تیوال | مهدی رجبـلو درباره نمایش پچ پچه های پشت خط نبرد: نمایش خوبی که در شرایط زجر آور برای تماشاگر اجرا شد... امشب
S3 : 16:18:07
نمایش خوبی که در شرایط زجر آور برای تماشاگر اجرا شد...
امشب به دیدن این نمایش نشستم و همونجوری که انتظار داشتم متن، کارگردانی و بازی ها خیلی خوب بودن.
اما همه این ها زمانی ارزش داره که اندکی برای مخاطب ارزش قائل باشیم.
امشب برای ۱۲۰ دقیقه حدود ۳۵۰ نفر توی سالنی بودیم که هواکشش خاموش بود! با بحث های همیشگی درمورد بلیت خارج از ظرفیت کاری ندارم. چون گویا صحبت های ما اثر نداره و در هر صورت دوستان سود مالی خودشون رو به ایمنی تماشاگرها ترجیح میدن و احتمال نمیدن که ممکنه اتفاقی بیفته.
اما حالا که بلیتتون رو فروختین، تمنا میکنم حداقل اجازه بدین هواکش سالن روشن باشه! (به گفته مسئولین سالن، عوامل گروه مخالف روشن بودن هواکش هستن!)
از دقیقه ۶۰ به بعد هوای سالن به شدت سنگین شده بود و نمیشد نفس کشید. تماشاگر ها هم همش مشغول باد زدن خودشون و جابجا شدن روی صندلی ... دیدن ادامه » هاشون بودن.
شرایط به شکلی بود که نه تنها نمیشد روی دیالوگها تمرکز کرد، بلکه لحظه شماری میکردم تا نمایش تموم شه و برم بیرون نفس بکشم.
وقتی که کار با کیفیت رو به این شکل ارائه بدیم، یعنی تماشاگر جز اولویت های ما نبوده...
مطمئن باشید درخواست از جانب گروه اجرایی یا نبوده و یا اگر بوده فقط به دلیل مشکل سالن هست. سازندگان سالن های خصوصی فراموش کرده اند که سالن تئاتر ساخته اند نه کارخانه اسکناس چاپ زنی. در حالت استاندارد سالن شهرزاد باید 220 تا 240 صندلی داشته باشد در صورتی در ... دیدن ادامه » حال حاضر 310 صندلی دارد. هواکش های این سالن و خود سالن به شدت از نظر صوتی غیر استاندارد هستند و سالن اصلا آکوستیک درستی ندارد. در این وانفسا گروه اجرایی برای اینکه حداقل اندکی صدای بهتر به گوش مخاطب برسد یا مجبور می شود از خیر تهویه درست هوا بگذرد یا مسئولین سالن برای فرار کردن از گلایه های مداوم مخاطب از صدای غیر استاندارد هواکش ها از خیر روشن کردنش می گذرند و گناه را به گردن گروه اجرای می اندازند.
۲۱ مهر ۱۳۹۶
بله حق با شماست. فروش بلیت خارج از ظرفیت قطعا با تایید گروه های نمایشی صورت می گیرد. ولی اگر اندکی تحقیق کنید و در جریان مشکلات و هزینه های تولید و تبلیغ یک اثر نمایشی قرار داشته باشید متوجه خواهید شد اکثر گروه های نمایشی یا نمی توانند هزینه های تولید را ... دیدن ادامه » تامین کنند و یا بصورت برابر تنها بعد از اتمام اجرا بدون سود بردن به کار خود پایان می دهند. تنها تعداد معدودی نمایش هستند که به سود دهی می رسند.

همین تماشاخانه شهرزاد برای هر شب اجرا در حدود دو میلیون و پانصد هزار تومان کف فروش از گروه ها دریافت می کند و گروه طبق قرارداد موظف به پرداخت این هزینه است حتی اگر تعداد مخاطبین هر شب کفاف تامین این هزینه را ندهد. البته که گروه مورد نظر شما خدا را شکر در جذب مخاطب موفق بوده اند اما در مقیاس کلی تئاتر ما بسیاری از گروه ها با بحران جذب مخاطب و تامین هزینه های تولید مواجه هستند که بخشی از بروز این مشکل به تصمیم های گروه مربوط است و بسیاری از این بحران متوجه ساختار کلی تئاتر ایران است که با مشکلات و کمبودهای ریشه ای و در پاره ای مواقع غیر قابل باور دست و پنجه نرم می کند
۲۱ مهر ۱۳۹۶
خود بنده تمام این مشکلات رو لمس کردم و از هزینه های نجومی سالن های خصوصی هم اطلاع دارم. اما بعید میدونم اجراهایی که برای مثال در سالن شهرزاد به روی صحنه میرن خیلی این مشکل رو حس کنن. این فشار بیشتر روی دوش کارگردان های گمنامی هستش که درسالن هایی مثل مشایخی، ... دیدن ادامه » ارغنون و... اجرا میرن. حرف شما کاملا درسته و این مشکل متوجه ساختار تئاتر کشور هستش ولی به هر حال از اجراهایی که فروش نسبتا خوبی دارن انتظار میره یه کم بیشتر هوای تماشاگر ها رو داشته باشن.
۲۱ مهر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید