تیوال | محمدرضا درباره فیلم رحمان ۱۴۰۰: فیلمی افتضاح و به ظاهر طنز که سعی در سرگرم کردن تماشاگر
S2 : 04:41:31
فیلمی افتضاح و به ظاهر طنز که سعی در سرگرم کردن تماشاگر را داشت ولی بصورت سطحی ترین حالت ممکن و به قول یکی از تماشاگران با شوخی های مستحجن که علاوه بر مستهجن بودن رفتار بازیگران ، تاکید بر شوخیهای مشمئز کننده و تکرار آنها نه تنها به شعور تماشاگران توهین شد بلکه به نظر من تاکیدی به بی شعوری بازیگران بود. بازیگری که صاحب چهار فرزند دختر قد و نیم قد هست و آن رفتار تکراری و رکیک را از خود نشان می دهد بعد از مدتی نه تنها خنده ای بر لبان تماشاگران ننشاند بلکه باعث خجالت و بعضا ترک سالن بعضی از تماشاگران شد از جمله من که قبل از اتمام فیلم سالن رو ترک کردم و علاقه ای به دیدن آخر فیلم و پایان بندی کارگردان محترم نداشتم.
شاید وصله های زیادی به من بچسبه ! ولی دیدن این فیلم یه وصله ناجوریه که به هیچ عنوان به من نمی چسبه!
۲۴ فروردین
جناب محمدرضای عزیز ، به نظر من در این نمایش کارگردان به نوعی مسئله تکرار و انتخاب رو به چالش کشیده است. مسئله انتخاب رو که هیچ وقت ما یاد نگرفته ایم و معلوم نیست کی می خواهیم یاد بگیریم که وقتی بحث انتخاب بین موضوع الف و ب پیش می آید درصورت انتخاب موضوع ... دیدن ادامه » اول عملا موضوع دوم را از دست میدهیم و ایا توانایی روبرو شدن با فقدان موضوع انتخاب نشده را داریم و ایا یه روزی حسرت موضوع انتخاب نشده را می خوریم ویا هر کاری میکنیم که با این فقدان روبرو نشویم . این مسئله مهمی است که بحث انتخاب را پیچیده می کند. همینطور که در این نمایش دیده می شود بیشتر کاراکتر ها وقتی در موضع انتخاب کردن قرار میگیرند عاجز و ناتوانند و همه کاری میکنند تا از این موضوع شانه خالی کنند و آنرا به تاخیر بیندازند و این یکی از عوامل کشدار شدن این نمایش هست که بعضا باعث نارضایتی تماشاگران میشود.
۲۸ خرداد
جناب لانگ رود , به نظر من انتخاب شاهراه رسیدن به دلبستگیه.
۳۰ خرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید