تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه هیلاج
تالار هنر
خانه نمایش دا
بلک باکس ایرانمال
تماشاخانه طهران
خانه هنرمندان ایران
انیمیشن›نفس صبح
نظر کاربران اطلاعات عکسها
مصطفی قدیری، 
طاها سموعی، یاسین سموعیبا آغاز سحرگاهی خاص، نخستین پرتو نور متفاوتی از افق ظاهر میشود؛ نوری که برخلاف نور طبیعی خورشید، دارای ماهیتی آگاهیبخش و دگرگونکننده است. این «نَفَسِ صبح» بهتدریج جهان را دگرگون میکند: عناصر بیجان واکنش نشان میدهند، سنگها گویی زبان میگشایند، آبهای راکد به جریان میافتند و نشانههایی فراطبیعی در آسمان و زمین آشکار میشود.
«نَفَسِ صبح»
یک انیمیشن کوتاه 2 زبانه بین المللی و در پایگاه دادهی بینالمللی IMDb ثبت گردیده است. این انیمیشن با رویکرد نمادین و معنوی است که توسط شرکت کاپ (کانون آثار پیشرو) تولید شده و کارگردانی آن را طاها سموعی و نویسندگی آن را یاسین سموعی بر عهده داشتهاند. این اثر در پانزدهم بهمنماه ۱۴۰۴، همزمان با میلاد حضرت ولیعصر (عج)، منتشر و به ایشان تقدیم شده است.
ساختار روایی و شیوهی روایت
این اثر فاقد دیالوگ است و روایت آن بهطور کامل بر زبان تصویر، موسیقی و طراحی صدا استوار است. فیلم به جای روایت خطی، از ساختاری تجربهمحور بهره میبرد؛ بهگونهای که مخاطب نه صرفاً تماشاگر یک داستان، بلکه درگیر یک «تجربهی حسی-معنوی» میشود.
سبک بصری و طراحی هنری
«نفس صبح» از ترکیب تصویرسازی نمادین، نورپردازی دراماتیک و فضاسازی انتزاعی استفاده میکند. طراحی صحنهها بر پایه تضاد میان تاریکی کهنه و نور تازه شکل گرفته و همین تضاد، ستون اصلی زیباییشناسی اثر را تشکیل میدهد.
حرکت نور در فیلم نه صرفاً یک عنصر بصری، بلکه یک عامل روایی است؛ بهگونهای که تغییرات داستانی عملاً از طریق تغییر رفتار نور منتقل میشود.
موسیقی و صداگذاری
از آنجا که فیلم فاقد دیالوگ است، موسیقی و صداگذاری نقش اصلی در انتقال احساسات را بر عهده دارند. آهنگ ساز این انیمیشن توسط آرمان نیکفر انجام شده.
موسیقی بهصورت تدریجی از فضای سکوت به سمت اوجگیری و گشایش حرکت میکند و همزمان با ظهور نور، ساختار صوتی نیز دگرگون میشود.
جمعبندی
«نفس صبح» را میتوان اثری نمادین و شاعرانه دانست که تلاش میکند مفهوم انتظار، و ظهور منجی عالم بشریت حضرت ولیعصر(عج) را در قالب یک تجربهی سینمایی کوتاه بازآفرینی کند. این اثر بیش از آنکه بر روایت کلاسیک تکیه داشته باشد، بر تجربهی احساسی و معنوی مخاطب تمرکز دارد و از این جهت در دستهی انیمیشنهای مفهومی و مذهبی قرار میگیرد.
