تیوال سینما
T1 : 00:25:26
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید

 

دو عدد بلیط فیلم هجوم(ساخته شهرام مکری)سه شنبه ساعت8شب ،سینما فرهنگ برای فروش.هر بلیط 6تومن raminesmaeili@
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
http://ainenews.ir/fa/news-details/4878/

«شهرام مکری» در گفت و گوی «تفصیلی» و «تحلیلی» با «آینه نیوز» از جهان سینمایش و ابعاد «هجوم» ش گفت ( بخش اول گفت و گو)

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عکس
از فیلم کوتاه مرضیه و مارلون
۳ روز پیش، شنبه
محمد عسگری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چند تا ایراد فیلم نامه ش داشت:
1- من این فیلم رو با دوست روانشناسم دیدم. اختلال دیس تایمی که در فیلم بعنوان یه بیماری خطرناک معرفی شد به هیچ عنوان یه بیماری حاد نیست، که نشون می ده مشاور روانشناس خوبی نداشتن.
2- خونه ی به اون قدیمی، آیفون تصویریش اون هم به اون جدیدی! فقط بحث آیفون نبود، کارگردان می خواست شاکردوست حتمن بفهمه که نوید پشت دره و به نظرم از روی ضعف نمایشنامه مجبور شد آیفون تصویری، در خونه ای که قراره به زودی خراب بشه رو استفاده کنه.
3- دختره اگه می خواست فرار کنه بره خارج، کیفش رو بر می داشت از خونه فرار می کرد، دیگه دیوونه بازی و تیمارستان نمی خواست. بهانه ش این بود که توی خونه زندانی شده، دو تا راه برای فرار دختره وجود داشت،یکی چهارشنبه شب ها که نوید مهمونی داشت، دوم اینکه اگه کلید هم نداشت از همون سرایدار خانمی که خونه ش سبلان بود و به ... دیدن ادامه » الناز کلید رو داد می تونست بگیره، البته به مورد 3 خیلی نمی شه خورده گرفت چون بالاخره فیلمه و باید ساخته شه.
4- محمدزاده از کجا می دونست شاکردوست گوشیش رو توی خونه جا گذاشت و توی آسانسور نمی تونه به پلیس یا دوستش برای کمک زنگ بزنه؟ درسته که گوشی خاموش بود ولی نوید قبل از این که زنگ بزنه رفت پشت بوم و نمی دونست گوشی شاکردوست خاموشه و از قبل این نقشه رو کشیده بود چون توی ماشین گفت من بالا نمی آم زنگ می زنم تو بیا پایین.
در مورد میزانسن فیلم، کارگردان یه جورایی می خواست نشون بده که فیلم در ناکجا آباد اتفاق می افته و کانترست های موجود مانند موبایل جدید و اتومبیل و خونه های قدیمی برای همین منظور استفاده شده بود و می خواست سبک آلفرد هیچکاکی به فیلم بده.
برای من که خیلی کم سینما میرم، در مجموع یه فیلم خوب و متفاوت بود. شاکردوست خیلی خوب بازی کرد و اثری از بازیهای درخشان محمدزاده در تئاترهایی که ازش دیدم نبود که البته می تونست به خاطر تعداد دیالوگ های کم و ضعف کارگردان در بکارگیری بازیگر باشه.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
میشه بارها و بارها این مستند رو دید
و هر بار باهاش زندگی کرد

با اون آدمها
با اون خاطرات
با اون فراز و فرودها

زبان قاصره از حس بی نظیری که این مستند به من هدیه کرد...

آب کم جو، تشنگی آور بدست.

هجوم، بهترین فیلم شهرام مکری ست. حالا دیگر فیلمساز استایل خودش را یافته، ثابت کرده که سواد سینمایی و توانایی ساخت فیلمی با کلاسِ جهانی را دارد.
سینما یعنی این .
طراحی لباس ، گریم ، طراحی صحنه، جلوه های ویژه و ...(حتی دایجسیس) و مهمتر از همه، فیلم نامه ای با لایه های پنهان دارد.
درود به شهرام مکری که همچنان رو به جلو در حرکت است ، عاشق سینماست و بنظر می رسد، شاهکارش پیش روست.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پراکنده‌گویی موج می زد در این فیلم . می تواند بعنوان گزارش خبری ، بصورت سریالی ، از تلویزیون پخش شود.
سینما این نیست.
امیرمسعود فدائی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
همه چیز در خدمت فیلم و القا حس و منظور فیلم
موسیقی
تدوین
فیلمبرداری
عالی ، تشکر فراوان از کارگردان
امیرمسعود فدائی و مریم زارعی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من خنجر قتل تو شدم پرویز
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» بهنوش بختیارى، پزشک قصه‌ای که «پاسیو» روایت مى‌کند
... دیدن متن »

بهنوش بختیاری در نقش یک پزشک در فیلم «پاسیو» به کارگردانی مریم بحرالعلومی ایفای نقش می‌کند. این دومین همکارى بهنوش بختیارى با یک کارگردان خانم است. او پیش از این در فیلمی به کارگردانی مهشید افشارزاده نیز حضور داشته است.
به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه، «پاسیو» به کارگردانی مریم بحرالعلومی و تهیه‌کنندگی سید امیر سیدزاده به زودی کلید می‌خورد و علاوه بر بهناز جعفری، محدثه حیرت، کریم امینی و بهنوش بختیارى؛ یاسمن ترابى، سحر غمخوار و حسین ملکى نیز بازیگران نخستین فیلم مریم بحرالعلومى هستند.
یاسمن ترابى از هنرجویان کارگاه بازیگرى هومن سیدى است که «پاسیو» اولین تجربه جدى بازیگری او خواهد بود. سحر غمخوار منشى صحنه با سابقه و بازیگر است که این روزها تئاتر «ماتیک قرمز» را در سالن استاد انتظامى روى صحنه دارد و حسین ملکى مدیرفیلمبردارى باتجربه سینماست که سال گذشته براى ایفای نقش اصلى فیلم «حبیب آقا» به کارگردانی محمد حمزه اى جوایز متعددی را دریافت کرد.
«پاسیو» که قصه‌اى زنانه را در بستر شهر روایت مى‌کند،  بر اساس فیلمنامه‌ای با عنوان «زنگ پشت بام» نوشته حامد قاسمى ساخته خواهد شد.
عوامل «پاسیو» عبارتند از: کارگردان: مریم بحرالعلومى، نویسنده فیلمنامه: حامد قاسمی، مدیر تولید: روح‌اله مهاجرى، مدیر فیلمبردارى: مسعود امینى تیرانى، مدیر صدابردارى: على کیان ارثى، طراح گریم: امید گل زاده، طراح صحنه: عباس حاجى درویش، طراح لباس: فرحناز نادرى، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان: مجید مافى، عکاس: حسن هندى، مشاور رسانه‌اى: مریم قربانى نیا، سرمایه‌گذار: مریم بحرالعلومى، تهیه‌کننده: سید امیر سیدزاده.

۶ روز پیش، چهارشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فکر میکنم برای لذت وافی از هجوم نیاز هست حتما سری به ماهی و گربه بزنیم , چرا که اگر قبلا یک طرف ماهی ها ی "کاملا" بی دفاع بودند و طرفی دیگر گربه ها اکنون خطر اصلی در میان خود ماهی هاست , علاوه بر گربه هایی که اکنون لباس قانون بر تن کرده اند و به خیال خام خود میان ماهی ها آمده اند تا شکارشان کنند . هر چند خودشان هم شکار دیگری اند , لیدری که در ماهی و گربه آدم میکشت و دو عمله قاتل داشت و اکنون لیدری که در میان ماهی هاست پرواز میکند و غیب میشود و آینده را میبیند و از خونشان میخورد !!!! دیدن دوباره ماهی و گربه و یادآوری آن کلیدهایی به دستمان می دهد برای فهم بهتر هجوم, دنیای هجوم آینده ماهی و گربه است یا شاید دنیایی موازی آن . دنیایی که در آن حکایت ,همان حکایت شکار است فقط شکارچیان آن پوست انداخته اند و در دنیایی که دیگر بیرون و درونش فرق چندانی ندارد لشکری ... دیدن ادامه » مهیا کرده و آماده هجوم اند.
سپهر و حسین ایرجی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سینما زبان تصاویری است که توسط نور و تاریکی و عناصر درونی رنگ‌ها شکل می‌گیرند و باید از طریق آن ها داستان‌ها را تفسیر کرد؛ سیاه، ناخودآگاه است؛ قرمز برجسته‌ترین نماد و نیروی حساتی است؛ نارنجی، رنگ خانواده و صمیمیت است؛ زرد، رنگ ورود آگاهی و هشیاری است؛ سبز، نشان علم و معرفت است؛ آبی، نماد شعور و درک ما به مثابه انسان است؛ رنگ نیلی، رنگ قدرت ماست؛ بنفش نماد آخرین مرحله حیات انسات است و سفید مجموعه‌ای از تمام این رنگ‌هاست: (رنگ) تعادل و توازن. سیاه نیز با نگاه منفی و شر و بدی در ارتباط است. اما این که رنگ‌ هر چیز به معنای آن چیزهاست اهمیت ندارد. بلکه مهم آن است که این رنگ برای آن چیزها به کار می‌رود.

این کدگذاری‌های ساده‌انگارانه رنگ‌ها زمانی که برای فیلم به کار می‌رود از تأثیر آن می‌کاهد؛ چراکه فیلم تحت تجربه‌ای زیباشناختی است نه یک تجربه ... دیدن ادامه » آزمایشگاهی!

برای جمع‌بندی چند سطر بالا مثالی واضح‌تر می‌زنم: در فیلم مخمل آبی (ساخته دیوید لینچ) رنگ آپارتمان «دروتی»، حسی را برای ما در پی ندارد، بلکه سبب بروز یک اندیشه می‌شود: ارتباط رنگ با شخصیت داستان فیلم. در واقع فیلم قالبی می‌دهد که محلی را به عنوان مثال اتاق قهرمان اصلی داستان، انتخاب ‌کند.؛ همانطور که می‌تواند روز سال، ساعت روز و آب و هوا را تعیین کند. فلذا با چنین توانگری‌هایی قاعدتاً نیز می‌تواند انتخاب کند که کدام رنگ‌ها را به ما نشان دهد؛ رنگی را تقویت کند، از تأثیر رنگی بکاهد و آن را در کانون توجه ما قرار دهد.
امیرمسعود فدائی این را خواند
نوبادی این را دوست دارد
اشاره کردین به مخمل آبی و من دل و دین باز از دست دادم.....نمی‌دونم چه جادویی داره که دیدنش تکراری و خسته کننده نمیشه....
۶ روز پیش، چهارشنبه
نگارنده نیز بر خود بالید از همراهی شما.
۶ روز پیش، چهارشنبه
مخمل آبی رو بعنوان آخرین فیلم از مجموعه لینچ نگاه کردم....
حسی بهم میگفت شاید از لحاظ روایی راحتترین فیلم تو این مجموعه باشه, اما درک درست زیبایی و حس پنهانش چیزی فراتر از دو فیلم مشهور کارگردان قصه ما خواهد بود...
انصافا حدسم درست بود...
۱۵ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوست دارم عوض نوشتن درباره فیلمی که دوست ندارم(و این اولین فیلم مکری هست که دوست ندارم) بهش به عنوان یک کرمانشاهی تسلیت بگم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محیطی بسته و تاریک که طبق نوشته ابتدای فیلم حدود سه ساله افتاب اونجا نتابیده که حالا درست نمیدونم این سه سال اشاره به دوره خاصی هم داره یا نه و مریضی های بسیاری که اونجا رو فرا گرفته میتونه اشاره به کشوری باشه که توش ساکن هستیم.افراد داخل سالن مردمانی مسخ و بی اراده و بی حس حتی در میمیک صورت که با سر سپردگی کامل در راه اهداف کاپیتان یا به تعبیری رهبرشون بدون چون و چرا و همون طوریکه مربی هم اشاره کرد بدون حتی سوال و بازخواستی در مورد کارهای لیدرشون به تهیه خون برای تغذیه اون تلاش میکنن و همگی میدونن سرپیچی یا سستی در اینکار میتونه به قیمت جون خودشون تموم بشه.ینی به تعبیری هرگونه سرپیچی با برخورد غیر مستقیم اما شدیدی روبرو خواهد شد.تنها راه نجات از این محیط هم عبور از حصاری هستش که باز هم ابتدای فیلم یه اون اشارع شده که این هم میتونه پیش کشیدن بحث ... دیدن ادامه » مهاجرت باشه·حصاری که به افراد اونجا طوری دیکته شده که عبور و رسیدن به اون غیر ممکن و فاصله بسیار زیاد هستش و چه بسا که اینطور نیست.البته همون طور که اشاره شده انطرف حصار هم مدینه فاضله وجود نداره و فقط گویا اندکی از محیط اون ها روشن تر هستش.در رابطه با کاراکتر علی هم میتوان گفت که طغیان و شورش و سرپیچی از نزدیکترین و معتمد ترین فرد رهبر شروع شد وچه بسا در چنین سیشتم حکمرانی شورش از نزدیکترین افراد شروع میشه نه از بطن جامعه.علی با داشتن چنین اسمی میتواند حتی در زمینه جنسی حتی پیشگام و دگر اندیش یاشد و میتوان حدس زد رابطه بین علی و سامان رابطه ای فراتر از دوستی ساده میتونه باشه.هرچند اسم هایشان فرسنگ ها فاصله و تفاوت دارد/نکته های دیگه ای هم وجود داره که چون احتمال میدم به کلی راه اشتباه رفته باشم ادامه نمیدم.چه بسا هم که دچار کج فهمی و یا توهم نکته یابی شده باشم.
نیلوفر این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
.
■■نگاهی به سی و چهارمین دوره جشنواره جهانی فیلم کوتاه تهران
■«هادی علی‌پناه» - مدیر سایت "فیدان"
.
■در کانال ابدیت و یک روز پادکست شماره شصت و دو را بشنوید :
https://t.me/EternityAndADay/350

■چندی پیش تهران شاهد برگزاری سی و چهارمین دوره جشنوارن جهانی فیلم کوتاه بود. به همین مناسبت فرصتی دست داد تا با یکی از فعالین عرصه فیلم کوتاه به گفت و گو بنشینیم. مهمان شصت و دومین برنامه از مجموعه پادکست‌های «ابدیت و یک روز»، آقای «هادی علی‌پناه»، مدت‌هاست با راه‌اندازی وب‌سایت «فیدان» و پوشش کامل خبرهای مربوط به فیلم‌‌های کوتاه ایرانی و انتشار نقد و گفت و گو و مطالب خواندنی در این باب قدم‌های موثری در جهت آشنایی بیشتر مخاطبانشان با جهان فیلم کوتاه در ایران داشته‌اند.
.
.
■مجموعه پادکست هایی درباره هنر سینما
https://telegram.me/EternityAndADay
.
نیلوفر ثانی و نوبادی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» مسعود جعفری جوزانی و حسین علیزاده سفیران هنر ایران در فستیوال هنر دهلی
... دیدن متن »

فیلم سینمایی «پشت دیوار سکوت»، جدیدترین ساخته مسعود جعفری جوزانی در 22 آبان در فستیوال بین المللی هنر دهلی که مطرح‌ترین و مهم‌ترین فستیوال‌ چند رشته‌ای هند است و از ۱۹ آبان تا ۴ آذر برگزار می‌شود، به نمایش درمی‌آید.
همچنین حسین علیزاده با گروه موسیقی «کلون زمان» به سرپرستی حمید قنبری 20 و 21 آبان در این فستیوال قطعاتی را برای دوستداران هنر موسیقی اجرا نمودند.
فستیوال بین‌المللی هنر دهلی یک جشنواره غیررقابتى است که هر سال دست‌چینى از کارهاى هنرى استثنایى جهان را ارائه مى‌کند و سالانه از ٩٠٠ هنرمند در رشته‌های مختلف هنری چون موسیقی، نقاشی، سینما، تئاتر، ادبیات و غیره را در بیش از چهل سالن رو باز و سرپوشیده، دانشگاه‌ها، سالن‌های کنفرانس و نمایشگاه‌ها میزبانی کرده و توجه میلیون‌ها هنردوست را به خود جلب می‌کند.
هنرمندانی از کشورهای آرژانتین، آمریکا، لائوس،‌ کانادا،‌ تایلند، مجارستان،‌ انگلیس، بنگلادش، اتریش،‌ اندونزی، آفریقای‌جنوبی، ایرلند، نروژ،‌ ویتنام و فیلیپین در این فستیوال شرکت دارند.

امیرمسعود فدائی این را خواند
Prudence این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من عاشق این تیپ فیلمهام تو سینما....
اونقدر تکلیفشون با خودشون و مخاطبشون مشخص و شفافه که آدم از دیدنشون, حتی دیدن اون ابتذال پنهانشون, اذیت نمیشه...مدعی نیست و هرچی که هست تو دایره اخلاص برات گذاشته..تو پوستر, تو انتخاب بازیگر, تو انتخاب رنگ و لباس, تو آنونس, تو تیزر و هرچی, حتی تو اسم انتخابی فیلم...میدونی چه کاره ای..
تو این دنیا به نظرم هیچ چیزی مهمتر از این نیست که بری سراغ چیزهایی که تکلیفت باهاش مشخصه...دروغ نمی گه
اگر قرار باشد به بررسی و تحلیل هجوم بپردازیم ، باید گفت هرکسی برداشت منحصر به خود را دارد.
از نکات حایز اهمیت و خلاقانه این فیلم ، آن بود زمان و ماکن ثابت است ولی نقش ها عوض میشود و هر بار دوربین از نگاه نقش دیگری داستان را واکاوی میکند. نکته مهم روانشاختی فیلم این بود که هیچ کس خوب یا بد نبود ، همه شخصیت ها خاکستری بودند ، همه جنایت کردن ، ولی جنایتی که منطقی بنظر می آیدف هیچ کس مجرم و گناهکار نیست بلکه ناشی از سرشت آنها دارد.سرتاسر فیلم پر از دیلوگ ها، تصاویر و رنگ هایی که به معنای اعتراض از وضعیت اسف بار اجتماعی است. حتی فضای غبار گرفته ورزشگاه، تاریکی و اشاره به حصار های دور این ورزشگاه. آزادی رنگ می بازد و رهایی در غالب تاریکی معنا پیدا میکند. داستان هیچ قهرمانی هم نداردو همه فقط به آنطرف حصار فکر میکنند که شاید زندگی بهتری برایشان رغم بخود . اما ... دیدن ادامه » با گذشت زمان، زمانی که دیر شده، دیگر آنطرف حصار با اینطرف حصار تفاوتی ندارد. فیلم سرشار از نماد است ، نمادهایی که در خالکوبی تک تک دوستان سامان باید دید. شخصیت منحصر به فرد داستان نه سامان است نه نگار، بلکه علی است که به خاطر عشق دست به جنایتی هولناک میشود. اهمیتی ندارد که سامان مرده یا هنوز زنده است، مهم اینست که نگار آمده.....
محمدرضا دانش این را خواند
حسین ایرجی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مادرانگی مدرن بدون زایش دغدغه نسل جدید دختران ایرانی
» در نشست نقد و بررسی "پرسه در حوالی من" مطرح شد
... دیدن متن »

نشست نقد و بررسی پرسه در حوالی من عصر یکشنبه 21آبان ماه در چهارصد و پنجاه و چهارمین برنامه باشگاه فیلم تهران  با حضور غزاله سلطانی نویسنده و کارگردان، آنتونیا شرکا منتقد سینما و کورش جاهد کارشناس و مجری در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
در ابتدای این برنامه کورش جاهد درباره محور زن در فیلم های سینما براساس موضوع "پرسه در حوالی من" گفت: در 20 سال اخیر فیلم های زنانه رشد داشته و این در حالی است که فیلم های تاریخ سینما همواره مردسالارانه بوده است و اگر به زن پرداخته می شد هم معمولا در نقش همسر، معشوقه یا نقشی حاشیه ای بود. در بیست سال اخیر همه چیز شکل و نشانه های ریز تصویری دلالت بر جهان زنانه دارد و "پرسه در حوالی من" هم همین ویژگی را دارد.
غزاله سلطانی درباره روند تولید اثر اظهار کرد: دنیای زنانه دغدغه ذهنی من بوده است و تقریبا از بهار سال 94 روی طرح "پرسه در حوالی من" کار کردم. در روز های ابتدایی درگیر بحران سی سالگی بودم و تنهایی ها و فضای تنهایی سایه شخصیت فیلم از دنیای خودم می آمد. زمستان 94 فیلم ساخته شد و در خرداد 96 در هنر و تجربه اکران شد.
آنتونیو شرکا منتقد این برنامه درباره پرسه در حوالی من توضیح داد: این فیلم بدون این که اثری فمنیستی در بعد اجتماعی و سیاسی باشد زن محور است و تمایلات زنانه دارد. وجه زنانه فیلم در دو موضوع قابل بررسی است؛ یک بخش بازنمایی تصویری است که جزئیاتی در لحظه های خلوت یا اجتماعی این دختر را به تصویر می کشد که در فیلم های دیگر با این ریزبینی و ظرافت نمی بینیم. ما می دانیم نشان دادن مو ممنوع است اما وقتی از کوتاه کردن یا رنگ کردن مو تصویر داشته باشیم قابل نشان دادن است اما شاید کسی به فکرش نمی رسد که این گونه به تصویر بکشد و این شکل کارگردانی می تواند در به تصویر کشیدن لحظه های خصوصی و تنهایی یک زن کمک کند. تعلقات خاطر و ظرافت های زن ها اعم از لاک زدن، آرایش کردن و غیره که شاید به فکر کسی نرسد که نشان داده شود و این نشانه ها تنها به ذهن یک فیلمساز دغدغه مند رسیده است.
وی ادامه داد: وجه دیگر در موضوع فیلم است، من فکر می کنم ما یک تاریخ نسبتا طولانی از موضوع زن در سینمای ایران را سپری کردیم. فیلم های بعد از انقلاب مراحل متنوعی را طی کرده است و کارگردانان زن چون رخشان بنی اعتماد، پوران درخشنده و تهمینه میلانی فیلم های زنانه با وجهه اجتماعی دارند اما "پرسه در حوالی من" نگاه مدرنی دارد و زنی است که بدون مشکل معیشتی و بدون به هم خوردن امنیت خود به تنهایی زندگی می کند و هیچ مشکلی به لحاظ اجتماعی و اقتصادی ندارد بلکه دغدغه هایش شخصی و درونی است و او را آزار می دهد و ما نیز با اشارات به آن ها پی می بریم. در سینمای ایران تا کنون به چنین موضوعی پرداخته نشده است که در فیلم زنی بدون این که مشکل داشته باشد به دنبال بچه دار شدن بدون شوهر است و این که چنین حقی به زن های تنها داده نمی شود یا به سختی داده می شود به مسائل حقوقی کشور ما بر می گردد.
این منتقد سینما درباره جزئیات این اثر بیان کرد: فکر می کنم "پرسه در حوالی من" سکوت های زیادی دارد که البته قابل درک است چون عنوان فیلم نشان از لزوم این سکوت ها دارد و فیلمی درونگراست که لحظه های خلوت این زن را دنبال می کند. همچنین از جایی که سایه تصمیم می گیرد به دنبال مادر بچه بگردد ریتم فیلم شکل دیگری پیدا می کند و نسبت به روند پیش از آن تغییر می کند در نتیجه فیلم دوپاره شده و در آخر ریتم  به هم می ریزد. این یک نقیصه است و فیلم ناتمام می ماند یعنی مسئله نیاز به مادر شدن و سرنوشت بچه مبهم می ماند و  نمی توانیم درست بفهمیم که کسی که دغدغه بچه دارد برنامه اش چیست و آیا با توجه به زمان فیلم می توانست به یک سرانجام برسد؟
در ادامه برنامه جاهد درباره کارکرد موسیقی در آثار سینمایی اظهار کرد: در سینمای ایران مسئله ای که  مطرح می شود و در سینمای غرب نیست این است که گفته می شود از موسیقی برای حس صحنه استفاده می شود چون کارگردان نمی تواند حس آن صحنه را در آورد، این اتفاقا بد نیست و موسیقی جزئی از بافت فیلم است. هر کس فیلمی را به عنوان ایده ال خود دارد اما قرار نیست اگر فیلمی ایده الش نبود آن را کنار بگذارد بلکه وقتی با یک اثر جدید روبرو شدند نباید با کلیشه ذهنی خود مقایسه کنند  و آن را خوب ندانند یا بد بدانند بلکه فیلم باید پیام  و حرف  خود را به مخاطب منتقل کند. 
سلطانی درباره حضور "پرسه در حوالی من" در جشنواره های خارجی نیز توضیح داد: در دو جشنواره ماربلا و یونان شرکت کردیم. در جشنواره یونان کاندید تصویر و تدوین شدیم وجایزه کسب کردیم و در جشنواره ماربلا هم مهراوه شریفی نیا کاندید شد. در این جشنواره ایرانیان آن قدر برای دیدن فیلم آمده بودند که جمعیت دوستان دعوت شده به جشنواره کم تر بودند، خانم ها بیشتر با فیلم ارتباط برقرار کردند اما هنوزنمایش گسترده در خارج از کشور نداشته ایم. یک فیلم مستند درباره عزت الله انتظامی ساخته ام و این دومین اثر من است.
شرکا به تفاوت نسل جوان و نسل گذشته مادران در این فیلم اشاره  کرد و افزود: برای زنان نسل قدیم بچه دار شدن و مادر شدن مسئله مهمی است اما نسل جدید که دختر این فیلم نماینده آن است مادر شدن مهم نیست و بچه دار شدن مثل  بزرگ شدن یا پرورش یک حیوان است که هر وقت می تواند آن را کنار بگذارد و وجدانش هم نارحت نیست. با توجه به ذهنیتی که دارد فکر نمی کند که رسالت اجتماعی در به سرانجام رساندن کودک دارد و خود  ایده فیلم هم به درستی در نیامده است یعنی وقتی به یایان فیلم می رسیم متوجه نمی شویم که در ذهن سایه چه می گذرد و از این موضوع ناراحت است یا فکر می کند با رساندن این بچه به مادرش کار خوبی کرده است و  فکر می کند که سراغ کودک دیگری برود .
وی ادامه داد: درست نبود که این ابهام در پایان فیلم باقی بماند. مخاطب در طول فیلم با این شخصیت همراهی می کند و در پایان در خلا رها می شود، باید در مورد اقدامات و تصمیات بعدی او  حدس بزند، حیف شد که این ابهام باقی ماند.
شرکا درباره ارتباط این فیلم با آثار مشابه اظهار کرد: "پرسه در حوالی من" لحظات نابی دارد که مخاطب با آن ارتباط برقرار می کند، فیلمبرداری و موسیقی بسیار خوب دارد  البته ممکن است از برآیند همه این ها نتوانید با کل فیلم ارتباط برقرار کنید. با توجه به فیلم رگ خواب که روی پرده اکران است "پرسه در حوالی من" می تواند آن روی سکه رگ خواب باشد. در این اثر سایه بیشتر نگاه لوکس به بچه دارد و چون احساس و اراده اش جدی و درست نبود به راحتی نیز از بچه دل کند.
سلطانی در پاسخ به اظهارات منتقد برنامه بیان کرد: بالاخره هر آدمی وقتی یک اثر هنری خلق می کند چیزی از خود در آن می گذارد. سایه و دنیایش از خود من برآمده است و فکر می کنم یک زن در 30 سالگی به زایش و بچه بسیار فکر می کند و این قضیه در من نیز وجود داشت اما این که به بهزیستی بروم مربوط به قصه بود. معتقد به گفتن پیام  توسط اثر به مخاطب نیستم.
جاهد همچنین از این برنامه به عنوان یکی از بهترین برنامه های باشگاه فیلم یاد کرد و گفت: خانم سلطانی نقدها را قبول می کند در حالی که فیلمسازان دیگر در بعضی از جلسات کمتر نقدی را قبول می کنند، فیلمسازی جواب دادن به یک مجموعه پرسش هاست که در ذهنت ایجاد شده و فیلم می سازید که به آن ها جواب دهید. نقش های مذهبی و سنتی در سینمای ما و همچنین در سینمای غرب به جهت مذهب و سنت این گونه بوده است که زن باید نقش همسر را بازی کند و در برابر یک مرد تعریف شود. 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» « پناه» کاندید دریافت جایزه ویژه جشنواره مدیترانه ای کن شد
... دیدن متن »

 فیلم سینمایی « پناه» ساخته  احمد بهرامی  کاندید  دریافت جایزه ویژه جشنواره مدیترانه ای کن شد.  
به گزارش مشاور رسانه ای فیلم ،جشنواره مدیترانه‌ای کن ماه نوامبر در  فرانسه  برگزار می شود و هدف آن نمایش با کیفیت ترین آثار مستقل هنری جهان است . 
گروه سازنده «پناه» در شرایط بسیار سخت آب و هوایی در کویر مرکزی ایران (روستای مصر) این فیلم را تولید کرده اند. از ویژگی خاص این فیلم ، ثبت تصاویر بکر کویر با استفاده از لنز آنامورفیک است که زاویه گسترده این لنز قابلیت به تصویر کشیدن پلانهای کویر را دارد. در خلاصه داستان فیلم آمده است: پسری جوان بنام پناه در یک روستای کوچک در دل کویر کمک حال خانواده و اهالی روستا است. او میان رفتن و ماندن مردد است… 
بهرامی تا کنون ساخت چند فیلم کوتاه و همچنین تهیه و کارگردانی فیلم های بلند داستانی را در کارنامه خود داشته است؛ همچنین موفق به دریافت دیپلم افتخار بهترین فیلم بخش ترافیک جشنواره فیلم پلیس برای فیلم «عبور» و دیپلم افتخار و لوح تقدیر بهترین کارگردانی فیلم ویدیویی از جشنواره دفاع مقدس 1395 برای فیلم «تونل» شده است.  
حسین براتی، هدی آهنگر، ندا کوهی، کامبیز قوام زاده، مجتبی قربانی و مریم داوری بازیگران «پناه» هستند. 
این جشنواره از تاریخ 23 تا 27 نوامبر(2 تا 6 آذرماه) به دبیری الکساندر هایتن برگزار می شود و بلال طاهری فیلمساز بین المللی به عنوان دبیر بخش جایزه ویژه این جشنواره حضور دارد. 
عوامل تولید «پناه» عبارتند از: 
نویسنده وکارگردان: احمد بهرامی، مدیر فیلمبرداری: مهدی اصلانی، تدوین: باران علائی، صدابردار: هادی ساعد محکم، برنامه ریز و دستیارکارگردان: بیژن حجازی، طراحی و ترکیب صدا: حسن مهدوی، طراح صحنه و لباس: ناهیدعزیزی ، طراح پوستر : مهدی هاشمی، اجرای صحنه و لباس: عباس بحری، مدیرتولید:کامبیزقوام زاده، گریم: مرجان سلمانیان، تصحیح رنگ:سهراب نوربخش، امور فنی صدا: استودیو مون، جلوهای ویژه بصری: سلمان اربابون، منشی صحنه: ندا عزیزی، دستیاران کارگردان: بهنام داوری، اهورا بهرامی، گروه فیلمبرداری: رضا گلکرمی، محسن دبیریان، عرفان قبادی بیگوند، میلاد اصلانی، دستیاران صداگذاری: ایمان عزیزی، میلاد سرچمنی، متصدی دوربین: محسن هادوی، عکاس:حمید جغتایی، عنوان بندی و زیرنویس : مرتضی حاج محمدی ، مترجم: صدف صدری، تدارکات: محمد براتی، مهدی حشمت، حمل ونقل: مجید رحمانی، هماهنگی امور فرانسه : سید علیرضا میرزایی، هماهنگی و مدیریت تور: فرشته کرمعلی، مشاور رسانه ای: منصوره بسمل، مشاور کارگردان: صالح غربی جوان، مشاور پروژه: تورج اصلانی، مجری طرح: محمود بهرامی، تهیه کنندگان: ناهید عزیزی ، احمد بهرامی، تهیه شده درخانه فیلم پارسیان

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلمی جسورانه و بسیار خلاق با طراحی صحنه ی مینیمالی و داگویلی..!! بعنوان یک ایرانی به این خلاقیت و فکر که در سینمای دنیا انگشت شمار است،افتخار کردم..صحنه ی دعوا و تصادف دختربچه عالی کار شده بود و فیلمبرداری فیلم نقطه ی قوت فیلم بود..آینده بسیار خوبی برای آقای آبست متصورم و منتظر فیلم بعدی ایشون هستم..با سپاس.
سروناز یکتا و سپهر این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» اکران ویژه «14 جولای» با مدیریت فیلمبرداری تورج اصلانی در جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم کمرایمیج»
... دیدن متن »

منصور جهانی ـ فیلم سینمایی «14 جولای» با مدیرفیلمبرداری تورج اصلانی فیلمبردار بین‌‌المللی سینمای ایران، محصول کشورهای آلمان و ترکیه؛ در بیست و پنجمین جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم کمرایمیج» لهستان به نمایش درمی‌آید.
فیلم سینمایی «14 جولای» (14 تیرمه Tîrmeh) 14 July به کارگردانی هاشم آیدمیر Hashim Aydemir، به تهیه‌کنندگی ممد حسام‌الدین یورک Mehmet Husamettin Yurek از کمپانی سینمایی «یاپم 13» Yapim 13 و با مدیرفیلمبرداری تورج اصلانی فیلمبردار بین‌‌المللی سینمای ایران و با فیلمبرداری حسن اصلانی؛ محصول کشورهای آلمان و ترکیه؛ در دومین حضور بین‌المللی خود در یک اکران ویژه در بخش «سینما جهان» در بیست و پنجمین دوره جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم کمرایمیج» CAMERIMAGE جشنواره تخصصی فیلمبرداران سینمای جهان در کشور لهستان روی پرده می‌رود.
جشنواره بین‌المللی «کمرایمیج» که معتبرترین و تنها جشنواره تخصصی هنر فیلمبرداری در دنیا به شمار می‌رود؛ هر ساله با حضور فیلمبردان مطرح و باتجربه سراسر دنیا در شهر لودز در کشور لهستان برگزار می¬شود و مسئولان این جشنواره براساس نوع فیلمبرداری، بهترین فیلم را انتخاب می‌کنند و به سه فیلمبردار برتر جوایز «قورباغه طلایی»، «قورباغه نقره‌ای» و «قورباغه برنزی»؛ معتبرترین جایزه فیلمبرداری جهان را اهدا خواهند کرد.
تورج اصلانی در سال 2012 در بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی «کمرایمیج» لهستان برای فیلمبرداری فیلم سینمایی «فصل کرگدن» جایزه «قورباغه برنزی» این جشنواره معتبر و تخصصی فیلمبرداران سینمای جهان را از آن خود کرد و همچنین با فیلم سینمایی «بغض» به کارگردانی رضا درمیشیان تندیس نامزدی بهترین فیلمبرداری را نیز دریافت کرد. 
اصلانی در سال 2009 نیز با فیلم مستند «چه سرسبز بود دره ما» به کارگردانی فرشته جغتایی کاندید دریافت جایزه بهترین فیلمبرداری بخش مستند هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی «کمرایمیج» بود.
بیست و پنجمین دوره این جشنواره با حضور فیلم‌هایی از کشورهای مختلف جهان در چندین بخش از جمله؛ بخش اصلی فیلم‌های سینمایی، بخش ویدئویی، بخش مستند، بخش موسیقی، بخش تبلیغاتی، بخش دانشجویی، کارگاه‌های تخصصی در روزهای 20 تا 27 آبان ماه جاری (11 نوامبر تا 18 نوامبر 2017) در شهر لودز در کشور لهستان برگزار می‌شود. 
فیلم سینمایی «14 جولای» در نخستین حضور بین‌المللی خود در بخش رقابتی فیلم‌های بلند «سینمای کُردی» در پنجمین دوره جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم «دهوک» Duhok در سالن «کنگره» دانشگاه دهوک و همچنین مرکز سینمایی «مازی مول» در شهر دهوک در اقلیم کردستان عراق روی پرده رفت و جایزه ویژه هیئت داوران این جشنواره به خاطر فیلمبرداری بسیار چشمگیر و استایل تصویری برجسته؛ به تورج اصلانی اهدا شد و همچنین مجموعه بازیگران این فیلم نیز به طور مشترک جایزه بهترین بازیگری این دوره از جشنواره را به‌دست آوردند.
فیلم سینمایی «14 جولای» همزمان با اکران در بیست و پنجمین جشنواره بین‌‌‌المللی فیلم کمرایمیج» لهستان مدت سه ماه است که در 145 سالن سینمایی در کشورهای مختلف اروپایی روی پرده رفته و مورد استقبال علاقمندان به سینما قرار گرفته است. 

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» محدثه حیرت و کریم امینی به «پاسیو» پیوستند
... دیدن متن »

محدثه حیرت و کریم امینی با انجام تست گریم به مجموعه بازیگران فیلم «پاسیو» به کارگردانی مریم بحرالعلومی پیوستند. 
به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه، «پاسیو» به کارگردانی مریم بحرالعلومی و تهیه‌کنندگی سید امیر سیدزاده به زودی کلید می‌خورد و محدثه حیرت و کریم امینی در کنار بهناز جعفری که یکی از نقش‌های اصلی این فیلم را دارد بازیگران نخستین فیلم مریم بحرالعلومی خواهند بود.
علاوه بر این سه نفر به زودی بازیگران دیگری نیز به مجموعه عوامل این فیلم اضافه و معرفی خواهند شد.
«پاسیو» که قصه‌اى زنانه را در بستر شهر روایت مى‌کند، بر اساس فیلمنامه‌ای با عنوان «زنگ پشت بام» نوشته حامد قاسمى ساخته خواهد شد.
مریم بحرالعلومى، تحصیلکرده رشته سینما و عضو انجمن برنامه‌ریزان و دستیاران کارگردان خانه سینماى ایران است که بعد از ساخت چند فیلم کوتاه داستانى و تجربى، «پاسیو» را به عنوان اولین تجربه بلند مستقل می‌سازد و خود، سرمایه‌‌گذاری آن را نیز بر عهده دارد.
محدثه حیرت بازیگر اصلى فیلم ائو (خانه) به کارگردانی اصغر یوسفی‌نژاد است که در جشنواره جهانی فیلم فجر خوش درخشید وسیمرغ زرین بهترین فیلم را دریافت کرد. 
کریم امینى کارگردان فیلم کوتاه و  بازیگر، به طور جدی با نقش اصلی فیلم سینمایی «آبنبات چوبی» در سال ۱۳۹۴ به کارگردانی حسین فرحبخش بازیگرى در سینما را آغاز کرد. او چندی پیش سریال «عقیق» را روی آنتن تلویزیون داشت و هم اکنون مشغول ایفاى نقشى اصلى سریال بیژن میرباقرى است.
علاوه بر این دو بازیگر امید گل‌زاده، عباس حاجی درویش و فرحناز نادری نیز به تازگی به عوامل فنی این فیلم پیوسته‌اند.
امید گل‌زاده که طراحی چهره‌پردازی «پاسیو» را بر عهده دارد، طراحى گریم آثاری همچون سریال خانگى «عاشقانه»، فیلم‌هاى سینمایی «گشت ۲» و «من سالوادور نیستم» را در کارنامه دارد.
عباس حاجی‌درویش، طراح صحنه فیلم «پاسیو» است که طراحى فیلم‌هاى سینمایى همچون «فاصله»، «تولدی دیگر»، «کارناوال مرگ» و سریال «عقیق» را برعهده داشته است.
فرحناز نادری نیز به عنوان طراح لباس در این پروژه حضور دارد که در آثاری همچون فیلم سینمایی «من»، «بی خود و بی جهت» و «آبجى» فعالیت داشته و این روزها طراحی لباس سریال «گلشیفته» بهروز شعیبی را بر عهده دارد. 
بر این اساس عواملى که تاکنون حضورشان در پاسیو قطعی شده، عبارتند از: مدیر فیلمبردارى: مسعود امینى تیرانى، مدیر صدابرداری: على کیان ارثى، طراح گریم: امید گل زاده، طراح صحنه: عباس حاجى درویش، طراح لباس: فرحناز نادرى، عکاس: حسن هندى و مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا.

پرند محمدی و پونه همایونی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» نمایشگاه تازه های کتاب های سینمایی در خانه سینما
... دیدن متن »

 

به مناسبت فرا رسیدن هفته کتاب، از روز سه شنبه 23 تا 25 آبان ماه نمایشگاهی از تازه های کتاب های سینمایی با تخفیف ویژه در محل کتابخانه خانه سینما واقع در خیابان بهار جنوبی، کوچه سمنان، پلاک29 برگزار می شود.
ناشرانی که تاکنون برای حضور در این نمایشگاه اعلام آمادگی کرده اند عبارتند از: افراز، آواژ، پژوهشگاه فرهنگ و ارتباطات، ثالث، چشمه، دیبایه، ساقی، سوره مهر، شوند، قطره و ققنوس.
برابر اعلام کتابخانه خانه سینما، ناشرانی که تمایل به ارائه عناوین سینمایی خود در این نمایشگاه دارند می توانند 5 نسخه از هر عنوان کتاب خود را به صورت امانی به این نمایشگاه تحویل دهند. حضور علاقمندان به سینما و فرهنگ کتابخوانی را در این نمایشگاه مغتنم می دانیم.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلمی متفاوت و رنگارنگ . فانتزی بود اما نه به معنای واقعی . موزیکال بود اما می تونست بیشتر باشه . تدوین ضعیف اما کارگردانی قابل قبول و بازی های خوب .
مریم زارعی این را خواند
...Amir... و ماهرو رستمی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ما ، در عصرِ پُر از آشغال و
شوخی و اتفاق زندگی می کنیم.
به پیر و پیغمبر، همه دروغ می گویند
بعد چیز های عجیبی بالا می آورند،
مثلا عدالت، W.C ، مساوات، مسخرگی.

مثلا من کسی را می شناسم
که هر جایی راه‌اش می دهند می‌رود
"هر جایی"
......
گاهی چپ می‌زند به کوچه‌ی هر کجا که رفت.
هی می‌رود، راه به راه، اینجا، آنجا، هر جا
هر کجا صدای دستی می‌شنود
خیال می‌کند عده‌ای دارند برای او کف می‌زنند.

گم ... دیدن ادامه » شدن را دوست می دارد، پیدا شدن را دوست می دارد
دوست دارد دیده شود، ستاره شود
"رئیس جمهور شود."
فقط کافی‌ست دیده شود....

یک روز شیادِ بی نظیری‌ست
یک روز ابلهی بی دلیل!
حتی هجوم کنایه را نمی‌فهمد
گاهی می‌گوید من جواب جهانم
رهبری بادهای بیهوده به عهده‌ی من است.


#سیدعلی_صالحی
از کتاب "انیس آخر همین هفته می‌آید"
Leon S. Kennedy و مریم این را خواندند
نیلوفر ، حسین ایرجی ، Captain و حامد همتی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» موسیقی «کامیون» آغاز شد/ «آینور» خواننده سرشناس کُُرد ترکیه برای «کامیون» می‌خواند
... دیدن متن »

 ساخت موسیقی فیلم سینمایی «کامیون» جدیدترین اثر کامبوزیا پرتوی توسط میلاد موحدی آغاز شد و احتمالاً «آینور دوغان» خواننده سرشناس کُُرد ترکیه اجرای قطعاتی از آن را بر عهده داشته باشد.  
صداگذاری فیلم سینمایی «کامیون» به نویسندگی و کارگردانی کامبوزیا پرتوی با مدیریت فیلمبرداری تورج اصلانی که بر عهده پرویز آبنار بود؛ هفته گذشته به پایان رسید و بعد از اتمام این مرحله، میلاد موحدی ساخت موسیقی «کامیون» را بر اساس فضای داستان، حال و هوای فیلم و همچنین لوکشین‌های آن شروع کرد و هم اکنون بر روی آن کار می‌کند و احتمالاً «آینور» Aynur ستاره سرشناس موسیقی کُردی از کشور ترکیه در این اثر سینمایی به خوانندگی بپردازد.
سال گذشته آلبوم «هاونیاز»  HAWNIYAZ به آهنگسازی و نوازندگی موسیقیدان سرشناس ایرانی کیهان کلهر با ساز شاه کمان با صدای «آینور دوغان» و با هنرنمایی سلمان قمبرف (پیانو) و جمیل گوچگیری (تنبور) توسط انتشارات «هارمونیا موندی» در سراسر دنیا منتشر شد و مورد استقبال علاقمندان به موسیقی قرار گرفت و این گروه موفق، کنسرتهای متعددی را نیز در کشورهای مختلف اروپایی برگزار کردند.  
فیلم سینمایی «کامیون» با مدیریت فیلمبرداری تورج اصلانی در مرزهای سوریه و عراق، در روستاهای اطراف منطقه «سیلوانا» در استان آذربایجان غربی، در شهرهای ارومیه و میانه و در نهایت در لوکیشن‌های مختلفی در تهران از جمله؛ آزادی، تهرانسر، گلابدره، شهرک غرب، صادقیه و ... فیلمبرداری شده است.   
در فیلم سینمایی «کامیون»، سعید آقاخانی، نیکی کریمی، تروسکا جولا، رامین راستاد، یعقوب پرسا، نسرین مرادی و ... به ایفای نقش می‌پردازند.
تعدادی از عوامل اصلی فیلم سینمایی «کامیون» جدیدترین اثر سینمایی «کامبوزیا پرتوی» عبارتند از:
نویسنده و کارگردان: کامبوزیا پرتوی، مدیر فیلمبرداری: تورج اصلانی، فیلمبردار: مهدی اصلانی، تدوین: مصطفی خرقه‌پوش، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: رامین راستاد، صدابرداری و صداگذاری: پرویز آبنار، طراح گریم: بابک اسکندری، طراح صحنه: بابک صبحی، موسیقی: میلاد موحدی، مجری طرح: هومن احمدی توفیقی، عکاس: کسری پرتوی، مشاور رسانه‌ای: منصور جهانی، تهیه‌کننده: کامبوزیا پرتوی، محصول: موسسه سینمایی خط سوم.

Prudence این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» «زیر سقف دودی» درخشنده و «دوئل» خردمندان بهترین‌ آثار بلند و کوتاه جشنواره فیلم‌های ایرانی لندن
... دیدن متن »

فیلم سینمایی «زیر سقف دودی» ساخته پوران درخشنده و فیلم کوتاه «دوئل» ساخته محمدرضا خردمندان جایزه بهترین فیلم بلند و کوتاه جشنواره فیلم‌های ایرانی لندن را دریافت کردند.
به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی حوزه هنری، فیلم سینمایی «زیر سقف دودی» ساخته پوران درخشنده که موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم بلند هشتمین جشنواره فیلم‌های ایرانی شد، پخش بین‌الملل آن را سازمان سینمایی حوزه هنری برعهده دارد.
همچنین فیلم «دوئل» ساخته محمدرضا خردمندان برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه جشنواره فیلم‌های ایرانی لندن، محصول باشگاه فیلم سوره وابسته به سازمان سینمایی حوزه هنری است.
هشتمین دوره‌ جشنواره فیلم‌های ایرانی لندن از تاریخ 5 الی 14 آبان ماه برگزار شد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» 30 درصد از فیلمبرداری جشن دلتنگی انجام شد
... دیدن متن »

فیلمبرداری فیلم سینمایی جشن دلتنگی به کار گردانی پوریا آذربایجانی و تهیه کنندگی علی قائم مقامی  که ابتدای آبان آغاز شده بود همچنان ادامه دارد 
به گزارش مدیر روابط عمومی ، فیلمبرداری فیلم سینمایی  جشن دلتنگی همچنان در تهران ادامه دارد و تاکنون 30 درصد فیلمبرداری این فلیم انجام شده است .
فیلم  سینمایی جشن دلتنگی درباره رابطه واقعی آدم‌ها و گره خوردن آن  با فضای مجازی است  وسازندگان فیلم  تلاش دارند تا اولین نمایش فیلم درسی و ششمین دوره  جشنواره فیلم فجر باشد.
بابک حمیدیان،محسن کیایی،بهنام تشکر،مینا ساداتی،پانته آ پناهی ها، ساغر قناعت به عنوان بازیگران فیلم جشن دلتنگی هستند
عوامل فیلم سینمایی جشن دلتنگی عبارتند از:
کارگردان: پوریا آذربایجانی، نویسنده فیلمنامه: پوریا آذربایجانی و مونا سرتوه، مدیر فیلمبرداری: علیرضا زرین‌دست، طراح چهره‌پردازی: مهرداد میرکیانی، صدابردار: آرش برومند، تدوینگر : خشایار موحدیان  صحنه‌آرا: مرتضی فربد، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: حمیدرضا غفارزاده، مسوول لباس: مرضیه حبیبی، دستیار دوم کارگردان: مهیار اسلامی، مدیر صحنه: امیرعباس دهقانی، مدیر تدارکات: حسین روزبهانی، دستیار تدارکات: اسماعیل شاهیوند، منشی صحنه : آرزو نیکپور، عکاس: مونا سرتوه، مدیر روابط عمومی و تبلیغات : علی زادمهر، تهیه‌کننده: علی قائم‌مقامی

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در نشست‌های فیلمکوتا «‏‎۱۶ شب، ۱۶ کارگردان» در گالری «آس» تهران؛
» فیلم‌هاى کوتاه عباس نظام‌دوست در گالری «آس» تهران نقد و بررسی می‌شود
... دیدن متن »

منصور جهانی ـ فیلم‌هاى کوتاه عباس نظام‌دوست در جدیدترین برنامه گالری «آس» تهران تحت عنوان سلسله نشست‌های فیلمکوتا «‏‎۱۶ شب، ۱۶ کارگردان» در ساعت ١٩ فردا شنبه 20 آبان ماه جاری نقد و بررسی می‌شود.
در جدیدترین برنامه گالری «آس» تهران؛ تحت عنوان سلسله نشست‌های فیلمکوتا «‏‎۱۶ شب، ۱۶ کارگردان» آثار کوتاه کارگردانان ایرانی مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرد و در چهارمین شب نیز، فیلم‌هاى کوتاه عباس نظام‌دوست از جمله؛ «اکسیدان» و «زندگى معمولى آقاى مظفرى» در ساعت ١٩ فردا شنبه 20 آبان ماه جاری با حضور این کارگردان سینما، در کافه گالری «آس» تهران به نمایش درمی‌آید و پس از آن، جلسه نقد و بررسی برگزار می‌شود؛ حضور در این نشست برای همه‌ علاقه‌مندان به سینما آزاد و رایگان است.
فیلم کوتاه «اکسیدان» تاکنون در چندین جشنواره داخلی و بین‌المللی از جمله؛ در بخش کرنر شصت و نهمین دوره جشنواره بین المللی فیلم کن در سال 2016، هفدهمین دوره جشنواره فیلم‌های ایرانی «یاری» در سوئد، سی و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، ششمین دوره جشنواره بین المللی فیلم شهر و ... به نمایش درآمده است.
«گرگ بازی» نخستین ساخته بلند عباس نظام‌دوست با بازی علی مصفا، هانیه توسلی، نگار جواهریان، سهیلا گلستانی، سعید چنگیزیان و ... هم اکنون آخرین مراحل فنی را پشت سر می‌گذارد.
گالری «آس» تهران در خیابان شریعتی، بالا‌تر از قیطریه، جنب بانک پارسیان، پلاک ۱۸۳۱ واقع شده است.
برای اطلاع بیشتر:
https://telegram.me/acegallerytehran
مدیریت روابط عمومی گالری «آس» تهران.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» «خاطرات پاییزی» برنده دو جایزه از جشنواره ونزوئلا
... دیدن متن »

فیلم سینمایی «خاطرات پاییزی» در یازدهمین حضور بین‌المللی‌اش در هشتمین جشنواره بین‌المللی پنج قاره ونزوئلا موفق شد جایزه ویژه هیات داوران در بخش کارگردانی را برای علی فخرموسوی و جایزه هیات داوران در بخش موسیقی را برای رمان کروتین از ایتالیا به ارمغان بیاورد.
به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه، دو جایزه ویژه هیات داوران در بخش کارگردانی و موسیقی در هشتمین جشنواره بین‌المللی پنج قاره ونزوئلا در حالی به «خاطرات پاییزی» تعلق گرفت که فیلم‌هایی از 23 کشور جهان در 7 بخش این جشنواره با هم رقابت می‌کردند.
فیلم سینمایی «خاطرات پاییزی» به کارگردانی علی فخرموسوی و تهیه‌کنندگی سید امیر سیدزاده و ویکتور ویلهلم، عاشقانه‌ای ضد جنگ است که در سکوت کامل خبری و با عوامل اروپایی در مرز اوکراین و اسلوواکی فیلمبرداری شده است.
این فیلم اولین تولید مشترک سینمای ایران و  جمهوری چک و اکراین است که با هزینه شخصی و بدون کمک دولتی ساخته شده است. 
«خاطرات پاییزی» پیش از این جایزه ارکیده طلایی، بهترین فیلم جشنواره Aab هند و نشان یادبود قربانیان جنگ سازمان ملل و اتحادیه اروپا را از آن خود کرده بود و تاکنون در 12 جشنواره بین‌المللی شرکت داشته و در نوبت اکران آذر ماه سینماهای هنر و تجربه است. 
این فیلم تماما در مرز اکراین و اسلوواکی با بازیگران مطرح اروپای شرقی فیلم‌برداری شده و تمام مراحل فنی آن در اروپا انجام شده است. 
«خاطرات پاییزى» قصه دختری را به تصویر می‌کشد که خانه و خانواده‌اش مورد حمله و تجاوز گروه‌های تروریستی قرار گرفته است؛ او که آواره‌گی، نابینایی و حتی از دست دادن قدرت تکلم را تجربه می‌کند در نهایت می‌تواند آرامش و عشق را در گوشه‌ای دیگر از دنیا در کنار مردمی که خود آسیب دیده از جنگ هستند، بیابد.
در فیلم «خاطرات پاییزی» نازنین احمدى شاهپورآبادى به عنوان بازیگر نقش اول زن در کنار بازیگران مطرح اروپاى شرقى ایفاى نقش مى‌کند.
دیگر عوامل فیلم «خاطرات پاییزی» عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: دیمیتری ویشنیاک، مدیر صداگذاری: نیک استریلِسکی، تدوین: الکسانددر نِدبایف، طراح لباس: آلِنا زاویدیوسکا، طراح صحنه: رُسلان پیساچِنکو، طراح چهره‌پردازی: گریم: کاترینا ستارُوُیتووا، موسیقی متن: رُمان کروتین، انتخاب بازیگر: ویکتوریا لینهارتووا، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
طنز
» کیم کارداشیان‌ پنداری ایرانی
... دیدن متن »

پایگاه خبری گُلوَنی، رضا ساکی: نمی‌دانم شما در روز چقدر کار می‌کنید و چه قدر دل‌مشغولی دارید و چه قدر ذهن‌تان درگیر است و چه قدر قسط می‌دهید اما یقین دارم که اگر شش صبح از خواب بیدار بشوید و بعد از یک و ساعت نیم ماندن در ترافیک به محل کار برسید و تا هفت شب کار کنید و زحمت بکشید وقتی به خانه می‌رسید نهایت وقت کنید که شام بخورید و بعد بخوابید. نهایت بتوانید چهارتا صفحه را ببینید و چند تا کامنت درست تا چند فحش زیر پست آدم‌های معروف یا پول‌دار بگذارید. نهایت بتوانید قبل از خواب مسواک هم بزنید. کار بیشتری از دست‌تان برنمی‌آید چون خسته‌اید و اگر خسته نبودید الان دست‌کم دو تابچه داشتید اما ندارید چون فرصت ندارید و کار سخت اداره فرصت هر کاری را از شما گرفته است. یک آخر هفته هم می‌ماند که یا خواب هستید یا برای خودتان توی ماهواره می‌چرخید و یا ته مانده حساب‌تان را در هایپرمارکت‌ها و مگامال‌ها خرج چیزهای الکی اما لاکچری می‌کنید.

عرضم این است که این تب بدل شدن در جامعه ناشی از بی‌کاری جوانان است. یعنی شما اگر شبیه‌ترین آدم جهان به خانم کیم کارداشیان (جسدها رائع) باشید اما سر کار بروید، هیچ وقت به فکر استفاده از ظرفیت‌های بدنی‌تان به عنوان بدل خانم کارداشیان نمی‌افتید. چرا؟ چون کار می‌کنید و شب‌ها نا ندارید حتی یک استوری از خودتان بگذارید.

همین حالا بسیاری بعد از خواندن متن رفته‌اند جلوی آینه ایستاده‌اند ببینند برای تبدیل شدن به بدل کیم کارداشیان چه قدر راه دارند. عزیزان فقط آنن پایین را نبینید چشم و ابرو هم باید شبیه باشد.

باقی بقای‌تان

پایان پیام

 

محمدرضا دانش این را خواند
لیلا پناهی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمد عسگری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمد عسگری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمد عسگری این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلم هجوم و دنیایی مرموز و پیچیده اش ، مرا به سمت ذهن و آشفتگی هایش و بعد های مختلف هویت و گرایش های جنسی ، سوق می دهد.
در ابتدای فیلم از سامان که به قتل رسیده ولی جنازه ی او گمشده صحبت می شود، سامان فردی عجیب و متفاوت، که شلوار صورتی می پوشد و موهایی که نقره ای هستند و آشپزی خوبی دارد.
نوع بیان مسخره کننده ی پلیس که سامان را برای پوشش مورد خطاب قرار می دهد، علی را عصبانی می کند. مشخصاتی که از سامان داده می شود ذهن را به سمت فرد ترنس سکشوال سوق می دهد.
و در ادامه که شخصی به نام نگار که خواهر دوقلوی سامان است وارد می شود، خواهری که تا به حال هیچ کسی از وجودش خبر نداشته. کنایه های خواهر سامان به مربی باشگاه اشاره به رابطه ی خاص جنسی او با سامان دارد، در یک دیالوگ به مربی می گوید فلان شب ها سامان می اومد پیشت خوب بود... نگار جوری حرف می زند که انگار در تمام ... دیدن ادامه » جاها همراه سامان بوده، در فیلم حرف از چمدانی می شود که سامان را بعد از قتل با آن به خارج از باشگاه برده اند. حصار هایی که کسی تا به حال آن را ندیده.
در باز سازی صحنه ی قتل نگار به این اشاره می کند که او و سامان همیشه در چمدان قایم می شدند. و اشاره به این موضوع که حتی وقتی در کنار پدر و مادرشان بودند یکی از آن ها در چمدان قایم می شده، ذهن را به این سمت می کشاند که در واقع نگار و سامان یک نفر هستند.
یک بعد زنانه و مردانه ی وجود یک فرد، که بر اساس شرایط هر کدام از آن ها ایفای نقش می کردند. و آن یکی قایم می شده،
هویت وتغیر آن در مورد علی که در ابتدا به عنوان قاتل سامان معرفی می شود و برای بازسازی صحنه ی قتل وارد می شود، ودر ادامه تغییر نقش های او و تغییر جایگاه و در واقع نشان دادن هویت های مختلفش ، در نگاه اول بیننده را بسیار سردرگم می کند، اما این فیلم فضای آشفته ی ذهن و بحران هویت را به نمایش می کشد.
در فیلم تابلو های نقاشی نشان داده می شود، در یکی از این تابلو ها آدمی را نشان می دهد که بال دارد، شاید آقای مکری به رهایی و آزادی اشاره می کند.
و عشق علی به سامان و نگار که معتقد است علی عاشق او بوده نه سامان، ودر واقع تمام ابراز علاقه هایش را به نگار کرده است. و اسرار علی به اینکه همچنان سامان را دوست دارد باز هم ذهن را به گرایش های جنسی دیگری هل می دهد.
گویا در این فیلم آقای مکری ، درون ذهن یک آدم را فیلم برداری کرده است.مرموز و پبچیده

و قطعا یک بار دیدن این فیلم کم است.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
" ققنوس در تاریکی"
یادداشتی بر فیلم شگفت انگیز «هجوم»
نکته : این یادداشت بلافاصله بعد از دیدن فیلم نوشته شده است ، پس تمام آن برداشت شخصی نگارنده است و وحی منزل نیست ...

مدت ها بود به این فکر می کردم که چرا در ایران جدا از نبود امکانات، اقدامی برای خلق دنیایی جدید مانند فیلمهایی نظیر آواتار یا مدمکس نمی شود . هجوم اما نشان داد که برای خلق جهانی تازه و گشودن پنجره ای نو رو به روی مخاطب ، لزوما به پروداکشن عظیم نیاز نیست و خلاقیت و جسارت و از همه مهمتر جاه طلبی فیلمساز است که از همه چیز بیشتر اهمیت دارد .
در هجوم ، تاریکی بر گوشه ای از دنیا که دورش حصار کشیده اند ، چیره شده و مردم دارند کم کم به خون آشام هایی بیزار از نور تبدیل می شوند که برای بقا به "خون" نیاز دارند . فیلم از جایی شروع می شود که پلیس ، علی را برای بازسازی صحنه قتل سامان که یکی از هم تیمی هایش بوده به ورزشگاهی مه گرفته می آورد . کم کم ما متوجه می شویم که از طرفی علی عاشق سامان بوده و از طرف دیگر سامان به خون آشام تبدیل شده بوده و بعد از اینکه دیگر بچه های تیم به او خون اهدا نکرده بودند ، اقدام به قتل دو نفر از بچه ها کرده است و پس از آن علی او را کشته و در چمدان گذاشته و آنطرف حصارهایی که در فاصله ای بسیار دور از ورزشگاه قرار دارند ، انداخته است .
اما از طرف دیگر علی می فهمد سامان یک خواهر دوقلو داشته و در اصل علی عاشق او بوده است و تمام ابراز علاقه اش به او بوده و حتی او را به جای سامان کشته است . ماموران هم گویا هدفشان این است که بفهمند آیا سامان تبدیل به خون آشام شده بوده یا نه و اگر شده بوده چه کسانی به او در پنهان شدن کمک کرده اند و آن طور که مشخص است قتل سامان اهمیت چندانی ندارد .
با اینکه فیلم در یک برداشت بلند فیلمبرداری شده ، زمان و مکان و حتی شخصیت ها مدام در حال تغییر هستند و این وجه شگفت انگیز فیلم است . از این جهت فیلم خیلی به یکی از فیلم های کوتاه مکری ، محدوده دایره ، شباهت دارد .
ورزشی خیالی ، چاقوی عجیب و غریب ، چمدان جادویی و نمایشگری که آینده را نشان می دهد تنها گوشه ای عناصر فانتزی موجود در فیلم هستند که به ما یادآوری می کنند ، باید ذهنیت های واقعی خود را دور بریزیم و خود را در فضای سیال فیلم رها کنیم . چون هرچه بخواهیم بین سیمرغ (نقاشی ) و خون آشام هایی که در آفتاب می سوزند ، ارتباط برقرار کنیم به جایی نمی رسیم .
اگر فیلم بردمن را دیده باشید و آن صحنه هایی را که مایکل کیتون در خیالات فرو می رود و مرد پرنده ای را به جای خودش در آینه می بیند و صدای او را می شنود ، به خاطر بیاورید ؛ می توان گفت تمام فیلم هجوم در فضایی آنگونه سیر می کند . ( البته نوع فیلمبرداری هم بر این شباهت می افزاید )
به نظر می رسد فیلم در یک لحظه ، همان لحظه که علی چاقو را در قلب سامان (یا خواهرش ) فرو می کند و در می آورد ، اتفاق می افتد و بقیه آن در ذهن علی شکل می گیرد .
فیلم از هر لحاظ چه فنی ، چه ایده پردازی و فیلمنامه ، خیلی خیلی خوب است و نمونه اش را حداقل من در سینمای ایران سراغ ندارم .
اشارات سیاسی و فرهنگی و حتی جنسیتی فیلم را هم نمی شود نادیده گرفت . از علائم چسبانده شده روی دیوار راهرو ها ، تا دیالوگ هایی سراسر طعنه و متلک ؛ به گمانم تنها نقطه ضعف فیلم همین رو بودن موضع گیری سیاسی – جنسیتی فیلم است که می تواند مانع از این شود که ما نیز چون علی و سامان «از تاریکی فرار کنیم و در ساحل قدم بزنیم و مثل ققنوس دوباره از خاکسترمان برخیزیم »* .
*اشاره به دیالوگ پایانی فیلم ...


سلام من همین امشب فیلمو دیدم ...یه نمونه از موضع گیری سیاسی میگین ...
۲۰ آبان
خانم کلهری جان تنها دلیلش این می تونه باشه که عکس سامان روی جلد مجله ی ورزشی هست...چون خون آشام هستو نیروها و توانایی ماورایی داره قائدتا بهترین بازیپکن تیم ورزشی شون هست و اونا برای داشتن یه همچین بازیکنی با هم پیمان می بندن که نوبتی هفته ای یک مرتبه بهش ... دیدن ادامه » خون بدن.
۲۲ آبان
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید