اولین دلا شنلیر

هنرساز فعال هنری

اِوِلین دِ لا شِنلیِر نویسنده و بازیگر زن کانادایی، متولد سال ۱۹۷۵ میلادی در شهر مونترال و اهل شهر کِبِک *Quebec* بخش فرانسوی زبان آن است. وی در کالج ویلا ماریا و کالج ژان-دو-برِبوف دانش‌آموخته، سپس تحصیلات خود را در رشته ادبیات مدرن در دانشگاه سوربن و تئاتر را در مدرسه میشل-گرانوال در پاریس دنبال کرده است.
او بیشتر به خاطر نمایشنامه‌هایش «اختلال عمومی» *Désordre public* که در سال ۲۰۰۶ جایزه فرماندار کل را برای درام فرانسوی زبان دریافت کرد، و «بشیر لازار» که اساس فیلمنامه فیلم «موسیو لازار» در سال ۲۰۱۱ بود، شناخته می‌شود.
به عنوان بازیگر، دِ لا شِنلیِر نقش‌های مکمل را در نمایش‌های «موسیو لازار»، «روزهای تاریکی»، «خانه دیگری»، «کافه دو فلور»، «خنده»، «مادمازل کنوپسیا» و «بهشت» ایفا کرد و همچنین به طور گسترده روی صحنه تئاتر کار کرده است.
او نخستین رمان خود، «هماهنگی زمانه‌ها»، را در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد.
پدرش میشل د لا شنلیر، ناشر و نیکوکار است.
از جمله نمایشنامه‌های او می‌توان به نمایش «توت‌فرنگی‌ها در ژانویه»، نمایش در انتهای دیگر خط *Au bout du fil*، نمایش میراث داروین *LHéritage de Darwin* اشاره کرد.

در تئاتر پیشرو، اِوِلین دِ لا شِنلیر سه نمایشنامه نوشته: هِنری و مارگو *Henri et Margaux*، برگشتی نیست خانم *Nicht retour Mademoiselle*، با دانیل بریر، و آفرودیت در ۰۴ *Aphrodite en 04*، با ژان پیر رونف فقید. نمایشنامه نامبرده آخر در آوریل ۲۰۰۶ با عنوان «بی‌نظمی عمومی در اسپیس گو» احیا شد. همچنین نمایشنامه بشیر لازار او به زبان‌های انگلیسی و آلمانی نیز ترجمه و توسط فیلیپ فالاردو با عنوان «موسیو لازار» به فیلمی اقتباسی تبدیل شد که در سال ۲۰۱۲ نامزد جایزه اسکار شد.
نمایش «چینی پرست» *Chinoiseries* که در ژوئیه ۲۰۰۵ در کارلتون به کارگردانی و طراح رقص کاترین تاردیف به روی صحنه رفت نیز از دیگر آثار او است. «پوزخندی عریان در برابر آینه»Ronfard nu devant son* miroir*، نمایشی هذیانی در ادای احترام به ژان پیر رونفارد، در سال ۲۰۱۱ در رسته تئاتر تجربی آوانگارد توسط وی نوشته و اجرا شد. «تن و دیگر تکه پاره‌های عشق»، نمایشی با الهام از رمان «زندگی برای دو نفر» یا کلمه‌هایی برای گفتنش اثر ماری کاردینال، در سال ۲۰۱۲ توسط وی نوشته شد و در اسپیس گو به اجرا رسید.
«نورها، نورها، نورها» Lumières, Lumières, Lumières، اقتباس و ادای احترامی به رمان «به سوی فانوس دریایی» اثر ویرجینیا وولف است.
او اکنون ساکن شهر مونترال کانادا است.