من واقعاً این اجرا رو دوست داشتم. بازی بازیگرها، به‌خصوص بچه‌ها، به نظرم فوق‌العاده بود. تنها چیزی که خیلی باهاش ارتباط نگرفتم، بازیگر نقش مادر بود.
قبلاً اجرای «درس بی‌پایان» رو از آوا تدین دیده بودم و بازی‌شون رو اون‌جا هم خیلی دوست داشتم؛ این‌جا هم همین‌قدر برام دوست‌داشتنی بودن. اما سه بازیگر دیگه‌ی نقش فرزندان رو برای اولین بار می‌دیدم و واقعاً از بازیشون لذت بردم. به نظرم هر چهارتاشون فوق‌العاده بودن و چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرد، هماهنگی کم‌نظیر بازیگرها با هم بود.
طراحی صحنه، موسیقی و حرکات رو هم خیلی دوست داشتم.
در کل به کل بازیگرها و عوامل پشت صحنه خسته نباشید میگم و امیدوارم اجراهای بیشتری از این بچه‌ها ببینیم.

کار خوب و سرگرم‌ کننده و در عین‌حال آموزنده ای بود

سلام‌ و خسته نباشید به تمامی عوامل نمایش ،دیشب به تماشای این کار نشستم و نوشته‌ی من صرفاً به‌عنوان یک تماشاگر هست و برداشت و حس شخصی خودم رو از اجرایی که دیدم به اشتراک می‌ذارم.
این نمایش از همان ابتدا سعی می‌کند مخاطب را با خودش همراه کند و او را وارد فضای داستان و اتفاقاتش کند و تلاش گروه اجرایی برای تبدیل چنین موضوعی به یک اجرای نمایشی، ارزشمند به نظر می‌رسد.
یکی از نکات جالب اجرا، تلاش برای استفاده از صدا، تصویر و بازی بازیگران در کنار هم برای پیش بردن روایت بود؛ ترکیبی که به فضای کلی نمایش کمک می‌کرد و باعث می‌شد مخاطب صرفاً شنونده‌ی یک روایت تاریخی نباشد.البته در بعضی لحظات ناهماهنگی‌هایی میان بازی بازیگران و صدای بیرونی وجود داشت، اما با توجه به اینکه شب اول اجرا بود، به نظرم این موارد در ادامه و با اجرای بیشتر قابل برطرف شدن هستند.در مجموع، تماشای این نمایش تجربه‌ی خوبی بود. به‌خصوص اینکه با موضوعی روبه‌رو هستیم که می‌تواند بهانه‌ای برای فکر کردن و نگاه دوباره به بخشی از تاریخ باشد.خسته نباشید به همه‌ی عوامل 🌹🌹

سلام وقت بخیر برای ۲ شنبه
۲عدد بلیت ردیف ۵ دارم و متاسفانه نمیتونم حضور پیدا کنم
هرکدام از دوستان خواستند به ۰۹۱۲۳۹۹۷۳۱۱ پیام دهند

نمایش‌نامه‌ش خیلی خسته‌کننده و تکراری بود برام. اما گریم و بازی‌های خیلی خوب بود.

بعضی اجراها صرفاً داستانی را روایت نمی‌کنند، بلکه دریچه‌ای به جهان درونی انسان باز می‌کنند.

«چهره مرد هنرمند در جوانی» برای من فراتر از یک اجرای تئاتر بود؛ مواجهه‌ای با ذهن آشفته، روح جست‌وجوگر و مسیر دشوار تولد یک هنرمند. سفری از کودکی تا خودآگاهی، از تردید تا طغیان و از پذیرفتن جهان موجود تا تلاش برای ساختن جهانی شخصی.

زیبایی این اثر در آن است که هنر را نه صرفاً یک مهارت، بلکه نوعی زیستن، دیدن و آزاد شدن به تصویر می‌کشد.


سکوت، تبعید و زیرکی


مرسی از مجید اسدی، ایمان صیاد برهانی و تمام کسانی که چنین تجربه‌ای را خلق کردند.

خدا قوت به همه عزیزان، نمایش رو دیدم، اصلا سلیقه من نبود. ولی بازی آقای عراقی بسیار عالی بود.موفق باشید.