آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال فیلم سورنجان
S3 : 21:06:27 | com/org
بها: ۵,۱۰۰ تا ۷,۰۰۰ تومان
سه هم دانشگاهی پس از سالها در خانه ای مرموز با هم ملاقات می کنند، درحالیکه ازدواج کرده اند. در خانه قدیمی رازهایی برملا می شود...
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
دیگه واقعا داره کلافه کننده میشه.سینمایی که تمام دغدغه قصه هاش داستان های عاشقانه و رسیدن ها و نرسیدن های آدمها به همدیگه ست. حتی یک فیلم خوب ساخته شده و قوی از نظر تکنیک باز هم دست و پاش در تار عنکبوت قصه سطحی و بی ارزش گیر میکنه.
انگار که تمام مسیر زندگی ما در پیدا کردن عشق راستین خلاصه شده،و همین که بهش برسیم دیگه مشکلی برای ادامه راه نداریم... زن و شوهرهایی هم که با هم مشکل دارند قطعا عشق واقعی هم نبودن که الان دارن دعوا میکنن!

کاش سورنجان بودیم،گل نرگس باغچه ی من هم شبیه این گل،نه اصلا شبیه خودم هزار بار میمیرد و باز زنده میشود اگر عشق باشد و بس...نقدهای منفی وارد به فیلم به کنار،چقدر به دلم نشست...همین برای اینروزهای من بس
تبعید شده ام از او
به نیستان می روم
در آنسوی مرزها
در آن سوی نیستی
او در من است
از میان چشمانم عبور می کند
و من حریصانه تماشایش می کنم

من هنوز خاطرش را می خواهم
من هنوز چشمهایش را به خاطر دارم
هنوز ردی از او در من است
دور،صبور اما کهنسال

مثل طلسمی که باطل نمی شود
آفتابی که هر ... دیدن ادامه ›› روز طلوع می کند
مثل پرچمی که سقوط نمی کند
نانی که از برکت نمی افتد

به او بگویید آرام باشد
این دیوانه،فاصله را بر می دارد
به او بگویید این مهاجر هنوز ساعتش را
به وقت او کوک می کند
و قند دلش،با نام او آب می شود.

#مجتبی
برگرفته از نوشته ی سپهر بر این برگه

آه اگر روزی نگاه تو مونس چشمان من باشد

قلعه سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

آه اگر دستان خوب تو حامی دستان من باشد

قلعه سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

قلعه ی تنهایی ما را دیو در بندان خود کرده

خون چکد از ناخن این دیوار جان به لبهای من آورده

آه اگر روزی ... دیدن ادامه ›› صدای تو گوشه ی آواز من باشد

قلعه سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

آه اگر دیروز برگردد لحظه ای امروز من باشد

قلعه سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

قلعه ی تنهایی ما را دیو در بندان خود کرده

خون چکد از ناخن این دیوار جان به لبهای من آورده

فرامرز اصلانی
سورنجان را میشود دوست داشت
شگفت انگیزست که این فیلم در فهرست سینماهای معمولی نیست
سورنجان باورنکردنیست اما باورکنیدش
سورنجان سخن میگوید با ما
من دوستش داشتم
حای اینگونه فیلمعا را در سینمای ایران تهی و خالی می بینم
وقتی تو زندگیت یه رازی داری، انگار توی تار عنکبوت گیر کردی و رازت مثل عنکبوت هر روز بهت نیش میزنه تا نتونی هیچ تلاشی بکنی و کم کم ضعیف و ضعیف تر بشی تا بمیری. از ترس اینکه کسی دیگه توی این تار گیر نکنه اجازه نمیدی هیچ کسی بهت نزدیک بشه و همه رو از خودت میرونی بدون اینکه بفهمن چرا چون اونا تار رو نمیبینن و فقط تو رو میبینن که بین زمین و آسمون معلقی و هیچ کاری نمیکنی. اونا بهت نزدیک نمیشن چون بهشون اجازه نمیدی. ولی وقتی یکی از روی تصادف یا حماقت یا هرچی بیاد کنارت و با تارهات برخورد کنه اون وقت میفهمی که چقدر این نخ ها سست بودن و راحت پاره شدن. تاری که تنهایی نمیشد تکونش داد با حضور یک نفر دیگه گسسته می شه و تو رو رها میکنه. در اون زمان دیگه از دست عنکبوت هم کاری ساخته نیست. بعد اینکه از تارها رها میشی تعجب میکنی که چطور سالها گرفتار این بندهای سست شده بودی و از هیچ کسی کمک نمیخواستی.
رازها مثل تارهای عنکبوت آدم رو فلج میکنن.
چه زیبا نوشتید!
سپاسگزارم.
۲۹ دی ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
فیلم رو خیلی دوست نداشتم.
بازی‌ها واقعا می‌تونست بهتر باشه..
اما نکته‌ی قابل توجه فیلم موزیک عالی‌ش بود؛ دم آقای خلعت‌بری گرم!
بسیار از تماشای این فیلم پشیمون شدم . داستانی بی محتوا، لوس و با پایان بندی به شدت کلیشه ای و بد
فیلم بسیار خوب شروع میشه و از اواسط فیلم به بیراهه میره
تماشا نکردن این فیلمو پیشنهاد میکنم :))
البته نقطه قوت فیلم موسیقیه...
کاش "سورنجان" بودیم
هزار بار می‌مردیم و دوباره گل می‌دادیم.

هر گیاهی که نمی‌تونه تو پاییز گل بده...
قرار گروهی برای تماشای فیلم سورنجان

روز شنبه 20مهر، به همراه دوستان، این فیلم رو در خانه هنرمندان تماشا میکنیم و بعد از اجرا با عوامل گفتگو خواهیم کرد.
دوستانی که تشریف میارن، لطفا اعلام کنند که تعداد رو برای هماهنگی کافه داشته باشیم
با تشکر
https://t.me/manyektamashaagaram
باز سعادت همراهی با شما رو ندارم. بلیط نمایش اسلو رو دارم برای اونشب.
۱۶ مهر ۱۳۹۸
زمان نمایش اسلو دو ساعته. تلاشم رو میکنم بیام و ببینمتون مریم عزیز. باعث خوشحالی من خواهد بود. شما کدوم کافه میرید؟
۱۶ مهر ۱۳۹۸
همون بالای خانه هنرمندان میریم
۱۶ مهر ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
آه اگر روزی نگاه تو مونس چشمان من باشد

قلعه سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

آه اگر دستان خوب تو حامی دستان من باشد

قلعه سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

قلعه ی تنهایی ما را دیو در بندان خود کرده

خون چکد از ناخن این دیوار جان به لبهای من آورده

آه اگر روزی صدای تو گوشه ی آواز من باشد

قلعه سنگین ... دیدن ادامه ›› تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

آه اگر دیروز برگردد لحظه ای امروز من باشد

قلعه سنگین تنهایی چهار دیوارش ز هم پاشد

قلعه ی تنهایی ما را دیو در بندان خود کرده

خون چکد از ناخن این دیوار جان به لبهای من آورده



#فرامرز_اصلانی

https://www.youtube.com/watch?v=4PwizgfCn3E&feature=share
درود بر محمد رضا رسولی و همراهانش در فیلم سورنجان
سورنجان در درجه نخست، لوکیشن زیبایی دارد: خانه ای قدیمی با حیاطی پر درخت. وسایل خانه، چوبی و نشان دهنده اصالتی دیرینه هستند. اما پاییز درختان حیاط، برگ های همه جا رها شده، استخر خالی و خود کهنگی وسایل، نشان از سردی زندگی اهالی خانه دارد. زندگی پر تپش در این خانه ی اعیانی، جاری نیست. مرد خانواده که به پشتوانه ی ثروت موروثی، فقط کتاب می خواند، بی آن که این خواندن ها، هیچ ثمره ای داشته باشد. همسری که خانه و حیاط را رها کرده و در حریم خصوصی گلخانه اش، سورنجان می کارد، گلی شبیه زعفران که در "پاییز" گل می دهد. مهمان شدن زوجی به خانه پاییزی و سرد آنها، یکنواختی شان را به هم می زند و رازهای نگفته زن و شوهر را برملا می کند.تنش بین این چهار نفر، زیبا و دیدنی است. زیباترین نمای این تنش دراماتیک، لحظه است که زن مهمان، پس از این که از همسرش به خاطر ورود بی اجازه به گلخانه زن میزبان کتک می خورد، وارد اتاق خصوصی مرد میزبان می شود؛ در می زند و مرد میزبان که تا به حال، حتی همسرش را به آن اتاق راه نداده، در به روی زن مهمان می گشاید. زن وارد می شود و در بسته می شود. ای کاش فیلم در حوالی همین سکانس تمام می شد و کارگردان برای نتیجه گیری مثبت فیلم زیاد عجله نمی کرد. کارگردان هر چه در تعلیق سکانس های آغازین و میانی می کوشد، در گره باز کردن های پایانی شتاب می کند. جایی برای فکر و تخیل مخاطب نمی گذارد، طوری که در پایان فیلم، آدم فکر می کند برای این پایان و نتیجه گیری، نیازی به این "خانه مرموز" و این همه تعلیق و کشمکش نبود؛ کار در یک آپارتمان دو خوابه هشتاد متری در مرکز شهر هم انجام می شد و قصه به سرانجام می رسید. چرخش یکباره مرد در پایان داستان از شخصیت سرد و بی روح، به مرد عاشقی که در گلخانه، به بی رمق ترین شکل ممکن، به همسرش "دوستت دارم" می گوید و آن کادوی مسخره را می دهد، آب سردی بود که بر آتش داستان ریخته شد. تک گویی زن روی تصویر نیز در پایان فیلم، همان حکایت را داشت و از همه ی اینها بدتر و ضعیف تر: نمای نهایی مرد خوابیده در بستر و زن مشغول در آشپزخانه! اگر از اول فیلم کارگردان یا نویسنده به ما می گفت که تصویر مد نظرش از خانواده خوشبخت همین است، تکلیف کار را روشن کرده بود و خیال ما را از از ابهام مساله ی خوشبختی فردی و زناشویی راحت می کرد: زنان کافی است بهره ای از زیبایی داشته باشند و پس از آن بگردند تا مردی با نیای ثروتمند بیابند که اگر مردشان سر "کار" هم نرفت، ثروت موروثی پاسخ ... دیدن ادامه ›› گوی گذران زندگیشان باشد؛ بچه یا بچه هایی بزایند تا گرمابخش زندگیشان بشود و به هر دلیل "موهومی"، به فکر پیشگیری از حاملگی یا سقط جنین هم نیفتند. همین و بس! اگر کدورتی هم پیش آمد، برای آشتی کنان، یک دست لیوان شیشه ای ارزان قیمت که همسرتان تا به حال نیاز داشته و حجب یا غرور زنانه (فرقی نمی کند!)، مانع از گفتنش شده، کفایت می کند؛ مهم این است که خودتان خریده باشید و کادوپیچش کرده باشید!
با همه دل آزردگی من از پایان فیلم، به جرات و صداقت باید اعتراف کنم سورنجان، فیلم زیبایی است: بازی هر چهار بازیگر، ستودنی است. موسیقی فیلم در حد موسیقی فاخر فیلم های کلاسیک است. چیدن عناصر صحنه با وسواس خاصی صورت گرفته. فیلم برداری فکر شده و تدوین فیلم از ریتم دلنشینی بهره مند است. کشش دراماتیک داستان (جز در در پایان) عالی است. به طور کلی، تماشای فیلم سورنجان، با اسم زیبایش، تجربه قشنگی است که به دیدنش می ارزد. چه بسا، خرده گیری من هم، از کم دانشی باشد و دوستان دیگر، نظر دیگری داشته باشند.
شخصا هرچه در اینترنت و صفحات سینمایی، دنبال نقدی، حتی "یک نقد" مختصر بر فیلم سورنجان گشتم، چیزی نیافتم و سکوت منتقدان حرفه ای فیلم را، حداقل در فضای مجازی، نشان از کم لطفی آنها می دانم تا ضعف بنیادی فیلم، آن قدر که ارزش هیچ توجهی از ناحیه ی منتقدان را نداشته باشد! اگر آنها می نوشتند، دست کم، من کم سواد، درک بهتری پیدا می کردم.
من هم دنبال نقد سورنجان گشتم. خیلی خوب نوشتید. من ادبیات مخصوص نقد فیلم رو ندارم. اما چند باگ عجیب داشت. در شرایط نرمال یه آدمیزادی خیلی باید گریه کند تا به هق هق بیفتد. و در این فیلم سوژه 15 ثانیه از شروع اشک ریزانش نگذشته بود که ادای هق هق درمیاورد!
مدل نزدیک و دور شدن زوج اصلی هم کمی دور از زندگی نرمال بود. به نظر میرسید زنی که خودخواسته بستر مشترک رو ترک کرده در سکانس پایانی از مرد اجازه میگیرد که در تخت مشترک بخوابد!
کلا جز بازی بهدخت ولیان و لوکیشن زیبا که هم نوستالژیک بود هم پائیزی، چیز دیگری خواستنی نبود!
۰۳ مهر ۱۳۹۸
درودها نکو فرزندم
من از شما و نقد و نظر خوبتان ممنونم .
و هنرمند شمایان ، فرزندان به اندیشه و اهل قلمم هستید .
و من به تحسین نگرنده مادر و معلمی بس به سعادتمندی ، گرامیم .
۱۴ اسفند ۱۳۹۸
از همه جهت فیلم زیبایی بود به جز داستان...
۰۱ شهریور
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید