تیوال | آربی گلسرخی درباره کارگاه فرم و نقد: قصد دفاع از آقای فراستی یا امثالهم رو ندارم اما بیشتر
S3 : 04:54:48
قصد دفاع از آقای فراستی یا امثالهم رو ندارم اما بیشتر سینه فیلیای وطنی؛ درگیر حواشی سینما و بحث‌های محتوایی هستن. البته در اهمیت محتوا بحثی نیست و قصد ارزش‌گذاری میان این پارامتر و فرم که دعوایی ابدی ازلی هست رو هم ندارم. اما فربه‌تر شدن نگاه محتوایی و برتری دادن اون نسبت به فرم، سندرم نامطلوب دهه‌های اخیر جماعت علاقه‌مند به سینما در کشوره. این ارجحیت نامیمون باعث کوچیک شدن انبانِ دانش در این هنر شده؛ دغدغه فرم داشتن و نگاه به سینما به مثابه هنر، کیمیای گم شده در سپهر هنر و خاصه سینمای ایران است. نقیصه‌ای که در فقر تئوریک هنر و مبانی استتیکی اون بیشتر معطوف به محتوا و البته حاشیه‌های نه چندان مهم پیرامون سینماست.

چرا به جای اکتفا کردن به راندووهای الکی‌خوش سینمایی با رفقا، هزینه کردن برای رفتن به کلاس فیلمسازی اسم و رسم‌دار، خوندن مجله‌های ... دیدن ادامه » کم‌خاصیت سینمایی حاضر نیستن کمی کتاب سینمایی بخونن تادانش تئوریک‌شون فقط کمی افزایش پیدا کنه؟ بفهمن وقتی می‌گن فلان فیلم کارگردانیش خوب بود، فیلمبرداریش خوب بود؛ تدوینش خوب بود، صداش خوب بود دقیقاً بسامان بودن کدوم پارامترها رو دارن اشاره می‌کن؟

آخه تا کی بعده دیدن یه فیلم بگیم داستانش خوب بود، بازیگراش ترکوندن یا افاضاتی اینچنین؟ چرا به جای یاد گرفتن فقط بلدیم خودمون پرت کنیم تو دامن حاشیه‌های الکی؟ فلان منتقد اینو گفت، بهمان نویسنده اونو گفت! تو چی می‌گی؟ حرف تو چیه؟ دیدگاه تو چیه؟ چرا همیشه دوست داری در یک سطح متوسط باقی بمونی؟

اگه مخاطب عادی سینماییم که هیچ. حرفایی که زدم رو بسپاریم به باد هوا اما اگه اسم سینه‌فیلیا رو خودمون می‌ذاریم نباید افق سینمایی‌مون تنها در منظومه اصغر فرهادی و سینمای آمریکا و ... باقی بمونه. نظریه‌های سینمایی ربطی به ردیف کردن اسم بازیگران و کارگردان‌ها و اینجور چیزها نیست که اگر اینطور باشه لااقل برای سینمای ایران؛ جمال امید کتاب چند جلدی سینمای ایران رو با تمام اطلاعات جامعش منتشر کرده. طوطی سینمایی درونمون رو آزاد کنیم و کرکره مطالعات و دانش هنری‌مون رو بالا بکشیم.
علی عبداللهی و امیر این را خواندند
شاهین و محمد لهاک این را دوست دارند
بحث به جا و خوبی بود دوست عزیز، ولی جمله اول پاراگراف آخرتون رو با وزن بسیار بیشتری در نطر بگیرید..خیلیا فقط برای وقت گذرانی و لذت بردن از یکی دو ساعت فراغتشون به سینما رو می آرن و دغدغه خاصی ندارن..برای همین حق هم دارن سلیقه خودشونو داشته باشن و اظهار نظر ... دیدن ادامه » روزمره و ساده ای داشته باشن
اصولا این دسته فقط هم به داستان و همون بازیگر و چیزای دم دستی می پردازن که تا حد خوبی مرتبط هست به نوع نگاه و درک اشون

خلاصه که فکر کنم بین دغدغه مند ها خیلی وقته داستان تنها بخش کار نیس..
۲۱ مرداد ۱۳۹۷
گلسرخی عزیز با شما موافق هستم در بسیاری از موارد اما راه درمان شاید این نباشه ...
در رابطه با تاثیر گذار بودن آقای فراستی و امثالهم با شما موافق نیستم چرا که اگر تاثیری نداشتند امروز ما درباره این دوستان صحبت نمیکردیم
در هرحال من با فیلم هویتمدار ارزشمند ... دیدن ادامه » موافقم و اصلا فیلم های جدی تری میدونم فیلم های هنری رو
اما تعیین کننده و متر در سینما تماشاچی است حالا این تماشاچی در کجا هست و چه خوراکی به لحاظ فرهنگی میخواهد امری است مجزا
یادم هست که محمد رضا شریفیان با همایون اسعدی در برنامه هفت در تماس تلفنی بحث میکردند شریفیان به اسعدیان گفت من اخرین فیلمی که بازی کردم به اندازه کل فیلم های شما تا امروز فروش داشته در نگاه اول مزخرف بود این حرف مثلا طلاو مس کجا و اخراجی های 2 اما واقعیت داشت
تلخ اما حقیقی
۲۳ مرداد ۱۳۹۷
خیلی ممنون از نظرت محمد جان.
آخه اگه قائل به تاثیر گذاری فراستی باشیم این یعنی حرف، نگاه و اندیشه ایشون از دید اکثریت علاقه‌مندای سینما محترم و تاثیرگذاره. اگه هم بیشتر و یا همه نظراتش رو لاطائلات بدونیم و مضحک و خنده‌دار که دیگه کارکرد و اثری نداره ... دیدن ادامه » در دید سینمایی بیشتر طرفدارای سینما.
بالاخره یا اینه یا اون دیگه.
۲۳ مرداد ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید