تیوال فیلم مسخره‌باز
S2 : 05:34:40
  دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷
  ۲۰:۰۰
 بها: ۲۰,۰۰۰ تومان

: همایون غنی زاده
: علی نصیریان، هدیه تهرانی، صابر ابر، محسن حسینی، رضا کیانیان و بابک حمیدیان
: علی مصفا

: ماهان حیدری
: مهدی کرمی
: مانفرد اسماعیلی
: علی قاضی
: محمود کاشانی
: ایمان امیدواری
: سهیل دانش
: الهام معین
: جواد راهزانی
: نفیسه ذاکری
: مسعود اشتری
: هایده صفی یاری
: محمدرضا غنی زاده
: جواد مطوری
: مریم نراقی
: نازنین گودرزی، سمیه میرشمسی، رسول حسینی
: آرش آقا بیگ
: قاسم فرحانی، محمد یوسفی
: آوازه شاهنواز
: حسین طیبی
: سالار اردستانی
: پویا اقبالی
: سجاد کریمی، ستار گودرزی، پیمان وعدتی، علیرضا ایزدی، علیرضا طالبی
: سعید مسرور، امین سیدی، سهیل مسرور، محمد ایزدی
: حمید عامری، جواد فاضلی، حامد ظریفی
: حمید لدنی
: امیر و علی شمس یوسفی
: صبا معراجی، امیر احمدزاده
: رضا سلیمانی
: مهرداد شاهمیرزایی، راشد صحرائی
: سید علی اکبر مظلوم، احمد میقانی، احمد قنبری، مهدی طوسی
تو پرورشگاه صدام می کردند مسخره باز! اما من مشت محکمی حواله صورت یکیشون کردم تا داستان رو شروع کنم.
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نشست خبری فیلم مسخره‌باز / عکاس: آرمین احمری

... دیدن همه عکس ها »

مکان

خیابان جمهوری، تقاطع پل حافظ، بازار چارسو
تلفن:  ۶۱۷۲۱۲۶۱


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
در وهله اول به نظرم این فیلم، فیلمِ یک فیلم بینِ حرفه ایه. پر از لحظه های دل انگیزی که فیلم های مختلف در طول سالیان برامون ساختن و یکی یکی به تصور کشیده شد...
عشق آقای غنی زاده به تک تک این فیلم ها رو میشه لمس کرد. میشه فهمید این فیلم ها رو زندگی کرده وگرنه چطور میشه اینطور زنده شون کرد؟
در طول زمان دوستان عزیزی داشتم که با یک سلیقه تئاتر رفتیم، فیلم دیدیم و موزیک گوش کردیم. این حسن تفاهم باعث میشد لذت دوچندان بلکه چند چندانی ببریم. حالا کسی اومده و با سلیقه مشابه یک فیلم ساخته. تکه فیلم هایی رو کنار هم بازسازی کرده که بارها و بارها تکه بینی کردم. موزیک هایی فاخری رو بهش اضافه کرده و خرده تیاترهایی رو جای جاش ریخته. مسخره باز برای من اینه.

هنر می خواد از بازیگر، بازی گرفتن. نگاهی به ۷-۸ فیلم آخر آقای نصیریان هم که بندازیم، شاید درخشش چندانی به چشم ... دیدن ادامه » نیاد و توانایی ایشون بیرون کشیده نشده باشه. نه اینکه ایشان کم و کسری از یک بازیگر کامل دارد، نه ولی بازی گرفتن از بازیگر، کار و وظیفه کارگردانه.
مثل آقای عبدی که کمتر کارگردانی تونست مثل آقای حاتمی یا مخملباف از ایشون بازی بگیره.
اینکه بازیگر مجاب به تیپ سازی بشه، اون هم بازیگرای با سابقه، اعتبار و اعتماد به کارگردان رو می طلبه. نکته ای که در خصوص آقای غنی زاده قابل تامله.

اینکه فیلم رو در ژانر ابزورد قرار بدیم، درسته. اما به نظر من میشه خود فیلم رو یک ابزورد قلمداد کرد.
منظورم اینه که مسخره باز صرفا یک فیلم با اجزا و محتوای ابزورد نیست بلکه فیلمی با ماهیت و کلیت ابزورده. ساختن چنین اثری، شناخت و درک عمیقی از موضوع می طلبه.

برای من لحظه به لحظه فیلم جذاب بود و جذاب ترین قسمت، گریزی بود که به در انتظار گودویِ ساموئل بکت زده شد... شگفت انگیز بود

همه اینها رو گفتم ولی نگرانیِ همیشگی همچنان باقیست. آیا این یک تک فیلم خوب خواهد بود؟ یا میشه چند سال یکبار انتظار یک فیلم خوب رو داشت؟
دلتنگ روزهایی ام که منتظر بودیم ببینیم فیلم آقای حاتمی، مخملباف، بیضایی، قبادی، فرمان آرا و... کی میاد و با هیجان می رفتیم پشت گیشه سینما(معمولا آزادی) صف می بستیم و چند اکران می ایستادیم تا بلکه نوبتمون بشه و لذت ببریم. اگر سانس آخر هم بهمون نمیرسید، چشم به مدیر سالن داشتیم بلکه سانس فوق العاده بذاره... دلتنگ اون روزهام. اون فیلم هایی که برای دیدنشون، برق اشتیاق به چشمامون میوند.
آیا همایون غنی زاده دوباره لذتی اینچنین رو به ما هدیه خواهد داد؟ یا اینکه یک فیلم اول خوب، تمام چیزیست که در چنته دارد و خلاص؟
عشق منه همایون
۲۹ اسفند ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
[سینما جایی برای خیال کردن است]

سینمایی برآمده از فرم؛
خوش ساخت با جزئیاتی ریزبینی شده و دقیق؛
شخصیت پردازی های بسیار ماهرانه؛
محتوایی در خدمت فرم...
فیلمنامه از منظر پلات درونی دارای کارکرد و روایت قصه اثر که بی هیچ باگ فنی نرم و خوب می تازد؛
بدون احتساب فرم در ریشه های اثر ، فیلمنامه دارای منظر روان شناختی عمیق شخصیتی می باشد؛
عجیب بودم که نزدیک به ١٢٠ دقیقه تمامی تماشاگران با ولع فیلم را دنبال می کردند و پچپچه ها مبتنی بر رضایت کامل...
واقعاً در مقاطعی احساس می کردم روح اجرایی پاولو سورنتینو و گاهی تارانتینو در برخی پلانها حضور دارد؛
مضامین شعاری در برخی پلانها که شاید رسالت آرمانی در محوریت دیالوگها قلمداد شود و محتمل صدای خسته مردمش را با جسارت فریاد می زند؛
خدا را شکر که پرچم تئاتر در سینما نیز در اهتزاز و برافراشته و با شکوهی خاص جلوه ... دیدن ادامه » گر است.
لذت بردم و آفرین بر همایون غنی زاده عزیز و تیم اجرای او و بازیگرانش.
چه خوب :)
۲۲ بهمن ۱۳۹۷
سرکار خانم مینا ارادتمندم،
اینکه یک کارگردان و نویسنده بتونه ٢ ساعت در فضایی محدود به یک مغازه سلمانی مخاطبین را مرعوب خود کند بنظرم اثر کار خودش را کرده و این میزانسن محدود که با فرم به پرواز ذهنی متمایل می شود خود نقاط برون رفت از یکنواختی است و داوران ... دیدن ادامه » جشنواره هم خود قطعاً می دانند که آفتاب همیشه از شرق طلوع می کند و ریشه ها در تئاتر سر بر آرند.
۲۲ بهمن ۱۳۹۷
رضا جان یزدانی موافقم؛
قطعاً پارودی ها و ارجاعات میزانسنی در مسلخ سینمای پست مدرن یک اصل غیر قابل انکار است و بیننده را به خیال کردن و لذت بردن نزدیک می کند و این بخشی از تعریف هنر است که در کل دنیا و در قامت سینمای پست مدرن از اساس در حوزه تعریف قابل استناد ... دیدن ادامه » و به هر حال امید میرود که منتقدین فرهیخته ای هم در آن وسط باشند که فرافکنانه کار نکنند و از دانش فنی و آکادمیک خود مایه بگذارند...
۲۲ بهمن ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امیدوارم این فیلم آغازی باشه بر دوران تازه ی سینمای از دست رفته ی سالهای اخیر در ایران ... آقای علی نصیریان هنوز هم میتونن ستاره ی یک صحنه باشن ..
سپیده این را خواند
پیمان علیزاده، ایمان قندی، حمیدرضا مرادی و پوریا صادقی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پر مویی که فانتزیه لازم رو داره شیطنت غنی زاده بعد از می سی سی پی حالا در قاب سینما فیلمبرداری چشمگیر ، بازیها عالی ، همه چیز خوب اما ی مشکل اساسی داره و اون اینه که زیادی تیاتریه برای من که تیاتر نگاه میکنم قابل پسند و خوبه اما سینمایی ها نمیپسندند زیاد چون قالب ها و فرم های ابزورد سینمایی رو به شکل تیاتر نشون داده و مقدار کمی هم کشدار اما واقعیت اینه که به این سینمای بی ابرو با فیلم های اکثرا غیر قابل دیدن ابرو بخشید طراحی صحنه فوق العاده و سینمایی که در ۲۰ متر مربع دو ساعت شمارو نگه داره یعنی کارش رو بلده و باز هم وامدار تیاتر میشه سینما . جلوه های بصری عالی و صدابرداری عالیتر . خط داستانی اما برای اهالی سینما خیلی مهم تر از تیاتری هاست برای همین در نهایت براشون قابل پسند نیست و البته مهم هم نیست این تجربه گذر از تیاتر به سینما برای غنی زاده نمره ... دیدن ادامه » قبولیه خوبی هم میگیره جهان فانتزی که زمان مشخصی نداره و در ناکجا اباد رخ میده خیلی هم عالی اما خب برای قاب سینما زیادی تیاتریه . تجربه خوبیه و پیشنهاد میشه دیدنش .
زندگیمون رو مو برداشته ... باباجان مو از خودمونه از خودمون ...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
عالی بود ، بی نظیر بود ، پر از مو بود
فیلم یا نمایشی که بیننده رو در خودش غرق کنه و به کما ببره رو خیلی دوست دارم و اینم یکی از اوناست . بهترین فیلم این جشنواره و از بهترین فیلمهای سینمای ایران که تا به حال دیدم ، با مقایسه دوستان با the man who wasn’t there و sweeney todd اصلا موافق نیستم و به نظرم فیلم کاملا کاراکتر خودشو داره و البته ویژگی های منحصر به فرد و دوست داشتنی آثار غنی زاده در اون فراوانه درخشان و ستودنیه . اصولا نمیدونم چرا وقتی فیلمی از فضای تیره و تار و سیاه و حوصله سربر سینمای ایران خارج باشه برچسب تقلید میخوره اینجوری باشه اکثر فیلم ها رو به ده فیلم مشابه میشه ربط داد چه خارجی چه ایرانی ، البته الهام گرفتن هیچ ایرادی نداره ولی باید مراقب بود کجا برچسب تقلید میزنیم
چقدر دیالوگ ها رو دوست داشتم و چقدر بازیگران عالی بودن به خصوص آقای نصیریان واقعا ... دیدن ادامه » چه نقشییییی و چه بازیییییی
حاضرم این فیلمو چندین بار دیگه تماشا کنم و لذت ببرم
امیر، فاطیما، مینا &۱۲، navidjahan، حمیدرضا مرادی و سپهر امیدوار این را خواندند
شاهین و پوریا صادقی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
هنوز وسط جشنواره‌ایم و گفتن از خوبی‌هایش بماند برای آخر. اما خب بنا به‌دلایلی شخصی، یک چند خطی درباره فیلم «همایون غنی‌زاده»:
آقای غنی‌زاده عزیز، شما شاید خیلی خوب بتوانی با مخلوط چهارتا آدم معروف و سلبریتی، المان‌های معروف دنیای سینما و فیلم‌های قدیمی، نوستالژی دهه شصتی و آهنگ‌های خارجی، یک شو-نمایش درست کنی و ملت را با بلیت‌های چند ده‌هزار تومانی بکشانی سالن نمایش. تآتر است و شما هم صاحب اختیار و دمتان هم گرم. اما خب، اینجا سینماست عزیز جان و من یکی گول نمی‌خورم!...
بله؛ در طول فیلم، خیلی گل‌درشت اشاره‌هایی به فیلم‌های معروفی که همه خوب می‌شناسیم می‌شود. طوری که تماشاگر به فیلمی دیگر فکر نکند. ولی خب در واقع، نیمی از مسخره‌باز وام‌دارِ فیلمِ «مردی که آنجا نبود The Man Who Wasn't There» اثر برادران «کوعن» است!... اصل بستر روایت و چند شخصیت ... دیدن ادامه » اصلی و چیزی که ایده روی آن سوار شده ترکیبی از دو فیلم مردی که آنجا نبود و کمی هم «سویینی تاد» است با همان قاب‌ها و فرم و نماهای کپی‌کاری شده از برادران کوعن!...
اما خب فرق اثر شما با فیلم‌های آنها می‌دانید کجاست؟... آن دو برادر آنقدر ژانر و سبک فیلم‌سازی خودشان را خوب بلدند که می‌دانند کجای فیلم چکار کنند؛ ولی شما مشخص است که نمی‌دانی!... یک چیزی دیدی، یک ایده‌ای داشتی و بعد به‌همان روش ساخت نمایش‌هایتان (که بالاتر عرض کردم) با یک کپی حرفه‌ای از فرم و محتوای آن دو فیلم، همه‌شان را ریختی توی یک دیگ و شروع کردی هم‌زدن و نتیجه شده یک آش شلم شوربا!... یک اثر دفرمه و به‌هم ریخته!... نمونه‌اش، تدوین بد!... مثال: وقتی قرار است تا اواخر فیلم مدام با یکسری اتفاق‌ها و دیالوگ‌های تکراری روزمرگی آرایشگاه و شخصیت‌ها را نشان دهی، پس جای آن نماهای اول که با سرعت بالا کات می‌خورد و روزمرگی آرایشگاه را نشان می‌دهد آنجا نیست!... اینکه تازه یک ایراد ابتدایی است، دیگر باقی ایرادهایش بماند.

خلاصه که،... فیلمی که من دیدم (مثل چند اثر نمایشی دهن پُر کنِ این سال‌های اخیر) یک پوسته‌ی پر زرق و برق و خوشگل و گول‌زننده و کپی شده است با ایرادهای بزرگ و درونی پوک و تو خالی!...

امتیاز: یک از پنج.
تصور میکنم شما متوجه ایده ابتدایی این فیلم نشدید چون بدون پنهان کاری و اتفاقا با افتخار در این فیلم ارجاعات زیادی به فیلم های دیگه میشه. از همون سویینی تاد تا پاپیون و چیزی هم نبود که کارگردان بخواد صرفا کپی کنه . کاملا همون فیلم رو نمایش میده. جدا از این ... دیدن ادامه » اقتباس ها این که سلیقه شما این فیلم رو کپی شده در سبک برادران موئن می دونه گمون نمیکنم ارزشش رو پایین بیاره.
با فرمایشاتتون کاملا مخالفم و این فیلم رو اثر خوبی رو میدونم.
۱۷ بهمن ۱۳۹۷
اصلا فکر نمیکردم فیلمی که راجب اقتباس باشه به کپی کاری و همایون غنی زاده به نداشتن امضا و خلاقیت محکوم بشه! خوشحالم البته که هنوز به این حد از آگاهی و و سواد فیلم نرسیدم و از چنین آثاری همچنان لذت میبرم و ذوق میکنم .
۱۷ بهمن ۱۳۹۷
آقای زادمهر عزیز
سویینی تاد در قالب ایده اصلی فیلمنامه منظورم بود و فیلم کوئن‌ها تو المان و الگوبرداری
خب نفهمیدیم دیگه اکیه :))
ممنون از شما
۱۸ بهمن ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
موجودی دوجنسی...دگردیسی ناقص تاتر به فیلم.... پوسته ای جذاب که هنوز هویتی مشخص برای خود نیافته.
و واجد تمام ویژگی های آثار غنی زاده.
در نهایت یکساعت تشوویق ایستاده برای «علی نصیریان».
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در واقع این فیلم فانتزی و متفاوت , اصلا فیلم عامه پسندی نیست چون پر از حرف هایی ست که در قالب اِلمان ها و نشانه های مختلفی روایت میشه که برای مخاطب ایرانی تا حدی غریب و غیرمعمول به نظر میرسه . از لحاظ ساخت و کیفیت واقعا در حد فیلم های جهانی بود و کارگردانی و طراحی صحنه و دکوپاژ های به شدت خلاقانه و هوشمندانه داشت . بازی استاد نصیریان واقعا درجه یک بود . فکر می کنم کانسپت اصلی فیلم " تکرار " بود و همین تکرار بود که مخاطب رو به فکر وامی داشت .
در اصل به نوعی ابزورد بودن داشت نشون میداد حتی سکانس پسر بچه و صابر تو صحنه که بوندن برای در انتظار گودو ! ولی تکرار های دوست داشتنی !
۱۵ بهمن ۱۳۹۷
جتاب عطا پور گرامی کانسپ برای فیلم نامه بکار نمیرود در سبنما والبته در سینما در قسمتی دیگر ان بکار می رود
۱۵ بهمن ۱۳۹۷
سرکار خانم ممنون از توجه تون , من ننوشتم کانسپت فیلمنامه , نوشتم کانسپت فیلم و منظورم هم به نوعی مفهوم اصلی و کلی فیلم بود که در قالب تکرار به تماشاگر نشان داده میشد . بله کلمه کانسپت جاهای مختلفی به کار میره , همین طوره .
۱۶ بهمن ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلم خیلی خیلی خوب و باحالی بود
با بازی های عالی و خوش ساخت
همین طور نماها و تدوین و جلوه های ویژه خوب و عالی
فیلمی دیدنی و غیرکلیشه ای با موسیقی های قدیمی و به یاد ماندنی
تئاتر همایون دوست دارید ؟ پس برید کار و ببینید

فیلم طولانی میبینید پر از صحنه های خاص و اکت و فرم دار و تکرار های زیاد ؟ پس کار و ببینید

دنبال خارج از شدن از فیلم های کلیشه ایی سینمای ایران هستید؟ پس کار و ببینید

علی نصریان و بابک حمیدیان و صابر ابر و هدیه تهرانی پسند هستید؟ پس کار و ببینید

اگه مطالعات سینمایی تئاتری دارید کار و ببینید

اگه از نکو داشت فیلم های خاص سینمای جهان لذت میبرید کار و ببینید

اگه با موسیقی خارجی ضرب برمیداره دست یا پاتون حتما کار رو ببینید تا هم از داستان هم از فیلم هم از بازی و از موسیقی لذت ببرید

اگه یک تماشاگر عادی سینما هستید دیدن این فیلم اصلا توصیه نمیشه!