کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال یاسر امیری | دیوار
S3 : 05:43:57 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
ژاله نام میدانی بود
ژاله نام زنی
ژاله نام قربانی

ژاله را در خیابان انقلاب زیر ضربه لچک و لیچار
ژاله را در آبان ۹۸, در تمام ۸۸ ،در تیر ۷۸
ژاله را از سال ۳۲ تا ۵۷
ژاله را در طول تاریخ کشتیم و نگذاشتیم پیر شود


لذت بردم از خیلی چیزهای این نمایش.
بجز دو بازیگر شروع کننده کار که ضعف های مشهودی داشتند،با احترام ... دیدن ادامه ›› به زحماتشون، بقیه چیزها برای من خیلی لذت بخش بود.
یه عالمه دیالوگ عاشقانه و سیاسی و تلخی ...

بی دلیلی منو یاد خاطره خوب نمایش یک دقیقه سکوت انداخت.

نمی‌دونم دوستان خوششون بیاد یا نه،ولی تو این روزهای تلخ،چنین کاری رو روی صحنه بردن،و چنین کاری رو دیدن ارزش داره.از دستش ندید.ضعف هاش رو چشم پوشی کنید و غرق عشقهایی بشید که دیگه نیست،که میتونست باشه ولی نیست.

وقتی میخوای بهم فکر کنی و نیستم، چه شکلی ام؟ خیالم چه شکلیه؟
سفیده. با به خط باریک قرمز.
اگر کلمه ها انقدر حقیر نبودند بیشتر درباره ات میگفتم...
ممنونم ازتون برای به تماشا نشتن نمایش ما
۰۲ بهمن ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید

به نظرم بعد از ماتریوشکا این بهترین کار تک بازیگر ،یا «همون یه چیزی تو مایه های مونولوگ» بود.

استفاده عالی از عناصر صحنه ،طراحی لباس و نور عالی.صدای بازیگر عالی،بازی بازیگر عالی،متن خیلی خوب.
سریع و صریح،تند و شیرین، مثل تلخک دربار ناصر

دستمریزاد به همه عوامل گروه

امتیاز من با ارفاق پنج از پنج

جایی از متن:
قبر من کجاست؟
کسی صدای منو نمیشنووووووه؟
کجااااا منو چال کردین؟
نمی‌دونم.شاید توقع زیادی داشتم.یا هرچی
ولی هرچی بود به دلم ننشست اونقدر که باید.
چند تا دیالوگ خوب داشت ولی در کل نعععع
۱۳ نفر این را خواندند
nasimh این را دوست دارد
غودااااااااااااااااااااااااااااااااا
۰۹ دی ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
یاسر امیری
درباره مونولوگ نقل مکان i
مونولوگ خوب ساختن سخته
مثل تئاتر خوب ساختن
و از تئاتر خوب ساختن سخت تر حتی

نقل مکان تلاش خوبی بود که برای من به درجه بالایی نرسید.حیف

طراحی صحنه عالی
طراحی نور وصدا عالی
کارگردانی عالی
بازیها خوب و ضعیف
ارجاعات سینمایی مناسب

ولی متن لاغر،متن لاغر و متن لاغر
حیف.

در مجموع ۳ از ۵
یاسر امیری
درباره نمایش سبکی i
دوستش داشتم.
ساده و نمور
ایرادات مربوط به خودشو داشت به هر حال،از جمله بالا بودن موسیقی در بعضی دقایق ،و یکی دو تا شوخی که خیلی در نیومده بود.
ولی واقعن لذت بردم.
بازیها عالی
ریتم خوب
و روایتی که هر چند میتونست خیلی خیلی کاملتر و عمیق‌تر باشه ولی واقعن نمره قبولی میگیره و ارزش دیدن داره.

تو یه صحنه واقعن از ته دل خندیدم
و تو یه صحنه واقعن غم قلبم رو فشرد

اینک موج سنگین گذرزمان است که در من می گذرد
اینک موج سنگین زمان است که چون جوبار آهن در من می گذرد
اینک موج سنگین زمان است که چونان دریائی از پولاد و سنگ در من میگذرد

کارگردانی و طراحی صحنه و نور و... عالی
تلاش قابل تقدیر
اما متن از نظر من بی جهت ثقیل.

میشه مفاهیم خوب رو با کلام بروز شده و نرمال انتقال داد.
حیف که متن زیادی کج و‌کول بود از نظر من.

میشه گفت : چشم نواز، گوش خراش. نه از نظر موسیقی،از نظر متن
کاملا موافقم
من هم فقط حظ بصری بردم از اجرا
۲۵ آذر ۱۳۹۸
من حظ بصری هم نتونستم ببرم.
۲۵ آذر ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
مثلث کارپمن توسط استیون کارپمن در تحلیل رفتار متقابل طراحی شده‌است. کارپمن مثلث نقش‌ها را برای بازی‌های انسان‌ها ابداع کرد. انسان‌ها در روابط خود در نقش‌های کارپمن قرار می‌گیرند.
کسی که در بازی‌های این مثلث گرفتار می‌شود در واقع با تغییر بین نقش‌ها تصور و توهم بهبودی می‌کند حال آنکه او در لحظه جابجایی بین نقش‌ها فقط از رنج و درد نقش قبلی درآمده و در نقش جدید هم بزودی با درد و رنج آن مواجه خواهد شد؛
(صندلی بازی)


به نظرم نمایش تلاش قابل احترامی بود از یه گروه جوون برای تبدیل نظریه رفتار متقابل و مثلث کارپمن به یک اثر هنری.


اجرای گروه رشت

این اجرا رو بسیار بیشتر از اجرای چندسال پیش دوست داشتم،حس و حالش قویتر بود.احساس کردم رو متن کمی بازی شده و کیفیت بالاتری پیدا کرده.
انرژی بازیگرا از اون اجرا هم خیلی بالاتر بود حتی. در حالیکه همون اجرا هم انرژی بالایی داشت.
کارگردانی هم باکیفیت تر شده بود.
در کل کار بسیار با ارزشیه و دیدنش قابل توصیه به همه.
انتخاب موسیقی خیلی خوبه.

۳۶ بازیگر چنان صحنه رو تو دستشون گرفتن که فقط باید نگاه کنید و لذت ببرید.

این یه اثر با امضا کارگردانه.
نمره ۴.۵ از ۵
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
یک نقد:
دوستی می‌گفت:
در لانچر زنی وجود نداشت ولی کل اثر یک نمایش ضد زن بود.
زن به عنوان یک عنصر لطیف،آرامش دهنده، ابزار کنترل توحش مردانه تصویر سازی میشه.
که اگر بدنشون به بدن مردها نخوره دنیا داغون میشه توسط مردها.

متاسفانه به صورت ناخودآگاه این اتفاق افتاده انگار.
شاید واقعیت موجود دنیا هم باشه و خودم شخصن در فضاهای کاری مردانه این رو به وضوح دیدم،و این قسمتش قابل قبوله،اما چون دیالوگ یا اکت متضاد یا تکمیل کننده ... دیدن ادامه ›› این رو نداریم در نمایش که حرف دیگه هم زده بشه،متاسفانه به صورت ناخواسته این موضوع در ناخودآگاه ذهن مخاطب تایید و تثبیت میشه.


نمونه مشابه، در فیلم ابد و یکروز داستان یه چیز دیگه است اما به صورت ناخودآگاه ضدافغان،نژادپرستانه جلوه میکنه،مخاطب در انتهای کار به صورت ناخودآگاه در ذهنش رفتار نژادپرستانه تقویت میشه.

همین کار به صورت خودخواسته و با قصد و هدف قبلی در فیلم لاتاری میوفته ،اونجا به وضوح ضدعرب و نژادپرستانه تصویرسازی میشه.

می‌خوام بگم بعضی وقتها با قصد قبلیه ،ولی بعضی جاها ناخواسته.
در لانچر این ضدزن بودن به نظر بدون قصد و هدف اتفاق افتاده،ولی افتاده.


تماشای دوباره
لذت دوباره
انرژی فوق العاده این گروه ستودنی ست
امیرمسعود فدائی، سپهر و مجید این را خواندند
زهره مقدم، لیلا مظاهری، Samira و شاهین این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
یاسر امیری
درباره نمایش من i
ولی نبود اونجوری که باید می‌بود.
با آرزوی موفقیت در کارهای آینده برای اعضای گروه.
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
متوسط رو به بالا.
گروهشون جوون بودن واقعن. چیزهای خوب داشت. به نظرم نقطه ضعف کار نمایشنامه بود،که از نظر من پیشگام و پیشرو نبود و حرف تازه ای زیاد نداشت.بازیها خوب بود،طراحی خوب بود،موسیقی خوب بود ولی یه کم صداش بالا بود و با گفتگوها نمیخوند بعضی جاها.

حرف اصلی نمایشنامه رو من در نمایشنامه های دیگه و فیلمهای دیگه با جذابیت بیشتری شنیدم.


در کل از نظر من با توجه به همه چی.
۶.۵ از ۱۰
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
بازی ها خوب بود
موسیقی خیلی مناسب انتخاب شده بود.
طراحی صحنه دلنشین بود.
متن هم خوب رو به بالا بود البته پیچیدگی کم داشت و نقطه ضعف مهم نمایش همین بود به نظرم.
در مجموع حال من خوب شد باهاش.
ایراداتی داشت تو موارد مختلف مخصوصن عدم عمق مناسب دراماتیک متن. یعنی خیلی همه چی رو گفت.خیلی.بعضی نمایشها هست آنقدر مینی‌مال هستند که نمی‌فهمی چرا یکی ناراحت شد یا خوشحال ،اینجا برعکس بود.
مثلن نیازی نبود درباره تالاب هم چیزی بگه،مخاطب بعد نمایش میتونست کنجکاویش رو با سرچ در نت رفع کنه و جذابتر میشد ... دیدن ادامه ›› این موضوع.
ولی در کل شخصن این مدل تئاترها رو دوست دارم.
نمایش اند، داستان گو. با همه ضعف هاشون میشینی یک ساعت قصه یه سری آدم رو میبینی بدون اینکه بهت زل بزنن مونولوگ بگن و بدون ادا و اطوار و نمادگرایی و استعاره و... و به همین سادگی.تمام
یاسر امیری
درباره نمایش مشق شب i
چگونه اثر هنری آرتیستی از دوران رنسانس ساخته شد.
اینجور
سپهر و میترا این را خواندند
لیلا مظاهری و Captain این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
یاسر امیری
درباره نمایش عمل i
من خیلی راضی بودم.بازیها خیلی خوب،مخصوصن نقش اول زن.
متن خیلی خوب و چفت و بست دار
پر از ریتم و دیالوگ
طراحی فضا و به هم ریختگی و روی هم افتادگی اتفاقات و در واقع تداخل زمانی جذاب و فکر شده ای داشت.
پر از تناقض احساسی با هدف و کارشده.
بعد از لانچر بهترین نمایش این چند وقت بود برای من

هیچ ربطی هم به ابد نداشت و به نوید محمدزاده و....
شاهین، سپهر، امیر مسعود، میترا و محمد حسن موسوی کیانی این را خواندند
نوید آغاز و ش.طاهری این را دوست دارند
عزیزم
کاملا بازی نوید محمد زاده مشهود بود..
۱۵ آبان ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
یاسر امیری
درباره نمایش تراس i
اجرا چیزی بیش از متن نداشت،یعنی حرفی که متن میزنه رو با خوندن کتاب هم میشه فهمید و البته حرف تازه ای نداره.
بازی میرعلمی و ساعتچیان خوبه.
لحظات طنز داره ولی کلن توقع بیشتری داشتم.

اگر با کارهای بی شیله پیله و‌کم ادعا که یه گروه جوون ساختن حال میکنید.
اگر با متنهای اسطوره ای بیضایی حال میکنید.
اگر با شاهنامه حال میکنید.

یا نه، اگر حداقلش با هیچکدوم از این موارد مشکل کلی ای ندارید، از دیدن این نمایش لذت خواهید برد.

یه سری لحظات ناب داشت که هرگونه صحبتی درباره اش اسپویله.

تئاتر واقعی از نظر من یعنی همین.
امیدوارم همین کار رو همین گروه بتونند با ابزارها و تجهیزات ... دیدن ادامه ›› حرفه ای تری ،که دست یه سری بی هنر افتاده، در سالنی با کیفیت تر اجرا بروند.
با همین اجرا هم میشه فهمید کارگردان از نور،تصویر،موسیقی،صدا،عمق و... درک خوبی داره و اگر در سالن بلک باکس با کیفیت تری اثر رو اجرا بروند مطمئنن کار ماندگارتری خواهد شد.
حتما توصیه میکنم به دیدن این نمایش.
رفع ایرادات هم ایشالا بماند برای اجراهای بعدتر.
یاسر امیری
درباره نمایش ریچارد i
(دوک)- ما چنان در گه فرو رفتیم که یک گناه ،گناه بعدی رو رقم‌ میزنه.
(ریچارد)-ترسه که به آزادی مشروعیت میده،مدام باید کاری کنی که مردم از اتفاقی که ممکنه بیوفته ولی نمیوفته بترسن.ترس از آلوده شدن آب شرب توسط دشمن،باید از راه رفتن در خیابون تاریک وحشت کنن.این فکر که هر لحظه خطری در کمینشونه اونها رو فلج میکنه.
(ریچارد)- دوک به من بگو امنترین کشور دنیا کجاست؟ سوئد،سوییس،امریکا،فرانسه؟ کجا؟
(دوک)-ایران.

(پیک)- فقط یه اتفاق کوچیک باعث شده تو بشی شاه،من بشم پیک.اگر پدرتو ،مادرمنو ... اونوقت الان من شده بودم شاه،تو بودی که باید برام ... دیدن ادامه ›› خبر میاوردی.

-تا وقتی رویا رو از مردم نگرفتی هنوز امید به تغییر وجود داره.
-به وقتش.رویا رو هم ازشون میگیریم.

«سلطنتم در ازای یک اسب..... همممممه ی سلطنتم در ازای یک اسب»

کلاسیک دیدن خوبه و خیلی بدرد میخوره ،ولی سخته.
سالهاست #حمیدرضانعیمی و #آرش_دادگر در اجراهای مختلف مشترک و جداگانشون تلاش میکنند قرائت متفاوت و بروز شده ای از کلاسیکها بخصوص کارهای شکسپیر ارائه کنند.قبلترها با #لیرشاه و #هملت و ...در حد بالایی این کار رو کردند.حالا در #ریچارد نعیمی شبیه سازی کاملا مشخصی کرده بین انگلستان اثر #شکسپیر و وضع معاصر کشور.
انگلستان میشه ایران ،ریچارد میشه ... و دوک باکینگهام میشه ... و ده ها نمونه دیگه.صحنه ها مو نمیزنه.
با نعیمی کلاسیک دیدن کار راحتی شده،و اینکار خوبیهایی داره و بدیهایی.
بجز این ،اجرا واقعا کیفیت خوبی داره،طراحی صحنه و لباس و نور و رنگ ها عالی هستند.واقعا چشم نوازه همه چیز.
بازی ها خوبه.البته در #تالاروحدت بازی ها خیلی درشت دیده نمیشه.بیشتر شما انگاری لانگ شات می‌بینید تا کلوزآپ.به هر حال سالن ساخته شده برای اپرا و این چیز عجیبی نیست.
اگر وقت کردید حتما ببینید،بعیده پشیمون بشید و لذت نبرید.
سپاس از اینکه با ما همراه شدید
و همچنین نظرتان را نوشتید
ما را در تبلیغات یاری کنید
۰۶ شهریور ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
نمایش #افرایاروزمیگذرد نوشته سال هشتادویک #بهرام_بیضایی که سال هشتادوشش در #تالار_وحدت توسط خودش رو صحنه رفت.اون سالها من هنوز به درک تئاتر دیدن نرسیده بودم.و چه حیف که تماشای آثار بیضایی رو از دست دادم.بیضایی از معدود آدمهای با ارزش ادبیات معاصر ایرانه که هنوز زنده است.و چه خوب که در آمریکای شمالی داره سرحال کار می‌کنه و چه زشت که وطنش آنقدر آزارش داد تا جلای وطن کنه.

#سهیل_ساعی با گروه نمایش جوونش در تالار #سنگلج پس از سالها افرا رو روی صحنه بردند.نمایشی درجه یک در همه چیز.بازیها یکی از یکی بهتر.انرژی بی حدی که روی صحنه می‌بینید آدم رو به وجد میاره.#نسرین_درخشان_زاده در نقش افرا درجه یک ظاهر میشه.
طراحی صحنه و نور و لباس انقدر خوب و دلنشین است که به ارزشهای متن اضافه کنه و این تو نمایشنامه های بیضایی واقعا کار سختیه.

داستان نمایش واقعی است که از زبان شخصیت های نمایش به شکل تک گویی روایت می شود. روشی که بهرام بیضایی برای پیشبرد داستان در آن شناخته شده است.این روایت ها بسیار کم به حالت گفت وگوی دو نفره تبدیل می شود و قسمت اعظم نمایش با تک گویی بازیگران که در عین حال در نقش خود هستند، بازگو می شود. از این نظر که تک گویی و روایت انجام ... دیدن ادامه ›› می شود می توان نام بیگانه سازی برآن گذاشت، ولی از آنجا که بازیگران لحظه ای از شخصیتی که بازی می کنند، جدا نمی شوند، فاصله ای با نوع مشابه این نوع نمایش ها داراست.
نوشته های بیضایی اکثرن در دسترس است.خوندنشون به دلیل حجم کم زیاد وقت نمیگیره.توصیه میکنم فیلمنامه #مقصد رو بخونید که هیچوقت اجازه ساختنش رو بهش ندادند.