تیوال نمایش لیلی نام تمام دختران ایران زمین است
S3 : 16:06:44
امکان خرید پایان یافته
  ۰۵ فروردین تا ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۵
  ۱۸:۳۰
  ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: امیر مهندسیان
: کاوه ابراهیم، علیرضا جعفری، فردین شاه حسینی و هادی احمدی

: رسام فردوس
: هادی احمدی
: محمد حسین اسلامی
: امیر مهندسیان
: شهریار مهدی پور، اشکان خلج
: هادی احمدی
: سینما هنر
: سارا حدادی

راه های ارتباطی با تئاتر باران: سایت اینستاگرام کانال تلگرام

گزارش تصویری تیوال از نمایش لیلی نام تمام دختران ایران زمین است / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» عکاسان به شکار " لیلی نام تمام دختران ایران زمین است " می روند.

» ابوالفضل جلیلی با " لیلی نام تمام دختران ایران زمین است "

آواهای وابسته

مکان

خیابان فلسطین، پایین تر از خیابان انقلاب، پلاک ۲۹۲/۱
تلفن:  ۶۶۱۷۶۸۲۵، ۶۶۱۷۶۸۱۲


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
لیلی نام تمام دختران سرزمین من است، اول از همه اسم نمایش رو دوست داشتم. ممایش طنزی بود که لودگی نداشت. باهاش میخندیدی اما انتهای نمایش غمگین میشدی، بخشی از تاریخ این کشور که کسی نمی تونه نبینتش
علی سیمایی این را خواند
امیر مسعود فدائی و نفیسه نوری این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تئاتر یک حقیقت ناب و
یک واقعیت گرانسنگ و تأمل برانگیز است .
تئاتر جریان سیال زندگی است و
لیلی اش ، نماد تار یا پود آن .
هستی بدون لیلی بافته نمی شود .
نمایش نامه ی لیلی .........
مثل هیچ اثر دیگری نیست که ، خود فرمی دیگر است .
رئالی ست که شور و نگاه عمیق امیر مهندسیان نویسنده و کارگردان عزیز و دوست داشتنی آن
به صحنه می بَرَدَش . فرزند عزیزم درودت باد .
بلی جنگ نمی تواند نقش تنیده به جان زندگی را از زندگی خط بزند ،
عشق ، امید ، همسر ، خانواده و آرزوها .
چارچوب هم ندارد ، همه در جهان انسانی مثل هم هستیم حتا نقاب هم نمی تواند ما را از آن جدا سازد.
چهار جوان چه از چهار نقطه ی جهان باشند یا از یک نقشه ی جغرافیایی مشخص ، انسانند ،
با تمام نیاز ها و آرزو ها .
این نمایش بعدی دیگر و ملموس از جنگ است و جالب است .

کارگردانی ... دیدن ادامه » هوشمندانه و بازی های بسیار خوب و طنّازانه ی هنرمندان بازیگرش اثر را خوش جذاب ساخته بود .
و فکر می کنم ، اگر متن بدون آسیب کوتاهتر می شد ، با تأمل بیشتری سالن را ترک می گفتم
خدا قوت عزیزانم و توفیقتان را به نیایشم .
به آگاهی می رساند امکان خرید بلیت روزهای پایانی این نمایش فراهم گردید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وقتی جنگ دختر ندارد

امیر مهندسیان در یک بازه 24 ساعته توانست در دو ساحت، دو رویداد فرهنگی متضاد رقم زند. در یک سو در نخستین جشنواره فیلم کوتاه سما موفق به کسب جایزه می‌شود و در سوی دیگر نمایش او که موضوعش دفاع مقدس است، توسط شورای نظارت و ارزشیابی اداره کل هنرهای نمایشی توقیف می‌شود. این یادداشت قصد ندارداین حاشیه را باز کند؛ اما در پی خوانشی است که چرا نمایش «لیلی نام تمام دختران ایران زمین است» با چنین مساله‌ای دچار شده است.

«لیلی نام تمام دختران ایران زمین است» داستان چهار سرباز در جبهه جنگ است. چهار سرباز در شهری زیر آتش دشمن که هر روز از جمعیتش کاسته می‌شود. چهار سرباز هر یک به نوعی ذهن و فکرشان در این است که به محض پایان خدمت ازدواج کنند یا در واقع ذهن این چهار جوان متوجه جنس مخالف است. با پیدا شدن یک لباس زنانه این فضا از ذهن به عین تبدیل می‌شود. رابطه مخدوش این چهار نفر به یک کشمکش خشونت‌آمیز منجر می‌شود و در نهایت واقعیت زمانی رو می‌شود که فاجعه رخ می‌دهد.

«لیلی نام تمام دختران ایران زمین است» نمایش جذابی است و البته یک گام به جلو در حوزه تئاتر دفاع مقدس. این گام رو به جلو در ساختار نیست؛ بلکه در مضمون است. این بار مهندسیان چیزی را کاوش کرده است که شاید در دهه گذشته یک تابو باشد. این گام رو به جلو به شدت وامدار درام‌نویسی علیرضا نادری و به خصوص نمایشنامه «پچپچه‌های پشت خط نبرد» است. علت این نزدیکی و تقارب را از همان شروع می‌تواند دریافت. یک شخصیت ناتو که مدام میان افراد اختلاف ایجاد می‌کند، برآمده از آثار نادری است. نمایش با شوخی آغاز می‌شود - البته منهای تصویر گفتاری که بر پرده سفید پیش از آغاز نمایش می‌بینید - که باز یادآور نادری است؛ اما این اثر در نهایت یک کپی از درام علیرضا نادری نیست.

اگرچه نادری نیز در «پچپچه‌ها...» به جهان چند سرباز - به جای گریز به زندگانی رزمنده داوطلب - پرداخته است و مهندسیان نیز همین رویه را انتخاب کرده است, اما این دو به سبب اختلاف نسل دو رویه کاملاً متضاد را برگزیده‌اند. بخش مهمی از تجربه نادری به اختلافات فکری دو جریان انقلابی در کنار نوعی تلاش برای بقا و ترس از مرگ است. در واقع نگرش نادری از درونیات توام با اندیشه همراه است.

اما نمایش «لیلی نام تمام دختران ایران زمین است» شق دیگری را دنبال می‌کند. مهندسیان به دنبال مناسبات روانی و کنکاش تمایلات انسانی است؛ البته این تمایلات همواره در لفافه‌ای بوده که صحبت از آن مشکل بوده است. این واقعیت که یک فرد حاضر در جبهه تمایلات خاصی نسبت به جنس مخالف داشته کتمان ناپذیر است. لیکن مهندسیان برای بیان حرفش به سمت و سوی استعاره و کنایه رفته است. همین شکل کنایی خوانشی از مفهوم فتیش می‌تواند باشد. حال اینکه این حرف درست است یا غلط به تاویل تماشاگر مرتبط است و شاید همین مساله موجبات توقیف نمایش را فراهم کرد.


از دید نگارنده انتخاب موضوع مهندسیان به جا و درست بوده است. او به دنبال خلق تصویری انسانی از یک سرباز است و این تصویر کاملاًَ نشأت گرفته از باور عمومی است. اینکه سربازان تمایلات جنسی شدید دارند. صحت و سقم این حرف را باید به یک روانشناس سپرد؛ ولی برای کسانی که تجربه سربازی داشته‌اند شوخی بر سر غذاهای پادگان همیشگی و کنایه‌آمیز است.

ولی ... دیدن ادامه » این همه حرف نیست. شاید این یک گفته تا اینجا یک تاویل تک بعدی باشد و البته این تاویل به شدت با ساختار نمایش گره خورده است. بیاییم اول و آخر نمایش را در نظر بگیریم. در ابتدای نمایش بر پرده سفید اطلاعاتی از تجاوزات جنسی نیروهای بعثی به زنان ایرانی ارائه می‌شود. این اطلاعات می تواند هر ایرانی را تحریک کند و در او را درگیر سیلان عاطفی کند. در انتهای نمایش یکی از شخصیت‌ها ساکی مملو از لباس‌های زنانه را نشان می‌دهد که صاحبان آن به دست دشمن بعثی به قتل رسیده‌اند.

در فاصله این آغاز و پایان اما رخداد دیگری شاهدیم. مخاطب مجموعه‌ای از شوخی‌هایی را می‌بیند که چندان با آغاز و پایان سنخیتی ندارد. البته این فقدان سنخیت المان‌های مشترکی دارد، چیزهایی مثل زن، لیلی، لباس زنانه و مهمتر از هم ترک شهر توسط مردم. اما سوال این است که میانه نمایش چه کارکردی دارد؟ جواب دوگانه است و این دوگانگی باز می‌توانسته عامل توقیف کوتاه‌مدت نمایش باشد.


از یک سو، می‌تواند استنباط کرد از لحاظ روایی و فرمی نمایش ایجاد کاتارسیس می‌کند. این کاتارسیس در تجربه تماشای اثر با مخاطب ملموس است. یک بازه طولانی صدای خنده مخاطب را می‌شنوید و ناگهان سکوت سنگین. اتفاق نهایی ضربه‌ای کاری است که نمایش وارد می‌کند. اما همین تفاوت می‌تواند نگرش دومی را ایجاد کند که نسبت به فضای کمیک به هدف نمایش عادلانه نیست و در نهایت مخاطب صرف به یک فضای جنگی می‌خندد.�

به هر روی نمایش «لیلی نام تمام دختران ایران زمین است» نمایشی است قابل تامل از تغییر نگاه درام‌نویس جوان به مقوله دفاع مقدس و البته غور در شخصیت‌های هم سن و سال خود. نمایش برحسب تیم اجرایی پذیرفتنی است و امید باز شدن دریچه‌هایی نو بر مقوله دفاع مقدس را نوید می‌دهد.
اشکان قادری و soheil این را خواندند
کیان و ناهید حدادی این را دوست دارند
جناب زیورعالم گرامی با این نوشتار مرا ترغیب به تماشا فرمودید.
و گمان می کنم نقدی که پیرامون دپوتات به تحریر درآوردید با توجه به تجربۀ اخیری که در چهارسو داشتم همانگونه که فرمودید در مجموعه تئاتر شهر صادق است.
متشکرم و امیدوار به تماشای هویت پروانه های ... دیدن ادامه » احمد سلگی عزیز از زاویه نگاه حضرتعالی.
۰۱ اردیبهشت ۱۳۹۵
ممنون جناب کیان... کار سلگی عزیز رو هم دیدم... یادداشتی بر کار ایشون منتشر کردم که روی صفحه نمایش موجود است.
۰۱ اردیبهشت ۱۳۹۵
از نقد های جناب سردبیر گاردین .همین .بسیار بد .منظورم نقد این سردببر است.
۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پیراهنی که نماد صلح بود...

با عشق میتوان صلح ایجاد کرد. هرجا که عشق نباشد جنگ جایگزین می شود...

خیلی خیلی این نمایش را دوست داشتم. نمایشی ساده با بازی های عالی و طنز تلخ به دور از هرگونه افراطی گری.
به همه اعضای گروه این نمایش آفرین و خسته نباشید میگم. یک بار دیگر هم برای دیدن این نمایش خواهم رفت. ارزش بیش از یکبار دیدن را دارد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اجرای این نمایش برای امروز جمعه ۲۷ فروردین ماه لغو شده است. لطفا برای لغو بلیت و بازگشت هزینه آن ایمیلی دربرگیرنده شماره پیگیری / شماره کارت / نام صاحب کارت به نشانی support@tiwall.com بفرستید.
محمد شفائی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
لذت بخش و دوست داشتنی
خسته نباشید
عمو فرهاد قصه ها و Positron این را خواندند
ناهید حدادی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش لیلی.......
ساده, بی ادعا
به دل نشست....
خسته نباشین
Positron و حسین این را خواندند
علی عبدالرحیم، ناهید حدادی، رضا، شاهین نصیری و کیان این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
معمولا اسم جنگ که میاد کلیشه هاى زیادى به ذهن خطور میکنه.دیدن این نمایش اما زدودن تمام این کلیشه ها است.بازى ها قوى،متن گیرا،کارگردانى با دقت و ظریف،میزانسن هاى به جا سالن خوب، همه و همه در این نمایش جمع شده.
خسته نباشید به تمام عوامل گروه.
به امید دیدن کارهایى از این قبیل
یک اثر نمایشی ساده و بی ادعا که به دور از هیاهو در حال تردد در مسیر پر از سنگلاخ تئاتر امروز است. اثری با ریتم و ضرب آهنگ مناسب و همچنین شخصیت پردازی خوب که بازیگران توانسته اند با وجود جوانی، ظرافت های خوبی به نقش اضافه کنند.

از نظر کارگردانی هم با وجود اینکه با فضای رئالیستی مواجه هستیم و بسیار مستعد تکرار هستیم اما میزانسن های اثر در نظر مخاطب ایجاد حس تکرار و واماندگی نمی کند گرچه به شخصه معتقد هستم با توجه به اینکه نویسنده و کارگردان یک نفر است می شد کارگردان با اندکی بی رحمی به نفع اندکی فشرده کردن اثر سطرهایی از متن را قلم می گرفت و اثری با زمان کوتاه تر ارائه می کرد اما در حال حاضر هم تماشاگر با فاصله بسیار از مرز خستگی به نقطه پایان اثر می رسد و این نشانه هوشمندی کارگردان است.

به گروه جوان و پر انرژی این نمایش خسته نباشید می گویم و شما ... دیدن ادامه » عزیزان به دیدن این تئاتر خوش انرژی دعوت می کنم
خیلی خوب بود.نیمه اول رو بیشتر دوست داشتم شاید چون ریتم تندتری داشت.طنزش قوی بود و صدای خنده ام را بزور کنترل میکردم!انتهای داستان و عکس العمل آقا داوود فوق العاده بود.بازیها همه قوی بودند و دیالوگ ها بدون تپق بود بخصوص افشین!یجورایی یاد فیلم روبان قرمز افتادم.منظورم نگاهی خاص به اوضاع و احوال یک عده خاص در رابطه با جنگ.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تا قبل از این " لیلی نام تمام دختران زمین است" برای عرفان نظراهاری عزیز بود، اما حالا شده "لیلی نام تمام دختران ایران زمین است " و به نام......

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل
مجتبی مهدی زاده، Mahshid Badrnia، لیلى شجاعى و Positron این را خواندند
Masood و کامیار شهابی این را دوست دارند
در این زمینه فکر می کنم با خانم نظرآهاری و وکیل ایشون مفصل صحبت شده و سوء تفاهم برطرف شده ولی باز هم برای شفاف تر شدن در مصاحبه با کارگردان این اثر که بزودی در آوای تیوال منتشر خواهد شد به این موضوع هم می پردازم تا به صورت کامل شفاف سازی شود
۱۲ فروردین ۱۳۹۵
این مساله حل شده بهتره ما نیز کاسه ی داغ تر از آش نشیم .
در ضمن نکته ی حایز اهمیت که بهتره بدونید
هزاران نمایش طی سال ها و هزاران فیلم در دنیا با همنامی کامل ( نه با کلمه ای متفاوت حتی ) ساخته و اجرا می شن .


این صرفا یک تشابه اسمی است !

و اگر سوالی داشتید ... دیدن ادامه » وکیل رسمی خانم نظر آهاری و وکیل قانونی این گروه نمایشی می تونن براتون توضیح بدن .
۱۸ فروردین ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
روز جهانی تئاتر است و در سراسر دنیا گروه‌های تئاتری مشغول فعالیت هستند اما اینجا برهوت عجیبی حاکم است و همه فقط این روز را به هم تبریک می‌گویند. برخلاف سینمایی‌ها که برای اکران‌های نوروزی سر و دست می‌شکنند، تئاتری‌ها هنوز در خواب زمستانی به سر می‌برند. بازهم دم مدیران سالن خصوصی باران گرم که چراغ تئاتر را روشن نگه داشته‌اند. نمایش لیلی نام تمام دختران ایران زمین است به نویسندگی و کارگردانی امیر مهندسیان از پنجم فروردین روی صحنه رفته است. نمایشی که در فضای جنگ به سر می‌برد ولی خبری از ملال کارهای دفاع مقدسی نیست.

مهندسیان انقدر جوان است که چهار سال پس از پایان جنگ به دنیا آمده است، فضای طنز و دوست داشتنی‌ای از یک قرارگاه دور از خط مقدم را به تصویر کشیده است و یک ساعت و نیم مخاطب را با خرده داستان‌هایش همراه می‌کند. لیلی نام تمام دختران ... دیدن ادامه » ایران زمین است چهار بازیگر مرد دارد که همه به درستی کاراکترهای مختلفی از جامعه را بازی می‌کنند. با این حال صحنه خالی از زنانگی نیست و بوی زندگی در تمام طول اجرا جریان دارد. اگر دل‌تان لک زده است برای نمایشی خارج از بازی‌های فرمی و شلوغ‌بازی‌های بی‌خود، حتما به تماشای این نمایش بنشینید.

رضا جعفری ؛ همشهری جوان
ایسنا
نمایشی با عنوان زنانه که فقط مردها بازی می‌کنند

یک کارگردان تئاتر پرداختن به مضمون جنگ در نمایشش را متفاوت خواند و گفت: عشق می‌تواند باعث توقف جنگ و ایجاد صلح شود.

امیر مهندسیان - کارگردان نمایش «لیلی نام تمام دختران ایران‌ زمین است» - در گفت‌وگو با خبرنگار تئاتر ایسنا درباره فضای حاکم بر این نمایش گفت: این نمایش که در اوایل دهه‌ی شصت و در زمان جنگ اتفاق میفتد، نگاهی جدید به این مقوله دارد که در فضایی رئال آغاز می‌شود و با لحن کمدی به میانه‌ی داستان می‌رسد و در پایان هم به تراژدی ختم می‌شود.

او با بیان اینکه «من از نسل بعد از جنگ هستم و دوست داشتم حرف تازه‌ای درباره جنگ بزنم که شاید تا به حال کمتر کسی به آن پرداخته باشد»،‌ ادامه داد: این نمایش که عنوانی کاملا زنانه دارد، بازیگرانش چهار مرد هستند؛ شاید مخاطب با درک عشق و علاقه‌ی آن‌ها بهتر بتواند به اهمیت مقام زن (یا مادر که در تئاتر نماد وطن است) پی ببرد و متوجه شود که اگر پای «عشق» در میان باشد هر جنگی می‌تواند متوقف شود و صلح ایجاد شود.

مهندسیان در خلاصه‌ی این نمایش که خود نویسندگی آن را هم بر عهده دارد، تشریح کرد: «لیلی نام تمام دختران ایران‌ زمین است» داستان چهار سرباز است که در منطقه‌ای جنگی هستند و روزی به دلیل وزش باد، پیراهنی قرمز رنگ به آن‌جا می‌رسد. آن‌ها وقتی که آن لباس را به دست می‌آورند، عشق و علاقه‌ی خود را در آن می‌بینند و هر کدام سعی می‌کنند که پیراهن را صاحب شوند؛ پیراهنی که تبلور تمام زنان و مادران ایرانی است. آن‌ها در جریان به دست آورن آن پیراهن متوجه می‌شوند که اگر پای عشق به میان باشد، صلح می‌تواند حاکم شود.

این کارگردان جوان در ادامه‌ی صحبت‌هایش به شرایط تمرین و مسائل مطرح شده در طراحی صحنه و دکور این نمایش اشاره کرد و گفت: در حدود هشت تا 9 ماه است که ما روزانه در حال تمرین برای اجرای این نمایش هستیم. در اولین باری که برای بازبینی کارمان به تماشاخانه باران آمدیم، نمایش‌مان پذیرفته شد. ولی به دلیل اینکه پس از ما آقای کیانی نمایش «مضحکه شبیه قتل» را در آن‌جا به صحنه می‌برند، مشکلاتی برای طراحی نور و نصب دکور داشتیم. همچنین بخش زیادی از دکور و آکساسوارمان را از ابزار افرادی که در زمان جنگ حضور داشتند قرض گرفتیم و آن‌ها کاملا واقعی هستند و ساخته نشده‌اند.

او در پایان با اشاره به نزدیکی عنوان نمایشش به کتابی از عرفان نظرآهاری، توضیح داد: این اتفاق یک سوتفاهم است و داستان نمایش ما از نظر محتوایی هیچ ارتباطی به کتاب خانم نظرآهاری با عنوان «لیلی نام تمام دختران زمین است» ندارد. زمان انتخاب عنوان نمایش، من این کتاب را نخوانده بودم و از وجود همچنین کتابی آگاه نبودم. در این مورد با شخص ایشان و وکیل‌شان هم صحبت کرده‌ام و توضیح داده‌ام که این نمایش داستانی متفاوت با کتابشان دارد.
«لیلی نام تمام دختران ایران‌زمین است» به نویسندگی و کارگردانی امیر مهندسیان است که پیش از این نمایش‌های «آدم برفی»، «مرحوم» و «جشن نیکوکاری» را در کارنامه دارد.
کاوه ... دیدن ادامه » ابراهیم، علیرضا جعفری، فردین شاه حسینی و هادی احمدی در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند و دیگر عوامل آن عبارتند از: دستیار کارگردان: رسام فردوس، طراح پوستر و بروشور: هادی احمدی، طراح صحنه: محمد حسین اسلامی، طراح لباس: امیر مهندسیان، عکاس: شهریار مهدی پور، اشکان خلج،تیزر: هادی احمدی، تبلیغات مجازی: سینما هنر، مشاور رسانه‌ای: سارا حدادی.
این نمایش به کارگردانی امیر مهندسیان از پنجم فروردین‌ماه ساعت 18:30 در تماشاخانه باران به صحنه رفته‌ است.
بابک نیستانکی و امیرحسین تاجبخش این را خواندند
مهدی حسین مردی و Mahshid Badrnia این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
موضوع متن خوب بود و دوست داشتنی ... بازی ها درست بود اما کمی پختگی بیشتر لازم بود باتوجه به اینکه من روزای اول اجرا رو دیدم پس قطعا به مرور بهتر وبهتر میشه. فضای جنگ خیلی احساس نمیشد که به احتمال زیاد تعمدی درکار بوده است. ابتدای نمایش متنی بر پرده نمایش داده میشه که توضیح میده در جنگ تحمیلی زنهای زیادی به دست عراقی ها کشته میشن وبهشون تجاوز میشه و خب گوشه ای از تفکر مارو به سمت این موضوع میبره . مادرطول نمایش بیشتر درگیر درگیریهای لفظی هستیم تا موقعیت هایی که مارو به مقصد برسونه ... مونولوگی که سرباز ارشد میگه وخواب یکی از سربازان است اگر نبود چه اتفاقی می افتاد؟؟؟ ضرورتی واقعا نداشت .... لباس پیدا میشود وباپیداشدنش تفرقه ای میان چهارسرباز می اندازد که درنهایت بااحتمال کشته شدن یکی از سربازها در پست اش گویا همدلی ویکرنگی دوباره به ... دیدن ادامه » سراغ چهارسرباز می اید ... اما وجود لباس گویی نقاب از صورت همه انها برمیدارد انگار که هرکه به لباس میرسد خودش را خود واقعی اش را اشکار میکند... اینجا لباس میتواند نمادی از زن زندگی مادر وطن باشد اما صلح نه چون با امدنش صلحی به وجود نیامد والبته تفرقه ا ی هم به پاشد. ونکته جالب اینکه درحین دیدن نمایش در صحنه ی پیداشدن لباس من یاد نمایش ؛ راز عروسک؛ نوشته استاد فتحعلی بیگی که یک نمایش ایرانی و سنتی است افتادم دراین نمایش چهارنفر باشغل های مختلف در پی شبی که درحال نگهبانی هستن عروسکی رو میسازند که تااخر نمایش هرچهارنفر ادعای مالکیت ان را میکند تا درنهایت که به سراغ قاضی می روند... نه اینکه بخوام قطعا بگم این ایده ها شبیه به هم بودن همونطور که داستان رو گفتم فرق دارن اما خب یکی از خط های اصلی هر دو نمایش سبیه هم هستند. وخب چون من اون نمایش رو دیده بودم ومتنش ر خونده بودم طبیعتا به یاد اون افتادم... درکل خسته نباشید میگم به کل گروه

ممنونم محبوبه جان از حضور و نظرت دوست عزیزم
خوشحالم ریز بینانه نظر دادی :)
۱۰ فروردین ۱۳۹۵
خانم عباسی ممنون که نظرات خود را به اشتراک گذاشتید.
۱۰ فروردین ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به آگاهی می رساند امکان خرید بلیت این نمایش فراهم گردید.
mtqi این را دوست دارد
عالی بود
خیلی وقت بود تاتر به این خوبی که تا دو سه روز بعد هم در گیرت کنه ندیده بودم
با تشکر از بازیگرای فوقالعادش
۱۴ فروردین ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید