آدم هست خوب، آدم هست بد
تو اصلا آدم نیستی


رهاش کن بره، شرش کم میشه


وقتی روی بام تهران در تپه کوه های اطرافش می‌شینی، از اینجا انگار نشستی تو ایوون غار خودت

بعد از سالها دوباره این فیلم را دیدم؛ فیلمی تلخ با بازی بسیار خوب شهاب حسینی. امیدوارم هیچ‌ کدام از اطرافیانمان درگیر چنین شرایطی نباشند؛ چه بیماری جسمی و چه روانی، چون واقعاً رنج و تحمل این شرایط برای هر دو طرف سخت و فرساینده است.
در طول فیلم مدام با خودم فکر می‌ کردم اگر، خدای نکرده، جای ناصر بودم چه می‌ کردم؟ چقدر می‌ توانستم صبور باشم؟ البته منظورم توجیه رفتار کاملا غیرانسانی و خودخواهانه او نیست؛ بیشتر به این فکر می‌ کردم که خانواده‌ ها و افرادی که با مشکلات روانی، جسمی، آلزایمر، اوتیسم شدید و... درگیرند، چقدر شرایط سخت و طاقت‌ فرسایی را تجربه می‌ کنند.
کارگردانی آقای احسان بیگلری قابل تحسین بود؛ فیلم را بدون اغراق و شلوغ‌ کاری پیش برده و توانسته فضای تلخ و پرتنش داستان را به‌ خوبی به مخاطب منتقل کند.
درود بیکران به کارگردان توانمند، نویسندگان خوش فکر و همه بازیگران عزیز این فیلم درخشان.