از منظر جنبش‌های معاصر (Satanism)
باید توجه داشت که اکثر گروه‌هایی که امروزه خود را «شیطان‌پرست» می‌نامند (مانند Satanic Temple در آمریکا)، در واقع به خودِ شیطان به عنوان یک موجود ماوراءطبیعی اعتقادی ندارند. آن‌ها از شیطان به عنوان یک نماد یا استعاره استفاده می‌کنند. «مزایا» یا اهداف آن‌ها بیشتر بر پایه مفاهیم زیر است:
- اخلاق سکولار و انسان‌گرایی: تمرکز بر حقوق فردی، آزادی بیان و جدایی دین از سیاست.
- خودباوری و عزت نفس: استفاده از مفاهیم شیطان به عنوان محرکی برای اهمیت دادن به خواسته‌ها و قدرتِ خودِ انسان (به جای تسلیم در برابر قدرت‌های الهی).
- مخالفت با ریاکاری: استفاده از این نام برای به چالش کشیدن ساختارهای مذهبی که معتقدند با پوشش دین، رفتارهای غیرانسانی انجام می‌دهند.

«شیطان‌پرستی» می‌تواند یک استراتژی نمادین برای واکنش به حاکمیت باشد؛ یعنی فرد برای نشان دادن اینکه «من تحت کنترل شما نیستم»، از نمادی استفاده می‌کند که مورد تنفر یا ترس حاکمیت است. در این حالت، «فایده» آن نه در خودِ عمل، بلکه در قدرتِ نمادینِ آن برای ایجاد تضاد با قدرت نهفته است.

در ... دیدن ادامه ›› واقع انتهای فیلم،لپ کلام فیلم است که دختر متمایل به تفکرات آزادی از جبهه مقاومت شیطان برای آزادی خود می آید معلم پلیس دینی خود را که امثال او را با جملات فریبنده استثمار می کنند و بردگی و نابرابری را حق آنان می دانند میکشد!!!!😂

کل فیلم را میشد در یک ربع خلاصه کرد.

ولی فیدبک واقعی در جامعه این هست وقتی جمهوری اسلامی می گوید شیطان پرستی بد هست پس لابد خوب هست مثل شراب،،،😂

بحران اعتماد و اعتبار (Crisis of Credibility)
برای اینکه یک پیام اخلاقی یا مذهبی در جامعه کارایی داشته باشد، «فرستنده» پیام باید از نظر جامعه دارای اعتبار باشد. اگر جامعه احساس کند که میان آنچه نهادهای حاکمیت می‌گویند و آنچه در عمل رخ می‌دهد، تضاد یا نفاق وجود دارد، پیام‌های اخلاقی آن‌ها اعتبار خود را از دست می‌دهند. وقتی اعتبار از بین برود، کلمات مثل «خوب» و «بد» یا «حلال» و «حرام» دیگر به عنوان راهنمای اخلاقی دیده نمی‌شوند، بلکه به عنوان ابزارهای کنترل سیاسی تفسیر می‌شوند. در این حالت، طبق تحلیل شما، مردم به طور ناخودآگاه برچسب «خوب» را از روی «بد» که توسط حکومت تعریف شده، ... دیدن ادامه ›› برمی‌دارند.
‌
### ۳. دو قطبی شدن ارزش‌ها (Value Polarization)
در جوامعی که فضای گفتگو بسته است، مفاهیم اخلاقی دچار دو قطبی شدن شدید می‌شوند. در این شرایط، مرز بین «اخلاق واقعی» و «اجبار سیاسی» از بین می‌رود. بنابراین، هر چیزی که از سوی قدرت «مذموم» اعلام شود، در ذهن بخش بزرگی از جامعه به عنوان نماد «مخالفت» یا «هویت مستقل» قرار می‌گیرد. در واقع، فرد با انجام آن کار، در حال تعریف کردن هویت خود در تقابل با قدرت است.
‌
### ۴. تغییر معنای نمادها
در این وضعیت، اشیاء یا رفتارهای ساده (مثل یک نوشیدنی یا یک نوع پوشش) از معنای اصلی خود خارج شده و به نمادهای سیاسی تبدیل می‌شوند. یعنی فرد دیگر با هدف «لذت از آن چیز» عمل نمی‌کند، بلکه با هدف «بیان موضع سیاسی» یا «شکستن ممنوعیت» آن را انجام می‌دهد

برگشتم ایران چون تنها بودم؛اومدم دیدم شما از من تنهاترید!

آدم‌های این فیلم حقیقت را مثل چیزی در جیبشان حمل می‌کنند ، چیزی که گاهی خودشان هم دقیق نمی‌دانند چیست.
نه دروغ می‌گویند، نه کاملا راست.
بیشتر در تلاشی بی‌صدا برای دوام آوردن در مسیری که انتخابش نکرده‌اند هستند.

فیلمش خیلی باحال بود. تدوین،کارگردانی،فیلمنامه،اهنگ عالی بود.

فیلمی تولید شد که ارزش وقت گذاشتن و دیدن داره.
یه داستان متفاوت
جالبه

اذر

لپ کلام فیلم این بود که فرهنگ موتورسواری زنان را عمومی کند . در پس آن یک داستان ساده تکراری بود که نیاز به تدوین داشت.
چهل دقیقه اول فیلم که چرت بود، آهنگسازی و کارگردانی ضعیف بود. می‌توانست کلوز آپ های بهتری از نیکی کریمی بخصوص در موتورسواری بگیرد حداقل از بدل استفاده میکرد.

سیاهه‌ای برای بی همه چیز ؛ فیلمی که همه چیز دارد و به معنای حقیقی کلمه فیلم سینمایی‌ست. اثری که داستان‌سرایی را با زیبایی‌شناسی درهم آمیخته و محتوای فکری را به ارمغان می‌آورد البته برای آنانی که متفکراند. مفاهیم اجتماعی را بطوری در بروز ایجاد واقعه مطرح میکند که برای جامعه ایرانی دور از ذهن نیست چرا که اگر خود باعث بروز آن نباشیم ، شاهد بوده‌ایم. از روابط انسانی، خیالی، رفتاری، خانوادگی که میتواند منجر به ایجاد عدالت یا انتقام شود. از قدرت فیلم همان بس که نمایشنامه‌ای آلمانی را به فیلمنامه‌ای ایرانی بدل کرده ، میزانسن را حقیقی بنا کرده و فرم توان ایجاد تعلیق را دارد. فیلمساز ریز به ریز همه چیز را چیده بطوری که نیازهای گذشته را با دیالوگ و وقایع پیش رو را با اتفاق به پیش میبرد اما مخاطب تا انتها نباید توان قضاوت داشته باشد.
مفاهیم روانی تاریخ معاصر ایران در مقیاس اجتماعی کشوری ، شهری، روستایی و حتی خانوادگی هیچ تفاوتی ندارد چون جامعه همان است چه کوچک و چه بزرگ فقط نیازهای متفاوت باعث تغییر زمانبندی رفتاری افراد میشود حتی در نوع برخورد شخص اول با درست‌ترین شخصیت موجود داستان چون همه با نیاز زنده‌اند و ترس معمولا با فراغ بال و مجموعا بالاجبار ، دست به خواسته یک نفر میزنند چون هرچیزی را به هرطریقی به دست آوردن بهتر است.
اما احد جان عزیز داستان، شاید در معادل به معنای یکتا بودن باشد و در فیلم نماینده صافی و صدق چرا که آن کوچک‌ترین عضو ناسالم در بین ناسالم‌ترین افراد خود باعث تلنگری در فضای فکری و هنجار رفتاری ما شود که تنها بودن درهرصورت بهتر است.

چه سعادتیست وقتی برف می بارد میدانیم تن پرندگان گرم است.

وقتی حلزون آرام آرام از کوه کوهستان بالا میرود.

فکر کن در هشت نه سالگی با ابوسعید ابوالخیر آبگوشت بخوری!!!

به خاطر کوزه به سرها

فیلم خوبی بود خصوص آقای فخیم زاده و خانم نونهالی کارشون خیلی خوب بود من که دوست داشتم

فیلم خوبی بود مخصوصا با جذبه آقای فخیم زاده خیلی کار خوب و عالی بود
دست کارگردان گرامی درد نکنه

فیلم ضعیفی بود. فقط موسیقی جالبی داشت.