تیوال نمایش سیمرغ
S2 : 19:05:30
  ۰۵ شهریور تا ۱۴ مهر ۱۳۹۱
  ۲۰:۰۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۱۰,۰۰۰ تومان

: فرهاد مهندس پور
: کیومرث مرادی
: پیام دهکردی، نازگل نادریان، محسن رستگار، امین طباطبایی، آیه کیان پور، محمدرضا علی اکبری، مهناز ذبیحی، عباس جمالی، امیر جنانی، بیتا معیریان

: نرمین نظمی
: آنکیدو دارش
: نور الدین حیدری ماهر
: جواد پولادی، ماهان چرم شیر، سیما رادان ، نیلوفر نامجو
: سیامک زمردی مطلق
: امیر اسمی
: ‌جلیله هیبتان
: آیدا بیات 
: مارال یکدل
: مهدخت اکرمی

یادداشت کارگردان :

یکم
هنر مدرن هرن اندیشه و انتخاب است . هنری که توتلاش می کنی ، تنها تلاش می کنی بی هیچ قضاوتی از انسان ها برای انسان ها بگویی . گاه این مجال را " تجربه " می گویند و گاه آن را " پیشنهاد " می خوانند . من با هر دو واژه همسوهستم چرا که نمایش را اثری مستقل به دوراز قضاوت های پدید آورندگان آن در مقابل مخاطب می بینم .
مخاطب با نگاه و نگرش خود این پیشنهاد یا تجربه را می بیند و بدان می اندیشد ، تصویر می کند و سپس اونیز به پیشنهاد یا تجربه خود از آنچه دیده است ، دست می یابد.
تجربه من و سیمرغ تلاش ی است برای رسیدن به چیزی که امروز در تیاتر جهان به آن تیاتر چند صدایی می گویند . صدای نمایشنامه و نمایشنامه نویس ، کارگردان ، بازیگران هنگام اجرای نمایش و صدای تماشاگر که هنگام دیدن اجرا آغاز می شود .
این تجربه از آنجا برایم عزیز و شریف است که در کنارم مردی ایستاده است که همه ره توشه خود را با صبر و عشق خود به هنر نمایش به من داد ، او که شنونده ای بی نظیر و انسانی شریف است . حضور او در کنار من و گروه آنقدر برای من ارزشمند بود که همین حضور جسارت دیگر بودن را به من داد . سپاس که محمد چرم شیر در تیاتر ما حضور دارد با اندیشه های که به روز ، ناب و به دور از کلیشه های تکراری است .
دوم
برای پدرم که به من آموخت دوست بدارم تا دوست داشته شوم
برای پدرم که به من آموخت ، همیشه جستجو کنم تا یابنده شوم
برای پدرم که به من آموخت ، نگاه کنم تا درست ببینم
برای پدرم که به من آموخت ، همیشه حرکت کنم تا کشف کنم
برای پدرم حمید سمندریان . که بسیار از زندگی به من آموخت .

 

شهر:
تهران

مکان

تقاطع خیابان انقلاب و ولی‌عصر، مجموعه فرهنگی و هنری تئاترشهر
تلفن:  ۶۶۴۶۰۵۹۲-۴


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
سیمرغ رو یکی به دلیل نویسندگی چرم شیر و یکی به خاطر بازی پیام دهکردی دیدم. بازی دهکردی خوب بود اما نمایش بد بود! این که با موضوع «پرواز» تکه های مختلف بی ارتباط به هم رو توی یه نمایش بیاریم شاید فقط برای نویسنده جذاب باشه! اما برای منِ تماشاگر که سعی دارم با نمایش ارتباط برقرار کنم این جوری نمایشنامه نویسی اصلن جذاب نیست.
این نمایش فقط تکه دیالوگ های جالب و تک صحنه های قشنگ داشت اما در کل نپسندیدم.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گاهی از اینکه برای دیدن یک تئاتر 300 کیلومتر مجموع مسیر رفت و برگشت به تهران را طی می کنم به خودم فحش میدهم .
بعد از دیدن این نمایش از دست خودم عصبانی بودم . اصلا و ابدا خوب نبود که هیچ به شدت افتضاح بود .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
(پیام دهکردی در نقش کارگردان):

سر گنجشک ها رو نمی بُرَن ؛ سر گنجشک ها رو می کَنن. کافیه تنشون رو یه جوری تو دستت بگیری که سرش جدا از تنش بمونه ، بعد با دست دیگه سرشو بگیری و بچرخونی ؛ همین جاست که صدای خرد شدن گردنشو می شنوی که مثه صدای شکستن هیزم می مونه. حالا با یه حرکت ساده سرش رو میشه از بدنش کَند.
امیرحسین مجیری و علی عبدالرحیم این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید