چهلم
چهلم روزی که هم پایانه و هم آغاز. روزی که رسم و آیین از ما میخواد اشک ریزان رو کمتر کنیم حتی اگر هنوز اشک جاریه...
برای زنان روسریها و پارچههای رنگین میارن و برای مردان آرایشگری که ریشها رو بتراشه...
ما از سه سال پیش روسری سوزان داشتیم، روسری رنگی حالا به کارمون نمیاد، زور رسم و آیین به اشکها هم به این راحتیها نمیرسه و اشکها هنوز نمیتونن قطع بشن ولی فریادها بلندتر میشن. فریادهایی نه فقط برای بیان غم، که از خشم و اراده، برای یک بار دیگه بلند شدن از کنار خاک عزیزانمون تا زندگی را تا آخرین جرعه زندگی کردن به یاد پارههای تنمون که خون پاکشون بیگناه ریخته شد بر زمین. اما این زندگی فرق داره، اینبار دادخواهتر و سهمخواهتر و باز هم فراموش نکردن.
کدوم تئاتره که این روزها روی صحنه صدای این بچهها و جوانهای پرپر شده باشه؟ ❤️🩹🖤
کدوم تئاتر فضایی قراره باز کنه برای سوگواری
... دیدن ادامه ››
جمعی ما...
جامعه تئاتر برای ما این روزها چه میکنه؟ برای بچههاش که رفتن و دیگه روی صحنه نیستن...
چقدر منتظر و مشتاقم از کسانی که این روزها کارها رو دنبال کردن درباره این سوالها بشنوم🌱
In The Birth of Tragedy, Nietzsche suggests that his task as a philosopher was to “look at science through the optic of the artist, and to look at art through the optic of life.”