کتاب بافتنیهای خاکستری، مجموعهای از شعرهای معاصر است که در فضایی میان خیال و واقعیت حرکت میکند. این کتاب در سال ۱۴۰۳ منتشر شده و به نظر میرسد جلد نخست از مجموعهای بزرگتر باشد. اشعار این مجموعه، اغلب با نگاه به زندگی روزمره، خاطرات، تنهایی و دغدغههای نسل جوان سروده شدهاند. شاعر، امیرحسین بوریان با بهرهگیری از تصاویر و نمادهای ملموس، تلاش میکند تجربههای شخصی و جمعی را به زبان شعر درآورد. فضای کتاب، خاکستری و گاه تلخ است، اما در لایههای زیرین، امید و تمنای رهایی نیز به چشم میخورد. در کنار مضامین فردی، نشانههایی از مسائل اجتماعی و خانوادگی نیز در شعرها دیده میشود. این مجموعه، با زبان و بیانی امروزی، به دغدغههای انسان معاصر میپردازد و درعینحال به سنتهای شعر فارسی نیز بیاعتنا نیست.