دو سوی یک حقیقت، چون یین و یانگ؛
زندگی در آغوش مرگ و مرگ در بطن زندگی.
جهان مادی در اعوجاج زمان، در حرکتی سینوسوار میان گذشته، اکنون و آینده، پیوسته زاده میشود و زوال مییابد.
و نور، با خردی جاودان، انتخاب میکند از کجا بگذرد؛ گویی میان جهانهای ممکن، راه خویش را میگشاید.
رقص نور و ماده، پردهایست میان دیدن و حقیقت.
چشم اما دروغ خود را حقیقت میپندارد؛
دروغی چنان کامل که نمیدانیم فریب خوردهایم.
و شاید آنچه «واقعیت» مینامیم، تنها لرزش جهان است
در فاصلهی میان بودن و نبودن.
اقتباس از نمایشنامهی “هملت” اثر ویلیام شکسپیر
- از همراه داشتن فرزندان زیر ۷ سال خودداری نمایید.