تیوال | محمد جواد درباره نمایش چیزی شبیه زندگی: من نمیدونم که گروه چقدر به متن اصلی وفادار بودن ، چون
S2 : 09:04:06
من نمیدونم که گروه چقدر به متن اصلی وفادار بودن ، چون من از قلم مرحوم حسین پناهی تعریف زیاد شنیدم اما کاری که دیشب دیدم در خور این همه تعریف و تمجید نبود واقعا. نمایش دارای صحنه ها و بازی های اضافه بود به نظرم. کاملا معلوم بود که قراره تمام افراد دیالوگ یا مونولوگ خودشون رو داشته باشن و کسی دیده نشده از نمایش خداحافظی نمیکنه.انگار ما اونجا بودیم که یک سری حرکات مثلا حیرت آور (مثل اون 2تا خانمی که از پشت برگشته بودن و دستاشون روی زمین بود) ببینیم و جمله های بعضا نامفهوم بشنویم و بیایم بیرون.و در حین اجرا هم باید توسط موسیقی تحت تاثیر قرار میگرفتیم. شلوغ بودن بی دلیل اجرا و هجوم این حجم از جملات برای من اصلا خوشایند نبود. البته بودن دوستانی که بازی خوب و لذتبخشی داشتن اما متاسفانه اسمشون رو نمیدونم ( اون خانمی که چندتا بچه داشت و شوهرش معلول بود و اون ... دیدن ادامه » خانمی که شوهرش معتاد بود و پارچه بنفش داشتن )
امیدوارم در آینده شاهد کارهای بهتری از جناب کلهری پور باشم.
درود محمد جواد عزیز جسارتا می تونم بپرسم منظورتون از "اینهمه تعریف و تمجید" به چی برمی گرده؟ این صفحه ی نمایش رو که بالا پایین کنیم دوسه تا نظر بیشتر نیست که تعریف و تمجید خاصی توشون نیست اگه منظورتون کامنت ها در جای دیگر در گفتگوی دوستان هست که به ... دیدن ادامه » نظرم این می تونه کاملا شخصی باشه که نظرات روباهم تبادل کنند و بعنوان تعریف و تمجید خاصی مطرح نباشه واینکه مبنای نظر دیگری هم قرار بگیره .. هرکسی قاعدتا باید نظرش مستقل باشه و نه مبتنی بر نظرات دیگران
ضمن اینکه مواردی که به عنوان ایراد کار اشاره کردید جزو بدنه ی خود نمایش هست .. یعنی متنی سورئال با حجم بالایی از دیالوگ ها با همان قلم و ادبیات حسین پنهانی که مسلما کمی درک و دریافت آنی شون برای مخاطب سخت هست ..
۱۸ اردیبهشت
خوش بگذره رویا بانو :))
۲۱ اردیبهشت
ایشالا خوش بگذره بهتون رویا خانم :)
۲۲ اردیبهشت
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید