تیوال | نیما انگورانی درباره فیلم سرکوب: تمام شب به این فیلم فکر کردم و به اینکه احتمالاً این
S2 : 21:10:09
تمام شب به این فیلم فکر کردم و به اینکه احتمالاً این فیلم نکته ای داره که من نفهمیدم. بلاخره امروز صبح یکدفه یه چیزی توی ذهنم جرقه زد. وضعیت آشفتۀ این خانواده، اینکه چرا همه اینقدر باهم خشن و بد رفتار میکنند، چرا پدر خانواده رو به اسم کوچک یاد میکنند "پرویز"، چرا حتی حاضر نیستند برای تشخیص هویت جنازۀ پدر به پزشک قانونی برند.
منو به این نتیجه رسوند که "پرویز" یک بیمار جنسی بوده که با دخترانش ارتباط داشته.

بنظر من این فیلم رو ببینید و در تائید و یا رد نظر من نظر بدید.
امیر مسعود، رضا بهکام و سپیده این را خواندند
نورا احمدی و farid mirtaheri این را دوست دارند
به نظرم بهتره دوباره فیلم رو ببینید حتما
۰۶ مرداد
نکاتی که اشاره کردید بنظر درسته اما منم چندتا صحنه علاوه بر مواردی که بالا ذکر کردم رو براتون یادآوری میکنم.
بارها در فیلم گفته شد که از گوشه های خونه خاطرات بد دارند.
صحنه ای در فیلمه که یکی از دخترها میگه " یبار پرویز منو همینجا گیر انداخت"
و در ... دیدن ادامه » اواخر فیلم صحنه ایه که سارا بهرامی درحال فکر کردن به برادرش خسروست و میگه "اگه برادرم نبود باهاش ازدواج میکردم" که به نوعی نشون دهندۀ بی تفاوت بودن این شخصیت به ارتباط داشتن با محارم نزدیکشه. و اما آخرین صحنه های فیلم دختریست که پرویز از شخصیتی که باران کوثری نقششو بازی میکنه داره. و اون بنظر آخرین قربانی این ماجراست که باید به حالش گریست و این کار با باران در وسط خانه بصورت نمادین انجام میشه.


بهرحال سیاسی بودن پرویز تضادی با بیمار جنسی بودنش نداره.
۲۴ مرداد
آقای عطاپور دقیقا درست اشاره کردند. اتفاقات سیاسی دهه 60 و تاثیرات جانبیش روی خانواده هلیی که یکی از اعضای اصلی اون درگیر روابط سیاسی بودند موضوع اصلی فیلم هست. چیزی که تابحال بهش پرداخته نشده.
۲۶ مرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید