وانیا و سونیا سالها از عمر خود را صرف اداره ملکی روستایی و تأمین آسایش پروفسور سربریاکوف کردهاند.
با بازگشت پروفسور و همسر جوانش یلنا، عشقهای نافرجام، حسرتها و نارضایتیهای فروخورده شخصیتها آشکار میشود.
وانیا با فهمیدن هدررفتن عمرش دچار خشم و فروپاشی میشود، اما تلاشش برای تغییر چیزی را عوض نمیکند.
در نهایت، همه به زندگی روزمره بازمیگردند؛ سونیا با امید به آرامشی در آینده، وانیا را به ادامه زندگی دعوت میکند.