تیوال | میثم رشیدی مهرآبادی درباره فیلم شبی که ماه کامل شد: از اولین ساخته «نرگس آبیار» ۶ سال می گذرد؛ او اما بیشتر
S2 : 16:21:42
از اولین ساخته «نرگس آبیار» ۶ سال می گذرد؛ او اما بیشتر از ۶ سال در روند کارگردانی اش رشد کرده است.

اولین فیلم او را (اشیا از آنچه در آینه می‌بینید به شما نزدیکترند) اگر چه به سختی می شد تا آخر تحمل کرد اما انگار آشنایی آبیار با «محمدحسین قاسمی»، هم فیلم هایش را متحول کرد و هم زندگی اش را. تهیه کننده ای که بعدها با هم زوجی هنری تشکیل دادند و پس از «شیار ۱۴۳»، «نفس» و «شبی که ماه کامل شد» را ساختند.

نام «مرتضی اصفهانی» هم از جمله ویژگی های «شبی که ماه کامل شد» است. کسی که در نویسندگی «امکان مینا» (فیلم کمال تبریزی درباره منافقین) نقش داشت و به محمدحسین مهدویان در ماجرای نیمروز، مشاوره اطلاعاتی و امنیتی داد. این نام اگر چه به احتمال زیاد، مستعار است اما بی شک عامل اطلاعات ناب و دست اولی است که از زندگی عبدالمالک ریگی در فیلم «شبی که ماه کامل شد» دیده ... دیدن ادامه » می شود.

آبیار در «شبی که ماه کامل شد» فاصله ایمنی خود را با «عبدالمالک ریگی» حفظ می کند و به خوبی از مسیر زندگی خصوصی برادرش، به شخصیت او نقب می زند. عبدالحمید، یکی از برادران عبدالمالک است؛ با ویژگی هایی کاملاً متناقض. او عاشق دختری قمی و ساکن تهران می شود تا پیرنگ داستان شکل بگیرد. او و همسرش در ادامه زندگی با حوادثی روبرو می شوند که اگر در تیتراژ ابتدایی فیلم نمی نوشتند «این فیلم بر اساس داستانی واقعی است»؛ نمی شد آنها را باور و هضم کرد.

الناز شاکردوست (در نقش فائزه منصوری، همسر عبدالحمید) پس از بازی در رسوایی (مسعود دهنمکی) چند فیلم دیگر هم بازی کرد اما هیچکدام از آنها، جریان ساز و ماندگار نبودند. او اما امسال با «شبی که ماه کامل شد» بار دیگر خود را به عنوان بازیگری که از شکست های حرفه ای اش درس گرفته و در مسیر تبدیل شدن به یک ستاره واقعی قرار گرفته، معرفی می کند. شاکردوست همانقدر که در دلبری‌های ابتدای فیلم موفق است، از پس درد و رنج ها هم برمی ‌آید و تحیر و غم را در لایه های زیرپوستی بازی اش ارائه می کند.

به همان اندازه که انتخاب الناز شاکردوست و «فرشته صدر عرفایی» (در نقش غمناز، مادر عبدالمالک) حرفه ای و بی نقص است، می توان به برخی انتخاب های دیگر اشکال گرفت.

آبیار در وجوه مردانه «شبی که ماه کامل شد» مانند سکانس های اکشن و پر جنب و جوش فیلمش حتی بهتر از همکاران مردش ظاهر می شود به طوری که باور دکوپاژ دقیق و نفسگیر سکانس تعقیب و گریز کمین نیروهای ایرانی از یک کارگردان زن، سخت می نمایاند.

«شبی که ماه کامل شد» با زمان حدود دو ساعت و نیم اش بی شک برای اکران عمومی به نسخه ای کم حجم تر نیاز دارد و باید صبر کرد و دید که آن نسخه، نمونه ای جذاب تر می شود یا نه...