همینک تیم پشتیبانی تیوال از طریق چت آنلاین و ایمیل در خدمت شماست و موقتا پاسخگویی تلفنی متوقف شده‌است. اطلاعات بیشتر
تیوال نمایش شکستگی
S3 : 00:13:58
امکان خرید پایان یافته
  ۰۳ تا ۱۱ بهمن ۱۳۹۸
  ۲۰:۳۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: حسین نیرومند
: کاوه فرجاد منش، مهسا ولی‌زاده، پرنیا بیگلری و امیرعلی گودرزی

: رضا زاهدی
: مبینا حاجیلویی
: علی زمانی
: پویان طاهریان فرد
: مهدی نیرومند
خانواده‌ای در یک مهمانی سه نفره بازی/مراسمی را شروع می‌کنند که انگار قرار نیست هیچ‌وقت به پایان برسد.
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش شکستگی / عکاس:‌ سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

مکان

تهران، خیابان انقلاب (شرق به غرب)، قبل از چهارراه ولیعصر، بن‌بست کیانپور، پلاک ۷
تلفن:  ۶۶۴۰۴۲۳۰


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
منتشر شده به تاریخ سیزدهم بهمن ماه نود و هشت در روزنامه شرق


مرگ‌بازی سرخوشانه یک خانواده خوشبخت
نوشته محمدحسن خدایی
نمایش «شکستگی» مقهور بازنمایی ملال‌آور دوران معاصر نمی‌شود و سرخوشانه تلاش دارد مناسبات غالب و کلیشه‌ای زمانه‌ را دستکاری کرده و تا حد توان، از کار بیندازد. ماجرا در باب خانواده‌ای است که در یک مراسم شام آخری، بی‌آنکه دلیل خاصی عنوان شود، کنار هم جمع شده، حرف‌های بی‌سروته تحویل هم داده و در باب خوشبخت بودن خویش و میل به خودکشی جمعی در مقابل دوربین تلفن همراه، خطابه می‌خواند. گویی یک بازی طراحی شده تا نسبت اعضای خانواده با یکدیگر و همچنین مرگ روشن شود. اینجا هم همان ساختار ابدی و ازلی خانواده مشاهده می‌شود. پدر، مادر و فرزند. شخصیت‌هایی سادومازوخیست که اغلب ژست‌هایی ایستا دارند و در کمال آرامش، رفتار هولناک خویش در ... دیدن ادامه » آزار و اذیت دیگران را با مهارت بیان می‌کنند. سیاهه‌ای از رذایل اخلاقی نوع بشر که هر کدام می‌تواند فاجعه‌ای بیافریند: فی‌المثل پختن کیک با مواد فاسد برای نابود کردن زن همسایه، مسموم کردن بچه گربه‌ها بخاطر جمعیت‌ زیاد این روزهایشان، مخدوش کردن حساب‌های مالی شرکت و حتی شکستن شیشه‌های دانشگاه و جا دادن تصاویر غیراخلاقی در هنگام نمایش فیلم در سینما. هنگام برشمردن این حجم از شرارت، لحن و بیان شخصیت‌ها، چندان بروزی از احساسات انسانی ندارد و تنها لبخندی محو بر چهره‌ها نقش می‌بندد. بنابراین نمی‌توان از واقعی بودن کنش‌ها اطمینان داشت و تو گویی همان منطق بازی است که اینجا هم ادامه می‌یابد. از این منظر اجرا به روانشناسی فردی فروکاهیده نمی‌شود و بازنمایی هویت‌های یکپارچه‌ نمی‌تواند باشد. یک بازی طراحی‌ شده تا بکار بسته و رعایت قوانین‌اش مدام گوشزد شود. اما کیست که بتواند واقعی بودن کنش‌هایی شرورانه ادعایی را اثبات کند؟
خانواده با ورود دختر جوانی که گویا عشق اکنون و آینده‌ پسر است، ساحت تازه‌ای از تجربه‌ورزی را می‌یابد. رویکرد پسامدرنیستی روایت و زیباشناسی اجرا، بتدریج گشوده به مکانیسم جابجایی، بیش از آنکه بر فرد متکی باشد جایگاه نمادین افراد را مهم می‌داند و حال با جایگزین شدن مداوم شخصیت‌ها بجای یکدیگر، هر بار تلاش می‌شود روایت از ابتدا آغاز شده و بنابر منفعتی که افراد دارند، در پیوستار آن دخل و تصرف صورت گیرد. تمام شخصیت‌ها بنابر ضرورت یا حتی نوعی از شیطنت کارگردان، با یکدیگر جایگزین می‌شوند. تنها پدر است که تا به انتها جایگاه نمادین خویش را حفظ کرده و در نهایت با کنش پدرکشی پسر، از صحنه خارج می‌شود. حتی آن زمان که پسر با تخطی از قواعد بازی، تلاش دارد با کار گذاشتن بمب، مرگی بسیار هولناک‌تر از بلعیدن قرص برای خانواده ترتیب دهد، این پدر است که با آوردن چاقویی از آشپزخانه، فرمان به قربانی کردن پسر خاطی می‌دهد و بعدتر جنازه‌اش را از خانه بیرون برده و به قول خودش در همین حوالی رهایش می‌کند. اما در نهایت این پدرسالاری سنتی قرار است یکجا دچار واپاشی شده و ساختار متصلب گذشته به فنا ‌رود. آنگاه که پسر نافرمان، با همان رویکرد پسامدرنیستی حسین نیرومند در مقام نویسنده و کارگردان، پس از مدتی کوتاه از قربانی شدن، گویی با نیرویی ماورایی زنده شده و به خانه برمی‌گردد تا با ریشخندی که بر پهنای صورت دارد، اقتدار پوشالی پدر را در حذف فیزیکی و نمادین فرزند خویش، به تمسخر ‌گیرد. در ادامه بار دیگر آیین شام آخری پی گرفته شده و همان وراجی‌های بی‌سروته در باب آزار دیگران و به‌هم پریدن‌های سرخوشانه و گاه ملال‌آور ادامه می‌یابد. منطق علت و معلولی مدام کنار گذاشته شده و مکانیسم جابجایی و چرخش، وجود یک خانواده خوشبخت را ساخت‌شکنی می‌شود. سلسه مراتب اقتدار، خشونت کلامی و فیزیکی افراد نسبت به یکدیگر، تنها آن زمان کاهش می‌یابد که افراد میز شام را ترک کرده و کنار هم ایستاده و بدون تفکر و حسابگری، با حرکات موزون و آهنگین، برابری و آریی‌گویی به زندگی را اجرایی کنند.
نمایش «شکستگی» واجد چشم‌اندازی تازه است که با بکار گرفتن فرمی شوخ‌طبعانه و بازیگوش، تلاش دارد از مفاهیم کلیشه شده در باب نهاد خانواده گذر کند. طراحی صحنه خلاقانه و تا حدی چشم‌نواز مبینا حاجیلویی یعنی همان در کنار هم قرار دادن میز غذاخوری و فضای مدرنیستی آشپزخانه، به همراه بازی خوب و هماهنگ کاوه فرجاد منش، مهسا ولی‌زاده، پرنیا بیگلری و امیرعلی گودرزی، اجرای شکستگی را تماشایی کرده است. وقتی خبری از بازنمایی ملال‌انگیز زندگی روزمره نباشد، می‌توان نفسی تازه کرد و لبخندی بر لب نشاند و شام آخر طنازانه و البته هولناک یک خانواده سابق بر این خوشبخت را در تدارک مرگ‌خواهی، با کیفوری تمام به تماشا نشست.
mahaya، امیرمسعود فدائی و حسین پوریعقوب این را خواندند
امیر مسعود و محمد لهاک این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش، به کارگردانی حسین نیرومند و با بازی کاوه فرجاد منش، مهسا ولی‌زاده، پرنیا بیگلری و امیرعلی گودرزی آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید