خوشحالم که دور جدید اجرای “من او آن” شروع شد و تونستم این اجرا رو ببینم.
به نظر من، قابل توجه‌ترین بخش این نمایش، اجرای بازیگرها بود، و ضعیف‌ترین بخش، متن نمایش.
لباس، گریم، و نور، به اندازه و در خدمت اجرا بود،
ولی موسیقی و صدا در طول اجرا، یک‌دست، عامدانه، و لزوما طراحی شده، به گوش نمی‌رسید.
و، شاید اگر برای محل قرارگیری اجراگرِ صدای سیستم (خدا)، ارزیابی دقیق‌تری انجام می‌شد، یکپارچگی شنیداری اجرا محسوس‌تر می‌بود.