مگه عشق نباید جلوی ناراحتی آدم ها رو بگیره؟

وزارت آب برای من یکی از تجربه‌های جذاب و متفاوت این روزهای تئاتر بود. ایده تازه نمایش و نگاه کارگردان در تبدیل یک بحران اجتماعی به موقعیتی دراماتیک، از همون ابتدا برام کنجکاوی‌برانگیز بود.
اما چیزی که بیشتر از همه از تماشاش لذت بردم، بازی‌های فوق‌العاده میلاد شجره و مجتبی پیرزاده بود. به نظرم هر دو خیلی خوب از پس موقعیت‌ها بر اومده بودن و تعامل، ریتم و انرژی بینشون، بخش مهمی از جذابیت اجرا رو می‌ساخت. کارگردانی هم در شکل دادن به این رابطه و پیش بردن موقعیت‌ها، برای من قابل توجه بود.
البته شب اول یک ناهماهنگی فنی هم داشت؛ صدا برای چند ثانیه هنگام پخش تصویر روی وال قطع شد که کمی از پیوستگی اجرا کم می‌کرد و امیدوارم در شب‌های بعد برطرف بشه.
در مجموع وزارت آب برای من نمایشیه که ارزش دیدن داره.

خسته نباشید به تمام گروه. 🌱❤️

چقدر خوب بود این کار. دمتون گرم واقعا، نمی‌دونم بیشتر از این چی باید بگم

درجه یک
عالی
چی میشه گفت واقعا،وقتی نمایش انقدر زیباست که هم حالت خوب میشه و هم اینکه ذهنت رو درگیر میکنه
قسمتی که به ترتیب مطرب ها زندگی و مرگ خودشون رو روایت میکردند برای من بینهایت جذاب بود
انقدر کل گروه عالی بودند که واقعا نمیخواستم از کسی اسم ببرم ولی دیدم کم لطفی هست که یه تشکر ویژه از هنرمند درجه یک آقای علی لیاقی نداشته باشم
بازی بی نقص و شیرین،صدای درجه یک در هنگام اجرای تصنیف ها و از همه مهمتر اینکه هنگام خروج از سالن ،با نهایت ادب ایستاده بودند و خسته نباشید میگفتند
دمتون گرم آقای لیاقی

اجرای بسیار روان و یکدستی بود. هماهنگی بدن بازیگرها با فضای نمایش فوق‌العاده بود و احساسات به شکلی طبیعی و باورپذیر به مخاطب منتقل میشد، طوری که واقعا می‌شد اونارو را حس کرد. نورپردازی و طراحی و اجرای دقیق صدا و استفاده هوشمندانه از دو پرده نمایش، همگی در خدمت روایت بودند و به‌خوبی با هم هماهنگ شده بودند. خلاصه بگم، همه‌چیز به‌اندازه و دقیق و حساب‌شده بود نه چیزی اضافه به چشم می‌آمد و نه چیزی کم احساس میشد. تجربه‌ای بسیار لذت‌بخش و تأثیرگذار بود.

توصیه میکنم دوستانی که دنبال دیدن یک نمایش حال خوب کن هستند ؛اجراهای باقی مانده رو از دست ندن

دو روز از دیدن این نمایش گذشته و هنوز قسمتهایی از نمایش رو که مرور میکنم باز لبخند میزنم

ممنونم از همه ی گروه بابت انرژی بالایی که صرف اجرای این نمایش کردند.

یکشنبه به تماشا نشستم ، داستان خوب بود ، کامنتها رو حودنه بودم و انتظارم خیلی بیشتر بود ، به جز نقش اصلی که خوب بازی میکرد به نظرم بقیه بازیگران در سطح خوبی نبودند ، البته که حتما سلیقه هم دخیل و البته که من منتقد حرفه ای تئاتر نیستم ، خسته نباشید میگم به همه و امیدوارم موفق باشید ، به هر حال پیشنهاد نمیکنم دیدن نمایش رو .

دیروز گفتم برم یه تاتر ببینم یک ساعتی از مشکلات دور باشم ، دیدم یک ساعتی دارم به همون مشکلات میخندم .. ممنون خسته نباشید ..

«تبار خون» واقعاً یه نمایش درجه‌یک بود؛ از فضاسازی و موسیقی گرفته تا کارگردانی و بازی‌ها، همه‌چیز به‌اندازه، حساب‌شده و تماشایی بود.

اما بین تمام نقاط قوت این اجرا، بازی خانم کامکار برای من یه چیز دیگه بود؛ واقعاً توی یه لیگ دیگه بازی می‌کردن! اجرایی به‌شدت گیرا و تأثیرگذار که به‌تنهایی می‌تونه یکی از مهم‌ترین دلایل تماشای این نمایش باشه.

خسته نباشید میگم به کل تیم این نمایش و امیدوارم که نمایش های بیشتری رو روی صحنه ببرین.

داستان جالبی داشت و بازی خوبی داشت

خیلی خوب بود و خیلی تایم کمی پیش میومد که نخندیم و داستان خوبی هم داشت و خیلی سرگرم کننده بود و خیلی بازیگری ها خوب بود و استفاده خوبی از بدنشون میکردن بازیگرا
خسته نباشید به تیم نمایس مادر کیو

از همه نظر عالی بود و این تیم تئاتر قلب نارنگی شون هم دیده بودم و واقعا عالین هم از نظر هماهنگی هم دیالوگ هم داستان هم بازی هم پرفورمنس همه چی عالی بود.
خسته نباشید به کل تیم نمایش سبکی

خیلی میتونست بهتر باشه، تایمای خیلی زیادی حوصلمون سر میرفت و داستان نمایش میتونست قوی تر باشه و سر و ته داشته باشه حداقل به هر حال خسته نباشید