تیوال فیلم آستیگمات
S2 : 15:28:47
: مجیدرضا مصطفوی
: مجیدرضا مصطفوی, پیام کرمی
: محسن کیایی، مهتاب نصیرپور، هادی حجازی فر، حسین پاکدل، سیامک صفری، باران کوثری، نیکی کریمی، بهنوش بختیاری
: مجیدرضا مصطفوی
: روزبه رایگا
: بهرام دهقانی، محمد نجاریان
: سهراب پورناظری
: بهمن اردلان، بابک اردلان
مردی بعد از جدایی چند ساله از خانواده برگشته و می خواهد خانه اش را از زن و پسر و عروس و نوه اش پس بگیرد. پسرش که در زیرزمین خانه زالو پرورش میدهد و می خواهد از این راه ثروتی بهم بزند، سعی می کند زن و مرد را آشتی دهد تا در خانه بمانند اما مادرش می خواهد با مردی دیگر ازدواج کند. در این بین نوۀ زن هم در مدرسه برای معلمش مشکلاتی به وجود می آورد که کل زندگی اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار می دهد. هم خانوادۀ پسر و هم خانوادۀ معلم به خاطر این موضوع بهم می ریزد.

گزارش تصویری تیوال از اکران خصوصی فیلم آستیگمات / عکاس: آرمین احمری

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال از اکران مردمی فیلم آستیگمات / عکاس: آرمین احمری

... دیدن همه عکس ها »

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نفس گیر...

آیا آستیکمات با دوری از شلختگی ظاهری در پرداخت فیلمیست برجسته که تا مدتها در ذهن میماند؟ حداقل برای من اینگونه نیست با وجود قصه گویی روان و فضاسازی جذاب و البته پرداختن به چالشهای خاصی چون ناهنجاری جنسی پسربچه یا درآمدزایی از طریق پرورش زالو و بازی های قابل توجه اما گویا بافت فیلم به همان مقدار که پرحجم و پر چالش است پر مایه نیست.
روایت درام؛ پرشتاب در سطح اما کم نفوذ در بطن اثر پیش میرود. این نوع روایت ساختار فیلم را مکانیکی میکند و نقاط دراماتیک فیلم را تبدیل به پاساژهایی میکند که گویی باید یک دور در آن زد کمی متاثر شد و وارد پاساژ بعدی شد. فیلمساز محترم تاثیر گذاری بیشتر را با تشددگرایی بیشتر در سطح درام بهترین روش جلب مخاطب خود میداند غافل از اینکه گاهی کمی مکث در بعضی از این رویدادها به قیمت حذف رویدادهای کم کارکرد (داستان مردی ... دیدن ادامه » که میخواهد با مادر ازدواج کند و از زن اولش جدا شود) و در عوض دادن خلوت بیشتر به کاراکترهایی مهمی همچون پدر که بحران را او تشدید میکند یا پسربچه که کنشهای مخربی دارد یا مادر که میخواهد بحران را مدیریت کند، میتوانست به عمق ادمها و ماجرایشان در فیلم بیافزاید.
تنش بیرونی آدمها وابسته به تنش درونی آنهاست برای خلق تنشهای با کیفیت تر در فیلم نباید از فرصت تاملات درونی کاراکترها به قیمت شتاب در زرق و برق تنشهای بیرونی کاست این گونه پرتنش بودن فیلم پیش از آنکه نفس مخاطب را بند بیاورد خودش را از نفس میاندازد.
امیر و میترا این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آستیگمات فیلمی بیش از حد باور پذیر.
فیلمی که زندگی خیلی ها تو همین پوسته شهره.
شخصیت هایی که حداقل یکی دو تاشو دیدیم تو روزمرگی هامون.
بازی های همه رو خیلی دوست داشتم. مخصوصاً سیامک صفری که اصلاً شماره یک من بوده و هست.
خیلی به دلم نشست و دوست داشتم.
البته بازی مهتاب نصیر پور به نظر من از جنس دیگری بود ...آن نگرانی ها و دلهره ها وآرامش ها و اشک ها و لبخندها و مادرانه ها و عاشقانه ها...... بدون دیالوگ ..... خاصه خلاصه در چهره
۱۱ آذر ۱۳۹۷
حامی جان ایشون که اصن خیلی خوب بودن..سیامک صفری هم واقعا خوب بود
۱۱ آذر ۱۳۹۷
از خانم نصیرپور با اون سابقه طولانی و صدالبته درخشان در تاتر که انتظار دیگه ای نمی شد داشت.
همیشه شماره یک بودن ولی خب تو این فیلم همه عالی بودن.
حتی اون سکانس کوتاه خانم بختیاری به نظرم شاهکاری بود. متفاوت از همه بازی هاشون.
۱۲ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پیش از بیان هر نکته و حرف و حدیثی، فیلم کاملا فیلم قابل احترامی بود..

از بازی های بازیگرا راضی بودم و فراتر از قابل قبول بود..خانم نصیرپور که خیلی خوب بودن، باران کوثری از همیشه بهتر بود (بعضا تکراری بود بازی های اخیرش) و محسن کیایی زیاد دور از نقش اش بازی نکرد..سیام جان صفری که حیلی دوسش دارم بنطرم خوب بود، هادی حجازی فر که خوراکش همین بازی هاس و نیکی کریمی نقش پرچالشی نداشت و بد هم نبود..و اما محمد شاکری عزیز که اگر دوستان تو محیط تیاتر این بچه دوست داشتنی رو نمینشناسن و حس میکنن این بازیگر، آدم درونگرایی ه مثه نقشش توی این فیلم و کار خاصی نکرده با این بازی، واقعا باید بگم سخت در اشتباهید..بسیاااار بچه شیطون، پر انرژی، تو دل برو و شوخ و شنگی ه و واقعا من لذت بردم از بازی تلخش :)

فیلمنامه کار بنظرم بسیار خوب نوشته شده بود (به لحاظ طرح موضوع و روابت ... دیدن ادامه » داستان به طرزی که کشش داشته باشه و قابل حدس نباشه) اما اینکه درام کار و المان هاش چقدر بجا بودن جای بحث جداگونه داره

کارگردانی کار بنطر من یکی از نقاط ضعف این فیلم بود که اگه این بخش مهم کار خوب بود، برای بنده یکی از بهترین فیلما میشد..ولی بنطر میرسه آقای مصطفوی در نویسندگی به کار تسلط بیشتری دارن تا کارگردانی..یا شاید آقای کرمی تاثیر خوبی در متن داشتن...مثلا یه سکانس بشدت بی مصرف ابتدای فیلم هست، که نه تنها مضحکه بلکه بشدت غیر قابل باوره: سکانس کلاس زبان!!

فیلمبرداری کار، یکی از بهترین فیلمبرداری هایی بود که تو چند وقت اخیر دیدم تو سینمای ایران..فکر نمیکردم آقای رایگا، از آینه بغل و لونه زنبور یهو این فیلمبرداری متفاوت تو سبک متفاوت رو خوب دربیارن..قاب هایی که (قطعا با نظر کارگردان) گرفته میشد، بعضا فوق العاده بودن (از جمله قاب آخر فیلم در حیاط)..یه صحنه ابتدای فیلم، روی پشت بوم که محسن کیایی با تلفن صحبت میکرد، خیلییی خوب دوربین با کارگر رفت لب پشت بوم و برگشت با کارگر روی محسن کیایی که نمیگم سخته ولی همین سهل ممتنع رو من کمتر دیدم میون فیلمبردارها...یجا توی زیرزمین زالوفروش رفت پشت پرده ها که وسایلو ببینه که حرکت دوربین رو دوست نداشتم نمیدونم دوربین روسر بود چی بود ولی با توجه انسجام فیلمبرداری بقیه کار، حدسم قصدی بودن این حرکت بود که آشفتگی فضای زیرزمین محل پرورش زالو رو میرسوند

به لحاظ روایی واقعا فیلم، فیلم خوبی بود و کلا من راضی از سالن اومدم بیرون
فیلم رو ندیدم . احتمال زیاد هم چون گریه اوییه نبینمش .. ولی خب اینها هیچکدوم از ارزشهای تو کم نمیکنه :))
لذا دوست دارم رو از این جهت فشردم که تو هستی ، و این برام بسه :d
۰۹ آذر ۱۳۹۷
بله رویا خانم از شما مطلبی نیس توی برگه
امکان داره عوض کرده باشن؟!
۱۰ آذر ۱۳۹۷
نه تو ستون خود شما نوشته بودم . احتمالن سرعت اینترنت پایین بود ه نیومده یا....
۱۱ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
از دیشب که آستیگمات را دیدم برای نوشتن بی تابی می کنم هر چند که نوشتن در باره آن تا آنجا که داستان لو نرود هم کار آسانی نیست . آستیگمات راه جدیدی را در سینمای اجتماعی ایران باز می کند راهی میانه سینمای فرهادی از یک سو و سینمای تاریک اجتماعی که تماشاگر را با دلخوری از سینما خارج می کند ، آستیگمات اصلا اینگونه نیست و عناصر آن به گونه ای چیده شده که علی رغم طعم تلخ آن وقتی از سینما بیرون آمدم دلم می خواست در زیر باران آذر ماه تا خانه پیاده بروم و دوباره به تماشای آن بنشینم .
آقای مصطفوی را یکبار در سینما فلسطین آن هم موقع شمارش آراء مردمی جشنواره سال 93 برای فیلم انار های نارس دیدم و در مدت شمارش با هم گفتگو کردیم از انار های نارس خیلی خوشم آمده بود 2 نکته حائز اهمیت بود یکی بازی متفاوت خانم آنا نعمتی در نقش یک زن کارگر چادری ( در مقابل نقش های شیک پوشی ... دیدن ادامه » که بازی می کند ) و دیگری ریتم خیلی کند فیلم اما در استیگمات اقای مصطفوی انگار در یک دوره 4 ساله جندین گام به جلو برداشته است .
علاوه بر قصه ، بازی های درخشان فیلم یکی از وجوه ممتاز آن است اگر می توانستم بازی ها را با رکورد های المپیک مقایسه کنم بی گمان چندین رکورد جابجا شده است :استفاده از یک بازیگر خردسال که بنظرم بخش مهمی از لطافت و امید فیلم مدیون حضور بازیگر آن است ، بازی کوتاه و تاثیر گذار خانم بختیاری که در واقع می توان آن را نگین بازی های ایشان دانست و توانائی یک کارگردان در گرفتن بازی و گریم که خیلی ها ایشان را در فیلم نمی شناسند ، بازی متفاوت آقای پاکدل خصوصا در نیمه دوم که از قالب آن چهره آرام همیشگی خارج می شود و چقدر خوب که محسن کیایئ با یک نقش جدی توانائی های خودش را هر روز بالاتر می برد هرچند که در پرده نشین و جشن دلتنگی هم بازی جدی داشت اما در آستیگمات به دلیل حضور طولانی و نقش اولی سرگشتگی مردی که دست روی زنش بلند می کند و سعی می کند با پسرش رفاقت کند و (به شیوه خودش او را تربیت کند مثل اشاره به دختر همکلاسی او در کلاس زبان) را بسیار باور پذیر اجرا می کند . در فیلم با کلکسیونی از بازی های متفاوت از خانم نیکی کریمی ، هادی حجازی فرو سیامک صفری مواجه هستیم و چطور می توان به بازی خانم نصیر پور اشاره نکرد که بخش دیگری از لطافت و آرامش فیلم مدیون حضور و نقش ایشان است انگار هر مشکلی به ایشان می رسد ناگزیر باید راه خود را تغییر دهد .
نشانه ها ی فیلم از جمله گم شدن حلقه ، پرورش زالو ، تغییر عینک کسری ، کشیدن دندان و صحنه زیبای برف وقتی کسری به آسمان نگاه می کند به خوبی در فیلمنامه چیده شده است که اینجا مجال پرداختن به آن نیست .
آستیگمات داستان لطیفی دارد ، آقای مصطفوی برای آن زحمت کشیده و از هیچ موضوعی کوتاهی نکرده است موسیقی سهراب پور ناظری و دوریبن روزبه رایگا هم نباید از منظر دور بماند .
آستیگمات اصل جنس است . سوم آذر ماه 97 حسین طائب
من هم امشب این فیلم رو دیدم و واقعا لذت بردم.تلخ بود اما نه در پایان معجزه ای اتفاق افتاد نه پایان رها؛بازی ها فوق العاده جوری که من خانم بختیاری رو قبل از اولین دیالوگ تازه شناختمش.حتما این فیلم رو ببینید.
۰۴ آذر ۱۳۹۷
منم امشب دیدم . بازی خانوم مهناب نصیر پور خیلی واقعی و خوب بود
۰۵ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید