باید سلیقه ی مخاطب را بالا برد ، با تمرین . همان طور که نیما می گوید . شعر را باید فهمید .سمبل ها را باید شناخت و وسعت آن ها را .او از حافظ می گوید که سرشار از سمبل و استعاره است . بنابراین وقتی مطرح می شود که نیما تحت تاثیر سمبولیست های فرانسوی ست غلط است . چرا که به صراحت از حافظ و سمبل هایش می گوید و فهمیدن آن ها .
منتها با شیوه و راه و رسم جدید . با نگاهی نو و فرمی نو . تکامل در فرم و تکنیک .

نقل از کتاب "نیمایوشیج و حرف های همسایه "
پ.ن : شاید یک چهارم کار نیما را تاثیر سمبولیسم فرانسه در بر بگیرد . بقیه از فرهنگ بومی ما ؛ سروده های زرتشت ،
ترانه های ملی ، نظامی و حافظ سرچشمه می گیرد .

پ.ن : در آستانه ی ۲۱ آبان ماه ، زادروز نیمایوشیج ، pdfآخرین اثرم ؛ "نیمایوشیج و حرف های همسایه"
را به آگاهی ِ شما عزیزان می رسانم .

https://drive.google.com/file/d/1bHeGk94oVJYoIjWERqs3vCkWOSu4I9gO/view?usp=sharing

وای بر آن که برده کند، و آن که بردگی خواهد!

وای بر آن که نام و خون کسی را نان و آب خود کند

شما با من چه کردید؟

سوگند خوردید به فرق شکافته‌ی من برای رواج سکه‌های قلبتان !

به ذوالفقار خون چکان برای کشتن روح زندگی !

و اشک ریختید بر مظلومیت من تا ساده دلان را کیسه تهی کنید !



" مجلسِ ضربت زدن / بهرام بیضایی "

تو بهونه ی دل من
واسه شعرای سپیدی
میخونم از تو نگاهت
یه نشونه ای امیدی

تو خیالم با نگاهت
دارم هی رؤیا میبافم
از تب داغ نفس هات
واسه دل خونه میسازم

گرمی اون نفساتو
توی آغوشم میگیرم
شایدم دوباره مستم
از ... دیدن ادامه ›› لبات بوسه میگیرم

مستیه لبام بهونس
واسه بودنت کنارم
تا خیال کنم که هستی
ابد و یک روز کنارم

از لب سرخ خیالم
رو لبات غنچه میذارم
هستی و با تب دستام
رو تنت بوسه میکارم

تب دستام توی دستات
تنت و بغل میگیرم
تو خیالم واسه دستات
واسه اون چشات میمیرم

دستای گرم تو بازم
تنم و بغل گرفته
انگاری خیال چشمات
جای غم ها مو گرفته

نسخ خیال پاییز
من به شعر پناه آوردم
واسه ی دیدن تو باز
به خدا ایمان آوردم

توی هر ترانه انگار
باز دوباره جووون میگیرم
مث گل های تو باغچه
با نگات آرووووم میگیرم

....
....
....
.....

ذهن من گرچه خراب
حالتم گرچه غمین
...من....
در آغوشِ نگاهت پاکم!
مست
از جامِ لبت
می زنم پیک زِ هر بوسه ی ناب....
رعشه هایم
شهوتِ لبخندت...‌
نازنین!
تنگ در آغوشم گیر...
...‌
....

گپ خودمانی

زنده یاد آتشی ، شاملو را شاعری بزرگ و مدرن می داند . اما به تعریف او از توده ها و یا مردم به طور عام ِ آن، ایراد دارد . چراکه شاملو توده ها را طیف گسترده ای می داند که _ در جواب مصاحبه گر ، وقتی راجع به زبانش می پرسد _ آنان را به افراد با ذوق ، کم ذوق و بی ذوق تقسیم می کند و این موضوع را به افراد با سواد ، کم سواد و بی سواد نیز تسری می دهد .شاملو معتقد است که :" شعر من ، می بایست از طریق نخبگان به عموم مردم برسد ." و آتشی به آن معترض است . مثالی می زنم . قبل از عید سال ۱۳۹۴ ، روز های آخر اسفند بود که در همین تهران عزیز ، من برای خرید ، به مغازه مواد پروتئینی رفتم و دیدم که روی یک صندوقچه بر روی دیوار ، شعری از خیام نوشته شده بود : بر چهره گل نسیم نوروز خوش است | در صحن چمن روی دل افروز خوش است . من خوشحال و ذوق زده شدم و پیش خودم گفتم : به به، صنف عزیز و محترم فروشنده مواد پروتئینی چقدر با فرهنگ و اهل ذوق هستند و این چقدر مسرت بخش است . آن گاه ، سوال کردم : راستی می دانید این شعر از کیست ؟ آن عزیز پشت باجه جواب داد :از پروین اعتصامی . من گفتم : نه دوست عزیز ، این شعر از خیام است . و او سری تکان داد.
خوب ، وقتی شاملو می گوید : اگر آدم ها ذوق داشته باشند شعر را می فهمند و یا با آن ارتباط برقرار می کنند ، حق دارد . و این اظهار نظر به هیچ وجه جسارتی به آحاد مردم شریف و زحمت کش جامعه نیست. در این جا باید بگویم که اگر پروین اعتصامی را شاعر مردم معمولی جامعه بدانیم و نه فقط اهل فرهنگ ، درست است . او از اشک یتیم و... سخن می راند و اشعار دل نشینی هم دارد.
در ادامه آتشی می گوید : مردم اگر حافظ ، خیام و مولانا را هم بخوانند برای خوش باشی و ... دیدن ادامه ›› دم خوش بودن است و به زبان و تکنیک آن ها توجهی ندارند. خوب ، بالاخره نخبگان و یا مردم عادی ، کدام یک و یا هر دو ؟ ولی باز به همان حرف شاملو در مورد با ذوق بودن افراد نمی رسیم؟

#مرتضی_کلانی

پ.ن :
به تازگی مصاحبه ی جناب ِ هرمز علی پور ، شاعر ِ معاصر را با ایسنا خواندم ، دیدم که آن بزرگوار گفته بود ؛ شاملو از آتشی خوشش نمی آمد ، و نمی دانم چرا ؟ در این که ایشان حقیقت را گفته اند ، شکی نیست . من از نزدیک این شاعر ِ گرامی را دیده ام و صحبت هایش را هم شنیده ام ، می دانم انسان ِ متواضع و شجاعی ست .
اما یک پرسش دارم ، زنده یاد آتشی کتاب ِ خودش را
در باره ی شاملو تحت عنوان ِ " شاملو در تحلیلی انتقادی " بعد از درگذشت ِ او به چاپ رساند . خودش می گوید ، شرم ِ حضور باعث شده . خُب ، اگر در زمان حیات ِ شاملو چاپ می شد ، حداقل او می توانست جوابی به انتقادات بدهدو...
یاد هر دو بزرگوار ماندگار .....
هدف از نوشتن متن ِ فوق ، رسیدن به جواب ِ این پُرسش است ؛ شعر چه گونه بین ِ عموم ِ مردم رواج می یابد ؟