نمایشنامه «مِتانویا» شما را به اتاقی میبرد که در آن سیریل، استاد سالخوردهی فلسفه، از زندگیای میگوید که همیشه با انتخابهای ناخواسته گره خورده است؛ از وسواسی فلسفی که رهایش نمیکند و سایهای سنگین از یک فقدان شخصی. او در ذهنش به گفتوگویی خیالی با فیلسوفان مینشیند و از معنای زندگی، آزادی و مرزهای ارادهی آدمی میپرسد.