تیوال | علیرضا حسینی درباره نمایش بر اساس دوشس ملفی: شما «براساس» چه‌کسی هستید؟ تاریخ، و به‌طریق اولی
S3 : 20:40:35
شما «براساس» چه‌کسی هستید؟

تاریخ، و به‌طریق اولی تاریخِ سیاسی -و البته باید پرسید مگر تاریخِ غیرسیاسی هم داریم؟- مضمون موردعلاقه‌ی محمدرضایی‌راد بوده است؛ به‌یاد بیاوریم «رویای طاهره‌گان خاموش»، «گزارش خواب» و «و آنک انسان» را. و حالا «براساس دوشس مَلفی» را. فرقی نمی‌کند، این تاریخ کجا و در چه زمانی اتفاق افتاده باشد؛ دوره‌ی قجری و رضاشاهی، یا عصرِ استالینیِ شوروی، و یا عهد ویکتوریاییِ انگلستان. سروکار او در نوشتن، با خِیر و شر تاریخ است، و می‌کوشد هر زمانی را معاصر کند، و در معاصریتِ ما حرف بزند... ما را به ضیافت تاریخی می‌خواند، اشباح و ارواح گذشته‌گان‌مان را پیش می‌آورد و ما را با آن‌ها برابر می‌کند، و کیست که در چنین رویارویی عظیمی شیدا نشود؟ نگرید؟ در آینه‌ خود را نبیند و از این همه هولِ زیستن، نهراسد؟
پس، وقتی به‌تماشای «براساس ... دیدن ادامه » دوشس ملفی» می‌روید، خودتان را آماده کنید، در این نمایش قرار است ارواح خبیثه‌تان احضار شود، قرار است درون‌تان آشوبی برپا کنند بازیگران صحنه، با شورِ دیالوگ‌ها و تعلیق‌ها تأمل‌برانگیز، خودتان را آماده کنید، با کارناوالی از خشونت و جنون و انتقام و رویا روبه‌رو خواهید شد، و نقاب از صورت‌تان برداشته خواهد شد، نقابی تاریخی، نقابی که از نیاکان‌تان به‌ارث بُرده‌اید...
ژستِ هر کدام از بازیگران صحنه، از بهبودی، ساعتچیان، شجره، کوثری و... ژستی الگو گرفته از تاریخ است، از انسان تاریخی هر عصر و هر دیاری، و در اکنون ظاهر می‌شوند، اکنون را خون می‌کشند، و این است شبِ تاریکِ سیاست، روی صحنه‌ی سیاه، با موسیقی هراس‌آوری که لرزه بر تن می‌اندازد، با فریادهای دوزخیان، و آوای رویاگونه‌ای که خواهید شنید، خودتان را آماده کنید، با شقاوت تاریخ روبه‌رو خواهید شد، و آنگاه با خود خواهید اندیشید: «من "براساس" چه‌کسی هستم؟»
درباره‌ی این اجرا، و این متن، بیشتر باید نوشت، دقیق‌تر، زمان نیاز است، و تأمل...
.
.
سه‌ساعت‌ونیم، برای تماشای تاربخ و اندیشیدن به سرنوشت ذاتِ انسان، اصلا زمان زیادی نیست، لذت خواهید برد از این چیدمان دقیق بازی و موسیقی و نور...
.
.
سیدفرزام‌حسینی
دبیر تحریریه هفته نامه "کتاب هفته"