تیوال فیلم مهمان داریم
S3 : 08:40:01
: محمد مهدی عسگر پور
: منوچهر محمدی
: پرویز پرستویی، آهو خردمند، بهروز شعیبی، سهیلا گلستانی، معصومه قاسمی‌پور، مهدی صادقی و محمد صادقی

: محمد مهدی عسگر پور (با طرحی از منوچهر محمدی)
: محمد آلادپوش
: محمدرضا مویینی، هدی مویینی
: کیوان مقدم
: مهرداد میرکیانی
: ساسان نخعی
: مهرداد میرکیانی
: سیدمحمد کشفی
: علیرضا کهن‌دیری
: بهنام خاکسار
: آرش آقابیک
: مهدی دلخواسته
محصول سازمان توسعه سینمایی سوره حوزه هنری

خلاصه داستان: خبر آمدن یک میهمان ، کارهایی که خیلی وقت است زمین مانده ، دلشوره یک پذیرایی وزنگ در که به صدا می آید.

گزارش تصویری تیوال از مراسم افتتاحیه فیلم میهمان داریم / عکاس: نیلوفر علمدارلو

... دیدن همه عکس ها »

آواهای وابسته


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
"مهمان داریم" رو دوست نداشتم
ریتم فیلم خیلی کند بود
دیالوگ اصلاً خوب نبودن و ارائه اطلاعات خیلی ضعیف بود
رابطه بین "پرویز پرستویی" و "آهو خردمند" اصلاً درنیومده بود
و خیلی لوس و بی مزه بود
صحنه های فیلم و اتفاقاتی که قرار بود بیفته
کاملاً قابل پیش بینی بودن
آخر فیلم هم همین طور
کاش برای پرداختن به خونواده شهدا
سراغ داستانای جذاب تری بریم
تا تماشاگر عام هم با این فیلم ارتباط برقرار کنه.

manimoon..
برای من، بهترین فیلم این دوره در بین فیلم هایی که دیدم
کیمیا توکل نیا و فرید تکاملی این را خواندند
نرگس دوست محمدی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یک غم ملایم و دوست داشتنیی توی فیلم هست و داستان به کمک طراحی صحنه، فضاهای نوستالوژیکی رو ایجاد میکنه.
در مجموع به نظرم از اون فیلم ها بود که حال آدمو خوب میکنه.
راضی بودم و دوستش داشتم :)
فیلم در فضایی کاملا انسانی و تا حدی سرزنده و نشاط آور سیر می کند و بازیهای واقعا خوبی شکل گرفته.
من از لحن صحبت پرستویی در این فیلم خیلی خوشم آمد و شاید یکبار فیلم را مجددا به همین دلیل دیدم.
ولی ایکاش برای پایان فیلم فکر بهتری می شد و به نظرم این نوع چمع کردن این فیلم به فیلم ضربه می زند, طوری که احساس می کنی کارگردان پایان فیلم را از سر خودش باز کرده.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فیلم کمی کشدار است.بازی پرستویی خوب ولی در برخی صحنه ها بیرون می زند و می شود حاج کاظم.مرز خیال و واقعیت در قسمت هایی از فیلم گنگ است.شاید اگر زیر سایه حوزه هنری نبود فیلم خیلی بهتری می شد ولی هنوز هم جایی برای دوست داشتن دارد.
manimoon، بیتا نجاتی و شکوه حدادی این را خواندند
setayesh و علی کریمی( کاکتوس ) این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
*۱۵- مهمان داریم: یک اثرِ پخته*
روزِ ۱۶ بهمن، ساعت ۲۰:۳۰

امتیاز من در جشنواره: ۳ از ۵
امتیاز من از ۱۰: ۶ از ۱۰


——
عسگرپور با این که از سالِ ۶۷ در سینماست فقط پنج اثرِ سینمایی در کارنامه‌ی خود دارد که از میانِ آن‌ها، «قدم‌گاه» شناخته‌شده‌ترینِ آن‌هاست. آن فیلم را دوست داشتم و پس از ۱۰ سال،‌ دوباره فیلمی از او را به تماشا نشستم که حالم را بسی خوب کرد. فیلمی که نشان می‌دهد چگونه داستانی درست، می‌تواند نگاهِ ما را به مسئله‌ی شهادت عوض کند و چگونه نگاهی جدید، یکی از چالش‌ برانگیز‌ترین مفاهیمِ انسانی، یعنی مرگ را در بافتی عرضه می‌کند که حتی توانایی هم‌ذات پنداری با آن پدیده‌ی شوم را هم داریم. جشنواره‌ی امسال را باید جشنواره‌ی «خانواده‌ی شهدا و اسراء» نامید. «شیارِ ۱۴۳» ، این فیلم و «دلتنگی‌های عاشقانه» فیلم‌هایی هستند که مسئله‌ی ... دیدن ادامه » شهادت و اسارت را نه از زاویه‌ی خودِ شهید و اسیر، بلکه از زاویه‌ی خانواده‌های آن‌ها روایت می‌کنند.

بزرگترینِ مشکلِ فیلم، دو پاره بودنِ فیلم‌نامه‌ی آن است. متاسفانه فیلم نتوانسته است به تعادلی درونی دست پیدا کند و ما عملن با دو داستان روبرو هستیم: داستانِ زندگان و داستانِ مردگان. هر چند داستانِ مردگان، به نحوِ نسبتن خوبی به سرانجام می‌رسد، اما داستانِ زندگان در بلاتکلیفی مصیب‌باری رها می‌شود. ریتمِ فیلم هم کمی‌ آزار دهنده و خسته‌کننده است. بازی‌ مهدی صادقی و محمد صادقی هم چنگی به دل نمی‌زند و موسیقی فیلم هم هیچ گاه نتوانسته است کمکِ شایانی به فیلم نماید. مضاف بر تمامِ این ایرادات، گویی فیلم چیزهایی کم دارد. چیزهایی مثلِ «ابهت»، «شخصیت»، «صراحت» و …! توضیحِ منطقی‌ای برای این مسئله ندارم، اما گاهی اوقات وقتی فیلم به پایان می‌رسد مخاطب انتظار دارد که فیلم به واسطه‌ی چنین سوژه‌ی نابی می‌بایست عظیم و مهیب باشد، بتواند تک‌تکِ سلول‌های بدنت را تحتِ تاثیرقرار دهد و تو را از خود بی‌خود کند؛ منتهی «مهمان داریم» در این زمینه به فیلمی کم‌مایه تبدیل می‌شود. فیلم نمی‌تواند به مثابه‌ی شیارِ ۱۴۳ (فقط به خاطرِ بازی مریلا زارعی) تو را میخکوب کند بلکه تنها به یک فیلمِ «خوش‌آیند» و «خوش‌ساخت»‌ تبدیل می‌شود. در واقع، محمد مهدی عسگور پور (به عنوانِ کارگردان و فیلم‌نامه نویس) نتوانسته است تمامی پتانسیل‌های سوژه‌ی ناب‌اش را بالفعل نماید.

«میهمان‌داریم»، شروعی متحیرکننده دارد: «باران می‌آید. پرویزِ پرستویی(که عینیکی بر چشم دارد) را برق گرفته است و او درازکشیده بر روی زمین به آسمان نگاه می‌کند. تصویر کات می‌خورد و ما از نگاهِ او، آسمان را می‌بینیم. باران بر روی عینکِ او می‌بارد و هواپیمایی از آسمان گذر می‌کند.» یک شروعِ عالی برای فیلمی که از همان ابتدا می‌خواهد ابهتِ فرمال‌اش را به رخِ تماشاچی‌اش بکشاند. ما در ادامه هم از چنین کادربندی‌ها و کات‌های خوبی در فیلم بهره مند می‌شویم. رنگ‌های فیلم هم عالی‌اند. عسگرپور در بعضی از موارد و تنها با استفاده از یک کنتراست‌ رنگی، تمامِ محتوایی که مدِ‌نظرش بوده است را می‌رساند. بازی پرویزِ پرستویی هم که عالی است. فیلم دو سکانسِ شاهکارِ دیگر هم دارد: یکی دعوای پرویزِ پرستویی با بهروز شعیبی و دیگری پایان بندی فیلم. هر دوی این سکانس‌ها از آن دسته سکانس‌هایی هستند که آدمی تنها می‌تواند به آن‌ها احسنت بگوید. بر خلافِ اکثرِ فیلم‌های امثال، «انتخابِ نامِ فیلم» هم بسیارکارشده و روی حساب است. تازه در پایانِ فیلم است که کلیتِ فیلم، در ذیلِ اسمِ فیلم می‌گنجد و در نهایت به وحدتی یگانه می‌رسد. این‌گونه است که «مهمان داریم»، به واسطه‌ی همان دو کلمه‌ی «مهمان» و «داریم» است که تمامیت فیلم را به مخاطب عرضه می‌کند.
بازی استاد پرستویی فوق العاده بود، روان و بدون افت و خیز
بقیه بازی ها بد نبود ولی خوبم نبود
در کل فیلم بدی نبود
بنظرم ارزش یک بار دیدن رو داره


امتیاز:3 از 5
# طاها #
بازی پرستویی خوب بود ولی عالی نبود بعضی صحنه ها سن و سال پرستویی با تن صدا تناسب نداشت بازی شعیبی اوایل فیلم باورپذیرتر بود بقیه بازیگران هم معمولی بودند فیلمی قابل احترام و با اندکی صعه صدر دلنشین
فیلم خوبی بود. من بهش ۳ دادم از ۴. فیلم‌برداری بسیار بسیار عالی. استفاده‌ی خوب از فیلتر نگاتیو کرده بود فیلم‌بردار. کارگردانی هم خوب. فیلمنامه مبتنی بر تعلیق بود. هم یک تعلیق اصلی داشت و هم تعلیق‌های کوچولو کوچولو. تعلیق اصلیش در نیومده بود و خیلی زود من فهمیدم جریان چیه. تعلیق‌های کوچیکش ولی قابل قبول بود. ولی با این حال داستان بسیار دلنشینی داشت. در کل فیلم خوبی بود و خیلی خالص ایرانی بود (با فیلمفارسی اشتباه نشود) سینمای مورد علاقه‌ی من شاید این نباشه٬ ولی من لذت بردم.
و فکر کنم همین شب اول می‌شه جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد رو به پرویز پرستویی داد به خاطر این فیلم و تا آخر جشنواره ملت رو علاف نکرد.
بی‌نظیره این مرد