تیوال | فربد اهورابنده درباره اعترافات ذهن خطرناک من (هنر و تجربه): میانه(2 از 4) خوشحالم که سیدی لحن فیلمسازی بی همتایش
S3 : 13:38:16
میانه(2 از 4)
خوشحالم که سیدی لحن فیلمسازی بی همتایش را پیدا کرده و دنیای مورد نظر خودش را در فیلمهایش می سازد (که به نظرم برای یک فیلمساز خیلی مساله ی مهمی است)؛ دنیایی که قوانین خاص خودش را دارد، اغراق و خشونت در آن زیاد دیده میشود و پرداختن به آن جسارت میخواهد. مخاطبین هم در مواجهه با این فضا یا آن را می پسندند یا نه...آنهایی که نمی پسندند تکلیفشان روشن است، به احتمال زیاد با فیلم ارتباط برقرار نمی کنند. اما برای کسانی مثل من هم که چنین فضایی را می پسندند همچنان یک چیزی این وسط می لنگد و به نظر من آن فیلمنامه است...در مورد این فیلم، شاید بشود از قسمت نچسب مربوط به بابک حمیدیان گذشت کرد و آن را به حساب دنیای عجیب و غریب فیلم نوشت که مثلن یک آدم بزدل و مشنگ سردسته ی گروه خلافکاران است اما منطق بعضی از کارهای شخصیتهای اصلی مشخص نیست (حتی با معیارهای دنیای ... دیدن ادامه » فیلم) و شخصیتهای صحت و آیدا به درستی پرداخت نشده اند...اینکه چرا شیوه ی بسیار سختی برای رسیدن به هدفشان انتخاب کرده اند و حتی ممکن است به قیمت جانشان تمام شود (مثلن چرا به راحتی اسلحه را در اختیار فرهاد قرار میدهند، چون از چنین آدمی با آن مختصات هر کاری برمی آید...کما اینکه نزدیک بود هر دو بمیرند) و مثلن اینکه صبح زن فرهاد باشی و بعدازظهر زیردستش، چه کارکردی دارد و موارد دیگر...
با تمام این تفاسیر این فیلم از نظر فرم و کارگردانی نمره ی مثبتی میگیرد و اگر سیدی به جای ذوق زده شدن از ساختن دنیایش کمی بیشتر به فیلمنامه توجه کند، میتواند فیلمهای به مراتب قویتری بسازد. در آخر از ظهور چنین استعدادی در سینما که راهش را شناخته بسیار خوشحالم و منتظر فیلمهای بعدیش هستم.