تیوال | زهره مقدم درباره نمایش بیماری خانواده میم: آزادهنده ترین مورد این اجرا حرف زدن کارتونی و صدای
S3 : 17:34:15
آزادهنده ترین مورد این اجرا حرف زدن کارتونی و صدای بلند و بیان نابلد کاراکتر پدر هست.
دوم صحنه های مصنوعی گپ و گفت حاوی شیطنت؟! کاراکترهای جوان نمایش
سوم موفق نبودن راوی در پرداخت قصه و ارائه یک داستان سخیف و بدون بن‌مایه برای اجرای تئاتر صحنه ای
چهارم شلوغ کردن صحنه‌ای که به خودی خود زیادی آشفته و پیچیده شده با مکان‌هایی که حداقل نصشون اضافه و بی‌مورده، با اکسسوری ها در میزان‌سنی که روی زمین کامیک شده و نتیجه القای حس خاله بازی روی زمینی که با گچ طراحی کردن...
پنجم بازی های اگزجره و کارگردانی ضعیف...

نکته جالب حضور فرزند کوچیک کارگردان کنار خودشون بود که دوستان گفتن تو اجراهای قبلی هم بودن. جالبه که چنین متنی داره هر شب برای بچه ۶ ساله اجرا میشه با اشاراتی که به هیج وجه برای کودکان مناسب نیست..