در باب نقدپذیر بودن اهالی تئاتر؛


"تبریک میگم به شما که دو سال و دو روز از تیوالی شدنتان میگذرد و چنین استادانه و کارشناسانه،با داشتن مدرکِ زیرِ دیپلم(با استناد به پروفایلِ خودتان)کارگردانی را که از سال ۱۳۸۵ تجربه کارگردانی ثبت شده(ماقبل از این تاریخ در حیطه بازیگری و کارگردانی بماند) دارد را چنین استادانه و هوشمندانه، نقد و کارشناسی میکنید!
در همین روزها که نمایش کمدیِ آغاز اجرا میرود،نمایشِ دیگری هم روی صحنه هست که شما بر خلافِ اکثر قریب به اتفاقِ دیگر نظراتِ ثبت شده تان،خیلی علاقمند به آن هستید و از تعریف و تمجیدهاتون که نمره ۵ از ۵ دادین،(بر خلاف نظراتتون راجع به دیگر تئاترها که از ۵ نمره یک دادین! )منو مشتاق به دیدنش کردین که با دوستان خدمت برسیم و سلیقه ی سختِ شما استادِ منتقد با مدرکِ زیر دیپلم و با سابقه ی دو سال تیاتر دیدن و نقد کردن را، ببینیم و لذت ببریم و نظر ثبت کنیم.
در هر صورت بیننده و تماشاگرِ هر نمایشی که لطف میکند،وقت میگذارد،هزینه میکند،کار را می‌بیند و نظر ثبت میکند،قابل احترام است،چه مثبت و چه ... دیدن ادامه ›› منفی.
ولی دور از جونِ شما استادِ معظم و مُعزز،کسی که بدون آوردنِ هیچ فَکت و دلیلِ کارشناسانه ای و بدونِ داشتنِ رزومه قابلِ قبولی از لحاظ تحصیلات و تجربه کاری در زمینه تئاتر،بی محابا می‌تازد را باید توضیح خواست.
در این شرایطِ پیچیده اقتصادی که هزینه تولید یک تئاترِ معمولی،اندازه هزینه تولیدِ چهار پنج سالِ پیش،برایِ فیلم بلند سینمایی شده،کمی مهربانتر باشیم.
بگذاریم این چراغِ روشنِ تئاتر که هم اکنون روشنایی ش به دلیل هزینه هایِ بالا، کم فروغ شده را روشن نگاه داریم.
چون شما از قیصر امین پور گفتید،پس به قول قیصر امین پور:
«بعضی از آدم‌ها خط‌خوردگی دارند ،و بعضی از آدم‌ها غلطِ چاپی دارند.بعضی از آدم‌ها زیادی غلط دارند و بعضی غلط‌های زیادی.
از روی بعضی از آدم‌ها باید مشق نوشت، و از روی بعضی از آدم‌ها باید جریمه نوشت…»
به هر رو انتقاد منفیِ کارشناسانه با توضیحِ دلیل و قواعدِ علمی و تجرییِ اینکار،بسیار سازنده،قابل احترام و تاثیر گذار هست و قطعاً راه گشا برای کارگردان و دیگر عوامل.
در پناه و سایه خداوندِ فلاتِ تبت و پامیر،ساکنانِ اینجا و آنجا، در امان باشند، انشالله..."


جواب:
باسلام و عرض ادب.
من معمولا در گفت و گوها شرکت نمیکنم. ولی به قدری لحن جنابعالی زننده بود که خواستم نظرم رو بگم، مخصوصا طعنه ای که به عنوان تکه ای از شعر نوشتید.
به نظر من هر کسی حق دارد نظر خود را بیان کند! از اهالی هنر بعید است که تا این حد نخواهند نقدپذیر باشند. تحصیلات و یا زمان عضویت اصلا اهمیتی ندارد! هر کسی در هر رتبه و درجه علمی حق بیان نظر آزادانه دارد. طرف هزینه کرده اومده خوشش نیومده. باید خفه خون بگیره؟! من نمیفهمم!!!
شنیده بودم درخت هر چه پربار تر میشود سرش فروتر می آید. ته نمایش همه عوامل تعظیم میکنن به تماشاچی ها. چون همین که با این وضع اقتصادی چراغ تئاتر رو روشن نگه میدارند جای احترام و تقدیر داره.. پس بعدشم نباید با تماشاچی سر جنگ داشته باشین!
اگر فقط میخواهید تعریف و تمجید بشنوید، بهتر است به جای اینکه تایم بزارین به حمله کردن به نقد منفی، تایم بزارین به بالاتر بردن کیفیت کار..
با وجود همه احترامی که برای هنر فرهنگ و ادبیات دارم، با شدیدترین لحن استفاده لغت غلط های زیادی رو برای بیان یک نظر ساده محکوم میکنم.

آینه چون نقش تو بنمود راست خود شکن، آینه شکستن خطاست.

با احترام.🙏

فیلم " داستان‌های موازی " آخرین ساخته اصغر فرهادی را دیدم .
فیلم برایم دو قسمت دارد.
نیمه اول فیلم که بسیار خوب است ولی عالی نیست . و نیمه دوم که متوسط به بالا است. و البته در مجموع فیلم برایم خوب بود و نه بیشتر.
به نسبت چند فیلم خارجی ساخته شده در سال گذشته و امسال ، قابل قبول بود .
نیمه اول فیلم موجب تحسین من شد . اینکه فرهادی دست از اصرارش بر یک سبک روایت همیشگی کشیده و سبک جدیدی از روایت را پذیرفته که خوب هم جواب داده و اگر با شهامت در فیلم بعدی ، تمام فیلم را با این سبک جدید روایت کند ، جای بسی خشنودی است .
اما در نیمه دوم باز هم فرهادی به سبک روایتی قبلی خود باز می‌گردد. این سبک به خودی خود اشکال ندارد . اصلا فیلم‌های عالی فرهادی مثل جدایی و فروشنده و درباره الی در همین سبک روایت شده اند . ولی مشکل آنجاست که این سبک دیگر نخ نما شده و احساس تکراری و قابل پیش بینی بودن به بیننده دست می‌دهد. و همچنین با سبک روایت نیمه اول ، زمین تا آسمان متفاوت است و فیلم از نفس ... دیدن ادامه ›› می افتد .
قبل از ساختن " قهرمان" ، خیلی ها انتظار داشتند ، فرهادی یک فیلم کمدی در همان سبک که چند فیلم ساخته ، بسازد . که به یقین فیلم خوبی می‌شد . اما فرهادی هنوز این کار را نکرده . پس دوباره با همان سبک و سیاق فیلم ساختن ، و قهرمان را ساختن، تنها باعث خسته شدن علاقمندان شد و خیلی ها معترض شدند و تقاضای عدم ادامه این سبک را داشتند .
چیزی که در فیلمسازان بزرگ سینمای ایران بارز است . کیارستمی هم خانه دوست می‌سازد و هم مشق شب و هم کلوزآپ و هم زیر درختان زیتون. درست است که همه آنها ، امضا کیارستمی را دارد . اما تنوع در روایت کاملا به چشم می‌خورد.
دیگر بزرگان هم همینطور . و مثال فراوان است .
اما دو فیلم آخر فرهادی ،تکرار قبلی ها بود و حتی ضعف فیلمنامه و کارگردانی داشت و باعث شد مشتاقانش ، خسته شوند .
به هر حال فیلم جدید فرهادی نشان می‌دهد که اگر فرهادی این شجاعت را داشته باشد که کاملا متحول شود ، با توجه به نبوغ او، خوشایند خواهد بود . ولی اگر محافظه کاری پیشه کند ، شکست بدی خواهد خورد .

«سرورم، سابیس،

من چشمان خاکستری روشن تو
از پس پلک‌های همیشه سوگوارت را می‌بینم
و آن لبخند غم‌آلودت را.

و حس می‌کنم تو کلیدی هستی
که مه را باز می‌کند
و مرا به مکانی هل می‌دهد
که بالاخره می‌توانم در آن رها شوم.

که بی‌حصار خشمگین شوم
از آنچه بودم
و از آنچه هستم.

سرورم،

رنج تو
راه بازگشت به سویت را به من نشان داده.

من به دیدنت می‌آیم.»

— دومینیک مورن