی بسیار خوب و هولناک بود،البته آنقدر این اتفاق وحشتناک هست که شاید سریال دوقسمتی که ساخته شده ازش و مطالبش رو در اینترنت هم ببینید تأثیر وحشتناک سلطه «افیون توده ها» بر مردم رو درک کنید.
در مجموع : ۵ از ۱۰
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یه تئاتر فوق العاده عالی.
چقدر همه چیز عالی بود.
شاید به جرات بگم از این بهتر نمیشد داستان فلسفی ماگریت، فوکو و افلاطون رو به تئاتر تبدیل کرد.دست همه گروه درد نکنه.
بدون کم فروشی، با طراحی صحنه و نور فرای تئاترهای امروز ایران، با متن تروتمیز و برداشت فوق العاده از یک بحث فلسفی جذاب.

لذت بردم.اول از دیدن خود نمایش، بدون توجه به مفاهیمی که انتقال میده،یعنی از فرم و ساختار و بازی ای که ارائه میشه به تماشاگر، و دوم از حرفی که به درستی و خوبی انتقال میده.
به هیچ وجه از دستش ندید.
۹.۵ از ۱۰ یا حتی ۱۰ از ۱۰