یک اثر انتزاعی با دیالوگ هایی جذاب و دوست داشتنی
اما چند تا نکته ذهنم رو درگیر کرده که با شما هم به اشتراک میگذارم:
-هرکدون از آدم های رو صحنه از جایی از جهان و حتی تاریخ کنار هم جمع شده بودند حق بود به طراحی لباس و اکسسوری صحنه بیشتر توجه بشه
-موسیقی کار انتخاب های عالی بود اما گاهی تداخل با دیالوگ ها باعث شنیده نشدن دیالوگ ها میشد
-بعضی دیالوگ های طنز کار بسیار سخیف بودند که در شان این کار نبود مثل جایی که بازیگر گفت من یه تیرم و بازگیر مقابلش گفت خب به ....
-بازی های خانم مهرناز بختیاری، مرتضی علی داد و افق ایرجی خیلی قابل توجه بود ولی بعضی بازی ها بسیار خشک و ...
-یک صحنه ای توی کار بود مواجه صاحب خانه و فروید واقعا نه اتصالی به کار داشت و نه جذابیتی بجز بعضی شوخی های دم دستی و ... حتی اتصالش به خود اثر هم با دو تا تاریکی صحنه و تغییر دکور اتفاق افتاد که بنظرم این تکه رو اضافه تر هم کرد