انسان‌ها را نه از چهره، که از کردارشان باید شناخت. گاهی گرگ‌ها در لباس انسان، با لبخندی بر لب به میان دیگران می‌آیند و هنگامی که پای منفعت، حسادت یا خودخواهی به میان می‌آید، نقاب از چهره‌شان می‌افتد و بی‌رحمانه هم‌نوعان خود را می‌درند.

آن‌ها نه با دندان، که با زبان زخم می‌زنند؛ نه با چنگال، که با تهمت، خیانت و بی‌انصافی دل‌ها را می‌شکنند. دردناک‌تر آن‌که قربانیانشان اغلب کسانی هستند که به آن‌ها اعتماد کرده‌اند. تاریخ و زندگی روزمره پر است از زخم‌هایی که از دشمنان نخورده‌ایم، بلکه از دوستانی خورده‌ایم که در لباس دوستی، خوی گرگ‌صفتی را پنهان کرده بودند.

اما در برابر این تاریکی، هنوز انسان‌هایی هستند که با مهربانی، انصاف و جوانمردی زندگی می‌کنند. ارزش انسانیت زمانی آشکار می‌شود که بتوان در میان این همه خودخواهی، دست دیگری را گرفت و به جای دریدن، مرهمی بر زخم‌های او شد. جهان نه از گرگ‌صفتان، که از انسان‌هایی روشن می‌شود که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز انسان ماندن را انتخاب می‌کنند.

امیر حسین دیوانه برانگیز

اثر احمد عرشی سال 1398برگرفته از شعر حافظ شیرازی واثر برتر در انجمن حافظ شناسی در سال1399

فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
یار در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

هنر عشقی است که از درون شروع خواهد شد و زمانی که در آن از روح خود به آن جان بدهی جان خواهد بخشید به عشاق جهان هستی

مثل ساحل آرام باش
تا دیگران مثل دریا، بی قرارت باشند

سلام ...
من بلد نیستم حرفه ای نقاشی بکشم ؛ صرفا خواستم یه مدتی ذهنم آروم بشه و دوست داشتم باهاتون به اشتراک بذارمش گرچه زیاد خوب نشده 🩷
چند روزه حوصله هیچی رو نداشتم...

شاید اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، احساسات ساده و طبیعی ما، تضاد آشکاری با قوانین او داشته باشد. پس شخصیت منفی داستان واقعا کیست؟

برداشتی از مریلین مونرو
اوایل تابستان ۴۰۴
رنگ روغن / بوم ۵۰:۷۰