تیوال نمایش اتاق ورونیکا
S2 : 04:41:26
  از خرداد ۱۳۹۸

: آیرا لوین
: شهرام زرگر
: مُنا رمضانی
: رامونا شاه، حمید رحیمی، مرضیه موسوی، افشین حسنلو، سارا مصطفوی نسب
: علی شاهانی

گروه طراحان
: ماریا حاجیها
: رضا خضرایی
: منا رمضانی
: مهرناز عباسی
: داتیس اسکندری
: مریم دیهول
: مجتبی عاشوری، رعنا معینی، فاطمه ملااحمدی
: دیاکو خاکی
: یوسف موسوی
: مهدی مهرانی
: فراز اسدی
: مهران عشریه
: استودیو آذرنقش (رضا ولی زاده، یوسف علیزاده)
: میثم تحریری
: احمدرضا حجارزاده
: امیر پارسائیان مهر

» فروش اینترنتی بلیت در دیگر سایت‌های محترم انجام می‌شود

شهر:
تهران

مکان

خیابان حافظ، خیابان استاد شهریار، روبروی تالار وحدت، سالن حافظ
تلفن:  ۶۶۷۵۶۰۴۳


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
آیرا لوین رو همه مون با شاهکار رومن پولانسکی در اقتباس بچه رزماری می شناسیم. نمایشنامه نویس و نویسنده فقیدی که ترس رو از دنیای دراکولا و اجنه به دنیای واقعی آدمها وارد کرد....
به همه نشون داد موجودی که ترسناکه نه نامرئیه و نه دندونهای بزرگی داره...‌ اون قابل لمسه ... اون برای ارضای خودش ( خواه ارضای جنسی مثل پسر حرومزاده ورونیکا و خواه ارضای روحی مثل ورونیکا و خواه ارضای غرور و خود خواهی مثل پدر و مادر ورونیکا ) آدم می کشه و حتی ناراحت هم نمیشه و بعدش اگر گریه می کنه و درد بکشه نه برای قتل انجام شده است که برای تمایل به قتل بعدیه.....
لوین نشون میده آدمیزاد می تونه تا کجاها پیش بره.....

نمایش ورونیکا کاری پیچیده و چند لایه اس که منا رمضانی به خوبی از پسش بر اومده و بازی های استثنائی رامونا شاه که ورونیکایی رو به ما نشون میده که نمی دونیم ازش متنفر باشیم ... دیدن ادامه » یا همزاد پنداری کنیم باهاش.... نمی دونیم اون قربانی می گیره یا خودش قربانی شده.... و حمید رحیمی که کنرادی رو بازی می کنه که دلت براش می سوزه ولی ازش می ترسی....‌ خانم‌موسوی و افشین حسنلو هم که بهترین بودند....
بازی ها و داستان اونقدر جذابه که کمبودها در طول اجرا حس نمیشه ولی بعدش که بهش فکر می کنی می بینی واقعا جای بعضی چیزها خالیه....
من چون قبلش نظر محمد جان لهاک رو خونده بودم درباره موسیقی و نور؛ بهش دقت کردم و دیدم نمایشنامه ای با این حجم تعلیق واقعا جای نور و موسیقی چقدر توش خالیه ... ولی بعدش دیدم اونقدر متن و بازی ها قویه که من موزیک متن رو با تمام وجودم حس می کردم و ترس رو در لحظه مرگ می دیدم..... اما با جناب سوبژه کاملا موافقم. جای نور و موسیقی به شدت خالی بود....
برام جای تعجب داشت که سالن پر نشد.... واقعا حیف همه به دنبال اسم معروف هستند تا اجرای مناسب.....
امیدوارم درخت تئاتر درست رشد کنه و شاخ و برگ اضافه اش که داره روز به روز زیادتر میشه باعث نشه تنه درخت ضعیف بشه....
و در اخر.... بابا یه قفل راحت تر بذارید اون وسط نگرانی من همش از این بود که اگر این قفل ها بسته بشه و کلیدش نباشه داستان چی میشه....
محسن خان
با بسیار از گفته هات هم عقیده ام با یه بخشش مشکل دارم
((اسم معروف هستند تا اجرای مناسب))
اسامی معروف شناخته شده هستند حداقل در دنیای تئاتر
علت خالی بودن سالن انتخاب سایت فروش هستش
مخاطب پفکی از اسپیناس پالاس نمیاد حافظ
اتاق ورونیکا ببینه
۰۶ تیر
البته در متن اصلی در نهایت مشخص میشه دکتر پسر ورنیکا هستش و همچنین مشخص میشه فقط میتونه با اجساد رابطه برقرار کنه. اما در این نمایش کارکتر پسر کاملا رها هستش. ضمنا میزانسن ها خیلی عجیب داده شده بودن. چند دفعه بازیگری که جلوی صحنه بود پشتش رو به تماشاچی ... دیدن ادامه » میکرد اونم مدت زیاد و رو به بازیگری میکرد که اون هم پشتش به صحنه بود . و همچنین این کار به هیچ وجه ژانر وحشت یا گوتیک نبود. در صورتی که میتونست بی نهایت فضاهای تعلیق و ترس ایجاد کند
۰۶ تیر
ضعف های کار رو قبول دارم ولی نمیشه از بازی خوب رامونا شاه و حمید رحیمی گذشت... تو نمایش به اینکه دکتر پسر ورونیکاست در حد گذرا اشاره میشه... و به اینکه با مرده ها رابطه برقرار میکنه... شما سانسور و ممیزی رو هم در نظر بگیر که مجبور می کنه خیلی جاهای نمایش اصلی ... دیدن ادامه » رو کمرنگ یا حذف بکنن... این اتفاق توی خانه آلبا هم افتاده بود به خاطر قبح خودکشی ممیزی گروه دکتر رفیعی رو مجبور کرده بود که در انتهای داستان ادلا توسط خواهرش کشته بشه درحالی که در داستان اصلی اون خودکشی می کنه.....
اینجا هم همون اتفاق افتاده بود و خیلی شدید می شد جای قیچی ممیزی رو روی اثر حس کرد
خلاصه ما هر چی می کشیم از سانسور و اداره ممیزی تئاتره
۰۶ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برای پدری که پدر نیست برای مادری که مادر نیست
*******************************************
خنده‌داره
که باید برای دکتر و وکیل شدن آموزش ببینن ولی برای پدر و مادر شدن، نه
هر هالویی می‌تونه پدر و مادر بشه
حتی لازم نیست توی سمینار یه روزه شرکت کنه

جز از کل
استیوتولتز

******************************************
درجه‌بندی سنی به شرح زیر است:
۱. گروه ۹+ : این فیلم و یا تئاتر دارای الفاظ یا صحنه‌های نامناسب برای کودکان است و تماشای آن برای کودکان زیر ۹ سال توصیه نمیشود.
۲. گروه ۱۲+ : این فیلم و یا تئاتر دارای صحنه‌های نسبتا خشونت‌آمیز یا دلهره‌آور یا استعمال دخانیات و یا الفاظ نامناسب است و تماشای آن برای افراد زیر ۱۲ سال توصیه نمی‌شود.
۳. گروه ۱۵+ : این فیلم و یا تئاتر دارای صحنه‌های خشونت‌آمیز، ترسناک یا استعمال مواد مخدر یا روابط خلاف عرف جامعه و یا زبان تند و نامناسب است و تماشای آن برای افراد زیر ۱۵ سال توصیه نمی‌شود.
۴. ... دیدن ادامه » گروه ۱۸+ : این فیلم و یا تئاتر دارای صحنه‌های افراطی از خشونت یا صحنه‌های استعمال مواد مخدر یا صحنه‌هایی تداعی‌کننده روابط زناشویی و یا الفاط و حرکات نامناسب است و تماشای آن برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع است.

زمانیکه صحبت از تئاتر به میان می‌آید همگی رفتنش را توصیه میکنیم ، اما آیا هر نمایشی برای هر رده سنی مناسب است
بواقع پدر مادری که فرزند هشت ساله شان را برای دیدن اتاق ورونیکا می آورند آیا اصلاً صاحب عقل شعور بدوی هستند توهین میکنم چون فکر میکنم با این حرکت هم به شأن پدر و مادر بودن توهین کردند و هم به سایر مخاطبین آسیب زدند پدر مادری که از سطح ابتدایی فرهنگ برخوردار نیستند چگونه فرزندی سازنده و برازنده به جامعه تحویل می‌دهند پدری که تصور میکند پای تلویزیون منزلش نشسته و موبایلش را به فرزندش میدهد تا با صدای بلند بازی کند چطور انسانی است در سالن دیشب بیش از ده کودک زیر هشت سال آمده بودند تا با پدر و مادرهایشان همراه اتاق ورونیکایی را ببینند که در رده بندی های اخیر +16بحساب می آید
آیا مدیران حافظ از قوانین پیروی نمی‌کنند یا بصرف یک دستورالعمل بی مصرف به قانون نگاه میکنند
دست آخر به درگاه خداوند متعال التماس میکنم که پدران مادران اینچنینی را عقیم بفرماید تا دامن منحوسشان کویر و حسرت فرزند تا ابد بر دلشان بماند
آمین
آیا پدر و مادرها باید تمام نمایشنامه های دنیا را خونده باشند ویا هر نمایشی رو یکبار دیده باشند تا بدونند که برای چه رده سنی مناسب است و اقدام کنند ؟
با اینکه پدر و مادر ها چقدر مقصر هستند کاری ندارم ( که به نظر من هم مقصر هستند و حداقل تحقیقی میشه کرد ) ... دیدن ادامه » ولی گروه های اجرایی و شوراهای نظارتی مقصران اصلی هستند و با عرض شرمندگی باید بگم مخاطبینی هم که میدونند کار از چه جنسی هست و به این بی مبالاتی گروه اجرایی هیچ توجهی نکرده و میروند کارو میبیند و حمایت هم میکنند سهم بسیار بیشتری از ان پدر و مادر در این فاجعه دارند
۳۱ خرداد
دوست عزیز یه نگاهی پای برگه نمایش شاپرک خانم کنید نمایش کودکی بود که پای برگش قید بالای هفت سال شده بود و هیچ فشاری هم به گروه نیومده بود شما دو پست برای این کار گذاشتید با اینکه این مورد رو دیدید هیچ اشاره ای نکردید که گروه باید پای برگه قید کنه تاز به ... دیدن ادامه » سالن که درصورت عدم در خواست گروه هیچ مسیولیتی نداره تذکر دادید و متاسفانه فرافکنی میکنید البته من حرفمو زدم و مثه شما خودم رو مجاز به اهانت نمیکنم ولی اگر قرار بود این کارو بکنم حتما قبل از پدر ومادر اون بچه ها به مسئولین و گروه اجرایی و مخاطبین به ظاهر اگاه ودر عمل ناآگاه میکردم ...
۳۱ خرداد
فکر میکنم توضیحم کامل بود برای رفع سوء تفاهم مجدد مطالعه بفرمایید
۰۱ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشنامه اتاق ورونیکا اثر آیرا لوین(۲۰۰۷-۱۹۲۹) نویسنده و نمایشنامه نویس آمریکایی است. لوین خالق آثاری جذاب در ژانر وحشت است. او که نویسنده کتاب‌هایی مثل «فرزند رزماری»، «دام مرگ»، «پسری از برزیل» و «بوسه پیش از مرگ» است که هرکدامشان منشأ و محل الهام برای تولید آثار هنری دیگری از جمله فیلم و تئاتر بوده‌اند.
بخاطر همین آثار لوین توانست معتبرترین جوایز ادبی ژانر وحشت را از آن خود کند. .اتاق ورونیکا یکی دیگر از نمایشنامه‌های ملودرام اوست که می‌توان آن را در دسته روانشناسی،وحشت قرارداد. جذابیت این نمایشنامه بر غافلگیر کردن تماشاگرست در این اثر دو پرده ای پرسوناژهای اصلی از نوعی بیماری روانی و جنسی رنج می‌برند نمایش‌ پر از تعلیق است و هر چه جلوتر می‌رود، نقس‌گیرتر و وحشتناک‌تر می‌شود. حکایتی که در ابتدا لطفی به دو سالمند و ارباب مریضشان است و کم کم به سمت سوءتفاهمی ساده میل می‌کند وکمی بعد تر عمیق‌تر و کریه‌تر و ترسناک تر می‌شود تا به قتلی ناباورانه و دل‌خراش و حساب شده منجر می‌شودو تازه بعد از این راز قتل‌های دیگری در گذشته را فاش می‌شود اجرای اتاق ورونیکا، بسیار سخت است و کارگردانی هوشمندانه ای را طلب میکند و مهمتر بازیگران توانمند و قابلی نیز میخواهد چرا که در دو پرده خواهر و برادر در سه نقش را ایفا میکنند مستخدم های پیر ، پدر و مادر ، وورونیکا و کنراد
در شیوه اجرایی فضای تعلیق در اثر نباید به یکباره ظهور کند، بلکه مستلزم روندی رو به رشد و پرداختی درست در میزانسن و اجراست تا رفته رفته اوج بگیرد و به نقطه‌ای برسد که تماشاگر از ترس نفسش به شماره بیفتد و دستانش را در هم گره کند و آرزو کند که همه چیز ساختگی است
واما اتاق ورونیکا با طراحی و کارگردانی منا رمضانی
طراحی صحنه ای جذاب اما پر از نقاطی که هم تمرکز را از مخاطب و هم از بازیگر میگیرد ، دکوری که همه جایش صدا میکند استفاده از قفلی که باید دایما باز و بسته شود و هم باور پذیری را از مخاطب میرباید و هم بازیگر را درگیر یک دور باطل میکند
اجرا از نبود دو مسئله دیگر نیز به شدت رنج میبرد
اول ساند افکت و موسیقی بر بستر حوادث که به بالاتر رفتن هیجان تماشاگر کمک کرده و از طرفی هم تاثیر به سزایی که شکل گیری یک قاب کامل از هر آنچه روایت می‌شود است
تصور کنید سرگیجه هیچکاک بدون موسیقی برنارد هرمن را ...
و نور که فکر میکنم بسیار جا برای کار داشت
از نور پشت پنجره گرفته تا نور اتاق در لحظه های مختلف
مثلاً شاید در لحظه قتل نوری که روشن و خاموش میشود ترس بیشتری را منتقل میکرد
اما بازیها بی نقص و جذاب بود خانم رامونا شاه همان ورونیکا بود که اثر طلب میکرد آنقدر مسلط و توانمند سوار بر نقش است که در پایان اجرا آنجا که میپرسد چقدر شما شبیه ورونیکا هستید خدا را شکر میکنی که ورونیکا دختر است حمید رحیمی با دقت و سواس همیشگی اش به ایفای نقش کنراد میپردازد او که بازیگری توانا و داناست چنان توانش را به رخ می‌کشد که مخاطب مسحورش میشود خانم موسوی نقش را چنان به اوج میرساند که در میان اجرا میخواهی بیایی و نجاتش دهی
امتیاز من به اجرا 4 ستاره از 5 است
کاش نور و صدا همراه بودند تا لذت بیشتری از اجرا ببریم
⁦❤️⁩

محمد جان عالی نوشتی
۳۱ خرداد
ممنون محمد جان پس گذاشتمش تو تقویمم ممنون از شما
۰۵ تیر
آقا جان دلی
یقین دارم از اجرا لذت خواهی برد
چرا که کست کار حرفه‌ای هستند
⁦❤️⁩⁦❤️⁩⁦❤️⁩
۰۵ تیر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ورونیکای کوچک درون ما
هر انسانی می تواند بر اثر یک شُک یا به قول یونگ بر اثر یک جابجایی جای ضمیر خود آگاه و ناخودآگاهش عوض شود... ترس از گناه... ترس از عواقب گناه
.. حتی در انسان های به ظاهر کامل، یک هامارتیا وجود دارد... این داستان اتاق ورنیکاست.
اثری با طراحی صحنه کاربردی و تبدیل شونده به موقعیت های دلخواه کارگردان که با طراحی نور تاثیر همچون لایه های سیاه درون روح انسان را منعکس می کند. اینجا مجالی برای پرداختی علمی و تکنیکی نیست و صرفا نکاتی را می نویسم.... جز بازیگر نقش دکتر دیگران بازیگران برای من بسیار دلنشین و مطبوع بودند و شبکه ارتباطی بین آن ها کاملا در جریان است،یعنی عمل-سکوت-عکس العمل و اقتصاد حرکت در بازیگران تاحد زیادی قابل قبول است... در قسمت اول کار تا قبل از ورود زن و و مرد با لباس جدید میزانسن ها به شدت آشفته است و من را درجایگاه مخاطب ... دیدن ادامه » به سمت خستگی می برد و بازهای درخشان را تحت تاثیر منفی قرار می دهد، مخصوصا بازی دقیق رامونا شاه و حمید رحیمی.اما بعد از ورود زن و مرد اثر کاملا نفس گیر و دقیق درگیری ذهنی شدیدی برای مخاطب ایجاد می کند و بسیارکم نقص است اما من از ۵ یه اینکار۲/۵ می دهم حال چرااااا؟ متاسفانه این همه زحمت به خاطر یک سهل انگاری کارگردان نابود شد... اثری که به شدت در اجرای آن فرو رفته بودم با رد شدن نفرات از ته صحنه حالم را بد کرد... بیرون رفتن بازیگران را می توان به روی خودمان نیاوریم و بگذریم اما آن پسر با شلوار لی و کتانی سفید روان مرا طوری پریشان کرد که.... یعنی چه؟اتاق ورنیکا و پسرکی با شلوار لی؟ من تنها به خاطر ورود و خروج آن پسر و بازیگران که به راحتی با یک پارچه سیاه قابل پوشیدن بود این نمره را دادم .... وگرنه اجرای بسیار دلنشینی می شد اگر با یک پارچه ورود خروج ها دیده نمی شد