تیوال نمایش درباره‌ی تصویرت از من تجدید نظر کن
S3 : 23:16:29
  ۰۴ تا ۲۶ مهر ۱۳۹۵
  ۱۶:۰۰، ۱۸:۰۰ و ۲۰:۳۰
  ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان


: آروند دشت‌آرای (ایران)، مارین ون هولک (هلند)، آروشا بیگی (ایران)، مالته شولتز (آلمان)، دیبا خاتمی (ایران)، میخاییل بلوس (هلند)، استوارت دنیسون (انگلستان)، آزاده میرزایی (ایران)
تولید مشترک ایران و آلمان


گزارش تصویری تیوال از نمایش درباره‌ی تصویرت از من تجدید نظر کن / عکاس: حانیه زاهد

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» دروغ بودگی در تجربه ای دوسویه با مخاطب

» نمایش درباره تصویرت از من تجدید نظر کن در تالار چهارسو به اتمام رسید

» اجرای درباره تصویرت از من تجدید نظر کن ، پر انرژی است

» رضا کیانیان برای یک اجرا بازیگر نمایش دشت آرای شد

» درباره تصویرت از من تجدید نظر کن را افتتاح می کند

» نغمه ثمینی، نمایشنامه نویس و استاد دانشگاه تهران آخرین محصول کمپانی هنرهای اجرایی ویرگول «درباره تصویرت از من تجدید نظر کن» را افتتاح می کند.

» پیش‌فروش بلیت نمایش «درباره تصویرت از من تجدید نظر کن»

» درباره تصویرت از من تجدید نظر کن» از یک هنرمند آلمانی، در تئاترشهر به صحنه می‌رود.

آواهای وابسته

 
گفتگوی تیوال با آروند دشت آرای و آروین ون هولک
میخواستم ببینم تا چقدر میتوان تجربه خودم و خودمان را تعمیم دهیم به کل دنیا

مکان

تقاطع خیابان انقلاب و ولی‌عصر، مجموعه فرهنگی و هنری تئاترشهر
تلفن:  ۶۶۴۶۰۵۹۲-۴


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
((بدل های جاعل واقعیت))
نقد ذیل نافی ایده های خلاقانه،توانایی ها و انرژی اجرایی این نمایش نیست بلکه بر تناقض آزاردهنده ی موجود بین شیوه و منش اجرایی این نمایش با هدف پروژه ی مطالعاتی انضمامی آن (که لابد بایستی غیرنمایشی و غیرواقع نما باشد)معطوف می باشد .این پروژه بنا دارد به یک اکسیون و عمل اجتماعی منجر شود یعنی کمک به تغییر زاویه دید افراد نسبت به تصاویر ،نه لزوما راستین ، که قطعا امری نمایشی و واقع نمایانه مراد آن نیست اما در واقعیت این اکسیون خدشه وارد می کند.
تناقض مورد بحث در صورتی قابل لغو است که فرض کنیم مجموعه ی دستاوردهای پروژه ی " درباره ی تصویرت از من تجدید نظر کن" که قرار است بعد از 5سال به صورت یک کتاب تحلیل تدوین و ارایه شود ، واقعیت های جعلی خواهد بود و جزئی از برنامه ی گروه اجرایی مبنی بر بررسی واقعیت انتزاعی و پروژه ی بازی دادن-بازی ... دیدن ادامه » خوردن ،تماشاگران-مخاطبانش منظور هدفش می باشد.
**
" درباره تصویرت ..." ، اجرایی بازنمایانه است که شاید با Hyper-reality بودریاری ،که یکی از اجراگران به آن اشاره می کند، مشابهت های استراتژیک وفلسفی داشته باشد(یا به آن وانمود کند) ..به نوعی در این نمایش بر واقعیت تشدید یافته ای اصرار می شود که البته می خواهد امر واقعی را تغییر دهد و در واقع جایگاه واقعیت ادراک شده توسط تماشاگر را تسخیر کند...قرار نیست ما تماشاگران بدانیم کدام بخش از آن چه دیده ایم واقعیت است و کدام بخش تخیل محض...این یک بازی است... تولیدکنندگان این نمایش چنین فرض کرده اند که بر اساس این واقعیت نااستوار مخاطب می بایست تصویر ذهنی اش را نسبت به برخی رفتارها وپدیده ها و آدم ها تغییر دهد.
آیا واقعیت یگانه ای مثل حقوق اولیه انسان ها(حق حیات،حق داشتن مسکن و...) قابل تردید است؟ نسبی دیدن واقعیت در این موارد چه پیشنهاد عملگرایانه و واقع گرایانه دارد؟
مرز تفکیک و تمایز واقعیت های موجود با واقعیت های فرضی-تخیلی در کجا است؟علی رغم قدرت هولناک واقعیت، آیا رویکرد نسبی به واقعیت در برخی جاها فرار از عملگرایی رهایی بخش و پاسخ گوی بشری نیست؟
مساله ی تکثرگرایی فرهنگی که یکی از خاستگاه های فلسفی و سیاسی مباحث مطروحه پیرامون این نمایش است در حال حاضر در دنیای پرتنش امروز رو به بحران گذاشته است.ظهور و بروز فزاینده ی احزاب راست افراطی و خواست سیاسی فاشیستی در اروپا و آمریکای شمالی و افراطی گری و بنیادگرایی مرگبار در جهان جنوب ،روند تکثرگرایی و تساهل جویی را به مخاطره انداخته است...این نمایش و محتوی و استراتژی اجرایی آن با چنین مسایلی ، بسیار زرد، کم رنگ و سانتیمانتال و نابسنده برخورد می کند و در عین حال علی رغم ادعایش بسیار محتاط و محدود کننده است . از تماشاگرانش دعوت می کند در مورد همه چیز سوال کند تا بتواند به تصویر واقعی تر و درست تر از روابط و اختلافات موجود برسد اما در برابر سوالات اساسی و مهم و البته حساسیت زا ، استراتژی سانسور و حذف و عدم طرح را پیش می گیرد...برای مثال آقای دشت آرایی در برابر پرسشی درباره ی حس ناخوشایند همسران اروپایی ناشی از اظهار خلاف واقع با باورهای شخصی شان در هنگام ازدواج در ایران (با توجه به شرایط قانونی) به تماشاگران گفت این سوال شخصی است!!! ازش بگذرید.سانسور می کنم!..در صورتی که یکی از تفاوت های عمیق بین فرهنگی مساله باورهای شخصی و نحوه ی مواجه با آنها است....
به نظر میرسد این نمایش واقع نما در واقع در سطح ایده و تئوری های بین فرهنگی بر روی کاغذ پروپوزال باقی مانده و به غیر از پافشاری سطحی انگارانه بر رابطه ی بالقوه جذاب آشنایی ها و شروع های عاشقانه به هیچ عنوان به عمق موارد و موانع موجود بین فرهنگی این زوج ها چه در سطح اجتماعی و چه فردی نرسیده است. اما احتمالا در اعتبارگیری از برخی نهادهای فرهنگی و جاه طلبی های بین المللی موفق عمل کرده است و البته در تغییر دیدگاه بدوی یکی از مسئولین فرهنگی نادان فستیوال اروپایی(لهستانی) که فکر نمی کرده ما ایرانیان هم می توانیم جین و تی شرت بپوشیم!
دوست ارزنده و گرانقدرم,
ممنون که با قلم شیوایت تجربیاتتون رو با ما به اشتراک میگذارید.
خوشحالم که هستید و مینویسید.
از طرفی نیز متاسفم که عمده نمایشهایی که به روی صحنه میرود, علیرغم تمام زحمات, دلچسب نیستند و مخاطب ناراضی سالن را ترک میکند.
همیشه باشی ... دیدن ادامه » دوست فرهیخته ام
۲۵ مهر ۱۳۹۵
اردشیر عزیز،
ممنون از بذل توجهت دوست گرانمایه. چقدر خوب است که اینقدر ریزبینانه و دغدغه مند نمایشها را میبینید و ارزنده تر اینکه نتیجه این دقت نظر و دغدغه ذهن خردورزتان را با دوستان تیوالی به اشتراک میگذارید.
پاینده باشید دوست خوب و مهربانم
۰۳ آبان ۱۳۹۵
ممنونم از حضور سبز دوست هنرمند و فکورم ..امیدوارم از قلم و اندیشه ی خوب تان در تیوال محروم نمانیم
۰۳ آبان ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امکان خرید بلیت سانس ساعت ۱۶ در روزهای یکشنبه ۲۵ و دوشنبه ۲۶ مهرماه، در روز دوشنبه ۱۹ مهر ماه ساعت ۱۷ فراهم می شود.
چند بار در خواست کردم که چرا نام بقیه عوامل نمایش نیست چرا؟؟؟؟!!!!!؛
۲۲ مهر ۱۳۹۵
سلام. من از شهرستان میخوام بیام تهران، دلم میخواد یه نمایش خوب ببینم، میشه بهم پیشنهاد بدین؟ ممنون
۲۲ مهر ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گاهی به نمایش «درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن» مرزهای باریک طولانی
علیرضا فرید فیلمساز

اریک برن در بخشی از کتاب مشهور خود به نام تحلیل رفتار متقابل یکی از رایج‌ترین بازی‌ها که همانا بازی زن و شوهری است را مورد مداقه قرار داده و تراکنش‌های (رفتارهای متقابل) این وضع و دلایل بنیادی آن‌که ریشه در کودکی و عادات روانشناختی و فرهنگی پدر و مادر دارد، را به روی مخاطب خود گشوده است. نمایشی که همواره زوج‌ها به راه می‌اندازند و در آن زندگی می‌کنند، شاید موضوعی تکراری برای صحنه نمایش و پرده سینما باشد اما آروند دشت‌آرای با خلاقیت و بداعتی ستودنی از زاویه‌ای دیگر با محتوایی جدید درنمایش «درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن» به آن پرداخته است. تجربه‌ای حیرت‌انگیز و عریان که از لحظه آغاز نمایش تا نقطه پایانی مخاطب را آنچنان درگیر می‌کند که چاره‌ای ... دیدن ادامه » جز مشارکت در انجام آن ندارد. روشی عملی در تراکنش‌های زندگی که نظریه روانشناختی برن را به وضوح پیش چشم مخاطب می‌گذارد. زوج‌هایی با ملیت متفاوت که طبیعتا خاستگاه فکری و فرهنگی یکسانی ندارند و رفتارهای متقابلشان نیز از آبشخور ژن‌های متفاوت، فرهنگ متضاد و عادات دگرگون ناشی می‌شود. آنچنان عشق و التهابی را به نمایش می‌گذارند که درجهانی که روز به روز کوچکتر و نزدیک‌تر می‌نمایاند، ما را به عمق فاصله‌ها رجوع می‌دهد. مهم‌ترین نکته‌ای که می‌توان علاوه بر مضمون دقیق، واقعی و عینی فرهنگی این نمایش و رابطه ذکر کرد، همانا بندبازی هوشمندانه دشت‌آرای به روی مرزهای بسیار باریک و طولانی واقعیت و نمایش است. به دلیل تکنیک خلق‌شده در این نمایش متأسفانه نمی‌توان رمزگشایی بیشتری داشت، چراکه با لورفتن آن به یکباره این مرز فرو می‌ریزد. «درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن» را باید به نظاره نشست. روش سیال این نمایش به‌گونه‌ای است که به گمانم می‌توان تمام اجراها را دید و هرشب به ابعاد تازه‌ای دست یافت.
منا رجبیه فرد این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چند سطر به بهانه اجرای «درباره تصویرت از من تجدید نظر کن»
دوباره نگاه کن...
آیه کیانپور
از شواهد و قرائن برمی‌آید پیچیدگی انسان امروز تا حدی پیش رفته که ارتباط، به ‌عنوان یکی از غریزی‌ترین توانایی‌های انسان، این‌روزها به یکی از معضلات زندگی تبدیل شده و ناتوانی افراد در برقراری و تداوم آن، به‌ویژه روابط عاطفی، باعث شده افراد مدام از تجرد به تأهل و از تأهل به تجرد در ‌گذار باشند. یکی از دلایل این ناتوانی که از خصوصیات انسان مدرن شده است، نپذیرفتن فرهنگ‌ و خرده‌فرهنگ‌های متفاوت است، حتی با یک پیشینه فرهنگی مشترک، مدام با ناتوانی افراد در تداوم ارتباط روبه‌رو هستیم، حال اگر این فرهنگ‌ها به لحاظ ریشه‌ای متفاوت باشد، میزان همدلی میان افراد تا چه حد دستخوش کج‌فهمی‌ها خواهد شد. دنیای مجازی و شبکه‌های مجازی راه را برای آشنایی با فرهنگ‌ها ... دیدن ادامه » و مردمان دیگر باز کرده‌اند و باعث به‌وجودآمدن روابط عاطفی و گاه تشکیل خانواده‌هایی دوملیتی می‌شوند. اصل تفاوت فرهنگی، همچنین تصور ما از دیگرانی که نمی‌شناسیم با همه ظرافت‌های این مقوله کاملا معاصر، آروند دشت‌آرای را بر آن داشته تا اجرائی با عنوان «درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن» را در سالن چارسوی مجموعه تئاترشهر به اجرا ببرد، بازیگران از ملیت‌های متفاوت در کنار بازیگران ایرانی نمایشی را اجرا می‌کنند که تماشاگر بخشی از آن است. تماشاگران در این اجرا هم‌زمان با چند بُعد مختلف از این مسئله روبه‌رو می‌شوند، اصل ارتباط بین دو انسان، تأثیر اختلافات فرهنگی بر روابط، تأثیر شگرف و انکارنشدنی رسانه در ایجاد تصویری ساخته‌شده و تا حد زیادی غیرواقعی از یک فرهنگ و از سویی دیگر مسئله قضاوت! قضاوتی که تحت‌تأثیر تصویر رسانه‌ای، در ذهن مخاطبان ایجاد شده و به تبع آن، برداشت‌‌ها و نگاه شخصی را تحت فرمان خود قرار داده ‌است. از آنجا که با یک اجرای تعاملی روبه‌رو هستیم، واکنش تماشاگر می‌تواند کیفیت و روند قصه اجرائی را تحت‌الشعاع قرار دهد و از سویی با مخاطبی روبه‌رو هستیم که حق دارد از بازیگر و کارگردان سؤالاتی بپرسد و آنها را به چالش بکشد اینجاست که چالش اصلی اتفاق می‌افتد؛ یکی از چالش‌های پی‌درپی که در این نمایش با آن درگیر هستیم و از این اثر یک کار مفهومی و دارای اندیشه و نگاه می‌سازد. اینکه انسان تا چه حد به حریم شخصی دیگران احترام می‌گذارد؟ در سال ١٩٧١ دکتر فلیپ جورج زیمباردو، روان‌شناس معروف، آزمایشی را در دانشگاه استنفورد انجام داد که یکی از مهم‌ترین موارد مطالعاتی شناخت انسان تاکنون است. او فقط برای دو هفته تعدادی از دانشجویان را در نقش‌های زندانی و زندانبان در روبه‌روی هم قرار داد؛ افرادی که همه به لحاظ روانی در وضعیت متعادل روحی به سر می‌بردند و بعد از چند روز رفتارهای سادیستی کنترل‌نشدنی‌ای را از دانشجویان زندانبان‌شده دید، دکتر زیمباردو به این نتیجه تلخ دست یافت انسان موجودی‌ است که اگر به لحاظ قانونی و اخلاقی اجازه کامل تسلط بر حریم شخصی افراد را داشته باشد، هرکاری از او برمی‌آید. در این اجرا به مدت دو ساعت تماشاچی حق دارد از بازیگران سؤالاتی بپرسد و بررسی سؤالات، کنجکاوی‌ها و گاهی تجاوز به حریم شخصی بازیگران به خودی‌خود یک نمایش زنده، واقعی و تأمل‌‌ برانگیزاست. کنش واکنش میان تماشاگر و بازیگرانی، که همگی به‌خوبی از پس وظایف‌شان برمی‌آیند، یکی از تجربیات ناب این نمایش است.
اما قدرت این اثر در پرهیز از هرگونه شعارزدگی است که با توجه به شکل اجرائی و مفاهیم پس آن، کاری دشوار به نظر می‌رسد، دشت‌آرای با واردکردن مخاطب در قصه به شکل ناخودآگاه، او را متوجه نگاه قضاوتگرش نسبت به جهان امروز و آدم‌های دیگر می‌کند. مدام مخاطب را با چالشی دیگر و تصوری که ساخته و بعد خراب می‌شود روبه‌رو می‌کند و اطلاعاتی که به‌مرور به مخاطب می‌دهد و او را متوجه این مسئله مهم می‌کند که تا چه اندازه لازم است درباره تصویری که از شناخته‌هایش دارد، تجدیدنظر کند.
ما با دیدن دیگران چقدر آنها را درک می‌کنیم؟ چقدر متوجه حقایق پشت هر واقعه می‌شویم؟ چقدر با دلایل ناخودآگاه پنهان در ضمیر انسان‌ها آشنا هستیم؟ چقدر می‌دانیم این دست‌ها، چشم‌ها و روح‌های غریبه چه بارهای عاطفی، فرهنگی، اجتماعی و... را با خود حمل می‌کنند؟ چقدر می‌دانیم حقیقت چیست؟ حقیقتی که پشت لایه‌‌های ذهن قضاوت‌زده ما پنهان است، حقیقت چیست؟ آیا هیچ‌گاه خواهیم دانست؟ شاید هیچ‌گاه از زیروزبر روح دیگران سردرنیاوریم، اما درباره خودمان چه؟ در طول این نمایش چقدر نظرمان نسبت به بازیگران تغییر می‌کند؟ آیا حس اولیه ما نسبت به فلان بازیگر تا پایان نمایش پابرجاست؟ چقدر می‌توانیم به قضاوت‌هایمان تکیه کنیم؟ به نظر می‌رسد نه‌فقط لازم است درباره تصویرمان از دیگران تجدیدنظر کنیم که به‌یقین ضروری ا‌ست درباره تصویرمان از خود حقیقی پنهان‌شده در درونمان، همان خودیِ که تحت‌تأثیر ‌هزار و یک عامل بیرونی از خود بیخود شده هم، تجدیدنظر کنیم...
این خودِ سرگشته که نگاه شخصی‌اش را از دست داده و باید دوباره از نو به خودش و بعد به همه‌چیز و همه‌کس نگاه کند... .
سید امیر ارجمند این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تصاویر و وانموده‌ها
محمدحسن خدایی
آروند دشت‌آرای در ادامه‌ پروژه بینافرهنگی این چند سال اخیرش، به سراغ مفهومی تازه در قبال شناخت «دیگری» رفته است؛ دیگری در مقام غیر، از کشور، فرهنگ و زبانی دیگر؛ یادآور «گفت‌وگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها». نام نمایش هم دعوتی به این شناخت است: «درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن!»؛ جمله‌ای پر از ابهام و سرگردان میان خواهش و دستور، خطاب تفسیر‌برانگیز این‌روزها در قبال برخورداران، متمولان، مهاجران، مطرودان و پناه‌جویان. «تصویری» که با ١١ سپتامبر، بهار عربی و جنبش‌ وال‌استریت و البته سبعیت داعش، بیش‌ازپیش مخدوش شده و به‌نظر با رویکرد مطالعات فرهنگی آروند‌ دشت‌آرای، تصحیح نخواهد شد. نمایشی که داستان زندگی سه زوج را روایت می‌کند که قرار است در اجرائی با مشارکت مخاطبان، داوری شده، امتیاز کسب کرده و به فستیوال‌های ... دیدن ادامه » بین‌المللی با همین رویکرد معرفی شوند. فرمی یادآور برنامه‌های تلویزیونی که برای انتخاب زوج‌های موفق برگزار می‌شود. انتخابی هوشمندانه از منطق نظرسنجی‌های تلویزیونی که «پیر بوردیو» به تأثیرگذاری و قدرت آنها در تغییر ذائقه و آگاهی مخاطبان اشاره کرده است. نمایش «درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن!» سودای آشتی و شناخت دارد. زدودن همان تصویر کلیشه‌ای از غرب غالب و شرق استعمارشده. یک رویکرد پسااستعماری که صد البته در فضای ملتهب سیاسی این روزهای جهان، تقدیری جز شکست نخواهد داشت. شکستی که بار دیگر اهمیت ساختارهای متصلب جهانی را گوشزد می‌کند که چگونه تلاش‌های بینافرهنگی، توان تغییر دادن‌شان را ندارد. کافی است کمی از سالن چارسوی تئاترشهر دور شویم و به کوبانی و رقه و مرزهای اروپا در قبال مهاجران و پناه‌جویان نظری بیفکنیم. آیا امکان شناخت و گفت‌وگوی بینافرهنگی میان من در مقام مهاجر، محذوف و مطرود با آن دیگری اروپانشین، در این «وضعیت استثنایی» که آگامبن به آن اشاره دارد، باقی مانده است؟ از این باب، نمایش دشت‌آرای رویکرد بینافرهنگی‌اش، غیرسیاسی و سترون است. گاهی اشاراتی به تروریسم جهانی و وضعیت اسفناک سیاسی جهان می‌کند، اما همچنان اولویتش فرهنگ و گفت‌وگو است. رویکردی مصلحانه در زمانه وحشت از جنگ. آرزویی خیرخواهانه با امکاناتی محدود. از منظر فلسفی، نمایش رویکردی اخلاقی در قبال «دیگری» است. همان ایده درخشان امانوئل لویناس برای شناختن «خود» از منظر «دیگری». «انسان صرفا موجودی نیست که معنای هستی را درمی‌یابد آن‌چنان‌که هایدگر می‌گوید، بلکه موجودی است که از پیش فرمان قداست را در چهره دیگری شنیده و دریافته است». دیگری اینجا همان مرد غربی یا زن ایرانی برای یافتن «انسانی اخلاقی» است. مسعود علیا در کتاب «کشف دیگری همراه با لویناس در باب انسان اخلاقی از منظر لویناس»، توضیح می‌دهد: دیگری در همان حال که مرا زیر سؤال می‌برد، از من پاسخی می‌طلبد و این طلب، هم بنیاد زبان است و هم اساس مسئولیت و پاسخ‌گویی من. اهمیت این مواجهه از آن‌روست که چه بخواهیم و چه نخواهیم من را درگیر می‌کند و از من انسانی اخلاقی می‌سازد. من در مواجهه با دیگری گریز و گزیری از پاسخ ندارم؛ حتی بی‌اعتنایی به دیگری نیز پاسخی است به او و حاکی از آنکه باید به نحوی دیگری را به حساب آورم و نسبتم را با او مشخص کنم. «نمایش دشت‌آرای فارغ از جنسیت و ملیت، امکان گفت‌وگو با دیگری است. من خود را از خلال نگاه دیگری خواهم شناخت، او امکان آگاهی من در جهان است. او نسبت من با جهان را امکان‌پذیر می‌کند. سه زوج زندگی خود را روایت می‌کنند. مردها غربی هستند و زنان ایرانی. هر سه زوج پیش از این ازدواج کرده‌ و بازیگرند. اما نمایش فرم تازه‌ای در مواجهه با مخاطب دارد. از خود می‌پرسیم آیا این‌ سه زوج ازدواج کرده‌اند؟ ادعاهایشان صادقانه است؟ آیا می‌شود به آنها اعتماد کرد؟ نمایش یادآور آن چیزی است که بودریار «وانمودن» نامیده است. «وانمودن تولید الگوهای امری واقعی است؛ امری فاقد خاستگاه و فاقد واقعیت؛ امر حاد-واقعی... وانمودن یعنی تظاهر به داشتن آنچه نداریم». نمایش دشت‌آرای هم چیزهایی را به نمایش می‌گذارد که مخاطب از خود خواهد پرسید «آیا وانمود نمی‌کند؟» نمایش همه اینها را دارد؟ نمایش را خود آروند دشت‌آرای «اجرا» می‌کند. او علاوه بر طراح و کارگردان، اجراگر نمایش هم است. ریچارد جی. لین در کتاب خود «ژان بودریار» اشاره جالبی به منطق اجرا در وانمودن دارد. «نکته مهم و تشویش‌آمیز همه اینها این است که امر حاد واقعی از حوزه خوب یا بد فراتر می‌رود، زیرا فقط از منظر اجراگری، سنجیده می‌شود؛ اینکه چقدر خوب کار می‌کند یا عمل می‌کند». اجراگری دشت‌آرای همان منطق وانموده‌ها در اهمیت اجراگری است. مهم نیست کذب و صدق ماجرا کجاست. مهم اجراگری خوب است. طوری که مخاطب مبهوت شود و در نهایت همه‌چیز را بپذیرد. اینجاست که اجراگری روان و حرفه‌ای دشت‌آرای به کمک نمایش می‌آید. اینجاست که روایت آشناشدن‌، سفر، مهاجرت، دیدار و ازدواج شرکت‌کنندگان/بازیگران نمایش، با اجراگری خوب دشت‌آرای، باورپذیر می‌شود. گاهی تنش بین زوج‌ها از خلال گفت‌وگوها آشکار می‌شود؛ تنشی که همه را به شک می‌اندازد. تماشاگران مشارکت می‌کنند. سوالاتی پرسیده شده و بازیگران پاسخ‌ می‌دهند. منطق جهان وانموده‌ها به قول دلوز در «افلاطون و وانموده» این است که «وانموده، کنایه بر ساحات و ژرفناها و فواصلی بسیار دارد که بیننده از چیره‌شدن بر آنها ناتوان است. دقیقا به این دلیل که این ناتوانی است که بیننده احساسی از شباهت را تجربه می‌کند». دشت‌آرای و استراتژی انتخابی‌اش، مرز میان امر واقعی و وانموده را مخدوش کرده است. رویکرد نمایش برای رسیدن به آن ایدئولوژی تکثرگرا و نسبیت‌باورانه پسامدرنیستی، بهترین انتخاب را در وانموده‌ها می‌یابد؛ وانموده‌هایی که قرار است جهانی گشوده به گفت‌وگو و رواداری را به نمایش بگذارند. جهانی با مردمان باورمند به تفاوت فرهنگی و امکان کم‌کردن آن. جهانی که بیش از گذشته به درک دیگری از طریق گفت‌وگو و روایتگری نیازمند است. اما در نهایت، به قول رابرت یانگ در کتاب «اسطوره سفید، غرب و نوشتن تاریخ» این تلاش باید چیزهایی را مدنظر داشته باشد. اینکه به‌هرحال، ایران روزگاری نیمه‌‌مستعمره بوده و به‌راحتی نمی‌تواند از نگاه «مرد غربی» و قضاوتش خلاص شود. نکته‌ای که در روایت آروند دشت‌آرای هم کم‌وبیش مشاهده می‌شود. تنشی که در زبان و تفاهم و مفهوم خانواده بازنمایی یا شاید وانموده می‌شود.
منا رجبیه فرد این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رضا کیانیان یک شب بازیگر نمایش دشت آرای شد

رضا کیانیان در نمایش آروند
2 اجرای نمایش «درباره تصویرت از من تجدید نظر کن» به کارگردانی آروند دشت آرای شامگاه 11 مهر ماه میزبان هنرمندان و چهره‌هایی همچون رضا کیانیان بود که او در میانه‌های اجرا نیز در لحظاتی در این اجرا بازی کرد.

به گزارش ایسنا، رضا کیانیان پس از اتمام نمایش نیز درباره آن گفت:«با تماشای این نمایش در یک تجربه جدید قرار گرفتم که برایم بسیار جالب بود. هم خوشحال شدم، هم ناراحت شدم، هم سوال برایم ایجاد شد، هم تعلیق را تجربه کردم و... با این ویژگی‌ها می‌توان گفت این نمایش، یک نمایش کامل بود.»

گروه بازیگران این نمایش بینافرهنگی متشکل از آروند دشت آرای از ایران، مارین ون هولک از هلند، آروشا بیگی از ایران، مالته شولتز از آلمان، دیبا خاتمی از ایران، میخائیل بلوس از هلند، استوار تدنیسون ... دیدن ادامه » از انگلستانء آزاده میرزایی از ایران و النورا هردر از آلمان هستند.

«درباره تصویرت از من تجدید نظر کن» پروژه پژوهشی - اجرایی است که در قالب یک کمپین از سال ٩٢ آغاز شده و تاکنون نمونه‌هایی از آن در کشورهایی نظیر هلند روی صحنه رفته و بناست تا ۳ سال دیگر نیز اجراهای مختلفی در نقاط مختلف دنیا داشته باشد.

در این اجرا چهره‌هایی نظیر: ابراهیم اصغرزاده، هادی خانیکی، فرزانه طاهری، حافظ موسوی، فریدون مجلسی، احسان شریعتی، شیوا دولت آبادی، مسعود دلخواه، محمود حسینی‌زاد، احمدرضا دالوند، جواد طوسی، ناصر صفاریان، ژاله صامتی، هانا کامکار، رضا سرور، حافظ آهی، مونا زندی حقیقی، شبنم فرشادجو،، اسدالله امرایی، ، .. حضور داشتند.

این اجرا فقط تا پایان هفته روی صحنه می‌رود.
لینک: http://www.isna.ir/news/95071207234/
محمد رحمانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امان‌الله قرایی مقدم
جامعه‌شناس

به بهانه اجرای «درباره تصویرت از من تجدید نظر کن»
نمایشی برای جوانان و خانواده ها
«درباره تصویرت از من تجدید نظر کن» طرحی است بینافرهنگی که به زندگی چند زوج از کشورهای مختلف می‌پردازد و کارگردانى آن را آروند دشت آراى برعهده دارد. این زوج‌ها با توجه به اینکه زن‌ و‌شوهر و هر کدام از کشور متفاوتی هستند، کار سختی در پیش دارند، چرا که باید به درک درستی از یکدیگر برسند اما اگر همدلی و همفکری و همزبانی بین زوج‌ها باشد و ازدواج درستی هم با فکر و منطق درست، شکل بگیرد، زمینه اختلافات زناشویی کاهش می‌یابد. بین این زوج ها به نظرم زوج ایرانی- انگلیسی بهتر توانستند پیامشان را منتقل کنند چون قبل از ازدواج، برای بیشتر آشنا شدن، وقت گذاشتند. در مجموع اختلافات فرهنگی موضوع مهمی در ازدواج است. زوج‌ها باید تفاوت‌های یکدیگر ... دیدن ادامه » را بپذیرند ضمن اینکه فراموش نکنیم فرهنگ یک موضوع ریشه‌ای است، در میان زوج‌های این نمایش شخصیت خانم‌ها در ایران شکل‌ گرفته و شخصیت آقایان در کشورهای دیگر.‌ پس فرهنگ هر کدام از کشورهایشان در وجودشان رسوب کرده و در تفاوت‌های فرهنگی، زندگی خوبی کنار هم دارند. درباره تصویرت از من تجدید نظر کن نمایش خوبی است که هم‌ جوان‌ها و هم خانواده هایشان، باید ببینند چرا که نگاه درستی به مقوله ازدواج و اختلافات فرهنگی دارد. این نمایش تنها همین هفته با بازیگرانى از هلند، آلمان و انگلستان هرشب ساعات ١٨ و ٢٠:٣٠ در تالار چارسوى تئاتر شهر روى صحنه مى رود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مجید مظفری بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون پس از تماشای پروژه بینافرهنگی درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن، یادداشتی را در اختیار ایران تئاتر قرار داد:

به گزارش ایران تئاتر ، در متن این یاداشت آمده است:
درباره تصویرت از من تجدید کن پروژه ای بینافرهنگی است که بازیگران خارجی نمایش خوشبختانه علاوه بر کار هنری، درک درستی از فرهنگ و تاریخ و تمدن ایران داشتند و در واقع اطلاعاتشان نسبت به افراد معمولی کشورشان از ایران بیشتر بود و به همین دلیل آنها می توانند سفیران فرهنگی خوبی برای معرفی بهتر ایران به دیگر کشورها باشند.
دنیا یک بعدی شده و این روزها، رسانه ها و اینترنت باعث شده که مردم با هم غریبه نباشند و بین فرهنگ های مختلف گفتگو‌شکل بگیرد، پس حتما چنین پروژه هایی در این ارتباطات فرهنگی بسیار موثر خواهند بود .
این نمایش درباره کنار آمدن سه زوج از ... دیدن ادامه » کشورهای مختلف با فرهنگ هایشان است، زوج هایی که خانم ها ایرانی هستند و آقایان اهل کشورهای دیگر و به زوج ها یاداوری می کند که باید نگاه درستی به فرهنگ یکدیگر داشته باشند .
درباره تصویرت از من تجدید نظر کن کنجکاوی تماشاگر را برمی انگیزد و این برای یک اثر هنری، امتیاز مثبتی است.
درباره تصویرت از من تجدید نظر کن پروژه ای بین المللی و بینافرهنگی است و گروه بازیگران این نمایش متشکل از آرونددشت آرای از ایران، مارین ون هولک از هلند، آروشابیگی از ایران، مالته شولتز از آلمان، دیباخاتمی از ایران، میخائیل بلوس از هلند، استوارت دنیسون از انگلستان و آزاده میرزایی از ایران هستند.
درباره تصویرت از من تجدید نظر کن تا پایان هفته در هر‌روز در دو‌ سانس ۱۸ و ۲۰:۳۰ در سالن چارسو تئاتر شهر روی صحنه می رود.
سید امیر ارجمند این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید