تیوال نمایش پا
S3 : 18:40:24
  ۱۱ تیر تا ۱۱ مرداد
  ۲۱:۰۰
  ۱ ساعت
 بها: ۳۰,۰۰۰ تومان

: آرمین حمدی‌پور
: پویان فریدونی، نگین تهمتن، فرزاد نام آوری، حانیه رضایی، رعنا شبانکاره
: نوید محمدزاده

: روح الله زندی فرد
: رعنا شبانکاره
: هدا میرزایی
: فرانک ایرانی
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش پا / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

آواهای وابسته

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، ضلع جنوبی باغ هنر، بام خانه هنرمندان
تلفن:  ۸۸۳۱۰۴۵۷، ۸۸۳۱۰۴۵۸


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
هم موضوعش اجتماعی و مبتلا به بود برای اجتماعمون هم نحوه اجراش خیلی حساب شده بود و فعل خیانت و پارانویید داشتن رو به اجرا در میاورد و به فضای ذهنی مخاطب چنگ مینداخت و هم بازی های بازیگرانش روان بود و بسیار دوست داشتنی و رئال با مفهموم پایی که از گلیممون دراز تر میکنیم و پایی که در زندگی دیگران میکنیمپایی که در تصادفی شکسته و ویران شده و حسادت و یکبار تمام سناریو رو مثل ایینه از زاویه دیگه ای روایت کرد
علی جباری و سپیده این را خواندند
فرزاد جعفریان و مریم اسدی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به آگاهی می‌رسد اجرای این نمایش به کارگردانی آرمین حمدی‌پور و بازی پویان فریدونی، نگین تهمتن، فرزاد نام آوری، حانیه رضایی، رعنا شبانکاره، تمدید و خرید بلیت روزهای تازه از یکشنبه ۶ تا چهارشنبه ۹ مردادماه آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام
برای من به عنوان مخاطبی که متن برایش همیشه مهم تر از سایر بخش‌های نمایش بوده و هست، این نمایش جذاب نبود و با پرداخت معمولی شخصیت‌ها و تکنیکی مستعمل در روایت و جابجایی موقعیت‌ها اساسا نوآوری خاصی به لحاظ شکلی و ساختاری نداشت و از جهت محتوایی به ویژه ایده‌ی کار هم گمانم می‌شد کامل تر باشد.
متاسفم که باید بگم یکی از بدترین تجربیات یک‌سال اخیر من برای دیدن نمایش بود. چه شرایط و متصدی ناشی سالن و چه خود نمایش.
امیدوارم کارهای بهتری ببینیم در آینده از این عوامل.
دم همه شما گرم و دس مریزاد
به نظر میرسد با اطمینان خوبی می توان به دیدن آثاری رفت که نوید محمدزاده تهیه میکند. یک کمدی موقعیت خوب با بازی های روان. ترکیبی که موجب می شود اجرا بدون شتاب پیش برود و ضمن پرهیز از شتاب زدگی در زمان مناسب قصه را به مقصود برساند.
آلن دو باتن در کتاب اضطراب منزلت، نقش جایگاه فرد در هر ارتباط و اتفاق را مهم تر از خود موقعیت ارزیابی میکند. در پا نیز ما با زبان طنز شاهد همین مدعا هستیم. فرصت ارزشمندی که این اثر برای مخاطب مهیا میکند تا با چرخش نقش ها و بازسازی داستان این دیدگاه را مشاهده کند.
نمایش پـــــا با محوریت ایده‌ای مرکزی درخشان نوید از متنی انتزاعی و دلنشین را در پرده اول و دقایق اولیه در ذهن مخاطب می‌کارد اما در ادامه روند نمایش همواره اسیر این ایده مانده و با ارجاعات به نقطه عطف اول تلاشی مبتنی بر توسعه نقش‌های درون ساختاری خود دارد.
شک و سوء ظن زوجی جوان بر پایه مناسبات اجتماعیشان با محوریت عضوی از بدن جهت برانگیختگی روحیات و خواسته‌های درونی آن دو است تا در برزخی حدفاصل توهمات شخصی و واقعیات گرفتار باشند.
بازی با زمان و تعویض موقعیت‌های مشترک بین زوج قصه و ایجاد مثلثی از روابط خارجی و شخصی و تکرارِ حلقه‌ای ِنقش‌ها و جابجایی درون ساختاری از نقاط مثبت متن نمایش است.
بازی بازیگران جوان مجموعه بر اساس متد فاصله گذاری به سمت تعامل با مخاطب گام برمی‌دارد و جنس دیالوگ‌های کمیک نیز دلیلی بر این ادعاست.
کارگردانی همسو با طراح صحنه و لباس و چهره پردازی اثر بر پایه اجرایی مینیمالیستی جهت‌گیری می‌کند و در پرداخت جزئیات کم‌اثر جلوه می‌کند.
نورپردازی نیز ساده و در مسیر خط سیر داستان با کمترین تحرکات شعاعی است.
استفاده از ویدئو وال برای تحقق ایده مرکزی داستان امری مثبت و گره گشاست.
و در آخر استفاده از ترانه‌های لس آنجلسی و یا هالیوودی در جهت مسیر ژانر کمدی نمایش و القای شبکه‌های ماهواره‌ای، طنزی هدفمند را در دل اثر به کار می‌گیرد.
درجه کیفی نمایش: B
کارگردانی: ٦/١٠
ایده: ٨/١٠
متن: ٧/١٠
بازی‌ها: ٧/١٠
طراحی نور: ٦/١٠
طراحی صحنه: ٦/١٠
موسیقی ... دیدن ادامه » و صدا: ٦/١٠
طراحی لباس و چهره پردازی: ٦/١٠
با پوزش از خریداران محترم این نمایش، گویا مشکل برق تماشاخانه انتظامی خانه هنرمندان منجر به عدم اجرای این نمایش برای امروز سه‌شنبه ۲۵ تیرماه و فردا چهارشنبه ۲۶ تیرماه شده‌است. خریداران محترم می‌توانند برای جا به جایی یا لغو خرید با نشانی support@tiwall.com در تماس باشند و یا در ساعت اداری باشماره تلفن پشتیبانی تیوال ۰۲۱۶۶۱۷۶۶۳۷ تماس بگیرند.
زهره مقدم و حسین رحمانی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک کار دانشجویی طورِ نسبتاً تر و تمیز و خلاق!
چاشنی کمدیِ کار شیرین بود و این که رورانس نداشت واقعاً من رو به فکر فروبرد. این یعنی: این داستان تا ابد ادامه داره...
حالا خودمونیم ها، جداً چه ضرورتی دارده مخاطب همیشه برای تماشای شوهای متواضع‌نمایانه کارگردان و حتی تشویق توی سالن بمونه بعد از اجرا؟ :))
قطعاً جا داشت روی نورپردازی و دکور هم خلاقیت بیشتری خرج بشه.
در نهایت من تشویقم رو از این جا نثار بچه های با استعداد تئاتر می کنم و به بقیه هم توصیه می کنم حمایت کنند.
نظر شما خیلی محترم و درست است و نشان از اگاهی کامل شما دارد؛ اما جسارتا یک کلمه در متن وجود دارد که کاملا از لحاظ دستور زبان نادرست است.
دانشجویی طور!
صفت دانشجویی به تنهایی هم مفهوم را میرساند و هم لازم نیست از پیشوند و پسوندی در کنارش استفاده کنید.

این ... دیدن ادامه » طوری که بعد از کلمات می آورند تازگی ها سر زبان ها افتاده و خیلی جاها به غلط مصطلح تبدیل شده. اصلا یه طوری میشود که ادم فکر میکند طوری شده است. طوری نکنید که آدم برایش شنیدن بعضی کلمات عجیب طور شود به خدا D:
۲۰ تیر
کاملاً باهاتون موافقم... :)) به کار بردن این اصطلاح صرفاً محاوره ای بود...
البته در مفهوم و در کوچه و بازار «دانشجویی» با «دانشجویی طور» تفاوت جزئی داره و من عمداً به کار بردم. اهل دل متوجه می شن.

۲۲ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ببخشید تایم اجرا چقدره؟؟
گویا حدود 80 دقیقه
۱۶ تیر
احتراما مدت زمان نمایش ۶۵ دقیقه هست
۱۶ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازی ها در کل خوب و در نیمه اول نمایش عالی بود...
درسته طراحی صحنه خاصی نداشت ولی به نظرم همان برای روایت داستان کافی بود...
سکانس رقص در نیمه اول و فیلم دیدن در نیمه دوم نمایش و میکروب و فرشته پاکی نقطه اوج کار بود به نظر من...
لباسها و گریم مناسب بود...
نداشتن رورانس یه ویژگی مثبت کار بود...
دیدنش رو به همه میتونم توصیه کنم فکر میکنم کسی ناراضی از سالن خارج نشه ...
باتشکر از عوامل مجموعه...
من تئاتر رو دوست داشتم ، قصه و کمدی خوبی داشت ، نسبت به قیمت و تخفیفی هم که گذاشته واقعا ارزش داره ، تئاتریه که با حال خوب از سالن میاین بیرون
من از سه تا تئاتری که نوید محمد زاده تهیه کرده دوتاش یعنی " است " و " پا " رو دیدم و
" سیزیف‌" رو هفته بعد میبینم. تا اینجا که تئاتراش راضی کننده بودن
یکی از بهترین نمایش های حال حاضره واقعا. به زودی مفصل راجع بهش خواهم نوشت
۱۴ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به نظرم با نمایش خوب و شیرینی روبرو هستیم که هرچند فاقد دکور و طراحی صحنه و لباس قابل ذکری هستش، ولی متنی نو و چند اوج بسیار جذاب داره (مثل عصبانی شدن دختر و تیک گرفتن لب هاش ) ، بازی ها و خلق موقعیت ها مقبول و دراومده س فقط نیمه دوم نمایش شاید به قدرت اولش نباشه ولی درکل کار بخوبی نکاتی که میخواد رو در قالب نمایشی شیرین به بیننده منتقل میکنه
عرض درود و خسته نباشید دارم خدمت دوستان گروه
سلام.
آقای جعفریان به اولین حضور من در گروهتون، اونهم اتفاقی، اشاره نکردید. :-ا
۱۵ تیر
درود فراوان
بقول آقا مهدی مان قرار گروهی طوری زیاد داریم، زین پس شما رو هم مطلع میکنیم، خیلی هم عالی :)
۱۶ تیر
بله آقا مهدی، اسامی رو نمیدونستم متاسفانه. وگرنه که چهره ها کاملا آشنا بود. سپهر با اون چسب روی پیشونی :-)
دوشنبه میرم فرشته تاریخ، چهارشنبه هم که پا رو دیدم و پنج شنبه جنایات و مکافات، فکر کنم سهمیه این ماهم تموم شده. اگه تونستم میام حتما.

آقا فرزاد ارادت. ... دیدن ادامه » تو گروه ت ل گ ر ا م هستم. اگر بتونم حتما همراهتون می شم.
۱۶ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در ابتدا بگم که من از دیدن این کار راضیم و حتما پیشنهادش میکنم، ولی خب ایراداتی هم به نظرم بهش وارده
این نمایش دو نیمه متفاوت به لحاظ داستان و از نظر من، هم به لحاظ کیفیت داره
البته به قول فوتبالیا تو نیمه اول کارو تموم کردن نیمه اول بسیار پر گل و جذاب بود و نیمه دوم کمی خسته کننده همراه با افت ریتم نمایش و حس بازیگرا
چرایی جابجایی موقعیت ها و دیالوگ ها رو من متوجه نشدم. اگر در مذمت قضاوت کردنه که جابجایی لازم نبود. میشد همون داستان اول رو ادامه داد و کاملا به مقصود رسید
اگه از منظر قضاوت کننده جهانو دیدن و همذات پنداری باهاش و شاید بهش حق دادنه که این جابجایی کمکی به ما نمیکنه، ما در هردو نیمه با آدمهای بیمار و شکاک و وسواسی طرفیم که هردو قضاوتهای ترسناکی نسبت به هم دارند.
ما با قصه یه زن و شوهر شکاک و وسواسی مواجهیم که ذهن کاملا مسمومی دارند نسبت ... دیدن ادامه » به هم، ولی این موضوع و فاجعه ای که زندگی این زوج رو در بر گرفته و اتفاقا بسیار تلخ و آزار دهندست، از نظر من به غلط کاملا به حاشیه رفته و ما اصلا این تلخیو احساس نمیکنیم و برعکس نقطه قوت کار صحنه هاییه که موقعیت های طنز و کمیک اتفاق میفته و حتی قهقهه هم میزنیم.
به عقیده من با کمی خلاقیت، بعد از این صحنه های خنده دار که بسیار هم خوب اجرا شده بود (مخصوصا با بازی عالی و تحسین برانگیز جناب نام آوری) جا داشت که تماشاگر تلنگر تلخ و میخکوب کننده ای هم بخوره بابت ذهن بیمار و فاجعه گونه این زن و شوهر نسبت به هم. مرد ظاهرا چشم چرون و فاسدی که دختر همسایه متین و ساده، با دختر هنجارشکن بی پروا هیچ فرقی براش نداره، زنی که به شوهرش شک داره که سالهاست دل در گرو دوستش داره و مردی که به همسرش شک داره که زنش همه سعیشو داره میکنه که به وصال دوستش برسه.
ولی ما اصلا این تلخیو حس نمیکنیم و نمایش به سمتی رفته که وجه غالب، گرفتن خنده از تماشاچیه، حتی در لابلای شنیدن همچین دیالوگهای غم انگیز و ویران کننده ای.
منطق روایی داستان هم به نظر من درست نبود. ما با یه دژاوو طور یا تکرار موقعیتی مواجهیم که در دو بازه زمانی مختلف اتفاق میفته. بازه ای که مرد سالمه و پیشنهاد لیگ برتری گرفته، و بازه ای که میلنگه و آسیب دیده ست. ولی ما اتفاقن در پایان بازه زمانی اول که مرد اصرار داره "موقع احساس خطر هردو پای آدم جمع نمیشند و یکیش دراز میمونه" ست که میشنویم "آخه چون تو نمیتونی هردو پاتو جمع کنی اینو میگی"... اگر نمیتونه جمع کنه و یکی از مهمترین استدلالهای مرد اینه که هردو پا جمع نمیشه، پس چرا از اول نمایش نمیلنگه و حتی پیشنهاد داوری هم میگیره ؟!! و اگه سالمه پس دیالوگ زن تو این بازه زمانی اشتباهه.
با اینهمه من بخاطر بازی های خوب و نیمه اول جذاب کار به این نمایش امتیاز 4 میدم.
نمایش برای من جذاب بود کمدی خوبی داشت، قصه ساده و قابل تامل بود و بازی ها نسبتا خوب بود و با اینکه اجرای اول بود اما کم و کاستی ایی توی بازی ها به چشم من نیومد. چند مورد منفی هم دیدم مثل استفاده از همون کلیشه های همیشگی مثل سیگار و موزیک رپ و ... برای نشون دادن آدمای نسبتا منفی و خلاف عرف جامعه و ... .
مورد دیگه ای که چندبار حواس منو پرت کرد کسایی بودن که از پنجره سالن تصاویر نمایشگر رو مدیریت میکردن که باعث افتادن نور تو سالن میشد و همون نور حواس تماشاگر رو پرت میکرد این مورد اگه توی اجراهای دیگه رفع بشه خیلی بهتر میشه رو کار تمرکز کرد.
در کل خسته نباشید میگم به تیم نمایش و پیشنهاد میکنم حتما کار رو ببینید.
ببخشید مدت زمان اجرا چقدر بود؟؟
۱۲ تیر
حدود ۸۰ دقیقه البته نمایش با کمی تاخیر شروع شد.
۱۲ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
منتشر شده در تاریخ سیزدهم شهریور ماه 1397 در روزنامه شرق

یک پای مزاحم رئالیستی

نوشته محمدحسن خدایی

گویا این روزها زیست و زمانه مردمان، بیش‌ازپیش ملهم از فضای مجازی و البته سوتفاهم‌هایش است. وضعیتی که به شکل خلاقانه‌ در نمایش "پا" روایت می‌شود. زن و شوهری که به عادت هر روزه، با دوست خود که زنی مهاجرت کرده به لندن است، از طریق اسکایپ تماس تصویری برقرار کرده و این‌بار میان‌شان اختلاف افتاده که آیا در گوشه اتاق و کنار گلدان، پای مردی غریبه را دیده‌اند یا موکت جمع شده را؟ اگر در تصویر اسکایپی، پا بوده باشد، آیا این نشانی است از خیانت زن به شوهر غایب خود؟ نمایش پا روایت عدم توافق در جزییات کوچک است که چگونه مسبب شکاکیتی تمام عیار در قبال مناسبات خانوادگی شده و آن را تا مرز فروپاشی به پیش می‌برد. نمایش پا، همچنین تاکیدی است بر بحرانی شدن ... دیدن ادامه » نسبت ما با واقعیت زندگی روزمره، آن‌هم به میاجی فضایی که به تسخیر رسانه‌های مجازی درآمده. می‌دانیم که پیش‌فرض‌ها درک ما از جهان را تغییر داده و قضاوت را تحت تاثیر خود درمی‌آورند. از یک منظر پدیدارشناختی، برای ادراک اشیا، می‌بایست بی‌واسطه به خود آنان رجوع کرد، آن‌هم با اپوخه کردن پیش‌فرض‌ها. اما در نمایش پا، می‌توان دشواری این رویکرد را مشاهده کرد و بر چشم‌اندازی اشاره داشت که هر کس امکان آن را می‌یابد که از آنجا بر ابژه‌ها نظر کند. حال اگر این چشم‌انداز با فضای مجازی درهم آمیزد، با واقعیتی مجازی‌شده روبرو خواهیم بود که درک ما را از اشیا، انسان و مناسبات مادی‌اش، مدام تغییر می‌دهد.
آرمین حمدی‌پور در مقام نویسنده، طراح و کارگردان، لحنی بازیگوشانه اختیار کرده و طنزی قابل اعتنا ساخته. علاوه بر زن و شوهر که اغلب در اتاق حاضرند و بر سر مسائل پیش آمده، جر و بحث می‌کنند، یک نصاب ماهواره و دخترک همسایه، شخصیت‌هایی هستند که به تناوب با ورود و خروج‌شان، از اجرا ملال‌زدایی کرده و فضایی طنازانه می‌سازند. هر دوی آنها در مقام "دیگری"، با گفتار و کنش خود، بر ادارک ما از واقعیت تاثیر گذاشته و به نوعی آن را به چالش می‌کشند. آنان حاشیه‌ای و غیرمنتظره‌اند، اما همچون نوری هستند که در تاریکی بر ما می‌تابند. دیرزمانی است که تئاتر ما، نسبت به حضور "دیگری" بی‌توجه است و از امکان‌های آن محروم. نمایش پا، گشوده به "دیگری" است. دیگری همچون امری نامنتظر.
رویکرد فلسفی اجرا، نسبی‌گراست. گویا در زمانه‌ای به سر می‌بریم که حتی افراد نزدیک به‌هم، تلقی مشترکی از واقعیت ندارند و مدام باید جزییات را واکاوید و از چشم‌اندازی تازه به ماجرا نگریست تا امکان فهم مهیا شود. بنابراین اجرا به دو تکه تقسیم شده تا روایتگر دو طرف ماجرا باشد، هم از منظر زن که بازیگر است عاشق اتود زدن، و هم از منظر مرد که داور و کارشناس فوتبال. هر دو نفر ذهنی جزئی‌نگر دارند. مرد که پای راست‌اش در مسابقه فوتبال صدمه دیده، اغلب چون یک کارشناس خبره فوتبال ظاهر شده و گفتارش یادآور کارشناسان برنامه‌های تلویزیونی ورزش است. اما زن بیش از آنکه به گفتار و استدلال تکیه کند، مدام در پی اجرای تئاتری ماجراست. تقابل این دو رویکرد، جذاب است و دیالکتیکی. اما هر دو نفر از یاد نمی‌برند که می‌توان از رویکرد طرف مقابل استفاده کرد و منطق خود را پیش برد. چه استدلال‌گرایی و چه اتود زدن تئاتری، در نهایت بیان‌گر این است که چگونه عدم تفاهم در جزییات، می‌تواند نشانی باشد از شکاف‌های عمیق و بی‌وفائی‌های مهلک.
نمایش پا در باب فضای مجازی است. فضایی که در آن می‌توان ژست تکثر گرفت و با تکنولوژی، تمنای تغییر همه چیز را داشت. آرمین حمدی‌پور با رویکردی نسبی‌گرا، اجرایی دوپاره بر صحنه آورده است. توگویی هر تکه، اتودی‌ست بر تکه قبلی یا بعدی. توهمی از تکثر که می‌توان تا ابد ادامه‌اش داد. اگر که تفاهم بر سر واقعیت ناممکن شده باشد و اجرای تئاتری از آن، امکانی برای مفاهمه و ادراک. نمایش پا، در نقد تکنولوژی، اما تکنولوژی‌زده نیست و با روایتی دقیق، بازی‌های به‌یادماندنی و خلق فضایی مینیمال، صدای تازه‌ای‌ست برای تئاتر این روزها کم‌رمق ما. نمایشی که به میانجی حضور در اولین جشنواره تئاتر شهرزاد، امکان اجرای عموم و مواجهه با مخاطبان پایتخت را یافت. گو اینکه گروه اجرایی از فضای آکادمیک تئاتر شیراز می‌آید و پیش از آنکه به فضای حرفه‌ای متعلق باشد، از تئاتر دانشگاهی برآمده و همچنان امیدبخش است. با بازی خوب پویان فریدونی، نگین تهمتن، فرزاد نام‌آوری، حانیه رضایی و رعنا شبانکاره.
خرید بلیت این نمایش به کارگردانی آرمین حمدی‌پور و بازی : پویان فریدونی، نگین تهمتن، فرزاد نام آوری، حانیه رضایی، رعنا شبانکاره (روزهای سه‌شنبه ۱۱ تا پنجشنبه ۱۳ تیرماه) امروز ساعت ۱۲ آغاز خواهد شد.
زهره مقدم و زهره الف این را دوست دارند
مدت زمان اجرا چقدره همیاری جان؟
۱۲ تیر
درود بر شما
مدت زمان اجرا در حال استعلام از گروه محترم اجرایی بوده و به محض اعلام از سوی برگزار کننده محترم در برگه این رویداد اعلام خواهد شد.
۱۲ تیر
ممنون
۶۵دقیقه اس
۱۳ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید