تیوال | رضا بهکام درباره نمایش رومئو و ژولیت یا تو چرا تیبالت رو کشتی؟: نگاه پارودی و البته عروسکی به نمایشنامه های کلاسیک
S3 : 03:21:40
نگاه پارودی و البته عروسکی به نمایشنامه های کلاسیک و تراژیک جهان در هسته ی دراماتیک خود همواره شیرین و فانتزیست و در خلق فضایی طنز و کمیک موفق عمل می کند.
مخاطبین نازنینی که با اثر تعامل برقرار کرده و نمایشی که با قلم نغز و ظریف خود همسو با جغرافیای ما همزیستی دارد بنای خنداندن را از ابتدا تا پایانش پی ریزی می کند.
با دکور و آکسسواری مینیمالیستی و کمینه و نورپردازی در این راستا و کارکرد اشیاء در قامتی تجسد یافته از هویت های انسانیِ شخصیتهای اصلی نمایش ، حداکثر بهره مندی و اثربخشی را بر اذهان منقش می کند.
بازیگران توانای نمایش نیز بواسطه قرار گرفتن در فضایی کمیک و باور حضور در این نقیضه و البته انرژی و نشاط مخاطبین بر خط روایت سوارند و گویی در طوفان پارودیک شاهکار عاشقانه و تراژیک شکسپیر خوش می درخشند.
نمایشی که در حوزه طنز شیرین خود در ورطه لودگی ... دیدن ادامه » و ابتذال قرار نمی گیرد و شوخی های درون متنی و بداهه ها در بیان و بازی ها در خدمت هدف کمیک و پارودیک خود بر پیکره سنگین دراماتیک اثر تلنگری طنازانه دارد.
موافقم و زمان آن رسیده که برخی از شاهکارهای ادبیات نمایشی با نگاهی آلترناتیو و طنزی آغشته به شوخ طبعی به زبان تحریر در آمده و در فضاهای اجرایی سالن ها قرار گیرند و با زاویه دیدی بهلول وار آثاری را که صدها و بلکه هزاران بار در سالن های پایتخت در ژانرهای اصلی و رئال یا فرمالیستی و یا آوانگارد شاهد بوده ایم نظارگر باشیم.
از جناب هادی حجازی فر طراح و کارگردان نمایش (که پیشتر در نقش هایی جدی در قالب مستند قهرمانی و البته شخصیتهای ارزشی و انقلابی هنرنمایی دیده بودیم و البته در این فضای آلترناتیو و چرخشی نیز شیرین و خاطره ساز بوده اند ) و گروه اجرایی محترم نمایش و گروه محترم هامون بواسطه میهمان نوازی کمال تشکر را دارم.