تیوال | رضا بهکام درباره نمایش سیزیف: در مدح و ستایش آلبر کامو بر اساس مقاله افسانه سیزیفِ
S2 : 09:30:24
رضا بهکام
درباره نمایش سیزیف i
در مدح و ستایش آلبر کامو بر اساس مقاله افسانه سیزیفِ وی مبتنی بر ابزوردیسم و فرازهای ذهنی از این انطباق ، متن نمایش بسیار لایه دار و عمیق در تحرک و هروله بین کاراکترهای جاودانه تنسی ویلیامز (اتوبوسی بنام هوس) و شخصیتهای اصلی شاهکار ژان ژنه (کلفت ها) است؛

متن حاصل انتزاعی از این دو رویداد است که در مرکزیت خود با ثقل پوچی حاصل از بار معنایی زندگی گره می خورد که غالباً بار فلسفی سنگینی را در ذهن به پردازش وا می داد؛

استحاله نقش ها و زندگی در ویوین لی واقعی برای مهدخت مولایی عزیز و استنلی (مارلون براندو) هوس باز برای اسماعیل گرجی بی نظیر و پروازهای بی مهابای این دو و حلول در کاراکترهای ژان ژنه که بسیار عالی رخ می دهد و البته فرازی از زندگی هیث لجر و مرگ ناگهانی او بر پایه مصرف بی رویه داروهای اعصاب و روان برای بازیگر مرد نمایش؛

قراردادهای نویسنده و کارگردان با ببیندگان برای جلوه و درخشش نقش های براندو و لی کاملاً درست در حال عقود است در عین حالی که گاه گاهی برای این اثبات دیوارچهارم نیز شکسته می شود و برای عینی تر شدن نقش ها ، بازیگران با اتاق فرمان نیز چون اجراهای جدی یا تمرینی در برادوی یا لندن فرمان می دهند و این ارتباطات و دیالوگهای "خاص" همواره بخشی از این کار است و البته درست؛

این اثر در برخی از گلوگاه های زمانی که ممکن بود اجرا از ریتم بیفتد با برخی اصطلاحات بازیگری چون "فوکوس کشیدن" و یا از "از ریتم افتادن" با تماشاگر همذات پنداری می کرد که از این منظر بسیار همسو بود با اجرای "زندگی در تئاتر" با بازی خوب ایمان صیاد برهانی و میرسعید مولویان بطور مثال برای ادای اصطلاحاتی چون "دیافراگم" و "شاه نقش" و ... که این شباهت ها کاملاً جالب و بارز بود(به نوعی ردپای فضای دیالوگی دیوید ممت اینجا نیز وجود داشت)؛

اجرای به موقع و بدون تأخیر ، تهویه مناسب سالن نمایش و برخورد خوب کارمندان مجموعه و نبود عکاسان در سالن و البته به صدا در نیامدن تلفن همراه بینندگان محترم از موارد مثبت این اجرا بود که بر تمرکز مخاطبین و بازیگران می افزود؛

طراحی لباس و گریم و طراحی صحنه و کلیه آکسسوارها (حتیٰ دیوارها) در خدمت خلق اثر و استفاده موزیک و ترانه ها کاملاً بهنگام و دل نشین و هدف دار برای من مخاطب بود؛

اجرای ٩٠ دقیقه ای اگرچه کمی اثر را در نیمه و در انتها کُند می کند ولی با دانستن خط سیر نقش ها در مسیر ٢ نمایشنامه ای که عنوان شد در ابتدای عرایضم و البته بازی های درخشان و هماهنگ جناب گرجی و خانم مولایی تحمل مخاطب تاب خواهد آورد (اگرچه که این تعدد رفت و برگشتهای کاراکتری ممکن است در انتها کمی کسالت بار شود) و اپیلوگ شیرین و کوبنده انتهای اثر توسط جناب گرجی در مدح تم اثر "زائیدن نقش ها" و "تصویرگری پوچی" بسیار جذاب و شیرین بود و مرا یاد اپیلو گهای اسلاومیر مروژک نویسنده لهستانی انداخت؛

در ... دیدن ادامه » این اثر بر اساس پیش نیاز فهم ٢ نمایشنامه تنسی ویلیامز (یا فیلم آن "اتوبوسی به نام هوس" (الیا کازان ١٩٥١)) و ژان ژنه همه چیز در خدمت است تا با پرداخت بهای بلیتی بسیار تعدیل شده برای مخاطب تئاتر از یک اثر بسیار ژرف لذت وافر برد؛

از محمد برهمنی عزیز کارگردان خوب اثر و تیم بسیار حرفه ای و خوبشان برای اجرای مجدد این کار کمال تشکر را دارم.
آقا درود و سپاس ، عالی بود
۲۰ خرداد
ارادتمندم بانو ثانی ، بینهایت سپاس.
۲۱ خرداد
⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
۰۱ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید