تیوال | رضا بهکام درباره فیلم مسخره‌باز: [سینما جایی برای خیال کردن است] سینمایی برآمده از
S3 : 15:34:28
[سینما جایی برای خیال کردن است]

سینمایی برآمده از فرم؛
خوش ساخت با جزئیاتی ریزبینی شده و دقیق؛
شخصیت پردازی های بسیار ماهرانه؛
محتوایی در خدمت فرم...
فیلمنامه از منظر پلات درونی دارای کارکرد و روایت قصه اثر که بی هیچ باگ فنی نرم و خوب می تازد؛
بدون احتساب فرم در ریشه های اثر ، فیلمنامه دارای منظر روان شناختی عمیق شخصیتی می باشد؛
عجیب بودم که نزدیک به ١٢٠ دقیقه تمامی تماشاگران با ولع فیلم را دنبال می کردند و پچپچه ها مبتنی بر رضایت کامل...
واقعاً در مقاطعی احساس می کردم روح اجرایی پاولو سورنتینو و گاهی تارانتینو در برخی پلانها حضور دارد؛
مضامین شعاری در برخی پلانها که شاید رسالت آرمانی در محوریت دیالوگها قلمداد شود و محتمل صدای خسته مردمش را با جسارت فریاد می زند؛
خدا را شکر که پرچم تئاتر در سینما نیز در اهتزاز و برافراشته و با شکوهی خاص جلوه ... دیدن ادامه » گر است.
لذت بردم و آفرین بر همایون غنی زاده عزیز و تیم اجرای او و بازیگرانش.
چه خوب :)
۲۲ بهمن
سرکار خانم مینا ارادتمندم،
اینکه یک کارگردان و نویسنده بتونه ٢ ساعت در فضایی محدود به یک مغازه سلمانی مخاطبین را مرعوب خود کند بنظرم اثر کار خودش را کرده و این میزانسن محدود که با فرم به پرواز ذهنی متمایل می شود خود نقاط برون رفت از یکنواختی است و داوران ... دیدن ادامه » جشنواره هم خود قطعاً می دانند که آفتاب همیشه از شرق طلوع می کند و ریشه ها در تئاتر سر بر آرند.
۲۲ بهمن
رضا جان یزدانی موافقم؛
قطعاً پارودی ها و ارجاعات میزانسنی در مسلخ سینمای پست مدرن یک اصل غیر قابل انکار است و بیننده را به خیال کردن و لذت بردن نزدیک می کند و این بخشی از تعریف هنر است که در کل دنیا و در قامت سینمای پست مدرن از اساس در حوزه تعریف قابل استناد ... دیدن ادامه » و به هر حال امید میرود که منتقدین فرهیخته ای هم در آن وسط باشند که فرافکنانه کار نکنند و از دانش فنی و آکادمیک خود مایه بگذارند...
۲۲ بهمن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید