تیوال نمایش آلبوم حشرات
S2 : 08:58:12
  ۰۳ تا ۲۶ خرداد ۱۳۹۴
  ۲۰:۳۰
  ۱ ساعت
 بها: ۱۵,۰۰۰ تومان

: علیرضا شیخان
: سینا ممتحن
: میلاد شجره، آوا شریفی، شکیب شجره (مهمان از گروه پرسیست)، جاوید قایم مقامی

: مهیار علیزاده، مصطفی عطری
: آزاده ملک زاده
: شکوه احمدی
: سحر فداییان، نوید ستوده نیا، سلما پورامین
: جاوید قایم مقامی، امیر حسین تقوی
: شهرزاد نیک مرام
: سحر صنیعیشماره تماس گروه: ٠٩٣٣٢٢٣٢٦٥٢

گزارش تصویری تیوال از نمایش آلبوم حشرات / عکاس: مهدی اسماعیلیان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» سه اجرای پایانی «آلبوم حشرات»

» یادداشت حمید پورآذری و رضا بهبودی درباره‌ی نمایش آلبوم حشرات

» نمایش «آلبوم حشرات» از روز یکشنبه ۱۰ خرداد به روی صحنه باز می گردد.

» لغو اجرای آخر هفته نمایش «آلبوم حشرات» به دلیل آسیب دیدگی بازیگر

» آلبوم حشرات در تماشاخانه موج نو

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

خیابان شریعتى، خیابان میرداماد، خیابان رودبار شرقى(شمالى)، بعد از خیابان فلسفى، پلاک ٥٧
تلفن:  ۲۲۲۲۴۵۱۸


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
یادداشت علیرضا شیخان کارگردان نمایش «آلبوم حشرات» در روزنامه آفتاب یزد

http://www.aftabeyazd.ir/6304-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%BE%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87.html


تکاپو برای جستجوی بدنی تازه

http://aftabeyazd.ir/?newsid=6304

علیرضا شیخان نویسنده و کارگردان- همواره سوالی را از خود می‌پرسم: چه چیز آدم را مجبور می‌کند به سراغ تئاتر (هنر) برود؟ به نظرم از یکسو روی آوردن به تئاتر می‌تواند در لزوم پاسخ به یک نیاز درونی که من آنرا به "دلتنگی" تعبیر می‌کنم، ریشه داشته باشد. دلتنگی برای چیزی که شاید درگذشته‌ای دور و فراموش شده باعث آرامش و امنیت بوده و ناگهان چنان غیبش زده که گویی هرگز وجود نداشته است وحالا جای خالی اش روح را آشفته ومضطرب می‌سازد و این اضطراب گاه چنان شدت می‌یابد که نمی‌توان آنرا تاب آورد و آدمی را به تکاپو و تلاش برای دستیابی ... دیدن ادامه » و یا لااقل شناخت آن "چیز" از دست رفته وامی دارد. تاکید می‌کنم وامی دارد، پای یک جوراجبار در میان است. این خلاء در درون انسان منجر به آشوب گشته و پاسخی می‌خواهد که سکوت کردن را غیر ممکن، و فرد را به تلاش و جستجو کردن مجبور می‌کند. تلاشی که شاید مدام در یافتن آن "چیز" به شکست بیانجامد ولی باز ادامه یافته و به پایان تن نمی‌دهد زیرا نمی‌توان در برابر خلائی که گفته شد بی تفاوت بود و از جستجو دست کشید. اما از سوی دیگر بیرون از ما جهانی است که به ما خیره شده. با انسانها، موجودات، پرندگان و سنگ هایش و چنان عمیق در چشمان ما می‌نگرد که آدمی قلبش را زنجیر شده به قلب این جهان احساس می‌کند. جهان به انسان خیره شده؛ مثل مادری که به چشمان نوزادش وقت شیر دادن خیره می‌شود و همانند نوزاد که به مادرش وقت شیر خوردن می نگرد. جهان در چشمان ما خیره است مثل یک شکارچی به شکارش و یا مثل شکار که به شکارچی خیره می‌گردد. جهان همچون محتضر به مرگ و مرگ که به محتضرش چشم می‌دوزد به چشمان ما چشم دوخته و ما را رها نمی‌کند. این چشمان خیره چه می‌خواهند بگویند؟ آدم در برابر این نگاه چه باید کند؟ باید لبخند بزند؟ باید ماشه را بکشد؟ دندان‌های تیزش را نشان دهد؟ اشک بریزد؟ تسلیم شود؟ فرار کند؟... تنها می‌توان گفت این نگاه توانی برای سکوت کردن باقی نمی‌گذارد. هرچند که آدمی نمی‌داند چه باید بگوید و چگونه احساسش از آنچه می‌بیند را باید بازگو کند و اینکه چطور باید روایت کند قصه اش را از انسان، عشق، جنگ، صلح، مرگ، شادمانی، فقر، ستم... بله،پای یک جور اجبار در میان است، اجبار به بیان کردن. آن چشمهای خیره آدم را به "گفتن" وامی دارد ... از اینجاست که تلاش کردن آغاز می‌گردد و فرد دست به کنشی (هنر- تئاتر) می‌زند در جهت بیان چیزی که سکوت کردن را برایش غیرممکن ساخته و سعی می‌کند تصویر و یا کلمه‌ای برای بازنمایی آن بیابد. این تلاشِ برای بیان کردن و دست زدن به چنین کنشی با خود ضرورتی را به همراه می‌آورد که در درجه اول بسیاری از شکل‌های موجود و پاسخ‌هایی که تبدیل به کلیشه شده را بی اعتبار می‌کند، از بازنمایی صرف اتفاقات و اخبار و قصه‌های روزمره سرباز می‌زند و همچنین زیر بار صرفا سرگرم کننده یا زیبا و خوشایند بودن نمی‌رود. این تئاتر فرم و بدنی نو را در مسیر پاسخ دادن به خود و جهان جستجو می‌کند. گیرم چنین تئاتری (هنری) در نهایت نتواند جهان را از درد نجات داده و یا نتواند آرامشی را برای انسان میسر کند ولی ثمره‌ای قابل لمس و بسیار مهم دارد: نپذیرفتن خوشبختی کلیشه‌ای، آرامش ساختگی و انفعال تحمیلی از دست کسانیکه نمی‌خواهند آب از آب تکان بخورد و از همینجاست که تئاتر به عنوان یک کنش سیاسی، اجتماعی و حتی اخلاقی بسیار اهمیت می‌یابد. از اینجاست که نوع برخوردش با واقعیت، نحوه ارتباطش با مخاطب و همچنین فرم و شکلی که در این ارتباط ارائه می‌دهد بسیار مهم می‌گردد. چنین تئاتری در درجه اول شکل غالب، تحمیلی و ارگانیزه شده را پس زده و با فرم نامتعارفش به وضعیت منفعل موجود معترض می‌شود چون نمی‌خواهد کلاه خوشبختی رایج را بر سر بگذارد و به دروغ بگوید حال من و جهان خوب است و از سوی دیگر مخاطبش را نیز به رهایی از شکل‌های غالب (سلطه) دعوت می‌کند. چنین تئاتری در جستجوی یک بدن تازه است و از فرو کشیدن جهان به دورن خود و کشف دوباره آن و دور ریختن کلیشه‌ها و عادت‌ها و محافظه کاری‌ها پیکره و فرم آرمانی اش را جستجو می‌کند. تئاتری که در پی یافتن بدنی است که بتوان با آن در برابر چشمان خیره جهان ایستاد و در مسیر رسیدن به این مهم خود را به آب و آتش زده و دست از تلاش و سماجت برنمی دارد...
مجتبی مهدی زاده و وحید هوبخت این را خواندند
محمد رحمانی، sonia gh، ناهید حدادی، کیان و ذوق زده این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در سالن انتظار نشسته بودم که صدایی از دور به گوشم رسید. خودش بود! تانگوی آمریکای جنوبی که بونوئل کبیر آنرا برای تیتراژ و موسیقی متن اولین اثرش که به شاهکاری بدل گشت تا در زمره ارزنده ترین ماندگارهای تاریخ سینما قرار گیرد، انتخاب نمود.
به یاد مطلب جامعی که دوست ارجمندم در تیوال به سورئالیستی بودن این نمایش پرداخته بود افتادم که در پانوشت خطاب به ایشان از علاقه ام به بونوئل کبیر گفته بودم. اما راستش را بخواهید انتظارش را نداشتم که حالا نیم ساعت فرصت گوش دادن به تیتراژ سگ اندلسی دست داده و مرور صحنه های آن فیلم ... چه لذتی! جای شما خالی.
صرفنظر از این حس نوستالژیک، نمایش آلبوم حشرات را دوست داشتم و از وجوه مختلف آنرا ارزشمند و حائز اهمیت و تماشایی می پندارم که دوستان اندیشمند تیوالی پیش تر به نیکی آنرا پرداخته اند.
دلم نمی آید در بیان مضمون و فرم ... دیدن ادامه » این نمایش از دیدگاه خود ننویسم که به فرصتی دیگر موکول می کنم.

از سرکار خانم ثانی و جناب آقای ابرشیر تشکر فراوان می نمایم که با نکته سنجی و قلمفرسایی خود توجه مرا به این نمایش جلب نمودند.

از تمامی عوامل دگرآفرین آلبوم حشرات که حال و هوای تازه ای بر کالبد فرسوده ذهنم دمیدند بسیار سپاسگزارم.
پاینده و بهروز باشید.
همسویی با نظرات دوستان اندیشمند و اهل تعمق باعث مسرت و شادی ست
چه خوب نمایش را دوست داشتید جناب کیان..
منتظر نظرات کامل تر شما هستیم، مسلما بهره های بسیاری خواهیم برد ..
۲۳ خرداد ۱۳۹۴
ممنون از لطفی که به ما دارین جناب کیان. خوشحالیم که از اجرا خوشتون اومد.
۲۴ خرداد ۱۳۹۴
خانم ملک زاده عزیز
من از اجرا خوشم نیامد! بلکه از آن حظ وافر بردم.
من باید سپاسگزار شما، آقای شیخان و بازیگران و عوامل خوش ذوق و مسلط این اثر باشم که هنرمندانه مرا مشمول الطاف خود نمودند.
درود بر شما خوبان.
۲۴ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ژنرال : من نشستم... و کسی که بشینه دیگه هرگز نمیتونه بایسته...
آیا شما حاضرید دوزخ همسرتان باشید و او را از عذاب سیراب کنید؟
[بله]
آیا شما حاضرید حشره همسرتان باشید و در وجود او لانه کنید؟
[بله]
[و بعد به بندی، پیوندی]
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت رضا بهبودی درباره نمایش «آلبوم حشرات»


۱- عمده ترین و مهمترین چیزی که من همواره در تئاتر به دنبال آن هستم، فارغ از متن یا ایده نمایش، فضا یا فرم آن است. اینکه آیا اثر توانسته است اتمسفر و فضای خاص آن جهانی که مدنظر کارگردان و گروه اجرایی بوده است را به تماشاگر منتقل کند یا نه؟ در قدم اول باید بگویم که آلبوم حشرات برای من حاوی این فضا هست و با من جهانی را در میان می گذارد. تماشاگر تنها با یک سری متریال از قبیل ادبیات نمایشی یا حوزه های رفتاری بازیگران یا طراحی صحنه و غیره مواجه نمی شود بلکه با یک فضا یا جهان کاراکترها مواجه است. وقتی که این فضا به وجود می آید حالا باید به دنبال پاسخ یک سری سوال ها گشت: این که این فضا قرار است چه چیزی را به تماشاگر بدهد؟
۲- همواره تلاش می کنم با ذهنی گشوده و بدون قضاوت با جهان نمایش و قصه ای که می خواهد بگوید ... دیدن ادامه » وارد تعامل شوم. من به عنوان تماشاگر، هم شروع به دنبال کردن وقایع روی صحنه می کنم و هم در ذهن خودم قصه ام را می بافم. به نظر من در چنین موقعیتی توفیق آنجایی حاصل می شود که تماشاگر و اجرا با هم وارد تعامل شده، به صورت موازی قصه هایی را دنبال کرده و در جاهایی این قصه ها به هم برخورد کنند. در مورد «آلبوم حشرات» می توانم بگویم برخورد قصه وار من با آن در یک جهان کافکایی صورت می گیرد. نه صرفا به خاطر اسم کار و وجوه گروتسک اجرا، بلکه از نحوه بازی بازیگرها، ورود نکردن به عواطف سانتی مانتال و دم دستی و حتی به سخره گرفتن این جور مولفه ها. بعلاوه این نکته حائز اهمیت است که این اتمسفر و جهان کافکایی، در اجراست که اتفاق می افتد و نه صرفا در حوزه ی متن . استفاده از عناصری مثل رفتار بدنی بازیگر یا به کارگیری اشیاء - مثلا به کارگیری چیزهای ساده ای مثل کارد و چنگال آنهم با آن جدیت و وسواس در این جهان جزئی نگر کافکایی که کلیتش در نهایت بر باد است- قابل تامل است. آلبوم حشرات از درام ارسطویی فاصله می گیرد. از عناصری مثل شعر، آواز و میزانسن های تکرارشونده استفاده می کند. در اجرایی که من دیدم در برخی لحظات تراکم عنصری مثل شعر برای یک صحنه زیاد بود که می توانست با حرکتی همراه شود و یا در قسمت های مختلف تقسیم گردد و به تنوع بیشتر ریتم و پیگیری بهتر قصه کمک نماید. کاملا مشخص است که بازیگرها فضا و فرم کار را فهمیده اند و و توان خود را بی هیچ چشم داشتی در خدمت کار گذاشته اند تا ایده نویسنده و کارگردان به عینیت دربیاید. در واقع ما شاهد یک جور از خودگذشتگی در بازیگران این نمایش هستیم به این معنا که می بینیم بازیگر تمام توان ذهنی-بدنی و قدرت درکش را به میدان آورده و در تعامل با نویسنده و کارگردان دست به خلق جهان اجرا می زند.
۳- یک نمایش از کجا یا از چه نقطه ای وارد حوزه هنر می شود؟ مثلا همین سوال را در مورد بازیگری و کارگردانی از خودم می پرسم: اینکه از چه نقطه ای به بعد از روزمره بودن قدم بیرون می گذاریم؟ اینکه چگونه می شود زیر «این آسمانی که هیچ چیزش تازه نیست» دوباره ببینیم، دوباره بشنویم. اینجاست که به پرسش گرفتن ها و به چالش کشیدن ها اهمیت خود را نشان می دهد. امر همیشه آشنا دوباره غرابت خود را باز می یابد. اما این «آشنا زدایی» همیشه خوشایند همگان نیست. چرا که به قول نیما: «آب در خوابگه مورچگان ریخته ام»! البته از این سو نیز این رفتار بخاطر ذات سرکشانه و نامالوفش ممکن است با خود اشتباهاتی را به همراه داشته باشد اما اگر یک گروه اجرایی این مسیر دشوار را با صداقت طی کند در سطح باقی نمانده، نوری دیگر بر ظلمات آدمی می تاباند و یا ظلمتی دیگر بر نورهای مصنوعی می افزاید!




خوندم سرکار خانم ملک زاده.نقد و توضیحتون بجا..ولی توقع داشتم نمایش رو نقد میکردید نه دو واحد از دروس تاتر رو آکادمیک شرح بدین.
۱۶ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در هر ورق از آلبوم حشرات ، داستان ِحشره ای روایت میشود ...واینبار یک ژنرال ..

در حال حاضر شیوه ای از اجرای تئاتر بیشتر مخاطب و رونق دارد که بر اساس محوریت دیالوگ و اکت بازیگران و روندمنطقی متن ست ، روایت داستان هایی که در آن هرکدام از بخش ها به اندازه ی خود سهم دارد و قابل فهم و صاحب مقیاس برای مخاطب ست ،فرمی تکراری اما موثر در کلیشه ی خود..
در فرمی دیگر از اجرا که محوریت بر اساس اکت و حرکات بدنی بازیگرست و در فضای اغلب سورئال مخاطب را به جهان خودش دعوت میکند ، بخشی از ظرفیت وسیع تئاتر که تنها معطوف به فرم همه پسند ان نیست ...دراین فرم راه ورود به جهان نمایش از طریق ورودی های مشخص مسدود ست و برای درک مفهوم آن ،باید با زبان بدن کارکتر و هرآنچه در صحنه منجمله اشیا وجود دارد ،همزیست شد
اگرچه بدلیل نبود دیالوگ های روشن و خط سیر داستانی مشخص ، مخاطب برداشت های همیشگی از دیدن یک اجرای نمایشی را ندارد اما از زاویه ای دیگر مجذوب ظرفیتی از تئاتر میشود که وجود و اجرای آن در حال حاضر ضروری ست
جدا شدن از فضای رایج اجراها به سمتی که ذهن و فکرمخاطب در حین تماشا درگیر میشود و در پی ارتباط گیری همیشگی اش بدنبال ربط دهی معنایی ست وحتی از اشیا که کارکترهای خاموش هستند حضوری فعال در میابد که اورا در درک وضعیت کلی نمایش و بازیگر یاری میدهد
چنین اجراهایی باید با دقت و ظرافت بدنبال ارائه ی فرم خود باشد و از ایجاد حس سقوط ناگهانی مخاطب در فضای سردرگمی و ابهامات ِلاینحل و پس زدن اون پرهیز کند اگرچه همین معلق بودن ،بی ربط به ماهیت چنین اجراهایی نیست و اتفاقا امتدادی بر جریان آن ست اما باید با تفهیم بجای آن به مخاطب وهمراه کردن او با جهان نمایش توام باشد

آلبوم حشرات از این دست نمایش هایست که دارای فرم یاد شده ست
برای درک و تفهیم منطق آن باید جزوی از نمایش ، با ابزارهای موجود یعنی زبان بدن کارکتر و اشیای ان شد
اگرچه ممکن ست مخاطب در درکی از ابهامات داستان ، مستاصل بماند اما با ادامه ی نمایش و ورود به جهان آن قادرخواهد بود برداشتی مستقل داشته باشد
هوشمندی کارگردان در جذب غیرانفعالی مخاطب رمز درک این اجراست
دراین تئاتر زبان بدن کارکترها بخوبی روشن ست و بازی ها مسلط و قوی ست مفهوم ارائه شده نیز اگرچه تکراری اما به شیوه ی نویی ست که لذت درک ان ، برای مخاطب محفوظ باقی میماند دیالوگها ، نور ، دکور و میزانسن ،همه در خدمت کار هستند بخصوص چند دیالوگ پایانی، قلم خوب نویسنده را به معرض میگذارد
درپایان تحسین ویژه ی این تئاتر را باید برای خانم شریفی در نظر گرفت که تاثیرگذاری خوبی با اکت خود داشتند
با آرزوی موفقیت برای گروه آف استدیو منتظر کارهای بعدی شان دراین فرم واجرا هستیم
وبا ... دیدن ادامه » سپاس از خانم ملک زاده ی عزیز برای هماهنگی ها و برخورد حرفه ایشان با مخاطب

نیلوفر ثانی
10خرداد94
مرسی از نوشته خوبتون که مثل همیشه پر از جزییات تیزبینانه است
آف استدیو منو یاد اصطلاح آف برادوی می اندازه که مستقل و خارج از سیستم جریان غالب تاتریه :))
موج نو همیشه حس خوبی به من داده است...امید که پایگاهی باشد برای تقویت سویه و جریانی از تاتر مترقی این ... دیدن ادامه » کشور
۱۴ خرداد ۱۳۹۴
سرکار خانم ثانی عزیز... ممنونیم از لطفی که به ما دارین و خوشحالیم که به تماشای اجرا اومدین... منتظر دیدارتون در اجراهای بعدی مون خواهیم بود.
۱۶ خرداد ۱۳۹۴
سپاس از شما و گروه خوبتان
۱۶ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گفتگوی تیوال با " علیرضا شیخان " شنیدنی است .
مصاحبه ی خوبی است .
مرا که به دیدن این نمایش بسیار مشتاق کرد .
خانم حدادی نازنین ، مصاحبه خوبی بود .... و چقدر خوب که نیروی فکری جوان چنین نگرشی به تاتر دارند... به نظرم جو و شرایط یک طوری پیش می رود که انگاری کمتر به وجه متعالی تاتر توجه میشود. تاتر هنری مستقل از سینما و تلوزیون و....و چه بسا در برخی موارد تابنده تر از آنها ... دیدن ادامه » است. صحبت کردن از امکان پیدا کردن ظرفیت های بسیار این هنر ناب برای ظهور بیشتر ، مغتنم است.
۱۴ خرداد ۱۳۹۴
جناب ابرشیر عزیز با نکات مطرح شده در نوشته تان کاملا" موافقم.
نقطه نظرات " علیرضا شیخان " در این گفتگو برایم بسیار جالب و جذاب بود و گویای ذهن پویا و جستجو گر ی که در تلاش است که از پتانسیل های نهفته دراین هنر ارزشمند استفاده کرده و فارغ از روایت ... دیدن ادامه » داستان و قصه ایده ی خود را بشکلی دیگر و با نگاهی متفاوت به اجرا در آورده و ذهن تماشاگر را به چالش بکشد .

به اعتقاد " علیرضز شیخان " تئاتر باید سینما و تلویزیون را از خود متاثر کند .
" تئاتر در تکاپوی آن ابژه متعالی است "

با درود به این کارگردان جوان و خلاق و آرزوی موفقیت برایشان .
و با سپاس از شما دوست ارجمندم

۱۴ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت سحر صنیعی درباره نمایش «آلبوم حشرات»
روزنامه آفتاب یزد

http://www.aftabeyazd.ir/5437-%C2%AB%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AD%D8%B4%D8%B1%D8%A7%D8%AA%C2%BB-%D8%AA%D8%AC%D8%B3%D9%85-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B2%D8%A7%D8%B9.html

‎[ سحر صنیعی- روزنامه نگار]-نمایش «آلبوم حشرات» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا شیخان نمایشی از روایت ها و فرا روایت ها است. نوعی نگاه به طبیعت از زاویه انسانی که در آن زیستن به نوعی دیگر قابل درک و بازنمایی است. تفکرات ابتکاری که در نمایشنامه گنجانده شده توانسته مفاهیمی که در زیست هر جانداری است را بازگو و گاهی به چالش بکشد. ساختار نمایشنامه، ساختاری فکری و مفهومی است و معنای عمیقی در آن جاری شده که برای مخاطب تصویر خوبی را به جای می گذارد.
‎ذهن نویسنده نشان دهنده دغدغه مند بودن آن بوده و این رویکرد در بازی های بازیگران نیز متصور شده است. علیرضا شیخان به تمامی جزئیات و ظرافت ها چه در قالب نویسندگی و چه در کارگردانی توجه ویژه ای داشته که بسیار قابل تامل و بررسی است.
‎پشت هر دیالوگی که گفته می شود اندیشه ای نهفته است که هم دارای اعتبار و هم معرفت بوده و ایده ای را اعم از فلسفی، ادبی و اخلاقی مطرح می کند که می تواند حقیقت زندگی موجودات را تعریف کرده و روابط آنها چه از نظر محیطی و چه اجتماعی و یا حتی مادی و معنوی توضیح دهد. در این نمایش حتی به جزئی ترین حالت های رفتاری مثل غلبه، لذت و برتری اشاره می شود. تخیل و انتزاعی که در نمایشنامه به کار رفته در بازی ها هم کاملا مشهود است، نوع حرکتی که در بدن ها و بیان های بازیگران شکل گرفته مخاطب را کنجکاو به کشف و شهود این تخیل و انتزاع می کند.
‎نکته جالب در این نمایش تجسم توانایی ها و ناتوانایی های حشرات در زیستن شان است که با قدرت تارو پود ، لایه ها و پیدا و پنهان های آن اعمال شده و بر مبنای محکمی از نوشتار استوار است.
‎علیرضا شیخان سعی کرده در این اجرا ظرافت ها را گوشزد کند که در اجرای پیشین از همین نمایش توجه به این مسئله کمتر یا روشن تر بگویم به طور گذرا انجام شده بود. از آغاز نمایش این ظرافت ها با دیالوگ های میلاد شجره شروع می شود و با بازی بسیار روان شکیب شجره و بیان زیبای آوا شریفی نمود بیشتری پیدا می کند و به گونه ای خاص بر فکر و نگاه مخاطب اثر می گذارد.
‎باید گفت طراحی مینیمالیستی صحنه، استفاده بجا از آکسسوار و ندادن میزانسن های اضافه به غنای کار تاثیر دو چندانی بخشیده است.
‎آنچه در این نمایش مسلم است اشاره نکردن به زمان و مکان خاصی است که دست تماشاگر را برای تخیل کردن و
‎تصویر سازی شرایط باز می گذارد و او را وادار می کند که جریان داستان را پی بگیرد تا حقیتی که در آن نهفته، اداراک نماید.
‎نمی خواهم نقد خود را روی انگیزهای درونی نویسنده متمرکز کنم، اما مواردی معنایی و زبانی هست که برای مخاطب
‎رمز گشایی نمی شود و آن را در یک خلاء گرفتار می سازد که البته این اتفاق در چند جا به طور مقطعی می افتد و دوباره
‎بازی ... دیدن ادامه » ها و ریتم درست و بجای نمایش تماشاگر را همراه می سازد.
‎شاید بتوان گفت این نوشته و اجرای آن پیش در آمدی برای تولید هنر پسا مدرن در عرصه تئاتر ایران است که زیبایی و تجربه هنری شایان و شگرفی در آن احساس می شود. هنری که در این نمایش تجلی یافته بسیار اصیل و دارای
‎ابداع است که راه را برای تنوع و خلاقیت باز گذاشته و حتی در ساده ترین حرکات روی صحنه ملموس و قابل مشاهده است.
وحید هوبخت و مجتبی مهدی زاده این را خواندند
پرند محمدی و محمد رحمانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش «آلبوم حشرات» از روز یکشنبه ۱۰ خرداد به روی صحنه باز می گردد.

نمایش «آلبوم حشرات» تولید دیگرى از آف استودیو به نویسندگى و کارگردانى علیرضا شیخان و هنرمندى میلاد شجره، آوا شریفى، شکیب شجره و جاوید قائم مقامى پس از یک وقفه کوتاه به علت آسیب دیدگى جاوید قائم مقامی، از تاریخ یکشنبه ١٠ خرداد اجراى خود را از سر گرفته و علیرضا شیخان کارگردان این اثر به عنوان بازیگر جایگزین ایفای نقش خواهد کرد. این نمایش که در هفته ی آغازین خود میزبان هنرمندانی چون فریبا جدیکار، رضا بهبودى، محمدرضا خاکى، رضا سرور، سعید چنگیزیان، محمد زارعى، اصغر پیران، على باقرى، فاطمه میرفخرایى، فربد فرهنگ، میلاد رحیمى و... بود، هر شب به جز شنبه ها، در ساعت ۲۰:٣٠ در تماشاخانه موج نو واقع در خیابان شریعتی، خیابان میرداماد، خیابان رودبار شرقی(شمالی) پلاک ۵۷ به روی صحنه می رود. ... دیدن ادامه »
وحید هوبخت، نیلوفر ثانی و یگانه این را خواندند
محمد رحمانی این را دوست دارد
خانم ملک زاده گرامی لطفا یک شماره تماس مرحمت بفرمایید برای کسانی که بلیط آنها در روزهای کنسل شدن نمایش بود برای روز دیگر بتوانند باشما هماهنگ کنند .. با سپاس
۱۰ خرداد ۱۳۹۴
ممنونم خانم ملک زاده عزیز باشما دیروز تماس گرفتم شماره رو از روی پوستر دیدم یک دنیا سپاس از لطف وپیگیرتون که قابل تقدیر ست
۱۱ خرداد ۱۳۹۴
بله یادم هست که با شما صحبت کردم. پست شما بهانه ای شد برای اینکه شماره تماس رو اینجا بگذارم. منتظر شما هستیم :)
۱۱ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
لغو اجرای آخر هفته نمایش «آلبوم حشرات» به دلیل آسیب دیدگی بازیگر

نمایش «آلبوم حشرات» به علت مصدومیت یکی از بازیگران این نمایش در روزهای پنجشنبه و جمعه ۷ و ۸ خرداد متوقف و از هفته ی جدید شروع به کار خواهد کرد. «آلبوم حشرات» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا شیخان و هنرمندی میلاد شجره، آوا شریفی، شکیب شجره و جاوید قائم مقامی هر شب (به جز شنبه ها) در ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه موج نو واقع در خیابان شریعتی، خیابان میرداماد، خیابان رودبار شرقی (شمالی) پلاک ۵۷ به روی صحنه می رود و در هفته اول با استقبال هنرمندان و اهالی تئاتر روبرو شده است. به گفته روابط عمومی این نمایش، «آلبوم حشرات» اجرای خود را از اول هفته ی جاری از سر خواهد گرفت.


وحید هوبخت این را دوست دارد
سلام من برای امروز پنج شنبه بلیط داشتم.حالا باید چه کار کرد؟
۰۷ خرداد ۱۳۹۴
دیروز به من ایمیل زدن که با همه دوستانی که بلیط خریداری کردن تماس گرفته شده. متاسفم از مشکل پیش اومده. ما از روز یکشنبه ۱۰ خرداد اجرا رو از سر خواهیم گرفت و شما میتونین هر روزی که مایلید تشریف بیارین و اجرا رو ببینین و با توجه به خرید هفته ی اول تون مبلغ ... دیدن ادامه » باقیمانده به شما همون روز از طرف گروه پرداخت خواهد شد.
۰۸ خرداد ۱۳۹۴
محبت کردید.....حتما به دیدن اجرا خواهم آمد...تشکر از نظم و پاسخگویی مسءولانه شما
۰۸ خرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وحید هوبخت این را خواند
گلشن قربانیان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت حمید پورآذری درباره جریان تئاتر آلترناتیو به بهانه‌ی اجرای عموم نمایش «آلبوم حشرات»


http://artna.org/fa/news/view/23045/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D8%A8%
D9%87+%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86+%D8%AA%D8%A6%D8%A7%D8%AA%D8%B1+%D8%A2%D9%84%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%88

در این سالها شاهد بوده ایم گروه های مختلف تئاتری هم در دانشگاهها و هم در محیط های غیر آکادمیک دست به تلاش هایی زده اند و به نوعی می توان گفت در پی این مهم بوده اند تا فرم هایی جدید برای بیان اتفاقاتی که در جهان و محیط پیرامون شان با آن مواجه هستند بیابند. به نظر من این شیوه برخورد با فرم در حال حاضر می تواند راه را برای تغییر باز کرده و به پیشرفت تئاتر کمک کند. البته این به شرطی است که خود این جریان ها دچار یک جور یونیفورم نشده و شکل و بوی جریان غالب در تئاتر را به خود نگیرند و یا در مسیر خود به یک شکل واحد اکتفا نکنند و دچار سکون نشوند. 
یکی از ... دیدن ادامه » این گروهها که من مدتی است گاه دورادور و گاهی از نزدیک شاهد فعالیتش بوده ام آف استودیو است که به نظر می آید اعضای آن در تلاش برای یافتن فرم و شیوه ای مستقل در زمینه‌ اجرا هستند و آنچه در فعالیت آنها برای من جذابیت داشته همین ذات و روح جستجو کردن است.
سال گذشته نمایش «آلبوم حشرات» را به کارگردانی علیرضا شیخان از این گروه شاهد بودم. من به این اجرا به عنوان یک تئاتر آلترناتیو نگاه می کنم و فکر می کنم همین ویژگی سبب می شود که تماشاگر با تئاتری با ذائقه ای متفاوت مواجه گردد. این تفاوت فرم سبب می شود که تماشاگر همزمان در مورد چیزی که روی صحنه می بیند فکر کند. یعنی به طور همزمان چشم و ذهنش درگیر اجرا باشد و به عنوان یک عنصر فعال در طول اجرا باقی بماند. به طور کلی اتفاقاتی از این دست که نگرش ها و فرم های مختلف در زمینه ی اجرا را ترویج می دهند می توانند زمینه ساز تغییر و رشد تئاتر ما باشند. 
اما همواره خطراتی هم برای این نوع از تئاتر وجود دارد از قبیل: گنگ و نامفهوم بودن اجرا، صرفا درگیر تئوری ماندن و دچار سوتفاهم شدن با نظریاتی که موجب تحول تئاتر در دنیا شده است، و همچنین فراموش کردن ضرورت و چرایی انتخاب چنین فرم هایی. این خطرات می تواند خود تبدیل به همان یونیفورمی شود که جریان آلترناتیو سعی در تن ندادن به آن دارد. لذا این جریان همواره باید روح جستجوگری را در خود زنده و تازه نگه دارد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید