سبک های بازیگری

رئالیسم:

هنرمندان رئالیست می کوشند تا زندگی را آن چنان که در واقع هست نمایش دهند. ساختمان نمایشنامه های رئالیستی بر قوانین طبیعت و جامعه استوار است و پدبده های روانی انسان را در پرتو موقعیت محیطی و ویژگی های فردی می جوید. هنرمند رئالیست اجتماع را چون موجودی زنده و پویا می نگرد و انسان را نیز نه از جنبه ی زیست شناسانه بل انسان تاریخی و اجتماعی می داند و به جستجوی آن چیزهایی است که زیر لایه های زندگی پنهان هستند. از هنریک ایبسن به عنوان پیشرو و نمایشنامه نویسان رئالیست نام می برند. از دیگر نمایشنامه نویسان می توان به «ماکسیم گورکی»،«آنتوان چخوف»،«تنسی ویلیامز»، و« آرتور میلر» ... دیدن ادامه ›› اشاره کرد.


ناتورالیسم :

این سبک در پایان سده نوزدهم میلادی ابداع شده در نمایشی که جبر محیطی حاکم باشد و زندگی انسان ها به طبیعت بازگردانده شود یا در سیر نمایش در زندگی انسان ها از طبیعت استفاده شود و گفت و گوها کاملاً عامیانه باشد ناتورالیسم نامیده می شود این سبک توسط «امیل زولا» داستان نویس و نمایشنامه نویس فرانسوی ابداع شد .

اکسپرسیونیسم :

هنگامی که نمایشی می کوشد ذهنیت شخصیت ها ی اصلی خود را تعبیر و تفسیر کرده و به آنها عینیت خارجی دهد سبک آن نمایش اکسپرسیونیسم است، این سبک در آغاز قرن بیستم سال ۱۹۰۵ در آلمان توسط «جک آی وان» نویسنده و کارگردان متفکر آلمانی ابداع شد .

امپرسیونسیم :

نمایشی که شخصیت های مبهم و مخدوش و اندیشه های آنها القایی و تا حدودی تاویلی باشد سبک ان نمایش امپرسیونیسم یا تاثیر گرایی است. این سبک در نیمه دوم قرن نوزدهم بوجود آمد و توسط «آنتوان چخوف» ابداع شد .



آوانگاردیسم :

نمایشی که درونمایه و هم شکل آن ابتکارها و خلاقیت های سنت شکنانه اعمال شود، سبک آن نمایش آوانگاردیسم یا پیشتازگرایی است که در اواخر قرن نوزدهم توسط «ادوارد آلبی» نمایشنامه نویس آمریکائی ابداع شد .


سورئالیسم:

نمایشی که جز صحنه همه چیزش غیر واقعی است و بازیگران آن اعمال غیر واقعی در سیر داستان انجام دهند سبک آن نمایش سوررئالیسم یا فراواقعیت گرایی است که در بین سالهای ۱۹۲۰ الی ۱۹۳۰ میلادی در فرانسه توسط «آپولیئنز» ابداع شد .


سمبولیسم :

نمایشی که در آن آهنگ کلام و رمز بیان و هیجان و استقلال وجود داشته باشد . و شئی یا منظور خاصی را با شئی دیگر نشان دهد به آن سبک نمایش سمبولیسم می گویند که در سال ۱۸۸۰ توسط «بودلر» شاعر فرانسوی در شعر و توسط «استفن ملارمه» در تئاتر ابداع شد. که ذیلاً به نمونه هایی اشاره می شود.

(ترازو : عدالت، شیر : شجاعت، سیاه : سوگوار،تاج : سلطنت، گل سرخ : زیبائی و ایثار ، سرخ : خون و غضب ، کبوتر : صلح و پیام رسانی، لاله : جوانی، کفتار یا کرکس : مفت خوری یا مرده خواری سفید : پاکی و صلح )

تئاتر اپیک :

نمایشی که دو جنگ خاص یا اهداف سیاسی خاص اساس آن باشد و ان را تعقیب نماید اپیک تاتر گفته می شود که توسط «برتولت برشت » کارگردان و نمایشنامه نویس معروف جهانی ابداع شد .


آشنایی با بعضی سبکهای کمدی رایج :

کمدی کلاسیک :

به هر نوع کمدی که تماشگر از طنزهای ذهنی عقل پسند و عمیق و پیچیده و حرکات حساب شده بازیگران بخندد کمدی کلاسیک گفته می شود که به این نوع کمدی پدیده کمدی نویسان دوره یونانی و روم باستان اطلاق می شود .

کمدی رومانتیک :

به هر نوع کمدی که تماشاگر از سوء تعبیرها و دو پهلو گویی ها و اشتباهات ابلهانه و سفاهتهای اخلاقی بازیگران بخندد کمدی رومانتیک اطلاق می شود که این نوع کمدی پدیده سده پانزده و شانزده میلادی است .