«تقابل من با من» چیزی جز بازتاب کشمکش ابدی درون ما نیست؛
میان ندای خاموشِ نهاد، صدای دادگاه فراخود، و تلاشی بی‌پایان برای یافتن تعادل.

فروید روان آدمی را سه‌پاره می‌دید:
نهاد (Id)، سرچشمه‌ی خواهش‌ها و غرایز؛
من (Ego)، میانجیِ واقعیت و خواسته‌ها؛
و فراخود (Superego)، صدای سختگیر و بی‌امان وجدان، که قانون‌ها، ارزش‌ها و چارچوب‌های درونی را در جان ما حک می‌کند.

فراخود هم قاضی است، هم الگو؛ هم مجازات می‌کند و هم کمال می‌طلبد. از همین‌جاست که کشمکش آغاز می‌شود: کشمکش «من با من».
این تعارض میان ... دیدن ادامه ›› میل به استقلال، لذت و تجربه‌ی فردی از یک سو و فشارهای اخلاقی و قوانین درونی از سوی دیگر، چیزی است که گاه درونمان حس می‌کنیم؛ جنگی درونی که هر کدام از ما در طول زندگی با آن روبرو می‌شویم.

گاهی درونمان صحنه‌ای برپاست:
یک سو، «من» ایستاده است؛ همان میانجی خسته‌ای که تلاش می‌کند میان خواسته‌های نهاد و فرمان‌های سختگیرانه‌ی فراخود تعادل برقرار کند.
در سوی دیگر، «من دیگر» ایستاده است؛ بخشی از خود که در آینه‌ی وجدان و آرمان‌ها منعکس می‌شود، آن‌جا که صدای فراخود بلند می‌شود: «نباید! نمی‌توانی! این شایسته‌ی تو نیست!»

این تقابل، همان جنگ فرویدی است. منی که می‌خواهد زندگی کند، لذت ببرد و فکر کند، در برابر منی قرار می‌گیرد که زیر بار معیارها و قوانین درونی شده، دائم محاکمه می‌شود. هر گامی به سوی خواسته‌ها سایه‌ای از گناه و سرزنش به همراه دارد و هر سکوت و خویشتن‌داری، حسرتی در دل باقی می‌گذارد.

عالی بودین کیف کردیم.خداقوت به همگی.

سپاس یزدان پاک که فرصت چهارم تماشای کلاژ دلنشین را بخشیدمان....
ممنون از کارگردان و بازیگران و نوازندگان و کلیه عوامل خوب که بی شک این نمایش را به یکی از ماندگارترین خاطره برایمان تبدیل کردن...💐

من عاشق رنگ و نور و موسیقی‌ام. این اجرا، تمام زیبایی‌ای که دلم می‌خواست از یک نمایش ببینم رو داشت. جادو، رنگ، شعر، معنا، غم.
خیلی خنفید. خیلی خیلی!

علی‌رغم زحمت زیادی که کشیده شد متأسفانه این نمایش سلیقهٔ من نبود، میزان درد و رنج به تصویر درآمده از حد توان و تحمل من خارج بود. بازی بازیگر واقعاً خوب بود ولی اغراق‌آمیز، موسیقی رو هم دوست داشتم. خسته نباشید عرض می‌کنم خدمت گروه محترم اجرایی این نمایش و براشون آرزوی موفقیت‌های روزافزون دارم🙏🏻🙏🏻❤️❤️🌹🌹

تجربه ی بسیار خوبی بود دیدن این نمایش تاثیرگذار ،،، دیالوگ و نگاه ها و بازی تا مدت ها تو ذهن آدم میمونه ،خسته نباشید

یکی از بی‌نظیرترین ها، ۳بار این نمایش و دیدم و هربار برداشت های جدیدی ازش پیدا کردم، نور، موسیقی، طراحی حرکت، متن، گریم، لباس ،همه چی سر جای خودش و عالی، ریتم و ضرباهنگ اجرا رو خیلی دوس دارم، تبریک به کارگردان محترم و تمام عوامل و بازیگرای درجه یک این عمارت

خسته نباشید میگم به بازیگران درخشان این نمایش، آقای رسولی، خانم نورمحمدی و به کارگردان آقای خیل نژاد.
حتماً پیشنهاد می‌کنم. تسلط بازیگران عالی، یه جاهایی مخم سوت می‌کشید از توانایی هر دو بازیگر.
ورود بچه‌ها که برای مخاطب حال و هوای آنتراکت داشت لحظه‌ی جالب و درست و به موقعی بود.
تنها چیزی که اذیتم کرد این بود که عده‌ای به مرور سالن را ترک کردند. این حرکت غیر از اینکه بی احترامی به نمایش و عوامل است، بی احترامی به مخاطب و تمرکز مخاطب هم هست.
لطفاً قبل از اینکه نمایشی را برای تماشا انتخاب کنید حسابی در موردش پرس‌وجو کنید.

به عنوان کسی که دنیای تیم برتون رو خیلی دوست دارم واقعا از کلیات اجرا، طراحی لباس ها، موسیقی ابتدای ورود به سالن و بازی ها لذت بردم. شاید فقط میتونم بگم پایان بندی سلیقه من به عنوان بیننده نبود.
خسته نباشید میگم به کلیه عوامل نمایش.

فقط می‌تونم بگم فوق‌العاده بود، از هر نظر، همین

بعضی از تاترها ممکنه ضعیف یا بد باشند و ادم از اینکه وقتشو هدر داده ناراحت باشه ولی این نمایش از معدود نمایش هایی بود که نه تنها افتضاح بود بلکه به شدت اذیت کننده بود.
تنها نقطه ی مثبت بچه ها بودند که ای کاش کل زمان به اونها اختصاص پیدا می کرد.
شاید بهتر بود برای تمرین و تست کلاس های بازیگری یا یک فضای دانشجویی انتخاب می کردید.
موفق باشید.